Льюис Муди: Ұлыбританиялық рагбишының өмірі мен мансабы

Кіріспе

Британдық Арыстантар және Англия құрамасының регби одағы ойыншысы, ағылшын регби одағы ойыншысы Льюис В. Муди.

Льюис Уолтон Муди MBE (12 маусым 1978 жылы Аскотта туған) – ағылшын зейнеткер регби одағы ойыншысы. Ол «Лестер Тайгерс» және «Бат Регби» клубтарында ойнады және 2003 жылғы әлем чемпионатының жеңімпаздарының құрамында болды. Муди ойынға деген ынтасымен, қарсыластарын қууға дайындығымен және қайта бастау кезінде допты жеңіп алу қабілетімен танымал болды, осының арқасында командаластары мен жанкүйерлер оған «Жыртқыш Ит» деген лақап ат қойды.

Өмірбаян

Моуди бес жасында Бракнеллде мини-регбимен айналыса бастады, оған мектептегі досы қосылуды ұсынғанда. Ол 12 жасқа дейін Бракнеллде ойнады. Ол Eagle House Prep School-де, содан кейін Ратлендтегі Oakham School-де білім алды, онда бастапқыда регби одағында орталық позициясында ойнады, кейін қорғаушыға (full back) ауысты. Кейін ол Де Монфорт университетінде бизнес-әкімшілік мамандығын оқыды, сонымен қатар «Лестер Тайгерс» командасы үшін ойнады.

Клубтық мансап

Мудидің Эд Хьюстонмен кездесуі оның регби карьерасының басталуын білдірді. «Лестер Тайгерс» жастар командасында ол фланкер ретінде ойнады. 18 жасы мен 94 күнінде лига ойынына шыққан ең жас «Лестер Тайгерс» ойыншысы болды, бірақ бұл рекордын қазір Бен Янгс жаңартты. Көп ұзамай ол Нил Бэк үшін ашық фланкерлік қызметке ізбасар ретінде бекітілді. «Тигрлердің» негізгі құрамына ену қиын болды, себебі халықаралық деңгейдегі Нил Бэк пен Мартин Корри үш бастапқы орынның екеуін иеленді, ал қалған орын үшін Пол Густард пен Уилл Джонсон (Мартиннің кіші інісі) күресті. Муди 2001 жылғы Heineken кубогы финалында пайдаланылмаған резервтік ойыншы болды, бірақ 2002 жылғы Heineken кубогы финалында жеңіске жетті. Ол 1999, 2000, 2001 және 2002 жылдары Премьер-лигада жеңіске жеткен «Тигрлер» командасының құрамында болды. 2001 жылы «Лестерге» келген Жаңа Зеландиялық ашық фланкер Джош Кронфельд Мудиді үшінші нөмірлі ойыншыға дейін ығыстыру қаупін тудырды. Алайда Кронфельд клубқа бейімдесе алмады және «Харлекинс» пен «Бат» клубтарынан ұсыныстар түскеніне қарамастан, Муди қалуды жөн көрді. 2003 жылғы әлем чемпионатындағы жеңістен кейін ол табан сүйегінің стресс-жарақатына ұшырады, ол ұзақ уақыт емделді және 2003-2004 маусымының қалған бөлігінде алаңнан шықты. Муди 2004 жылдың қазан айында Heineken Еуропа кубогы матчында «Кальвисаноға» қарсы ойынға оралды. 2007 жылы Муди өзінің бесінші Премьер-лига медалін жеңіп алды, финалдағы ойынды бастады және «Лестердің» «Глостерді» жеңіске жеткізгенде бір ұпай (три) енгізді. 2008-2009 маусымында көп бөлігі жарақаттанғандықтан, ол клуб үшін куәлік беру маусымын өткізді, бірақ «Бристольге» қарсы 73-3 есебімен жеңіске оралды және Heineken кубогы финалында да, Гиннестің Премьер-лигасында да ойнады. Муди 2009-2010 маусымында толықтай сауығып, тіпті «Сейлге» қарсы үйде өткен матчта команда капитаны болды. «Тигрлер» 2009/10 жылғы Гиннестің Премьер-лигасын жеңіп алды, «Твикенхэмде» «Сараценсті» 33-27 есебімен жеңді. 2010-2011 маусымында ол Сэм Вестимен бірге үш жылдық келісімшарт бойынша «Бат Регби» клубына қосылды. Муди 2011 жылдың қаңтар айында «Баттың» «Айрониге» 55-16 есебімен жеңіске жеткен матчында тізе буынының жарақатын алды, бірақ 4 ақпанда Уэльске қарсы алты ұлттық турнирдегі бірінші ойынға қатысатынына сенімді болды. Муди 2012 жылдың 6 наурызында жарақаттарына байланысты регбиден зейнеткерлікке шыққандығын мәлімдеді.

