Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ұлыбритания мен Англияның екі кодты халықаралық регби футболшысы
GB & England dual code international rugby footballer
Джейсон Торп Робинсон (30 шілде 1974 жылы туған) – 1990-шы және 2000-шы жылдары ойнаған ағылшын халықаралық регби лигасы және регби одағының футболшысы. Қанат немесе толық қорғаушы ретінде ойнаған ол Англия құрамасы сапында 51 регби матчына қатысты және Англия құрамасын капитандыққа тағайындалған алғашқы қара нәсілді адам. Ол 2003 жылы Англияның регби құрамасының әлем чемпионатын жеңіп алуына үлес қосты. Регби лигасы бойынша Ұлыбритания құрамасы үшін 12 матч, Англия құрамасы үшін 7 матч өткізді. Робинсон мансабында жылдамдығы, үдеуі, шапшаң қимылы және қарсыластарды жеңу қабілетімен ерекше көзге түсті.
Jason Thorpe Robinson (born 30 July 1974) is an English former dual code international rugby league and rugby union footballer who played in the 1990s and 2000s. Playing as a wing or fullback, he won 51 rugby union international caps for England and is the first black man to captain the England team. He was part of the 2003 World Cup winning rugby union England team. In rugby league he won 12 caps for Great Britain and seven for England. Throughout his career Robinson was noted for his speed and acceleration, side step and ability to beat defenders.
Регби лигасы
1974 жылғы 30 шілдеде Батыс Йоркширдегі Лидс қаласында дүниеге келген Робинсон бала кезінде регби ойнаумен айналысқан. 1991 жылы жартылай кәсіби лигада регби карьерасын бастады. «Лидс» клубынан ұсыныс алғанына қарамастан, ол клубқа адалдығын сақтап, себебі бұл ыңғайсыз уақытта келуді білдіретін еді. Кейіннен ол британдық регби лигасының үстемдігіне ие болған «Уиган Уорриорс» клубымен келісімшарт жасады. Оның өнері оны «Уиганның» негізгі құрамына тез енгізді, ал жасөспірім кезінде болашақ жартылай қорғаушы немесе еркін шабуылшы ретінде танылды. 1992 жылғы Әлемдік клубтық сын-тестте «Уиган» командасынан «Брисбен Бронкос» клубына қарсы қанатта ойнауға шақырылды. Робинсон 1992 жылғы 18 қазанда «Ноусли-роудта» өткен Ланкашир кубогының финалында «Уиганның» «Сент-Хеленс» клубын 5:4 есебімен жеңген кезде алаңға шықты. 1993 жылғы 23 қаңтарда Лидстегі «Элланд Роудта» өткен 1992–93 жылдардағы «Регал Трофи» финалында «Виганның» «Брэдфорд Нортхен» клубын 15:8 есебімен жеңген кезде ойнап, бір гол соқты. 1993 жылғы 22 қаңтарда Лидстегі «Хедингли Регби стадионында» өткен 1993–94 жылдардағы «Регал Трофи» финалында «Каслфордтан» 2:33 есебімен жеңіліске ұшырады. 1993 жылы Робинсон алғашқы «Челлендж Кубогы» финалында ойнады, онда «Виган» «Виднесті» жеңді. Сол жылы 19 жасында Робинсон алғаш рет Ұлыбритания құрамасына «Жаңа Зеландияға» қарсы қанатта шақырылды. 1993–94 жылдардағы Регби футбол лигасы маусымынан кейін Робинсон чемпион «Уиганмен» Брисбенге сапар шегіп, 1994 жылғы Әлемдік клубтық сын-тестте Австралия чемпиондары «Брисбен Бронкос» клубына қарсы жеңіске жетті. 1995 жылы Робинсонға 1997 жылғы Суперлиганың екінші кезеңінің соңында «Оңтүстік Сидней Раббитос» клубы үшін ойнау үшін Австралиялық регби лигасы рекордтық 1,25 миллион фунт стерлингке 4 жылдық келісімшарт ұсынды. Аяғының жарақатынан жазылғаннан кейін «Виган» клубы «Лидс» клубынан жеңіске жеткен 30:10 «Челлендж Кубогы» финалында ойнады. Робинсон 1995 жылғы Әлем чемпионатының финалында Англия құрамасынан қанатта ойнады, бірақ Австралия құрамасы жеңіп, Кубокты сақтап қалды. 