Кіріспе
Oyster Bay – Нью-Йорк штатының Нассау округіне қарасты Лонг-Айлендтің солтүстік жағалауындағы Oyster Bay қаласындағы шағын елді мекен және халық санағы бойынша белгіленген аудан (CDP). Бұл шағын елді мекенде сондай-ақ Лонг-Айленд темір жолының Oyster Bay тармағындағы стансасы мен осы темір жолы тармағының шығыс соңғы нүктесі орналасқан. Шағын елді мекеннің аумағы бірнеше бөлігі жеке ауылдар болып құрылғанға дейін әлдеқайда кеңірек болған. Oyster Bay қаласындағы 36 ауыл мен шағын елді мекеннің кем дегенде алтауы Oyster Bay шығанағы мен оның салаларының жағалауында орналасқан, олардың көпшілігі бұрын Oyster Bay шағын елді мекенінің құрамына кіретін деп есептелген; олардың үшеуі қазір Милл Нек, Бейвилл және Центр Аралдары деп аталады. Oyster Bay пошта бөлімі (пошталық индексі 11771) айналасындағы ауылдардың бір бөлігіне, соның ішінде Oyster Bay Cove, Laurel Hollow, Mill Neck, Muttontown, Centre Island, Cove Neck және Upper Brookville-ге қызмет көрсетеді. 2010 жылғы халық санағы бойынша Oyster Bay CDP-нің халқы 6707 адамды құрады.
Oyster Bay is a hamlet and census designated place (CDP) within the town of Oyster Bay on the North Shore of Long Island in Nassau County in the state of New York, United States. The hamlet is also the site of a station on the Oyster Bay Branch of the Long Island Rail Road and the eastern termination point of that branch of the railroad. The hamlet's area was considerably larger before several of its parts incorporated as separate villages. At least six of the 36 villages and hamlets of the Town of Oyster Bay have shores on Oyster Bay Harbor and its inlets, and many of these were previously considered part of the hamlet of Oyster Bay; three of those are now known as Mill Neck, Bayville & Centre Island. The Oyster Bay Post Office (ZIP code 11771) serves portions of the surrounding villages also, including Oyster Bay Cove, Laurel Hollow, Mill Neck, Muttontown, Centre Island, Cove Neck, and Upper Brookville. The population of the CDP of Oyster Bay as of the 2010 Census was at 6,707.
Тарих
Остер-Бей туралы алғашқы мәліметтерді голланд капитаны Дэвид Петерсон де Врис жазған. Ол өзінің күнделігінде 1639 жылдың 4 маусымында «Ойстер-Бейге, Үлкен аралдың солтүстік жағында орналасқан үлкен шығанаққа келгенін» еске алады. Ойстер шығанағын голландтар қоныстандырған, ол Голланд Жаңа Амстердамы мен ағылшын Жаңа Англиясының арасындағы шекара болды. 1653 жылы Питер Райт бастаған ағылшындар бұл аймаққа қоныстанды. Голланд пен ағылшын арасындағы шекара шамалы өзгеріп тұрды, соның салдарынан әрбір топтың өздерінің Бас көшесі болды. Көптеген квакерлер Голландтың Нью-Амстердамындағы қуғын-сүргіннен қашып Ойстер-Бейге келді. Олардың арасында Элизабет Фик және оның күйеуі капитан Джон Андерхилл болды, ол квакерлікке көшкен. Ойстер-Бейге қоныстанған басқа да белгілі квакерлер – Джон Таунсенд пен Генри Таунсенд ағайындар. Квакерліктің негізін қалаушы және белгілі диссидент Джордж Фокс 1672 жылы Ойстер-Бейге сапар шекті, онда ол Милл Пондқа қарап тұрған Кеңес тасының орнындағы квакерлер жиынында Райт, Андерхилл және Фикпен сөйлесті. Революциялық соғыс кезінде Рейнем Холл ирредентист Таунсенд отбасына тиесілі болды. 