Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Компьютерлік жадыны басқару әдістемесі
Computer memory management methodology
[[Виртуалды адрестік кеңістіктегі жадыны басқару
memory management in an [[Virtual address space
Жадты басқару – компьютерлік жадыға қолданылатын ресурстарды басқарудың бір түрі. Жадты басқарудың ең маңызды талабы – бағдарламалардың сұрауы бойынша жадтың бөліктерін динамикалық түрде бөлуге және олар қажет болмай қалғанда қайта пайдалану үшін босатуға мүмкіндік беру. Бұл бір уақытта бірнеше процесс іске қосылатын кез келген жетілген компьютерлік жүйе үшін өте маңызды. Жадты операциялық жүйе басқарады. Алайда, тіл процессорларының жұмыс уақыты операциялық жүйеден динамикалық түрде алынған жадты, мысалы, стек құру үшін бөлуге болады. Басқа операциялық жүйелерде, мысалы Unix сияқты жүйелерде жад қолданба деңгейінде басқарылады. Адрес кеңістігіндегі жадты басқару, әдетте қолмен немесе автоматты жадты басқару ретінде жіктеледі.
Memory management is a form of resource management applied to computer memory. The essential requirement of memory management is to provide ways to dynamically allocate portions of memory to programs at their request, and free it for reuse when no longer needed. This is critical to any advanced computer system where more than a single process might be underway at any time. memory is managed by the operating system. However, the run time environment for a language processor may subdivide the memory dynamically acquired from the operating system, e. g., to implement a stack. In other operating systems, e. g. Unix like operating systems, memory is managed at the application level. Memory management within an address space is generally categorized as either manual memory management or automatic memory management.
Жадты қолмен басқару
Бөлшектеу сұранысын орындау міндеті жеткілікті көлемдегі пайдаланылмаған жад блогын табудан тұрады. Жад сұраныстары үлкен жиынтықтан бөліктерді бөлу арқылы қанағаттандырылады. Кейбір операциялық жүйелерде, мысалы, OS/360, бос жад әр түрлі жолдармен бөлінуі мүмкін, мысалы, OS/360-да сызықтан төмен, сызықтан жоғары және z/OS-де жолақтан жоғары. Бұл түйіндік емес дерек құрылымымен шатастыруға болмайды, яғни үйінді немесе бос сақтау. Кез келген уақытта үйіндінің кейбір бөліктері пайдаланылады, ал кейбіреулері "бос" (пайдаланылмаған) және осылайша болашақ бөлу үшін қолжетімді. C тілінде үйіндіден жадты бөліп беруге арналған функция және бұрын бөлінген жадты алып, оны "бос" деп белгілейтін (болашақ бөліністерде пайдаланылатын) функция бар. Бұл екі функцияның қарапайым іске асырылуын "Жады басқаруының ішкі жағы" мақаласынан табуға болады. Іске асыруды қиындататын бірнеше мәселе бар, мысалы, сыртқы фрагментация, ол бөлінген жад блоктары арасында көптеген кішкентай бос орындар пайда болғанда туындайды, бұл оларды бөлу сұранысы үшін қолдану мүмкін емес етеді. Бөлгіштің метадеректері шағын бөліністердің көлемін де арттыруы мүмкін. Бұл көбінесе бөлшектеу арқылы басқарылады. Жадты басқару жүйесі олардың бір-біріне тоспауын және жадтың "жоғалмауын" (яғни "жад ақауларының" болмауын) қамтамасыз ету үшін, әлі де бөлінбеген жадтарды қадағалауы тиіс.
The task of fulfilling an allocation request consists of locating a block of unused memory of sufficient size. Memory requests are satisfied by allocating portions from a large poolIn some operating systems, e. g., OS/360, the free storage may be subdivided in various ways, e. g., subpools in OS/360, below the line, above the line and above the bar in z/OS. of memory called the heapNot to be confused with the unrelated heap data structure. or free store. At any given time, some parts of the heap are in use, while some are "free" (unused) and thus available for future allocations. In the C language, the function which allocates memory from the heap is called and the function which takes previously allocated memory and marks it as "free" (to be used by future allocations) is called A simplistic implementation of these two functions can be found in the article "Inside Memory Management". Several issues complicate the implementation, such as external fragmentation, which arises when there are many small gaps between allocated memory blocks, which invalidates their use for an allocation request. The allocator's metadata can also inflate the size of (individually) small allocations. This is often managed by chunking. The memory management system must track outstanding allocations to ensure that they do not overlap and that no memory is ever "lost" (i. e. that there are no "memory leaks").
