Эдинбургтың көп қолданушылы жүйесі EMAS: Тарихы мен ерекшеліктері
Edinburgh Multiple Access System
Эдинбургтың EMAS жүйесі: 1971-де іске қосылған қуатты мэйнфрейм операциялық жүйесі. Эдинбург және Кент университеттерін қамтыды, IBM 360 негізінде дамыды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Негізгі компьютердің операциялық жүйесі
Mainframe computer operating system
Эдинбург көп қолжетімділік жүйесі (EMAS) Эдинбург университетінің негізгі компьютерлік операциялық жүйесі болды. Жүйе 1971 жылы желіге қосылды. EMAS – Эдинбург университетінің және Кент университетінің (опералық жүйені Эдинбургтен басқа ешбір жерде қолданбаған жалғыз орын) көптеген есептеу қажеттіліктерін шешкен қуатты және тиімді, жалпы мақсаттағы көп пайдаланушы жүйесі болды.
The Edinburgh Multi Access System (EMAS) was a mainframe computer operating system at the University of Edinburgh. The system went online in 1971. EMAS was a powerful and efficient general purpose multi user system which coped with many of the computing needs of the University of Edinburgh and the University of Kent (the only other site outside Edinburgh to adopt the operating system).
Тарих
Бастапқыда ICL System 4/75 магистральдық компьютерінде (IBM 360 дизайны негізінде) жұмыс істеді, кейіннен ICL 2900 сериялы магистральдық компьютерлерде (EMAS 2900 немесе EMAS 2 ретінде) қайта іске асырылды және 1980 жылдардың ортасына дейін пайдаланылды. Өмірінің соңына қарай, жаңартылған нұсқа (EMAS 3 ретінде) Amdahl 470 магистральдық компьютерінің клонына, содан кейін IBM System/370 XA архитектурасына қайта орнатылды (соңғысы Кент университетінің көмегімен жасалды, бірақ олар EMAS 3-ті іске қоспады). National Advanced System (NAS) VL80 IBM мейнфреймі клоны да пайда болды. EMAS жүйесінің соңғы нұсқасы (Эдинбург VL80) 1992 жылдың шілдесінде қызметтен шығарылды. Кент университетінің жүйесі 1979 жылдың желтоқсанында іске қосылды және ICL 2900 диапазонындағы ең әлсіз машинада – ICL 2960-та, 2 МБ жадымен, секундына шамамен 290 мың нұсқау орындау арқылы жұмыс істеді. Бұған қарамастан, ол 30-ға жуық пайдаланушыны сенімді түрде қолдады. 1983 жылы қосымша 2 МБ жад және екінші ОПК (көбінесе процессор деп аталады) симметриялық мультипроцессормен жұмыс істейтін болғандықтан, пайдаланушылар саны артты. Бұл жүйе 1986 жылдың тамызында қызметтен шығарылды.
Originally running on the ICL System 4/75 mainframe (based on the design of the IBM 360) it was later reimplemented on the ICL 2900 series of mainframes (as EMAS 2900 or EMAS 2) where it ran in service until the mid 1980s. Near the end of its life, the refactored version was back ported (as EMAS 3) to the Amdahl 470 mainframe clone, and thence to the IBM System/370 XA architecture (the latter with help from the University of Kent, although they never actually ran EMAS 3). The National Advanced System (NAS) VL80 IBM mainframe clone followed later. The final EMAS system (the Edinburgh VL80) was decommissioned in July 1992. The University of Kent system went live in December 1979, and ran on the least powerful machine in the ICL 2900 range an ICL 2960, with 2 MB of memory, executing about 290k instructions per second. Despite this, it reliably supported around 30 users. This number increased in 1983 with the addition of an additional 2 MB of memory and a second Order Code Processor (OCP) (what is normally known as a CPU) running with symmetric multiprocessing. This system was decommissioned in August 1986.
Ерекшеліктері
EMAS толықтай Эдинбург IMP бағдарламалау тілінде жазылған, тек бірнеше маңызды функциялары ғана IMP көздерінде енгізілген ассемблерді пайдаланған. Ол сол кездегі алдыңғы қатарлы ерекшеліктерге ие болды, олардың ішінде динамикалық байланыс, көп деңгейлі жад, тиімді жоспарлаушы, бөлек пайдаланушы кеңістігіндегі ядро ("директор"), пайдаланушы деңгейіндегі қабық ("негізгі команда түсіндіргіші"), толыққанды архивтеу жүйесі және жадқа бейімделген файл архитектурасы бар еді. Мұндай мүмкіндіктер EMAS қолдаушыларын олардың жүйесі Unix-тен алғашқы 20 жыл бойы артық екенін мәлімдеуге әкелді.
EMAS was written entirely in the Edinburgh IMP programming language, with only a small number of critical functions using embedded assembler within IMP sources. It had several features that were advanced for the time, including dynamic linking, multi level storage, an efficient scheduler, a separate user space kernel ('director'), a user level shell ('basic command interpreter'), a comprehensive archiving system and a memory mapped file architecture. Such features led EMAS supporters to claim that their system was superior to Unix for the first 20 years of the latter's existence.
Мұра
Эдинбург компьютерлік тарих жобасы EMAS жобасынан алынған тәжірибелердің бір бөлігін сақтап қалуға тырысады және EMAS-тың толық бастапқы коды онлайн режимінде еркін қарау үшін қолжетімді.
The Edinburgh Computer History Project is attempting to salvage some of the lessons learned from the EMAS project and has the complete source code of EMAS online for public browsing.