1778 жылдан 1779 жылға дейін алты ай бойы Таунсенд үйі Королева сарбаздарының подполковник Джон Грейвс Симко басқаратын штаб-пәтері ретінде пайдаланылды. Симкоға британ офицері майор Джон Андре жиі келіп тұратын. Аңыз бойынша, осындай сапарлардың бірінде Сэмюэл Таунсендтің қызы Салли Таунсенд екі офицердің Бенедикт Арнольдтың Вест-Пойнттағы бекіністі британдықтарға тапсыру жоспары туралы сөйлескенін естіген. Үш американдық сарбаз Андрені Вест-Пойнт маңынан ұстағанда бұл жоспар орындалмады, бұл отаршылдар үшін апатты жеңіліске әкелмеуге мүмкіндік берді. 1880 жылдары Лонг-Айленд темір жолы (LIRR) Лонг-Айленд шығанағы арқылы пароходпен Нью-Йорк пен Бостон арасында байланыс құру үшін Локуст-Вэллиден теміржол желісін кеңейтті. 1889 жылдың 21 маусымында алғашқы LIRR пойзы Ойстер-Бейге келді. Келесі жылы қызмет басталды, пойыздар вагондары Норвоктағы Нью-Хейвен темір жолымен байланысу үшін паромға тиеліп жіберілді. Бұл қызмет бір жылға жуық уақытқа созылды. Теміржол қызметі енгізілген кезде, болашақ АҚШ-тың 26-шы президенті Теодор Рузвельт Сагамор төбесінде, қазіргі Коув Некте үй салды (Коув Нек 1927 жылға дейін қала статусын алған жоқ). Сагамор төбесі 1886 жылы аяқталды. Рузвельт 1919 жылы қайтыс болғанға дейін осы жерде тұрды. Оның әйелі Эдит Рузвельт үш онжылдықтан кейін, 1948 жылдың қыркүйегінде қайтыс болғанға дейін үйде тұрды. 1962 жылдың 25 шілдесінде Конгресс Сагамор төбесін ұлттық тарихи ескерткіш деп жариялады. Теодор Рузвельтті құрметтеуге бағытталған күш-жігер Ойстер-Бей ауылын жақсартуға көмектесті. Олардың ішінде Теодор Рузвельт еске алу паркінің дизайны бар. Рузвельтпен байланысты басқа да ескерткіштер – Сноудердің дәріханасы (Ойстер-Бейдегі алғашқы телеграф орналасқан жер), Мурдың ғимараты (қазіргі Wild Honey мейрамханасы) және Ойстер-Бей Лонг-Айленд теміржол станциясын (ТР-дың үй станциясы) және 1851 жылы салынған Octagon қонақ үйін (бір кезде губернатор Рузвельттің кеңселері орналасқан) қалпына келтіру ұсыныстары да қалпына келтірілді. Жергілікті коммерциялық емес ұйым, Oyster Bay Main Street Association, осы және басқа да тарихи орындар бойынша аудио тур жасады, ол Oyster Bay History Walk деп аталды. Бұл шығанаққа атын берген остралар қазір Лонг-Айлендтен дәстүрлі түрде өсірілген остралардың жалғыз көзі болып табылады және Нью-Йорк штатында жиналған барлық остралардың 90% -ын құрайды. 2012 жылы Сэнди дауылы Ойстер-Бейге келгенде Батыс жағалау жолы қирады. Зақымдану салдарынан Бейвилл мен Ойстер-Бей арасындағы жолаушылар 4 жыл бойы Милл Нек арқылы айналып өтуге мәжбүр болды.
География
АҚШ Халық санағы бюросы мәліметтері бойынша, CDP-ның жалпы ауданы 1,6 шаршы миль (4 км²) құрайды, оның ішінде 1,2 шаршы миль (3 км²) құрлық және 0,4 шаршы миль (1 км²) (23,60%) су алабын құрайды. 2000 жылғы халық санағында CDP 1990 жылғы санақта қолданылған шекарадан асып кеңейтілді.
2010 жылғы халық санағы
2010 жылғы халық санауы бойынша халықтың 85% ақ нәсілді, 75,8% испаниялық емес ақ нәсілді, 3,3% қара немесе африкалық-американдық, 0,3% жергілікті американдық, 2,9% азиялық, 0,0% Тынық мұхиты аралдарынан шыққан, 5,4% басқа нәсілдерден және 3% екі немесе одан көп нәсілді. Кез келген нәсілге жататын испаниялық немесе латиноамерикандықтар халықтың 16,7% құрады.
