Чиливак: Канадтық рок тобының тарихы

Кіріспе

1970 жылы құрылған Chilliwack – әнші және гитарист Билл Хендерсонды орталық еткен канадалық рок-тобы. Олар 1970 жылдан 1988 жылға дейін активті болды, ал Хендерсон 1997 жылы топты қайта құрды. Топ фолк, халықтық, джаз және блюз элементтерін қамтитын прогрессивті рок дыбысымен бастама алды, бірақ 1970-ші жылдардың ортасына қарай тікелей хард-рок/поп-рок дыбысына көшті. Олардың ең көп сатылған алты әні: "My Girl (Gone, Gone, Gone)", "I Believe", "Whatcha Gonna Do", "Fly at Night", "Crazy Talk" және "Lonesome Mary". Топтың құрамы көп рет өзгерді.

Тарих

Топ Британдық Колумбияның Ванкувер қаласында құрылды. C FUN Classics тобының мүшелері 1966 жылы Билл Хендерсон қосылғанда топтың атын The Collectors деп өзгертті. Олардың психоделикалық дебюттік альбомы "Lydia Purple" атты шағын хитті дүниеге әкелді. Олардың екінші альбомы канадтық драматург Джордж Рыганың сахналық пьесасы "Шөп және жабайы бүлдіргендер" үшін жазылған музыкалық партитураға негізделген. Вокалист Хоуи Викерс 1969 жылы Collectors тобынан кетіп қалды, ал қалған мүшелері 1970 жылы Chilliwack тобын құрды. Chilliwack – "көп салалы аңғар" деген мағынаны білдіретін салиш тіліндегі сөз, сонымен қатар Фрейзер аңғарындағы Ванкувердің шығысында орналасқан қаланың аты. Chilliwack 1970 жылы өзінің дебюттік альбомын, Chilliwack-ты шығарды. Лид-гитарист Билл Хендерсон қалған бұрынғы Collectors мүшелерін басқарды: Глен Миллер (бас, гитара, қосымша вокал), Росс Терни (барабан) және Клэр Лоуренс (флейта, саксофон, клавишалар, қосымша вокал); ол көп бөлігін вокалмен және композициямен қамтамасыз етті. 1970 жылы Миллер қысқа мерзімге топтан кетіп, Роби Кинг (клавишалар, бас) оларға қосылды, содан кейін Жапониядағы Expo '70 және Канададағы басқа да концерттерде өнер көрсетті. 1971 жылы басист Рик Килберн қысқа уақытқа Chilliwack-пен бірге концертте болды, ал кейін Миллер сол жылы Лоуренс кеткеннен кейін қайтып келді. Жаңа мүше Говард Фруз (гитара, клавишалар, қосымша вокал) 1973 жылы қосылды. Топ бірнеше орташа сәттілікке жеткен альбомдар шығарды. Канададағы хит-синглдерге "Lonesome Mary" кірді, ол 1972 жылдың 22 қаңтарында Cashbox тізіміне енді (және олардың АҚШ-тағы алғашқы хит-синглі болды, ол 1972 жылдың ақпан айында Billboard Hot 100 тізімінде #75 орынды иеленді), "Crazy Talk" (#98 АҚШ-та 1975 жылдың қаңтарында) және "Fly at Night" (#75 АҚШ-та 1977 жылдың мамырында). Хендерсон, МакЛеод және Брайант 1979 жылы Chilliwack-тың сегізінші альбомында жұмыс істей бастады, оған Джон Роулз (гитара, клавишалар, қосымша вокал) және барабаншы Бэки Бергер қосылды. Mushroom лейблі Breakdown in Paradise альбомы 1979 жылдың желтоқсанында шыққаннан кейін көп ұзамай банкротқа ұшырады. Бергердің орнына Рик Тейлор келді, ал Хендерсон, МакЛеод, Брайант, Роулз және Тейлор 1980 жылы гастрольдік сапарға шықты. Chilliwack содан кейін 1981 жылы Канададағы Solid Gold Records және АҚШ-тағы Millennium Records компанияларымен үштік (Хендерсон/МакЛеод/Брайант) ретінде келісімшарт жасады және осы құрамда ең үлкен табысқа ие болды, Wanna Be a Star (қыркүйек 1981) және Opus X (қазан 1982) альбомдарын шығарды. "My Girl (Gone, Gone, Gone)" (Американың алғашқы Top 40 хиті, 1981 жылдың желтоқсанында 22-орынға ие болды), "I Believe" (Американың 1982 жылдың наурызында 33-орынға ие болды) және "Whatcha Gonna Do (When I'm Gone)" (Американың 1982 жылдың желтоқсанында 41-орынға ие болды) Канадада да, АҚШ-та да танымал болды. Rolling Stone жазды: Хендерсон, МакЛеод