Тиімділік
Қолданылған динамикалық жадты бөлу алгоритмі өнімділікке маңызды әсер ете алады. Digital Equipment Corporation компаниясы 1994 жылы жүргізген зерттеу әртүрлі жад бөлушілердің қызметтеріне байланысты туындайтын шығындарды көрсетеді. Әртүрлі бағдарламалық қамтамасымен өлшенген нұсқау деңгейінің профильдеушісі бойынша, бір жад ұясын бөлу үшін қажетті ең төменгі орташа нұсқау жолының ұзындығы 52 құрады.
The specific dynamic memory allocation algorithm implemented can impact performance significantly. A study conducted in 1994 by Digital Equipment Corporation illustrates the overheads involved for a variety of allocators. The lowest average instruction path length required to allocate a single memory slot was 52 (as measured with an instruction level profiler on a variety of software).
Қолданылу
Бөлінетін нақты орны алдын ала белгілі болмағандықтан, жадқа тікелей емес, көбінесе сілтеме арқылы қол жеткізіледі. Жад аймағын ұйымдастыру және бөліктерді бөлу мен босату үшін қолданылатын нақты алгоритм ядромен тығыз байланысты және келесі әдістердің кез келгенін пайдалана алады:
Since the precise location of the allocation is not known in advance, the memory is accessed indirectly, usually through a pointer reference. The specific algorithm used to organize the memory area and allocate and deallocate chunks is interlinked with the kernel, and may use any of the following methods:
Белгілі өлшемді блоктар бөлу
Белгілі өлшемді блоктарды бөлу, сондай-ақ жад қоймасы бөлу деп аталады, жадтың белгілі бір өлшемдегі блоктарының бос тізімін пайдаланады (көбінесе барлық блоктар бірдей өлшемде болады). Бұл қарапайым кіріктірілген жүйелерде жақсы жұмыс істейді, онда үлкен объектілерді бөлу қажет болмайды, бірақ жадының фрагментациясына, әсіресе ұзын жады мекенжайларында ұшырайды. Дегенмен, едәуір төмендеген шығындарға байланысты, бұл әдіс жиі бөлінуі және босатылуы қажетті объектілер үшін өнімділікті айтарлықтай жақсарта алады, сондықтан ол көбінесе бейне ойындарда қолданылады.
Fixed size blocks allocation, also called memory pool allocation, uses a free list of fixed size blocks of memory (often all of the same size). This works well for simple embedded systems where no large objects need to be allocated but suffers from fragmentation especially with long memory addresses. However, due to the significantly reduced overhead, this method can substantially improve performance for objects that need frequent allocation and deallocation, and so it is often used in video games.
Бауыршақ блоктары
Бұл жүйеде жад бір ғана емес, бірнеше жад жиындарына бөлінеді, мұнда әр жиын белгілі бір екілік дәрежедегі жад блоктарын немесе басқа да ыңғайлы өлшемді қадаммен блоктарды көрсетеді. Нақты бір өлшемдегі барлық блоктар сұрыпталған тізімде немесе ағашта сақталады, ал бөлу кезінде пайда болатын барлық жаңа блоктар кейін қолдану үшін тиісті жад жиындарына қосылады. Егер қол жетімді өлшемнен кішкентай өлшем сұралса, ең кішкентай қол жетімді өлшем таңдалып, бөлінеді. Нәтижедегі бөліктердің бірі таңдалады және сұраныс орындалғанша процесс қайталанады. Блок бөлінген кезде, бөлгіш қажетсіз бөлуден аулақ болу үшін жеткілікті үлкен ең кішкентай блоктан бастайды. Блок босатылған кезде, ол өзінің жұптысымен салыстырылады. Егер екеуі де бос болса, олар біріктіріліп, сәйкесінше үлкен өлшемді жұптық блоктар тізіміне қосылады.