1996 жылғы мамыр айында Робинсон «Уиган» үшін екі ойындық, кросс-кодтық серияда Англияның регби одағындағы жетекші клубы «Бафқа» қарсы ойнады. Робинсон бірінші ойында екі рет ұтып алды, бұл лига ережелері бойынша «Уиганның» 82:6 жеңісі, сондай-ақ «Бафқа» 44:19 есебімен аяқталған одақ ойынында ойнады. Кросс-кодтық сынақ сериясынан кейін, Робинсонды қоса алғанда, «Виганның» бірқатар ойыншылары регби одағының кәсіби атанғанынан пайдаланып, регби лигасында ойнаған ойыншыларға тыйым салуды тоқтатты. Олар Суперлиганың маусымнан тыс кезеңінде регби лигасында ойнауға қысқа мерзімді келісімшарттарға қол қойды. Робинсон «Бат» клубына қосылып, 1996 жылдың қыркүйегі мен 1997 жылдың қаңтары аралығында 14 ойын өткізді. Бірінші Суперлига маусымының соңында Робинсон 1996 жылғы Суперлиганың арман командасына қанатқа кірді. Суперлига соғысының ортасында Робинсон 1997 жылдың ортасында Австралиялық регби лигасының «Кенгуруларына» қарсы 28:8 есебімен жеңілген «Дүниежүзілік» командасының құрамында бір ойынды өткізді. 1997 жылы Суперлиганың II кезеңінің соңында Сиднейге ауысу туралы келісімшарт жасасқан Робинсонның жүрегі өзгерді және «Уиган» ARL келісімшартынан босатылуын келісе алды, сондықтан ол өз клубында ойнауды жалғастыра алды. Кейін ол Ұлыбритания үшін Австралияға қарсы үш матчтың әрқайсысында Суперлигалық тест сериясында гол соқты. 1998 жылы Робинсон «Уиганның» жалғыз голын соғып, Суперлиганың тұңғыш Гранд-финалында жеңіске жетті. Нәтижесінде ол матчтың үздік ойыншысы ретінде Гарри Сандерленд трофейін алды. Ол сондай-ақ 1998 жылғы Суперлиганың арман командасына, сондай-ақ 1999 және 2000 жылдары аталды. Робинсон 2000 жылы Суперлиганың финалында «Уиган Уорриорздың» «Сент-Хеленске» ұтылуында фулбэк ретінде ойнады. Ойыннан бірнеше күн өткен соң, ол «Цюрих премьер-лигасының» «Сейл Шаркс» регби одағы клубына қол қойғаны туралы хабарланды. Робинсон регби лигасында дәлелдеуге ештеңе қалмайтынын және Англия мен Ұлыбританияның 15 адамдық кодексінде өнер көрсетуді қалайтынын айтты.
Born 30 July 1974 in Leeds, West Yorkshire, Robinson began playing rugby as a child at Hunslet Boys Club and then Hunslet Parkside before starting his rugby league career in 1991 at semi professional side Hunslet. Despite being offered a contract by Leeds, he stuck by his club as it would have meant leaving at an inconvenient time. He was later rewarded by a contract with Wigan Warriors who went on to dominate British rugby league. His form quickly establishing him in Wigan's first team, as a teenager he was touted as a future halfback or loose forward. He was selected to play on the wing for Wigan against the visiting Brisbane Broncos in the 1992 World Club Challenge. Robinson played in Wigan's 5–4 victory over St. Helens in the 1992 Lancashire Cup Final at Knowsley Road, St. Helens on Sunday 18 October 1992. He played and scored a try in Wigan's 15–8 victory over Bradford Northern in the 1992–93 Regal Trophy Final during the 1992–93 season at Elland Road, Leeds on Saturday 23 January 1993, played in the 2–33 defeat by Castleford in the 1993–94 Regal Trophy Final during the 1993–94 season at Headingley Rugby Stadium, Leeds on Saturday 22 January 1994, played in the 40–10 victory over Warrington in the 1994–95 Regal Trophy Final during the 1994–95 season at Alfred McAlpine Stadium, Huddersfield on Saturday28 January 1995, and played in the 25–16 victory over St. Helens in the 1995–96 Regal Trophy Final during the 1995–96 season at Alfred McAlpine Stadium, Huddersfield on Saturday 13 January 1996. In 1993, Robinson played in his first Challenge Cup Final, with Wigan defeating Widnes. Later that year at age 19 Robinson was first selected to represent Great Britain on the wing against New Zealand. After the 1993–94 Rugby Football League season, Robinson travelled with defending champions Wigan to Brisbane, playing on the wing in their 1994 World Club Challenge victory over Australian premiers, the Brisbane Broncos. In 1995, Robinson was offered a 4 year deal worth a record £1.25 million by the Australian Rugby League to play for the South Sydney Rabbitohs at the end of 1997's Super League II. He recovered from a foot injury to play in Wigan's 30–10 Challenge Cup Final victory