Blonde Redhead тобының тарихы мен шығармашылығы

Кіріспе

Blonde Redhead – 1993 жылы Нью-Йоркте құрылған американдық альтернативті рок тобы. Топтың құрамына Казу Макино (вокал, клавиатура, ритм-гитара) және егіз ағайындар Симон (доп, клавиатура) мен Амедео Пейс (жетекші гитара, бас-гитара, клавиатура, вокал) кіреді. Топтың алғашқы альбомдары шулы рок әсерімен ерекшеленсе, 2000 жылдардың басында жарық көрген Misery is a Butterfly (2004) және 23 (2007) альбомдарымен олардың дыбысы өзгерді, оларда dream pop, shoegaze және басқа да жанрлардың элементтері қолданылды. Олар он студиялық альбом шығарды және халықаралық гастрольдерде болды.

Мансап

Амедео және Симона Пейс Италияның Милано қаласында дүниеге келіп, Монреальде (Сен-Леонард) өсті, бірақ кейін джазды оқу үшін Бостонға көшіп кетті. Бакалавр дәрежесін алғаннан кейін, олар Нью-Йорк қаласының андеграунд музыкалық аренасына енді. Blonde Redhead 1993 жылы Нью-Йоркте құрылды, Амедео мен Симона ортақ достары арқылы сол кездегі киностудент Казу Макиномен танысты. Топ 1981 жылғы No Wave тобының A Taste of DNA EP-сіндегі әннің атымен аталады. Топтың алғашқы он жылдығында Амедео мен Макино арасындағы қарым-қатынас үздіксіз болды. 1995 жылы Blonde Redhead дебюттік альбомын шығарды. Біраз уақыттан кейін топтың төртінші мүшесі Маки Такахаси топтан кетіп, оның орнына бассист Токо Ясуда келді. Ясуда 1995 жылы шыққан La Mia Vita Violenta тобының екінші альбомында ойнады. Екі альбом да Нью-Йорктің Smells Like лейблінде жарық көрді. Топ үштік ретінде жұмысын жалғастырды. Олардың үшінші альбомы Fake Can Be Just as Good 1997 жылы Touch & Go лейблі арқылы шықты. Топ бассист ретінде Unwound тобының Верн Рамзидің көмегін алды. Келесі альбомдарда егіздер Бостондағы кезеңдерінен таныс Скули Сверриссон қатысты. Олардың төртінші альбомы In an Expression of the Inexpressible-дің продюсері ретінде Fugazi тобының Гай Пиччиотто жұмыс істеді. Пиччиотто "Futurism vs. Passéism Part 2" әнінің құрылысына да үлес қосты және 1998 жылғы шығарылымда оған өз даусын берді. 2000 жылы Пиччиотто Макино мен Амедео Пейс арасындағы қарым-қатынас туралы Melody of Certain Damaged Lemons альбомын Райан Хадлокпен бірге шығарды. Melody of Certain Damaged Lemons және Misery Is a Butterfly арасындағы төрт жылдық үзіліс Макиноның аттан секіріп түскеннен кейін қалпына келу уақытына байланысты. Misery Is a Butterfly альбомының визуалды және лирикалық бейнелерінің көп бөлігі, әсіресе "Equus" музыкалық видеосы, осы оқиғаны көрсетеді. Бұл Пиччиоттоның топтың соңғы альбомын продюсерлік еткені болды. 2006 жылы Макино "Сəлемдесулер" фильміне ән жазды. Алан Моулдер 2007 жылдың сәуір айында 4AD лейблінде шыққан трионың 23 альбомын микстеді. 2008 жылдың ортасында олар "The Dungeon Masters" деректі фильмінің музыкасын жазды. Фильмнің премьерасы Торонто халықаралық кинофестивалінде өтті және 2010 жылдың 12 ақпанында жарық көрді, ал саундтрек альбомы 2010 жылдың шілдесінде шықты. 2009 жылы Blonde Redhead Red Hot Organization ұйымдастырған Dark Was the Night СПИДке қарсы күреске арналған альбомға үлес қосты. 2010 жылдың наурыз айында топ "Not Getting There" әнінің демо-нұсқасын Fragments From Work In Progress атты 4AD жинағына енгізді. Олардың сегізінші альбомы Penny Sparkle 2010 жылдың қыркүйегінде 4AD лейблі арқылы шықты. Альбомды Алан Моулдер қайта микстеді және Billboard 200 чартында 79-шы орынға жетті. Келесі турне кезінде топ құрамына клавишші қосылды. 2011 жылдың шілдесінде топ алты тректен тұратын ремикс EP шығарды. Бір жылдан кейін топ келесі альбомы жобасын бастады, бірақ 4AD қолдауысыз. Өзін-өзі қаржыландыра отырып, топ продюсер Дрю Браунмен хаотикалық жазба кестесіне кірісті. 2014 жылдың сәуірінде олардың "For the Damaged Coda" әні Рик пен Морти мультсериалының бірінші маусымының бір бөлімінде пайда болды. Бұл ән 2017 жылдың сәуірінде үшінші маусымда қайта пайда болды. Әннің пайдалануы сериядағы "Evil Morty" кейіпкеріне қатысты маңызды сюжеттік құралға айналды. 2018 жылға қарай бұл ән өмірдің ең қиын сәттерінде сезілетін қайғыны білдіретін интернет-мемге айналды. Топ 2014 жылдың 2 қыркүйегінде Kobalt лейблі арқылы тоғызыншы альбомын Barragán шығарды. Оған маусым айында шыққан "No More Honey" синглі алдын ала жарияланды. Содан кейін екінші сингл "Dripping" шықты, оған видео да қосылды. Сондай-ақ, топ Данияның "The Commentator" фильміне саундтрек жазды. 2016 жылдың маусым айында топтың 30 қыркүйекте The Numero Group арқылы Masculin Féminin жинағын шығаратыны туралы хабарланды. Ол 37 тректен тұрады, олар алғашқы екі альбомды, байланысты синглдерді, радио сессияларын және сол кезеңдегі жарияланбаған демо жазбаларды қамтиды. 2017 жылы топ төрт әнден тұратын 3 O'Clock EP-ін шығарды, онда Eyvind Kang, Michael Leonhart, Sam Owens және Mauro Refosco қатысты. 2019 жылдың қыркүйегінде Казу Макино өзінің алғашқы жеке альбомын Adult Baby шығарды, онда Рюичи Сакамото (пианинода, далалық жазбаларда және "органикалық аспаптарда"), Ян Чанг және Грег Саунир (барабандар) және Мауро Рефоско (перкуссия) қатысты. Топ 2022 жылы Tool тобын қолдап АҚШ-та гастрольдік сапарға шықты. Келесі жылы топ өзінің онінші альбомын Sit Down for Dinner 29 қыркүйекте, 2023 жылы section1 арқылы шығаратынын жариялады. Қараша айында олар Рик пен Морти үшін "Damaged Coda" әнінің "More Coda" атты қайта өңделген нұсқасын шығарды.