In this system, memory is allocated into several pools of memory instead of just one, where each pool represents blocks of memory of a certain power of two in size, or blocks of some other convenient size progression. All blocks of a particular size are kept in a sorted linked list or tree and all new blocks that are formed during allocation are added to their respective memory pools for later use. If a smaller size is requested than is available, the smallest available size is selected and split. One of the resulting parts is selected, and the process repeats until the request is complete. When a block is allocated, the allocator will start with the smallest sufficiently large block to avoid needlessly breaking blocks. When a block is freed, it is compared to its buddy. If they are both free, they are combined and placed in the correspondingly larger sized buddy block list.
Жеңіл бөлу
Бұл жадты бөлу механизмі белгілі бір типті немесе мөлшердегі объектілерге сыйымды жад бөліктерін алдын ала бөліп алады. Бұл бөліктер кэштер деп аталады, ал жад бөлуші тек бос кэш ұяларының тізімін қадағалауы керек. Объекті құрылғанда кез келген бос кэш ұясы қолданылады, ал объекті жойылғанда ұя бос кэш ұяларының тізіміне қайта қосылады. Бұл тәсіл жадтың фрагментациясын азайтады және тиімді, себебі жадтың қолайлы бөлігін іздеудің қажеті жоқ, кез келген бос ұя жеткілікті.
This memory allocation mechanism preallocates memory chunks suitable to fit objects of a certain type or size. These chunks are called caches and the allocator only has to keep track of a list of free cache slots. Constructing an object will use any one of the free cache slots and destructing an object will add a slot back to the free cache slot list. This technique alleviates memory fragmentation and is efficient as there is no need to search for a suitable portion of memory, as any open slot will suffice.
Стекті бөлу
Көптеген Unix сияқты жүйелер мен Microsoft Windows стек жадын динамикалық түрде бөлуге арналған функцияны іске асырады. Бұл функция қалыпты жадтан (heap) бөлуге ұқсас жұмыс істейді. Компилятор әдетте оны стек көрсеткішін өңдейтін кіріктірілген нұсқауларға аударады. Осылай бөлінген жадты қолмен босатудың қажеті жоқ, себебі шақырған функция қайтқанда ол автоматты түрде босатылады, бірақ стек асу қаупі бар. Ал alloca көптеген жүйелерде кездесетін, бірақ POSIX немесе C стандартында жоқ, арнайы кеңейтім болғандықтан, стек асып кеткен жағдайда оның әрекеті белгісіз. Microsoft Windows жүйесінде alloca-ның қате туралы хабарлайтын , деп аталатын қауіпсіз нұсқасы бар. Ол gnulib кітапханасын пайдалануды талап етеді, ол эквивалентті интерфейсті ұсынады, бірақ стек асуды анықтағанда SEH қатесін тудырудың орнына, malloc функциясын шақырады. Осыған ұқсас мүмкіндік қолмен жадты есептеу және өлшемді тексеру арқылы да іске асырылуы мүмкін, мысалы, glibc кітапханасында қолданылатындай.
Many Unix like systems as well as Microsoft Windows implement a function called for dynamically allocating stack memory in a way similar to the heap based A compiler typically translates it to inlined instructions manipulating the stack pointer. Although there is no need of manually freeing memory allocated this way as it is automatically freed when the function that called returns, there exists a risk of overflow. And since alloca is an ad hoc expansion seen in many systems but never in POSIX or the C standard, its behavior in case of a stack overflow is undefined. A safer version of alloca called , which reports errors, exists on Microsoft Windows. It requires the use of gnulib provides an equivalent interface, albeit instead of throwing an SEH exception on overflow, it delegates to malloc when an overlarge size is detected. A similar feature can be emulated using manual accounting and size checking, such as in the uses of in glibc.
Жадты автоматты түрде басқару
Қолданбадағы жадты тиімді басқару қиын мәселе, сондықтан жадты басқару үшін әртүрлі стратегиялар жасалған.
The proper management of memory in an application is a difficult problem, and several different strategies for handling memory management have been devised.
Шақыру стегі айнымалыларын автоматты басқару
Көптеген бағдарламалау тілдерінің іске асырылуында бағдарламаның орындалу ортасы, ішкі бағдарлама шақырылғанда, статикалық емес жергілікті айнымалылары үшін (автоматты айнымалылар деп аталады) қоңырау стегінде автоматты түрде жад бөледі және ішкі бағдарламадан шыққанда сол жадты автоматты түрде босатады. Арнайы жариялаулар жергілікті айнымалыларға процедура шақырылғанда мәндерін сақтауға немесе басқа ішкі бағдарламаларға жергілікті айнымалыларға қол жеткізуге мүмкіндік беруі мүмкін. Жергілікті айнымалыларды автоматты түрде бөлу рекурсияны қол жетімді жад көлемімен шектелген тереңдікке дейін мүмкін етеді.