over Leeds, scoring two tries and earning himself the Lance Todd Trophy as man of the match. Robinson played for England in the 1995 World Cup Final on the wing but Australia won the match and retained the Cup. In May 1996, Robinson played for Wigan in a special two game, cross code challenge series against Bath, then the leading club side in English rugby union. Robinson scored twice in the first game, an 82–6 victory for Wigan under league rules, as well as playing in the union game, which ended 44–19 to Bath. Following the cross code challenge series, a number of Wigan's players, including Robinson, elected to take advantage of the fact that rugby union had turned professional, and ended its ban on players that had played rugby league, by signing short term contracts to play union during the Super League off season. Robinson joined Bath and played 14 games for the side between September 1996 and January 1997. At the end of the first Super League season, Robinson was named on the wing in the 1996 Super League Dream Team. In the midst of the Super League war, Robinson played a one off international for a 'Rest of the World' team in their 28–8 loss against the Australian Rugby League's Kangaroos in mid 1997. With his contracted move to Sydney set to take place at the conclusion of the 1997's Super League II, Robinson had had a change of heart and Wigan were able to negotiate his release from the ARL's contract so he could continue playing for his club. He then scored a try for Great Britain in each of the three matches against Australia in the post season Super League Test series. In 1998, Robinson scored Wigan's only try in Super League's first ever Grand Final, which the Cherry & Whites won. As a result, he was awarded the Harry Sunderland Trophy as man of the match. He was also named on the wing in the 1998 season's Super League Dream Team, and again in 1999 and 2000. Robinson played at fullback in the Wigan Warriors' defeat by St. Helens in the 2000 Super League Grand Final. Days after the match, it was announced that he had signed for the Zurich Premiership's Sale Sharks rugby union side, with Robinson citing the lack of anything left to prove in rugby league and the desire to represent England and Great Britain in the 15 man code.
Регби одағы
2000 жылы қарашада «Сале Шаркс» командасы сапында «Ковентри» клубына қарсы дебют жасады. 2005/6 маусымда ол «Гиннес Премиерлигі» және «Суперлига» кубоктарын екеуін де жеңген алғашқы ойыншы болды.
He made his début for Sale Sharks against Coventry in November 2000. In the 2005/6 season he became the first person to have won both the Guinness Premiership, and the Super League trophies.
Англия
Робинсон 2001 жылғы ақпанда Италияға қарсы ойында Англия құрамасы сапында дебют жасады. Бұған дейін ол Ұлыбритания үшін регби лигасында ойнағаннан кейін Англия үшін регби ойнаған екінші адам болды (біріншісі – 1999 жылы Барри Джон Мэтер). Ол 56 халықаралық матчта 30 эшелік (трай) соқты, оның ішінде 2003 жылғы әлем чемпионатының финалында Австралияға қарсы да эшелік соқты. 2003 жылы Англияның әлем чемпионатындағы барлық жеті ойында қатысты. 2005 жылы Лоренс Даллаглио халықаралық карьерасын аяқтағаннан кейін Джонни Уилкинсон бастапқыда капитан болып тағайындалды. Алайда, Уилкинсон 2005 жылғы күзгі халықаралық турнирде жарақат алғандықтан Робинсон капитандыққа тағайындалды. Ол Англияның 118-ші капитаны, бірінші аралас нәсілді ойыншы және Англия құрамасын басқарған алғашқы кәсіби регби лигасының ойыншысы болды. Капитан ретінде алғашқы ойынында Канадаға қарсы 70:0 есебімен жеңіліп, үш эшелік соғып, хет-трик жасады. 2004 жылғы Алты Ұлттар турнирінде Италияға қарсы ашылу ойынында орталық позицияда үш эшелік соқты және ойынның үздік ойыншысы деп танылды. Робинсон 2004 жылғы жазғы турнеден жазылу үшін бас тартты.