2000 жылғы халық санағы
2000 жылғы санақ бойынша, CDP-де 6826 адам, 2815 үй шаруашылығы және 1731 отбасы тұрды. Халық тығыздығы құрады, ал 2898 тұрғын үй бірлігінің орташа тығыздығы болды. CDP-нің нәсілдік құрамы: 90,51% ақ нәсілді, 3,16% қара немесе афроамерикалық, 0,28% американдықтар (үндістер), 1,76% азиялық, 0,03% Тынық мұхиты аралдарынан шыққандар, 2,17% басқа нәсілдер және 2,09% екі немесе одан көп нәсілдің өкілдері. Кез келген нәсілге жататын испан немесе латын американдықтары халықтың 12,25% құрады. 2815 үй шаруашылығының ішінде 26,0% 18 жасқа дейінгі балаларымен бірге тұрады, 48,3% - бірге тұратын некедегі жұбайлар, 9,7% - күйеуі жоқ әйелдер басқарады, ал 38,5% - отбасы емес. Барлық үй шаруашылықтарының 33,1% жеке адамдардан тұрады, ал 13,4% - 65 жасқа толған немесе одан асып кеткен жалғыз тұратын адамдар. Үй шаруашылығының орташа мүше саны 2,39, ал отбасының орташа мүше саны 3,06 болды. CDP-де халық жас бойынша таралып кеткен: 20,7% - 18 жасқа дейінгілер, 6,4% - 18-24 жас аралығындағылар, 32,3% - 25-44 жас аралығындағылар, 23,8% - 45-64 жас аралығындағылар және 16,8% - 65 жасқа толған немесе одан асып кеткендер. Орташа жас 40 жасқа тең. Әр 100 әйелге 92,3 еркек шақ келеді. 18 жастан асқан әйелдердің әр 100-іне 89,3 еркек шақ келеді. CDP-дегі үй шаруашылығының орташа табысы 57 993 доллар, ал отбасының орташа табысы 73 500 доллар құрады. Ер адамдардың орташа табысы 51 968 доллар, ал әйелдердің орташа табысы 41 926 доллар болды. CDP-нің жан басына шаққандағы орташа табысы 34 730 долларға тең. Отбасылардың 3,3% және халықтың 7,8% кедейлік шегінен төмен тұрады, оның ішінде 18 жасқа дейінгілердің 5,5% және 65 жастан асқандардың 12,1% осы санатқа жатады.
Кітапхана
Oyster Bay East Norwich Public Library – Oyster Bay және East Norwich қалаларының тұрғындарына қызмет ететін қоғамдық кітапхана. Бүгінде кітапхана жастар мен ересектер үшін түрлі қызметтер ұсынады.
Тарих
Екі жүз жылдан астам уақыт бойы Ойстер-Бей тұрғындарының қазіргідей қоғамдық кітапханасы болған жоқ. ХХ ғасырдың басында оның орнына "оқу бөлмелері" пайда болды. Ең алғашқыларының бірі 1873 жылы Америка революциясының қыздары ашқан, тарих пен шежіреге баса назар аударған Ойстер-Бей оқу залы мен лицейі болды. Басқаларының ішінде 1889 жылы пастор Генри Гомер Уошберн бастаған, адамдарды ойын-сауық орындарында аз уақыт өткізуге шақыратын Крайст шіркеуінің басқаратын оқу бөлмесі де болды. Бірақ оқудан гөрі карта ойнауға көбірек уақыт жұмсалған соң ол бұл идеядан бас тартты. Содан кейін 1893 жылы шығыс Мейн-стритте Халық кітапханасы мен оқу залы ашылды, және осы кітаптар жинағы кейін осы ғимаратқа әкелінді. Oyster Bay East Norwich Public Library бастапқыда 1901 жылы көптеген қоғамдық қайраткерлердің, әсіресе Snouder's Drug Store дүкенінің иесі Эндрю Сноудердің күш-жігері мен қайырымдылығы арқасында салынды. Алғашқы қаржы жинау іс-шараларының бірі – 1899 жылы Теодор Рузвельттің кірпіш іргетасын қалауы болды. Ол кезде жерді Харриет Сван әйел сыйға тартқан еді, бірақ ғимараттың жобасы әлі дайын болмаған. Іргетас қаланғаннан бастап, ғимарат салынатынға дейін, символдық бұрыш жоғалып кетті және оны әлі күнге дейін таба алмады. Кітапхана құрылысына үлес қосқан тағы бір ертеректегі демеуші – өнеркәсіпші және меценат Эндрю Карнеги болды. Оның ауылға жақын жерде тұратын немере қызы болды, және ол кітапхана ашу туралы естігенде, осы мақсатқа 1000 доллар көмектесті. Карнеги көп жылдар бойы жыл сайын 1000 доллар жұмсады, бұл кітапхананың алғашқы жылдарында үлкен көмек болды. Кітапхананың алдына қарағанда сол жақтағы кірпіштен салынған ғимарат – бастапқы құрылысты көрсетеді, ол 1949 жылға дейін ағаштан жасалған, содан кейін кең ауқымды жөндеу жұмыстары жүргізілді.
Экономика
Acclaim Entertainment бастапқыда Ойстер-Бей шағын ауылында орналасқан. Бастапқыда ол Ойстер-Бейде бір бөлмелі кеңседе жұмыс істеген. Кейіннен екі қабатты кірпіштен тұрған ғимаратқа көшкен. 1994 жылы Acclaim Глен Ков қаласында бас кеңсесін сатып алды.