In many programming language implementations, the runtime environment for the program automatically allocates memory in the call stack for non static local variables of a subroutine, called automatic variables, when the subroutine is called, and automatically releases that memory when the subroutine is exited. Special declarations may allow local variables to retain values between invocations of the procedure, or may allow local variables to be accessed by other subroutines. The automatic allocation of local variables makes recursion possible, to a depth limited by available memory.
Қоқыс жинау
Қоқыс жинау – бағдарламада енді қолданылмайтын объектілерге бөлінген жадты автоматты түрде анықтап, сол бөлінген жадты бос жад қорына қайтару стратегиясы. Бұл әдіс, бағдарламашының жад сұрауларын және жадты босатуды бағдарламада тікелей кодтауы қажет болатын "қолмен" жад басқарудан өзгеше. Автоматты қоқыс жинау бағдарламашының жұмысын жеңілдету және жад бөлу қателіктерінің кейбіреулерін болдырмау сияқты артықшылықтарға ие болғанымен, қоқыс жинау өзіне де жад ресурстарын қажет етеді және қолданба бағдарламасымен процессор уақыты үшін бәсекелесе алады.
Garbage collection is a strategy for automatically detecting memory allocated to objects that are no longer usable in a program, and returning that allocated memory to a pool of free memory locations. This method is in contrast to "manual" memory management where a programmer explicitly codes memory requests and memory releases in the program. While automatic garbage collection has the advantages of reducing programmer workload and preventing certain kinds of memory allocation bugs, garbage collection does require memory resources of its own, and can compete with the application program for processor time.
Анықтамалық санау
Анықтамаларды санау – бағдарламаның жадты енді пайдалана алмайтынын анықтау стратегиясы. Бұл үшін, қанша тәуелсіз көрсеткіш жадқа сілтеме жасап тұрғанын есептегіш арқылы бақылау жүргізіледі. Жаңа көрсеткіш жад бөлігіне бағытталғанда, бағдарламашы осы есептегіштің мәнін арттыруы керек. Көрсеткіш бағытын өзгерткенде, енді ештеңеге сілтеме жасамаса немесе өзі босатылса, есептегіштің мәні азайтылуы тиіс. Есептегіш нөлге жеткенде, жад пайдаланылмаған деп есептеліп, босатылуы керек. Кейбір анықтама санау жүйелері бағдарламашының араласуын қажет етеді, ал кейбіреулері компилятормен автоматты түрде жүзеге асырылады. Анықтама санаудың бір кемшілігі – жад ақауларына себеп болатын дөңгелек сілтемелердің пайда болу мүмкіндігі. Бұл мәселені «әлсіз сілтеме» (анықтама санауға қатыспайтын, бірақ көрсеткіші жойылғанда хабарлама жіберетін сілтеме) енгізу арқылы немесе анықтама санау мен қоқыс жинауды біріктіру арқылы шешуге болады.
Reference counting is a strategy for detecting that memory is no longer usable by a program by maintaining a counter for how many independent pointers point to the memory. Whenever a new pointer points to a piece of memory, the programmer is supposed to increase the counter. When the pointer changes where it points, or when the pointer is no longer pointing to anything or has itself been freed, the counter should decrease. When the counter drops to zero, the memory should be considered unused and freed. Some reference counting systems require programmer involvement and some are implemented automatically by the compiler. A disadvantage of reference counting is that circular references can develop which cause a memory leak to occur. This can be mitigated by either adding the concept of a "weak reference" (a reference that does not participate in reference counting, but is notified when the thing it is pointing to is no longer valid) or by combining reference counting and garbage collection together.
