Канадалық журналист және жазушының өмірі мен қызметі

Кіріспе

Канадалық журналист

Блатчфордтың отбасында бірнеше журналист болған. Оның әкесінің әкесі, Энди Лайтл 1920-ші жылдары және 1950-ші жылдары «Ванкувер Сан» газетінде спорт жазушысы және редакторы, ал 1930-шы және 1940-шы жылдары «Торонто Дэйли Стар» газетінде спорт редакторы болып жұмыс істеген. Оның ағасы Томми Лайтл 1974 жылы зейнеткерлікке шыққанға дейін «Торонто Стар» газетінің редакторы болды.

Мансап

Блатчфорд 1972 жылы «Глоб энд Мейл» газетінде жартылай уақыт жұмыс істей бастады, Райерсон университетінде журналистиканы оқып жүріп, сыныптың үздік бітірушісі атанды. 1973 жылы «Глоб» газетіне толық уақытқа жұмысқа қабылданды, 1975 жылдан 1977 жылға дейін жалпы мақсаттағы тілші, содан кейін газетте спорт колоннашысы болып жұмыс істеді. Ол Канаданың алғашқы әйел спорт колоннашысы ретінде танылды және сол кезде Солтүстік Америкадағы бар болғаны алты әйел спорт тілшісінің бірі болды. Ол былай деді: «Бұл әлемде біз басқалармен тең ойнайтын жалғыз ойын. Бірақ егер біз сақтық танытпасақ, шешім қабылдаушылар хоккейден қайраттылық пен қаталдық сипаттерін алып тастайды, себебі олар біздің осыны қалағанымызды ойлайды». «Глоб» газетіндегі бір мақаласы оның тілегіне қарсы өңделгеніне наразы болған Блатчфорд кенеттен «Торонто Стар» газетіне өтті, онда 1977 жылдан 1982 жылға дейін мақала жазушы болып жұмыс істеді және 1978 жылы қылмыстық сот процестерін жабуға кірісті, ол мансабы бойына қайта оралатын тақырып болды. 2003 жылы «Пост» газетін тастап, «Глоб энд Мейл» газетіне оралды, онда сегіз жыл бойы колоннашы болып жұмыс істеді. Блатчфорд канадалық әскерилердің басынан өткен оқиғаларын жариялады. Осы тәжірибелерге негізделген «Он бес күн: Жаңа канадалық армияның ішіндегі ерлік, достық, өмір және өлім туралы әңгімелер» атты кітабын жазды. Кітап 2008 жылы Governor General's Literary Award сыйлығының «Non-fiction» номинациясын жеңіп алды. Ол сондай-ақ көптеген жылдар бойы CFRB радиосында тұрақты панель мүшесі, комментатор, салымшы және қонақ болды. 2011 жылдың 22 тамызында «National Post» онлайн басылымында жарияланған мақаласында Блатчфорд федералды NDP партиясының лидері және Канада Парламентінің Оппозиция лидері Джек Лейтонның қайтысына байланысты қолдаудың шарықтауын сынға алды, оны «қоғамдық көрініс» деп атап, Лейтонның «қасиеттілікке көтерілуіне» сілтеме жасады. Бұл Блатчфордқа қарсы наразылық тудырды. Блатчфордтың 2013 жылы Рехта Парсонстың өзіне-өзі қол жұмсауына қатысты пікірлері Парсонстың әкесінің Блатчфордты құрбанды кінәлауда айыптауына әкелді. 2018 жылдың маусым айында баспасөзді субсидиялау туралы сөйлеген Блатчфорд: «Егер Оттава газеттерге де субсидия берсе, Құдай сақтасын. Журналист ретінде мұндай ой мені қорқытады» деді.

Blatchford began working part time for The Globe and Mail in 1972, while still studying journalism at Ryerson, where she graduated at the top of her class. She was hired full time by the Globe in 1973, working as a general assignment reporter and then as a sports columnist at the paper from 1975 until 1977; she was billed as Canada's first female sports columnist and was at the time one of only six female sports reporters in North America. In it, she said: "It's the only game in the world we play as good as anyone else. But if we aren't careful, the people who make the decisions are going to take the guts and hardness out of hockey and they will do it because they think it is what we want." Displeased when a Globe column was edited against her wishes, Blatchford then abruptly jumped to the competing Toronto Star, where she worked as a feature writer from 1977 to 1982, and began covering criminal trials in 1978, a beat she would return to throughout her career. She left the Post to return to The Globe and Mail in 2003, working as a columnist there for eight years. Blatchford reported on the experiences of Canadian soldiers. Based on these experiences, she wrote the book Fifteen Days: Stories of Bravery, Friendship, Life and Death from Inside the New Canadian Army. The book went on to garner the 2008 Governor General's Literary Award in Non fiction. She was also a frequent panelist, commentator, contributor and guest on CFRB radio for several decades. In an article in the National Post online on August 22, 2011, Blatchford criticized the outpouring of support resulting from the death of federal NDP Leader and the Parliament of Canada's Leader of the Opposition Jack Layton, calling it "a public spectacle", and referring to Layton's "canonization". This caused an outcry toward Blatchford herself. Blatchford's commentary on the 2013 suicide of Rehtaeh Parsons also led to Parsons' father accusing Blatchford of victim blaming. In June 2018, Blatchford said of a press subsidy: "God forbid Ottawa should start to subsidize newspapers too. As a journalist, the thought gives me the shudders."

Ауру және өлім

2019 жылғы федералды сайлау науқамын жамылған жұмысын созылмалы бұлшықет ауруына байланысты үзуге мәжбүр болғаннан кейін, Блатчфордқа 2019 жылдың қараша айында өкпе қатерлі ісігі диагнозы қойылды. Ісік анықталған кезде омыртқа мен жамбас сүйектеріне метастаз бергені анықталды. Блатчфорд сол айда Канада жаңалықтар құрмет залына енгізілді, бірақ салтанатқа қатыса алмады. Ол 2020 жылдың 12 ақпанында Торонтода қайтыс болды.