Moody's meeting Ed Houston signalled the beginning of his rugby career. In the Leicester Tigers youth team, he played flanker. He became the youngest Leicester Tigers' player to play a league game at 18 years and 94 days, a record now surpassed by Ben Youngs. He soon became established as Neil Back's understudy for the openside flanker shirt. Making the Tigers starting XV was difficult however, as internationals Neil Back and Martin Corry took two of the three starting positions, with Paul Gustard and Will Johnson (younger brother of Martin) fighting for the remaining place. Moody was an unused replacement for the 2001 Heineken Cup Final but started the victorious 2002 Heineken Cup Final, and was a member of the Tigers side in the four Premiership winning seasons in 1999, 2000, 2001 and 2002. The arrival of New Zealand international openside Josh Kronfeld at Leicester in 2001, threatened to relegate Moody to third choice openside. However, Kronfeld failed to settle at the club and despite offers from Harlequins and Bath, Moody decided to stay. After the World Cup success in 2003, he suffered a stress fracture of his foot which took a long time to heal and kept him out of the remaining 2003–04 season. Moody made a return in October 2004, in the Heineken European Cup match against Calvisano. Moody won his fifth Premiership medal in 2007, starting the final and scoring a try as Leicester defeated Gloucester. He was injured for much of the 2008–2009 season, which was his Testimonial season for the club, but returned to play in the 73–3 win over Bristol, and featured in both the Heineken Cup final and the Guinness Premiership win. Moody stayed fit for the entire 2009–2010 season, and even captained the side in the home fixture against Sale. The Tigers won the 2009–10 Guinness Premiership, beating Saracens 33–27 at Twickenham. In the 2010–2011 season, he joined Bath Rugby on a three year deal along with Sam Vesty. Moody picked up a knee ligament injury in Bath's 55–16 win over Aironi in January 2011 but had been confident of making the England team for their opening Six Nations clash with Wales on 4 February. Moody announced his retirement from rugby on 6 March 2012 with immediate effect due to injuries.