Жады жинақтары
Жад қоры – қолданбаның күйіне, мысалы, сұрау немесе транзакцияның өмірлік цикліне байланысты жадты автоматты түрде босату әдісі. Көптеген қолданбалар жадты бөлуді тудыратын үлкен код блоктарын орындайды, бірақ орындалу барысында осы блоктардың бәрі енді қолданылмайтыны белгілі болады. Мысалы, веб-сервисте әрбір сұраудан кейін, сұрау орындалған кезде бөлінген жадтың ешқайсысы қажет болмайды. Сондықтан, жадқа сілтеме жасалып жатыр ма, жоқ па, оны қадағалаудың орнына, жад онымен байланысты сұрау немесе өмірлік цикл кезеңіне сәйкес бөлінеді. Осы сұрау немесе кезең аяқталғаннан кейін, барлық байланысты жад бірден босатылады.
A memory pool is a technique of automatically deallocating memory based on the state of the application, such as the lifecycle of a request or transaction. The idea is that many applications execute large chunks of code which may generate memory allocations, but that there is a point in execution where all of those chunks are known to be no longer valid. For example, in a web service, after each request the web service no longer needs any of the memory allocated during the execution of the request. Therefore, rather than keeping track of whether or not memory is currently being referenced, the memory is allocated according to the request or lifecycle stage with which it is associated. When that request or stage has passed, all associated memory is deallocated simultaneously.
Виртуалды жады бар жүйелер
Виртуалды жад – жад ұйымдалуын физикалық аппараттық құралдардан тәуелсіз ету әдісі. Бағдарламалар виртуалды мекенжайлар арқылы жадпен жұмыс істейді. Бағдарламаның нақты бір виртуалды жад мекенжайына қол жеткізу әрекеті виртуалды жад мекенжайын нақты физикалық мекенжайға түрлендіреді. Осылайша, виртуалды жадты қосу жад жүйелерін және қол жеткізу әдістерін дәл бақылауға мүмкіндік береді. Виртуалды жад жүйелерінде операциялық жүйе процестің жадқа қалай қол жеткізе алатынын шектейді. Бұл мүмкіндік, яғни жадты қорғау, процеске оған бөлінбеген жадты оқуға немесе жазуға рұқсат бермеу арқылы, бір бағдарламадағы қасақана немесе қате жұмыс істейтін кодтың басқа бағдарламаның жұмысына кедергі келтіруіне жол бермейді. Белгілі бір процестерге бөлінген жад әдетте оқшауланған болғанымен, процестер кейде ақпарат алмасуға мұқтаж болады. Ортақ жад – процестер аралық байланыстың ең жылдам әдістерінің бірі. Жады қол жеткізу жылдамдығы бойынша негізгі және қосымша жад деп жіктеледі. Жад басқару жүйелері, басқа операциялармен қатар, осы екі жад деңгейі арасындағы ақпаратты жылжытуды да басқарады.
Virtual memory is a method of decoupling the memory organization from the physical hardware. The applications operate on memory via virtual addresses. Each attempt by the application to access a particular virtual memory address results in the virtual memory address being translated to an actual physical address. In this way the addition of virtual memory enables granular control over memory systems and methods of access. In virtual memory systems the operating system limits how a process can access the memory. This feature, called memory protection, can be used to disallow a process to read or write to memory that is not allocated to it, preventing malicious or malfunctioning code in one program from interfering with the operation of another. Even though the memory allocated for specific processes is normally isolated, processes sometimes need to be able to share information. Shared memory is one of the fastest techniques for inter process communication. Memory is usually classified by access rate into primary storage and secondary storage. Memory management systems, among other operations, also handle the moving of information between these two levels of memory.