Robinson made his England début as a substitute against Italy in February 2001, having played in the A match against Wales at Wrexham a fortnight earlier. In doing so he was only the second man ever to play rugby union for England after having first played Rugby League for Great Britain (the first having been Barrie Jon Mather in 1999). He scored 30 tries in 56 international matches, including a try in the 2003 World Cup Final against Australia. He played in all seven of England's World Cup games in 2003. After Lawrence Dallaglio's international retirement in 2005, Jonny Wilkinson was initially appointed captain. However, Wilkinson was injured for the 2005 autumn internationals and Robinson was appointed captain. He was the 118th captain of England, the first mixed race player and the first former professional rugby league footballer to captain England. In his first appearance as captain, he scored a hat trick of tries in a 70–0 rout of Canada. In the 2004 Six Nations, he scored three tries playing as a centre in the opening match against Italy and was named Man of the Match. Robinson chose to opt out of the 2004 summer tour to recover.
Британдық және Ирландиялық арыстандар
Робинсон 2001 жылы Австралияға жасаған турнесі үшін Британдық және Ирландтық Арыстар құрамасына шақырылды және Брисбендегі алғашқы тестілік матчта 29–13 есебімен жеңіске жеткен команданың ең үздік ойыншыларының бірі болды. Сол ойында ол австралиялық фулбэк Крис Лэтамды асып өтті. Ол соңғы тестіде тағы бір ойын соқты. Робинсон 2005 жылы Жаңа Зеландияға жасалған турнеге қайта шақырылды. Әйелінің тамыз айында төртінші баласын күтіп отырғанына байланысты, ол турнеге қатысатын команданың көп бөлігімен бірге саяхаттаудан босатылды. Карьерасы бойы ол турнелерге әйелі мен балаларын алып жүретін, бірақ 2005 жылғы турнеде оның жүктілігі оған мүмкіндік бермеді. Ол 7 маусымда командаға қосылды, бұл 25 маусымда Жаңа Зеландиямен өтетін алғашқы тестіге дейін бұрын болды.
Robinson was selected by the British & Irish Lions for their 2001 tour of Australia, and was one of the outstanding players in the side that won the first Test in Brisbane 29–13. In that game he sidestepped past Australian fullback Chris Latham. He went on to score another try in the last Test. Robinson was again called up to the Lions' 2005 tour of New Zealand. He was excused from travelling with the bulk of the touring party to spend time with his wife, who was expecting the couple's fourth child in August. Throughout his career, he normally brought his wife and children along when he went on a tour, but her pregnancy made this impossible for the 2005 tour. He joined the team on 7 June, well in advance of the first New Zealand test on 25 June.
Халықаралық зейнеткерлік
2005 жылдың 24 қыркүйегінде Робинсон халықаралық регбиден зейнетке шыққанын жариялап, отбасымен көбірек уақыт өткізгісі келетінін мәлімдеді. 2005-2006 жылғы маусымда Робинсон өзінің клубы «Сале Шаркс» командасын тұңғыш рет Премьершип титулына жеткізді.
On 24 September 2005, Robinson announced his retirement from international rugby union, stating that he wished to spend more time with his family. In the 2005–2006 season, Robinson led his club Sale Sharks to their first ever Premiership title.