Amedeo and Simone Pace were born in Milan, Italy, and grew up in Montreal (Saint Léonard), but later moved to Boston to study jazz. After earning Bachelor's degrees, they entered the New York City underground music scene. Blonde Redhead formed in New York in 1993 after Amedeo and Simone met Kazu Makino, a film student at the time, through mutual friends. The band named themselves after a song on the 1981 EP A Taste of DNA by the no wave group DNA. For the group's first decade or so, Amedeo and Makino were romantically involved in an on and off relationship. Blonde Redhead's self titled debut album was released in 1995. Shortly afterwards, fourth member Maki Takahashi left the band and was replaced by her friend Toko Yasuda as bassist. Yasuda played on the band's second album La Mia Vita Violenta also released in 1995. Both records appeared on the New York label Smells Like. The band continued as a trio. Their third album, Fake Can Be Just as Good, was released through Touch & Go in 1997. The band enlisted the help of Vern Rumsey of Unwound, who filled the role of guest bassist. Subsequent albums featured Skúli Sverrisson, who the twins knew from their time in Boston. On their fourth album, In an Expression of the Inexpressible, Guy Picciotto of Fugazi was hired as producer. Picciotto also contributed in the construction to the song "Futurism vs. Passéism Part 2" as well as lending it his vocals to the 1998 release. In 2000 Picciotto also co produced Melody of Certain Damaged Lemons with Ryan Hadlock, an album about the relationship between Makino and Amedeo Pace. The four year delay between Melody of Certain Damaged Lemons and Misery Is a Butterfly is attributed to Makino's recovery time after being trampled by a horse. Much of the visual and lyrical imagery of Misery Is a Butterfly is reflective of the accident, especially in the music video for "Equus." It was the last time Picciotto produced the band. In 2006 Makino recorded vocals for the film Sisters. Alan Moulder mixed the trio's album 23 which was released on 4AD, in April 2007. In mid 2008, they wrote and recorded the score of the documentary feature film The Dungeon Masters. The film premiered at the Toronto International Film Festival and was released on February 12, 2010; a soundtrack album was released in July 2010. In 2009, Blonde Redhead contributed to the AIDS benefit album Dark Was the Night produced by the Red Hot Organization. In March 2010 the band included a demo version of the song "Not Getting There" on a 4AD sampler entitled Fragments From Work In Progress. Their eighth album, Penny Sparkle, was released in September 2010 through 4AD. The album was again mixed by Alan Moulder, and reached 79 in the Billboard 200 chart. For the subsequent tour the band added a key board player. The band released a six track remix EP in July 2011. A year later, the band started the project for their next album but without the support of 4AD. Self financed, the band embarked on a haphazard recording schedule with producer Drew Brown. In April 2014 their song "For the Damaged Coda" was used in an episode of the first season of the cartoon Rick and Morty. The use of this song was again repeated in April 2017 in the third season. The use of the song became an important plot device regarding the character "Evil Morty" for the series. Around 2018 this song became an Internet meme expressing the sadness one feels at the worst moments of one's life. The band released their ninth album, Barragán, on September 2, 2014, through Kobalt. It was preceded by the single "No More Honey" that appeared in June. It was followed by the second single, "Dripping," which included a video. The band also provided the soundtrack to the Danish film The Commentator. In June 2016 it was announced that the band would release the box set Masculin Féminin on September 30 through The Numero Group. It contains 37 tracks, which cover the first two albums, associated singles, radio sessions and unreleased demos from the period. In 2017, the band released the EP 3 O'Clock, which comprises four songs and featured contributions from Eyvind Kang, Michael Leonhart, Sam Owens and Mauro Refosco, among others. In September 2019, Kazu Makino released her first solo album, Adult Baby, which featured Ryuichi Sakamoto (on piano, field recordings, and "organic instruments"), Ian Chang and Greg Saunier (drums), and Mauro Refosco (percussion). The band toured the US in 2022 on select dates supporting Tool. The following year, the band announced the release of their tenth album, Sit Down for Dinner, on September 29, 2023, through section1. In November, they released a reworked version of "Damaged Coda" entitled "More Coda" for Rick and Morty.