және Брайант 1981 жылдың күзінен 1982 жылдың басына дейін барабаншы Пол Деланимен бірге болды, ол американдық телешоуларда, мысалы American Bandstand, Solid Gold және The Merv Griffin Show-да АҚШ-тағы жарнамалық шараларға қатысты. Кейін 1982 жылы Хендерсон, МакЛеод, Брайант, Джои Франко (барабан), Гленн Грейсон (клавишалар, қосымша вокал) және Деннис Грейсон (клавишалар, қосымша вокал) толыққанды құрамымен гастрольдік сапарға шықты. Хендерсон мен МакЛеод "Opus X" үшін үздік продюсер Жунно сыйлығын алды. Алайда, Mushroom компаниясының проблемаларын қайталап, Millennium Records кейін құлдырады. 1983 жылдың басында МакЛеод пен Брайант басқа жобаларына көбірек уақыт бөлу үшін топтан кетіп қалды, Headpins (Денис МакКэнн, содан кейін Дарби Миллс бас вокалшылар ретінде). Chilliwack-тың соңғы студиялық альбомы Look In Look Out 1984 жылдың шілдесінде Хендерсонның жалғыз тұрақты мүшесі ретінде шығарылды. Оған сессиондық музыканттар Эшли Малфорд (гитара, қосымша вокал, Sad Café тобынан), Ричард Гиббс (клавишалар, Oingo Boingo тобынан), Мо Фостер (бас), Саймон Филлипс (барабан) және Том Кинлисайд (саксофон), сонымен қатар Марк ЛаФранс, Сафрон және Камилла Хендерсон, Дастин Келлер және Боб Рок қосымша вокалын орындады. 1985 жылы топ рекордтық келісімшартсыз қалды, ал Хендерсон бұрынғы мүше Клэр Лоуренс (саксофон, қосымша вокал), Джерри Адольф (барабан), Брайан Ньюкомб (бас), Робби Грей (клавишалар, қосымша вокал) және Дейв Пикель (клавишалар) құрамында гастрольдік топты құрды. Пикелді бірден басқа бұрынғы мүше Джон Роулз (гитара, клавишалар) алмастырды. Бұл топ 1988 жылдың желтоқсанында Хендерсон топты таратып жібергенге дейін көбінесе Канада клубтарында және кіші орындарда өнер көрсетті. Келесі жылы Хендерсон UHF фолк-рок супертобын құрды. 1991 жылдың 6 қазанында Хендерсон Loverboy, Bryan Adams, Colin James және Chrissy Steele рок-күйшілеріне Ванкувердегі 86 Street Music Hall-да өткен қайырымдылық шоуында қосылды, ол Хендерсонның бұрынғы Chilliwack тобының мүшесі Брайан МакЛеодқа 50 000 доллардан астам қаражат жинады, ол ракпен күресіп, Хьюстон медициналық клиникасында ем алып жатқан болатын. МакЛеод 1992 жылдың 25 сәуірінде 39 жасында қайтыс болды. Топ он жылға жуық уақыт бойы жұмыс істемегеннен кейін, Хендерсон 1997 жылы өзінің, Адольф (барабан), Дуг Эдвардс (бас, қосымша вокал) және Рой 'Бим' Форбс (гитара, UHF-тен қосымша вокал) құрамында жаңа Chilliwack құрамын іске қосуға шешім қабылдады. Форбс 1998 жылы Биллдің інісі Эд гитарамен алмастырылды, ал Chilliwack 2003 жылы жаңа концерттік альбомын There and Back Live шығарды. Chilliwack 2005 жылы Онтарио штатындағы Mattawa қаласында өткен Voyageur Days фестивалінде Moxy, Toronto, Trooper, Goddo, Killer Dwarfs және Ray Lyell есімді топтармен бірге Moxy-дың дебюттік альбомының шығуына 30 жыл толуына орай өнер көрсетті. 2010 жылдың 24 мамырында топ мүшелері (Билл Хендерсон, Эд Хендерсон, Дуг Эдвардс және Джерри Адольф) бұрынғы мүшелер Рой 'Бим' Форбс, Ab Bryant және Клэр Лоуренспен, сонымен қатар Говард Фруздің ұлы Тайсонмен (әкесінің орнына акустикалық гитарамен, ол 1990 жылдардың ортасында рактан қайтыс болған) және Collectors әншісі Хоуи Викерспен бірге Британдық Колумбияның Ричмонд қаласындағы River Rock Show Theatre-де Chilliwack-тың 40 жылдығына арналған концертке қатысты. Chilliwack-тың алғашқы басисі Глен Миллер 2011 жылдың 4 наурызында Торонтода бұлшықет дистрофиясынан зардап шегуден кейін қайтыс болды. 2015 жылы Chilliwack "Take Back This Land" әніне жаңа музыкалық бейнежазба шығарды. Ән 2015 жылғы Канада федералды сайлауы кезінде шақырушы әнге айналды. Хендерсон кейде Клэр Лоуренспен дуэт ретінде өнер көрсетеді. Chilliwack көбінесе ашық ауадағы жиындар мен фестивальдерде өнер көрсетуді жалғастыруда. Дуг Эдвардс 2016 жылдың 11 қарашасында Ванкувердегі үйінде ұзақ аурудан кейін 70 жасында қайтыс болды. 2022 жылдың 22 қаңтарында Chilliwack Торонтоның Massey Hall-ында өнер көрсетті, олардың досы Джефф Хикс ауру Адольфтың орнына барабанмен қысқа мерзімге ауыстырылды.