Қайту
Робинсон 2007 жылғы Алты Ұлттар турниріне Англия құрамасына қайта оралды. Жаңа бас бапкер Брайан Эштон оны командаға өткен жылы жетіспеген көшбасшылық қасиеттері мен жеңіске жету мүмкіндігін беру үшін шақырды. Ол Англияның Шотландияға қарсы өткен алғашқы ойында екі әрекет жасады. Келесі аптада италиялықтарға қарсы тағы бір әрекет соқты. 2007 жылдың 2 сәуірінде Робинсон 2006/07 маусымының соңында клубтық регбиден зейнеткерлікке шығатынын жариялады. Сондай-ақ, қажет болса, Англияның жазғы жолдастық ойындарына және 2007 жылғы Регби әлем чемпионатында қатысатынын, содан кейін спорттан толықтай кететінін мәлімдеді. Оның «Сейл Шаркс» үшін соңғы ойыны 13 сәуірде «Бат» командасына қарсы өтті. Робинсон: «Мен «Сейл Шаркс» командасында өткізген уақытымды қатты ұнатып қалдым, бірақ енді басқа нәрселерге көшу уақыты келді. Мен «Сейл Шаркс» үшін соңғы ойынымның өз алаңымызда өтуін қалаймын («Батқа» қарсы), сондай-ақ осы ұлы клубтың жанкүйерлеріне үлкен рахмет айтқым келеді». 2007 жылдың 13 сәуірінде Робинсон «Гиннесс Премиершипінде» «Сейл» командасы «Батты» жеңгенде, ойынның соңғы секундтарында (6 секунд) жеңіске гол соқты. Ойынның соңғы сәттерінде ол 30 метр қашықтықта допты алды, оны тоқтату мүмкін болмады. Оған соққан голды реализациялау мүмкіндігі берілді, бірақ доп сол қақпаның жанынан шамалы ғана өтіп кетті. 2007 жылдың 14 қыркүйегінде Робинсон Англияның Оңтүстік Африкаға қарсы жеңіліске ұшыраған ойынында жанкүйерлердің ыстық қолдауымен алаңнан шықты, бірақ тізесіне жарақат алды. Бұл оны Англияның қалған екі топтық ойынына қатыстырмады, бірақ ол нокаут кезеңінде ойнауға дайын болу үшін толыққанды жаттығуларын жалғастырды. Австралияға қарсы ширек финалда Робинсон толық қорғаушы ретінде командаға оралды және «Уоллабилерге» қарсы 12:10 есебімен жеңіске жеткенде маңызды рөл атқарды. Жартылай финалда Францияға қарсы жеңіске жеткенде, ол 50-ші рет Англия құрамасының құрамында ойнады және Англия құрамасын алаңға шығару құрметіне ие болды. Робинсонның Англия құрамасы үшін соңғы ойыны 2007 жылғы Әлем чемпионатының финалында Оңтүстік Африкаға қарсы жеңіліске ұшырады, онда жарақат алғандықтан екінші таймда алаңнан шығуға мәжбүр болды. Ол 2003 және 2007 жылдардың финалдарында бастапқы құрамда ойнаған төрт ойыншының бірі болды, ал қалған үшеуі – Джонни Уилкинсон, Бен Кей және Фил Викери. Робинсон 2007 жылдың 1 желтоқсанында «Барбарийлер» командасының құрамында «Туикенхэмде» ойнауға шақырылды, онда ол өзінің әйгілі ойын стилін көрсетті және 68-ші минутта алаңнан шыққанда жанкүйерлердің ыстық қолдауын алды.
Robinson returned to the England set up for the 2007 Six Nations tournament, following the decision of new head coach Brian Ashton to recall him to provide the leadership and winning quality the team had lacked in the past year, ending a 15 month absence from the international scene. He scored two tries on his return in England's opening victory over Scotland. He also scored another try against the Italians the following week. On 2 April 2007, Robinson announced he would retire from playing club rugby at the end of the 2006/07 season. He also announced he would participate, if required, in England's summer friendlies and the 2007 Rugby World Cup, before retiring completely from the sport. His last game for Sale Sharks came at home to Bath on Friday 13 April. Robinson said, "I have thoroughly enjoyed my time at Sale Sharks but the time has come to move on to other things. I want my last game for Sale Sharks to be a home game (v Bath) and want to be able to say a big thank you to the supporters of this great club." On 13 April 2007, Robinson ended his club career with a match winning try 6 seconds from time as Sale edged past Bath in the Guinness Premiership. In the last play of the game, he received the ball 30 metres out and could not be stopped. He was then given the opportunity to convert the try, only to miss by a matter of inches past the left post. On 14 September 2007, Robinson left the field to a standing ovation during England's defeat by South Africa, with a hamstring injury. This kept him out of England's remaining two group games, but he resumed full training in time to be available to play in the knock out stages. In the quarter final against Australia, Robinson returned to the side as full back and played his part in a tense 12–10 victory over the Wallabies. In the semi final victory over France, his 50th cap, he was given the honour of leading out the England team. Robinson's last game for England came in the 2007 World Cup Final defeat by South Africa, when he was forced to leave the field during the second half, due to an injury. He was one of only four players to have started both the 2003 and 2007 Finals, the other three being Jonny Wilkinson, Ben Kay, and Phil Vickery. Robinson was selected to play for the Barbarians at Twickenham on 1 December 2007, showing many of his trademark runs and received a standing ovation as he left the field for the last time in the 68th minute of the match.
Бөлшек
2010 жылдың 26 шілдесінде Робинсон 35 жасында зейнеттен қайтып, Ұлттық Лига 2 Солтүстік клубы «Файлд» сапында ойнады. 2011 жылдың 7 шілдесінде ол мансабын аяқтағанын хабарлады.