Халықаралық мансап

1997 жылғы сәуір айында Уэльске қарсы Англия жас құрамасында екі ойыннан соң гол соқты. Кейіннен ол 1998–99 жылдардағы «тозақ турнесі» үшін бас командаға шақырылды, бірақ алаңға шықпады. Муди Англия құрамасы сапында 2001 жылғы 2 маусымда Канадаға қарсы дебюттік ойынын өткізді, ол кезде Нил Бэк пен Ричард Хилл Британдық және Ирланд арыстандарымен Австралияда гастрольде болды. Солтүстік Америка турнесінде тағы екі рет қатысып, Сан-Францискодағы «АҚШ Иглз» командасына қарсы гол соқты. 2001 жылғы қазан айында Дублиндегі Ирландияға қарсы матчта ол бас командаға шақырылып, төртінші рет құрама сапында ойнады. Ұдайы жақсы өнер көрсетіп, келесі маусымда «Алты ұлт» турнирінде екі ойынға қатысып, Англияның No.7 жейдесін жеңіп алды. Муди 2002/03 жылғы күзгі халықаралық турнирде Англияның бірінші құрамынан Лоренс Даллаглионы ығыстырып, Жаңа Зеландияға қарсы ойында гол соқты, бірақ Оңтүстік Африкаға қарсы жарақат алып, Даллаглио орнын қайта иеленді. Ол жақсы жағдайға келген соң Клайв Вудвордтың жоспарларына қайта кірді, бірақ Францияға қарсы «Алты ұлт» турниріндегі алғашқы матчта алған жарақаты маусымын қысқарту қаупін тудырды. Жазғы турнеге жарақаттарына байланысты қатыса алмады, бірақ жазғы әлем чемпионатына дейінгі достық кездесулерде Франция мен Уэльске қарсы ойнады, Миллениум стадионындағы матчта гол соқты. Ол әлем чемпионатының барлық жеті матчына қатысып, финалда Хиллдің орнына алаңға шықты. Джонни Уилкинсонның жеңіс голын соғуға мүмкіндік берген ойын кезеңінде соңғы сызықты жеңіп алды. 2003–04 жылғы маусымның қалған бөлігін табан жарақатына байланысты ойнамай өткізді. Даллаглио мен Бэк зейнеткерлікке шыққаннан кейін, ал Хилл жарақат алғаннан кейін, ол Англияның күзгі үш халықаралық матчының барлығында бастапқы құрамда ойнады. 2005 жылы Муди Англия құрамасының маңызды ойыншысы болды. Сол жылы ол Лестердегі әріптесі Алекс Туилагимен күзгі халықаралық матчта төбелес салғандықтан Туикенхемдегі алғашқы ағылшын ойыншысы болып дисквалификацияланды. 2007 жылғы «Алты ұлт» турниріне жарақаттарына байланысты қатыса алмады, Муди 2007 жылғы Франциядағы әлем чемпионатына Англия құрамасына шақырылды. Францияға қарсы жылынатын матчты бастауға тағайындалған Муди тағы да жарақат алып, нәтижесінде Англияның алғашқы үш матчының бастапқы құрамынан шығарылды. Турнирдің көңіл көншітпейтін басталуынан кейін Муди Тонгаға қарсы соңғы топтық матчта бастапқы құрамға шақырылды, онда Англияның бәсекелестікке жақсарғандығы үшін мақтау алды. Муди Австралияға қарсы ширек финалда да бастапқы құрамда ойнады, онда ол «танымал қарсыласы» Джордж Смиттен басым түсті. Муди Францияға қарсы жартылай финалда да бастапқы құрамда ойнады және 20 қазанда Англияның оңтүстік жарты шар командасына шамалы есебімен жеңілген әлем чемпионатының финалында Оңтүстік Африкаға қарсы тұрды. Ол 2008 жылғы «Алты ұлт» турниріне шақырылды және Уэльске қарсы алғашқы ойында алаңға шықты, бірақ ахилл сіңірінің жарақатынан кейін бірінші жартылайда алмастырылды. Ол 2009 жылғы маусымда «Барбарийлерге» қарсы ойнауға оралды, бірақ кейіннен құрамадан шығарылды және 2009–10 маусымда Англия Саксонс EPS құрамында ойнады. Клубтағы жақсы формасы және Том Рис сияқты басқа ашық жақтағы ойыншылардың жарақаттары оған Австралия, Аргентина және Жаңа Зеландияға қарсы күзгі халықаралық матчтарда Англияның бастапқы құрамына оралуға мүмкіндік берді. Ол бұл формасын 2010 жылғы «Алты ұлт» турнирінде де жалғастырды. Муди 2010 жылғы «Алты ұлт» турнирінің соңғы матчында Парижде Францияға қарсы Англия құрамасын капитандық етті, жарақат салдарынан алаңнан шығып кеткен капитан Стив Бортвик орнына ойнады. Ол сондай-ақ 2010 жылғы Австралияға жазғы турне үшін Англияның капитаны болып тағайындалды. 2011 жылғы қаңтарда алған тізе жарақатынан кейін Льюис 2011 жылғы «Алты ұлт» турниріне қатыса алмады, бірақ Мартин Джонсон Льюис 2011 жылғы Жаңа Зеландиядағы регби әлем чемпионатында Англияның капитаны болатынын растады, егер ол жағдайы жақсарса. Ол Жаңа Зеландияға ұшып барған 30 ойыншыдан тұратын құрамаға ілікті. 2011 жылғы 23 қазанда Льюис Муди халықаралық регбиден зейнеткерлік туралы жариялады.