The band originated in Vancouver, British Columbia. The members of the C FUN Classics changed the band's name to The Collectors when Bill Henderson joined in 1966. Their psychedelic self titled debut album yielded the minor hit "Lydia Purple". Their second album was based on the musical score written by the band for Grass and Wild Strawberries, a stage play by Canadian playwright George Ryga. Vocalist Howie Vickers left the Collectors in 1969; the remaining members formed the band Chilliwack in 1970, Chilliwack being a Salish term meaning "valley of many streams" and the name of a city east of Vancouver in the Fraser Valley. Chilliwack released its debut album, Chilliwack, in 1970. Lead guitarist Bill Henderson led the remaining former Collectors members: Glenn Miller (bass, guitar, backing vocals), Ross Turney (drums) and Claire Lawrence (flute, saxophone, keyboards, backing vocals); while he provided most of the vocals and did most of the composing. During 1970, Miller briefly left the band, who were joined on the road by Robbie King (keyboards, bass) and played at Expo '70 in Japan and other gigs across Canada. In 1971 bassist Rick Kilburn played live with Chilliwack for a short time before Miller returned later that same year when Lawrence departed. New member Howard Froese (guitar, keyboards, backing vocals) joined in 1973. The band released several moderately successful records. Hit singles in Canada included "Lonesome Mary", which entered Cashbox January 22, 1972 (and was their first US charting single, peaking at #75 on the Billboard Hot 100 in February 1972), "Crazy Talk" (#98 in the US in January 1975), and "Fly at Night" (#75 in the US in May 1977). Henderson, MacLeod and Bryant then began working on Chilliwack's eighth album in 1979, joined by John Roles (guitar, keyboards, backing vocals) and drummer Bucky Berger. The Mushroom label went bankrupt abruptly shortly after the album, Breakdown in Paradise, was released in December 1979. Berger was replaced by Rick Taylor and the line up of Henderson, MacLeod, Bryant, Roles and Taylor toured into 1980. Chilliwack then signed with Solid Gold Records in Canada and Millennium Records in the U. S. in 1981 as a trio (Henderson/MacLeod/Bryant) and enjoyed its greatest success with this line up, releasing the albums Wanna Be a Star (September 1981) and Opus X (October 1982). The singles "My Girl (Gone, Gone, Gone)" (Their first US Top 40 hit, peaking at #22 in December 1981), "I Believe" (US #33 in March 1982), and "Whatcha Gonna Do (When I'm Gone)" (US #41 in December 1982) were popular both in Canada and in the U. S. Rolling Stone wrote:

Henderson, MacLeod and Bryant were joined by drummer Paul Delaney in the fall of 1981 through early 1982 for US promotional appearances on TV shows, like American Bandstand, Solid Gold and The Merv Griffin Show, before heading out on the road later in 1982 with an expanded line up of Henderson, MacLeod, Bryant, Joey Franco (drums), Glenn Grayson (keyboards, backing vocals) and Dennis Grayson (keyboards, backing vocals). Henderson and MacLeod received a Best Producer Juno Award for Opus X. However, echoing the Mushroom problems, Millennium Records then collapsed. In early 1983, MacLeod and Bryant left the band to devote more time to their other project, the Headpins (with Denise McCann and then Darby Mills as lead vocalists). Chilliwack's last studio recording, Look In Look Out, was released in July 1984 with Henderson as the only continuing member. He was joined by session players Ashley Mulford (guitar, backing vocals, from the band Sad Café), Richard Gibbs (keyboards, from the group Oingo Boingo), Mo Foster (bass), Simon Phillips (drums) and Tom Keenlyside (saxophone), with additional vocals provided by Mark LaFrance, Saffron & Camille Henderson, Dustin Keller and Bob Rock. By 1985, the band was without a record deal, and Henderson cobbled together a touring line up of former member Claire Lawrence (sax, backing vocals), Jerry Adolphe (drums), Brian Newcombe (bass), Robbie Gray (keyboards, backing vocals) and Dave Pickell (keyboards). Pickell was replaced almost immediately by another former member John Roles (guitar, keyboards). This grouping played mostly in Canadian clubs and smaller venues until Henderson disbanded the group in December 1988. The following year, Henderson formed the folk rock supergroup UHF. On October 6, 1991 Henderson joined fellow rockers Loverboy, Bryan Adams, Colin James and Chrissy Steele at a benefit show at Vancouver's 86 Street Music Hall to raise over $50,000 for Henderson's former Chilliwack bandmate, Brian MacLeod, who was fighting cancer and undergoing treatment at a Houston medical clinic. MacLeod died on April 25, 1992, aged 39. After the band had been dormant for nearly a decade, Henderson decided to launch a new Chilliwack line up in 1997, made up of himself, Adolphe (drums), Doug Edwards (bass, backing vocals), and Roy 'Bim' Forbes (guitar, backing vocals, from UHF). Forbes was succeeded on guitar in 1998 by Bill's brother, Ed, and Chilliwack released a new live album, There and Back Live, in 2003. Chilliwack performed at 2005's Voyageur Days Festival in Mattawa, Ontario, where they appeared with Moxy, Toronto, Trooper, Goddo, Killer Dwarfs and Ray Lyell for the thirtieth anniversary of Moxy's debut album release. On May 24, 2010 the band members (Bill Henderson, Ed Henderson, Doug Edwards and Jerry Adolphe) were joined by former members Roy 'Bim' Forbes, Ab Bryant and Claire Lawrence, plus Howard Froese's son Tyson on acoustic guitar (standing in for his father, who had died of cancer in the mid 1990s), and Collectors singer Howie Vickers for a Chilliwack 40th Anniversary show at the River Rock Show Theatre in Richmond, British Columbia. Chilliwack's original bassist, Glenn Miller, died on March 4, 2011, in Toronto after suffering from muscular dystrophy. In 2015 a new music video by Chilliwack for the song "Take Back This Land" was released. The song became a rallying call during the 2015 Canadian federal election. Henderson occasionally does duo shows with Claire Lawrence. Chilliwack continues to play, mostly at outdoor gatherings and festivals. Doug Edwards died at his home in Vancouver at the age of 70 on November 11, 2016, after a long illness. On January 22, 2022 Chilliwack played Toronto's Massey Hall with their friend Geoff Hicks briefly filling in on drums for an ill Adolphe.