On 26 July 2010, Robinson came out of retirement at the age of 35 to play for National League 2 North side; Fylde. He announced his final retirement on 7 July 2011.
Жаттықтырушылық мансап
2008 жылдың 5 наурызында RFL Робинсонның регби лигасына жаттықтырушы ретінде, 8 жасқа дейінгі балалар командасынан бастап ересектерге дейін, Гиллетт компаниясымен бірлесіп, спорттың екі түрінің елшісі ретінде оралатынын мәлімдеді. 2009 жылдың 25 ақпанында Робинсонның 2009-2010 маусымында «Сале Шаркс» командасының жаңа бас жаттықтырысы болып қайтадан қосылатыны жарияланды.
On 5 March 2008, the RFL announced that Robinson would be returning to rugby league in a coaching capacity at grass roots level from under 8s to open age, as a dual code ambassador for the sport in association with Gillette. On 25 February 2009 it was announced that Robinson would be re joining Sale Sharks as the new head coach from the 2009–10 season.
Марапаттар
Британ империясы орденінің мүшесі (MBE) болған ол 2008 жылғы Жаңа жылдық құрмет көрсету шарасында Британ империясы орденінің офицері (OBE) атағымен марапатталды. 2017 жылдың наурыз айында Робинсон Лондон Хилтон қонақүйінде өткен "Ликамобиль" британдық этникалық әртүрлілік спорттық сыйлықтары (BEDSAs) салтанатында "Өмірлік жетістіктері үшін" сыйлығын алды.
Already a Member of the Order of the British Empire (MBE), he was appointed Officer of the Order of the British Empire (OBE) in the 2008 New Year Honours. In March 2017, Robinson was awarded the Lifetime Achievement Award at the Lycamobile British Ethnic Diversity Sports Awards (BEDSAs) held at the London Hilton on Park Lane.
Жеке өмір
Ол шотланд және ямайкалық тегінен шыққан. Оның әкесі Уильям Торп, Лидсте тұратын ямайкалық, Робинсон туғанға дейін анасынан кетіп қалған. Робинсон мен оның екі үлкен ағасы Бернард пен Джорджты анасы мен әкесі тәрбиеледі. 2003 жылы ол ағасы мен қарындасы арқылы табиғи әкесімен қайта табысты. Робинсонды британдық комикс "The Beano" кейіпкерінің құрметіне "Билли Уизз" деп атайды, ол өте жылдам жүгіруші. 2012 жылы оның үлкен ұлы Льюис Тирни, толық қорғаушы болып ойнайтын, 18 жасында "Wigan Warriors" клубымен екі жылдық келісімге келді. Тирни Шотландиядан өзін жариялады. Робинсонның тағы бес баласы бар, оның ішінде Патрик – кәсіби велоспортшы. 2003 жылғы Регби әлем чемпионатынан кейін Робинсон "Finding My Feet: My Autobiography" атты автобиографиясын жазды, ол "Coronet Books" баспасынан шықты. Онда ол бала кезінен бері кешіп келген мәселелер мен регби лигасының жұлдызы болғандағы мастыққа қарсы күресі туралы жазды. 2005 жылы Дейв Свонтонның Робинсонмен толық ынтымақтастықта жазған "Нағыз Джейсон Робинсон" атты өмірбаяны "Empire Publications" баспасында жарық көрді.
He is of Scottish and Jamaican descent. His father William Thorpe, a Jamaican living in Leeds, left his mother before Robinson's birth. Robinson and his two older brothers Bernard and George were raised by his mother and a step father. In 2003, he was reunited with his natural father again through his brother and sister. Robinson is nicknamed 'Billy Whizz' after a character in the British comic The Beano, who is an extremely fast runner. In 2012, his eldest son Lewis Tierney, who plays as a full back, signed a two year deal with Wigan Warriors at age 18. Tierney has declared himself for Scotland. Robinson has five other children including Patrick, a professional cyclist. After the 2003 Rugby World Cup, Robinson wrote an autobiography entitled Finding My Feet: My Autobiography published by Coronet Books. In it, he wrote about how he overcame issues from his childhood and bouts of drinking when he found success as a rugby league star. In 2005, a biography, The Real Jason Robinson, written with Robinson's full co operation by Dave Swanton, was published by Empire Publications.