OS/360 және оның кейінгі нұсқаларындағы жадты басқару
IBM System/360 виртуалды жадты қолдамайды. Модель 67-ден басқа, тапсырмаларды жадтан оқшаулау опциялы түрде қорғау кілттерін пайдалану арқылы жүзеге асырылады, әр тапсырмаға әртүрлі кілт тағайындалады – қадағалаушыға 0, ал тапсырмаларға 1–15. OS/360 жүйесінде жадты басқару – қадағалаушының функциясы. Жады GETMAIN макросы арқылы сұралады және FREEMAIN макросы арқылы босатылады, бұл операцияны орындау үшін қадағалаушыға (SVC) шақыруға әкеледі. OS/360 жүйесінде ерекшеліктер, жүйенің қалай құрылғандығына байланысты өзгереді, мысалы, PCP, MFT, MVT үшін. OS/360 MVT жүйесінде жұмыс аймағындағы немесе ортақ жүйелік кезек аймағындағы (SQA) қосалқы бөлу 2 КБ көлеміндегі қосалқы топтарға негізделеді – қорғау кілтімен қорғалған аймақтың көлемі. Қосалқы топтар 0–255 нөмірленген. Аймақ ішіндегі қосалқы топтарға тапсырманың жадты қорғауы немесе қадағалаушының кілті, 0 кілті тағайындалады. 0–127 қосалқы топтар тапсырманың кілтін алады. Бастапқыда тек 0 қосалқы тобы құрылады, және барлық пайдаланушы жад сұраныстары 0 қосалқы тобынан қанағаттандырылады, егер жад сұранысында басқасы көрсетілмесе. 250–255 қосалқы топтары тапсырма атынан қадағалаушының жад сұраныстары арқылы құрылады. Олардың көпшілігіне 0 кілті тағайындалады, бірақ кейбіреулері тапсырманың кілтін алады. Қосалқы топтар нөмірлері MFT жүйесінде де маңызды, бірақ егжей-тегжейлі ақпарат әлдеқайда қарапайым. MFT динамикалық аймақтардың орнына оператор қайта анықтай алатын тұрақты бөлімдерді пайдаланады, ал PCP тек бір бөлімге ие. Әрбір қосалқы топ, қосалқы топтың ішінде бөлінген және бос жад блоктарын анықтайтын басқару блоктарының тізімімен сәйкестендіріледі. Жады жеткілікті көлемдегі бос аймақты табу арқылы немесе жұмыс аймағының көлеміне дейін қосымша блоктарды бөлу арқылы бөлінеді. Бөлінген жад аймағының барлығын немесе бір бөлігін босатуға болады. OS/VS1 үшін ерекшеліктер MFT және MVT үшін деректерге ұқсас; OS/VS2 үшін ерекшеліктер MVT үшін деректерге ұқсас, бірақ беттің көлемі 4 КиБ. OS/VS1 және OS/VS2 жүйелері үшін ортақ жүйелік кезек аймағы (SQA) бетке орналастырылмайды. MVS жүйесінде адрестік кеңістік қосымша бетке бөлінетін ортақ аймақты, Жалпы сақтау аймағын (CSA) және қосымша жеке аймақты, Жүйелік жұмыс аймағын (SWA) қамтиды. Сондай-ақ, 0–7 сақтау кілттерінің барлығы артықшылықты кодпен пайдалануға арналған.
IBM System/360 does not support virtual memory. Except on the Model 67 Memory isolation of jobs is optionally accomplished using protection keys, assigning storage for each job a different key, 0 for the supervisor or 1–15. Memory management in OS/360 is a supervisor function. Storage is requested using the GETMAIN macro and freed using the FREEMAIN macro, which result in a call to the supervisor (SVC) to perform the operation. In OS/360 the details vary depending on how the system is generated, e. g., for PCP, MFT, MVT. In OS/360 MVT, suballocation within a job's region or the shared System Queue Area (SQA) is based on subpools, areas a multiple of 2 KB in size—the size of an area protected by a protection key. Subpools are numbered 0–255. Within a region subpools are assigned either the job's storage protection or the supervisor's key, key 0. Subpools 0–127 receive the job's key. Initially only subpool zero is created, and all user storage requests are satisfied from subpool 0, unless another is specified in the memory request. Subpools 250–255 are created by memory requests by the supervisor on behalf of the job. Most of these are assigned key 0, although a few get the key of the job. Subpool numbers are also relevant in MFT, although the details are much simpler. MFT uses fixed partitions redefinable by the operator instead of dynamic regions and PCP has only a single partition. Each subpool is mapped by a list of control blocks identifying allocated and free memory blocks within the subpool. Memory is allocated by finding a free area of sufficient size, or by allocating additional blocks in the subpool, up to the region size of the job. It is possible to free all or part of an allocated memory area. The details for OS/VS1 are similar to those for MFT and for MVT; the details for OS/VS2 are similar to those for MVT, except that the page size is 4 KiB. For both OS/VS1 and OS/VS2 the shared System Queue Area (SQA) is nonpageable. In MVS the address space includes an additional pageable shared area, the Common Storage Area (CSA), and an additional private area, the System Work area (SWA). Also, the storage keys 0 7 are all reserved for use by privileged code.