Кіріспе

Айдахо және Вашингтон штаттарындағы өзен, АҚШ. Коур-д'Ален көлінен бастау алып, Спокан өзені Раддрам жазығын кесіп өтеді және Пост-Фоллз, Айдахоға жетеді, онда ол бөгеттен және 40 футтық табиғи сарқырамадан өтеді. Батысқа қарай жалғаса бергенде ол тағы 6 бөгеттен өтеді, олардың үшеуі (Upriver Dam, Upper Falls Dam, Monroe Street Dam) Спокан қаласында орналасқан. Шамамен бір шақырымнан кейін өзен оңтүстік-шығыстан Латах ағынымен толысады. Спокан өзенінің жалпы су жинау алабы шамамен 6240 шаршы миль (16 162 км²) құрайды, оның 3840 шаршы милі (9 946 км²) Коур-д'Ален көлінің шығысындағы Пост-Фоллз бөгетінің жоғары жағында орналасқан. 1807 жылы Дэвид Томпсон алғашқы еуропалық болып Роки тауларын кесіп өтіп, осы аймақты зерттеді. Бүгінде Спокан қалалық аймағы (халық саны 573 493) Спокан өзенінің жағасындағы ең ірі адам қонысы болып табылады. Коур-д'Ален қалалық аймағы (халық саны 170 628) Спокан қалалық аймағынан шығысқа қарай және өзен ағысының жоғары жағында орналасқан. Спокан өзені мен Коур-д'Ален көлі Спокан аңғары-Раддрам жазығының суымен толуының негізгі көзі болып табылады, бұл осы елді мекендердің ішу суының негізгі көзі.

Ластану

Спокан өзенінде штаттың кез келген өзенімен салыстырғанда ауыр металдардың ең жоғары концентрациясы байқалады, бұл Кёр-Д'Ален көлінен келген ластанудың және Бункер-Хилл кеніші мен балқыту кешенінің "Суперфонд" алаңынан тараған ластанудың салдарынан туындаған. Спокан қаласының сарқынды суларды тазарту қондырғылары тазартылған суларын Спокан өзеніне құяды. 1889 жылы Спокан қаласы өзенге тікелей шикі сарқынды суды төгіп тұратын кәріз жүйесін салды, және 1920 жылға қарай бұл жағдай анық байқалатын болды. 1957 жылы алғашқы тазарту қондырғысы орнатылды, бірақ Вашингтон штатының Экология департаменті оны жеткіліксіз деп таныды. Осының нәтижесінде, 1975 жылы құрылысы аяқталған және 1977 жылы пайдалануға берілген, химиялық тұнбалау технологиясын қолданатын, жаңа тазарту қондырғысы салынды.

Балықтардың тіршілік ету ортасы

1882 жылы Солтүстік Тынық мұхиты темір жолы Спокан қаласына келгеннен кейін, өзен бойындағы ұнтақтау операциялары қарқынды дамыды. Көптеген диірмендерге машиналарын қуаттандыру үшін бөгеттер қажет болды. Бөгеттердің өзенді тосуы салдарынан Спокан өзеніндегі лосось популяциясы күрт азайды, бұл өзеннің жоғарғы ағысында тұратын көптеген адамдардың шағымдануына себеп болды. 1910 жылы Вашингтон су электр компаниясы салған Литтл-Фолс бөгеті өзенге жолдың жабылуына әкеп соқты, нәтижесінде өзендегі лосось толығымен жойылып кетті. Ластану мен бөгеттер салынар алдында стилхедтер де Спокан өзенінде көптеп кездесетін. Бүгінде Спокан өзені жүйесі – бұрынғы ареалдағы стилхедтердің ең ірі екі бос қоныстанған жерінің бірі. Қазір Спокан өзенінде көкбалық, солтүстік пикеминноу және Бриджлип сойғыш (Catostomus columbianus) сияқты түрлер, сондай-ақ бірнеше жергілікті емес түрлер мекендейді.