Moody scored two tries for England Colts against Wales in April 1997, and was a member of the side that won the Madrid Sevens at the end of that season. He was later called up to the senior team for the 1998–99 "tour from hell" but did not make an appearance. Moody made his England debut against Canada on 2 June 2001, when the established internationals Neil Back and Richard Hill were touring Australia with the British and Irish Lions. He won a further two caps on the North American tour and scored a try against the US Eagles in San Francisco. He was then called up to the senior squad for the match against Ireland in Dublin in October 2001 and came on to win cap number four. Continued impressive form saw him challenge his teammate, Neil Back, for the coveted England No.7 shirt, starting in two Six Nations games the following season. Moody displaced Lawrence Dallaglio from the first choice England XV for the 2002/3 autumn internationals scoring a try in the game against New Zealand, but was injured against South Africa and Dallaglio regained his place. He returned to fitness and again featured in Clive Woodward's plans, but a further injury in the first Six Nations match against France threatened to curtail the rest of his season. He was not considered for the summer tour due to that injury, but recovered well enough to play in the pre world cup friendlies against France and Wales in the summer, scoring a try in the game at the Millennium Stadium. He played a part in all seven World Cup matches and came on as a replacement in the final to replace Hill. He won the final line out in the phase of play which led to Jonny Wilkinson's winning drop goal. He missed the remaining 2003–4 season due to a foot injury. With the retirement of Dallaglio and Back, and Hill out injured, he started all three of England's autumn internationals. Moody remained an England mainstay into 2005. That year he became the first English player to be sent off at Twickenham, when he was dismissed for fighting during the autumn international with Leicester teammate Alex Tuilagi. Having missed the 2007 Six Nations Championship through injury, Moody was selected as part of the England squad for the 2007 World Cup in France. Having been named to start a warm up match against France Moody suffered a further injury and consequently was left out of the starting line up for England's first three games of the campaign. Following a disappointing start to the tournament Moody was called into the starting line up for the final pool match against Tonga, where he was lauded for England's much improved competition at the breakdown. Moody kept his place in the starting line up for the quarter final against Australia where he 'outshone his illustrious opposite number' George Smith. Moody again started the semi final against France, and lined up against South Africa in the World Cup final on 20 October, which England narrowly lost to the southern hemisphere side. He was picked for the 2008 Six Nations Championship and started in the first game against Wales but was substituted in the first half because of an Achilles tendon injury. He returned to play against the Barbarians in June 2009, but was subsequently dropped from the squad, and appeared in the England Saxons EPS for the 2009–10 Season. Club form and injuries to other opensides such as Tom Rees saw him regain his England starting position for the Autumn Internationals against Australia, Argentina, and New Zealand. He continued this form into the 2010 Six Nations Championship. Moody captained England in their final 2010 Six Nations Championship match against France in Paris, replacing regular captain Steve Borthwick, who had to pull out due to injury. He was also named England Captain for the 2010 summer tour to Australia. Due to the knee injury he picked up in January 2011, Lewis missed the whole of the 2011 Six Nations tournament however Martin Johnson confirmed Lewis would be England captain for the 2011 Rugby World Cup in New Zealand, provided he was fit. He was selected in the 30 man squad that flew to New Zealand. On 23 October 2011, Lewis Moody announced his retirement from international rugby.

Льюис Мюди Қоры

Жас регби жанкүйері Джосс Роули Старктан шабыттанған Льюис Муди қоры, балалардың ми ісіктері туралы хабардарлықты арттыру мақсатында жүлделі HeadSmart кампаниясы арқылы қаржы жинап, ми ісігінің диагностикасы бойынша маңызды зерттеулерді қаржыландырады және ауыр сырқатқа шалдыккан отбасыларға ерекше естеліктер жасау үшін, күнделікті тіршіліктен тыс, көңіл көтеруге мүмкіндік береді.

Жеке өмір

Муди 2006 жылғы маусым айында Энниге (интерьер дизайнеріне) үйленді. Олар Уилтширдегі Брэдфорд-он-Эвон қаласында тұрады және жылжымайтын мүлік компаниясын иеленеді. Олардың екі баласы бар. Муди көптеген қайырымдылық ұйымдарының демеушісі және қолдаушысы, оның ішінде The Social Entrepreneurs Project, HOPEHIV, Rainbow Trust балалар қайырымдылық қоры және Our Lady's Children's Hospital. 2012 жылдың тамызында Муди өзінің жаралы ішек қабынуымен күресіп, оның жаттығуларына тигізген әсері туралы айтты. 2014 жылдың мамырында Льюис және оның әйелі Энни, Джосс Роули Старктан шабыдаланып, Льюис Муди қорын құрды. Бұл қор ми ісіктерін диагностикалау және емдеуді жақсартуға бағытталған жаңа зерттеулерді қаржыландыруға, сондай-ақ отбасыларға ерекше естеліктер сыйлайтын, көңіл көтеруге мүмкіндік беретін бір күнді сыйлауға арналған.