Тор пакеттерін желі сегменттері арасында беру – компьютерлік желілердегі маңызды процесс. Юникост, брадқаст сияқты стратегиялар қарастырылады. Желі жұмысын үйреніңіз!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Пакеттерді бір желі сегментінен екіншісіне беру
Relaying of packets from one network segment to another
Пакеттерді жіберу – компьютерлік желідегі түйіндер арқылы пакеттерді бір желі сегментінен екіншісіне тасымалдау.
Packet forwarding is the relaying of packets from one network segment to another by nodes in a computer network.
Модельдер
Ең қарапайым жіберу моделі – пакеттің көзінен оның түйінді жеріне дейін тізбек бойынша сілтемеден сілтемеге тарату болып табылады. Дегенмен, басқа жіберу стратегиялары да жиі қолданылады. Телерадиохабар тарату пакетті көшіріп, желідегі әрбір құрылғыға жеткізу мақсатымен бірнеше сілтемеге жіберуді қажет етеді. Іс жүзінде, телерадиохабар пакеттері желідегі барлық жерге емес, тек телерадиохабар доменіне кіретін құрылғыларға жіберіледі, бұл телерадиохабарды салыстырмалы ұғымға айналдырады. Телерадиохабар таратудан сирек кездесетін, бірақ пайдалылығы мен теориялық маңызы жоғарырақ – көп тарату, онда пакет таңдамалы түрде көшіріліп, қабылдаушылардың әрқайсысына жеткізіледі. Желілік технологиялар әдетте белгілі бір жіберу модельдерін табиғи түрде қолдайды. Мысалы, оптикалық талшықтар мен мыс кабельдер бір машинадан екіншісіне тікелей жүреді, бұл табиғи біржолғы ортаны құрайды – деректер бір шетінен жіберілсе, екінші шетіндегі бір машина ғана қабылдайды. Алайда, суреттерде көрсетілгендей, түйіндер табиғи біржолғы ортадан көп тарату немесе телерадиохабар тарату құру үшін пакеттерді жібере алады. Сондай-ақ, дәстүрлі Ethernet (10BASE5 және 10BASE2, бірақ қазіргі заманғы 10BASE T емес) – табиғи телерадиохабар ортасы болып табылады. Барлық түйіндер бір ұзын кабельге қосылады және бір құрылғы жіберген пакетті кабельге қосылған барлық басқа құрылғылар көреді. Ethernet түйіндері тікелей оларға жіберілмеген пакеттерді елемеу арқылы біржолғы жіберуді іске асырады. Сымсыз желіде табиғи түрде көп тарату бар – таратушының қабылдау радиусындағы барлық құрылғылар оның пакеттерін қабылдай алады. Сымсыз түйіндер басқа құрылғыларға жіберілген пакеттерді елемейді, бірақ олардың қабылдау радиусынан тыс түйіндерге жету үшін жіберуді қажет етеді.
The simplest forwarding modelunicastinginvolves a packet being relayed from link to link along a chain leading from the packet's source to its destination. However, other forwarding strategies are commonly used. Broadcasting requires a packet to be duplicated and copies sent on multiple links with the goal of delivering a copy to every device on the network. In practice, broadcast packets are not forwarded everywhere on a network, but only to devices within a broadcast domain, making broadcast a relative term. Less common than broadcasting, but perhaps of greater utility and theoretical significance, is multicasting, where a packet is selectively duplicated and copies delivered to each of a set of recipients. Networking technologies tend to naturally support certain forwarding models. For example, fiber optics and copper cables run directly from one machine to another to form a natural unicast mediadata transmitted at one end is received by only one machine at the other end. However, as illustrated in the diagrams, nodes can forward packets to create multicast or broadcast distributions from naturally unicast media. Likewise, traditional Ethernet (10BASE5 and 10BASE2, but not the more modern 10BASE T) are natural broadcast mediaall the nodes are attached to a single long cable and a packet transmitted by one device is seen by every other device attached to the cable. Ethernet nodes implement unicast by ignoring packets not directly addressed to them. A wireless network is naturally multicast all devices within a reception radius of a transmitter can receive its packets. Wireless nodes ignore packets addressed to other devices, but require forwarding to reach nodes outside their reception radius.
Шешімдер
Бірнеше шығу байланысы бар түйіндерде, белгілі бір пакетті жіберу үшін олардың қайсысын, барлығын немесе кез келгенін пайдалануды таңдау – қарапайым болғанымен, кейде қысымға түсіретін күрделі шешім қабылдау процесін қажет етеді. Түйінмен өңделетін әрбір пакет үшін жіберу туралы шешім қабылдалуы тиіс болғандықтан, осыған кеткен жалпы уақыт желінің жалпы өнімділігін шектеуші факторға айналуы мүмкін. Жоғары жылдамдықты маршрутизаторлар мен коммутаторларды жобалаудың көп бөлігі үлкен көлемдегі пакеттерді жылдам жіберу туралы шешімдерді қабылдауға бағытталған. Жіберу туралы шешім әдетте екі процестің бірі арқылы қабылданады: маршрутизациялау, ол құрылғының мекенжайындағы ақпаратты пайдаланып, оның желідегі орнын анықтайды, немесе көпірлеу, ол мекенжайлардың қайда орналасқаны туралы ешқандай болжам жасамайды және белгісіз мекенжайларды табу үшін хабар таратуға көп сенеді. Хабар таратудың жоғары шығыны үлкен желілерде, әсіресе Интернетте маршрутизациялаудың үстемдігіне әкелді; көпірлеу көбінесе кіші желілерге тән, онда хабар таратудың шығыны қабылданады. Дегенмен, үлкен желілер әдетте бір-бірімен байланысты көптеген кіші желілерден құралғандықтан, көпірлеудің Интернетте ешқандай пайдасы жоқ деу дұрыс емес; керісінше, оның қолданылуы шектеулі.
At nodes where multiple outgoing links are available, the choice of which, all, or any to use for forwarding a given packet requires a decision making process that, while simple in concept, is sometimes bewilderingly complex. Since a forwarding decision must be made for every packet handled by a node, the total time required for this can become a major limiting factor in overall network performance. Much of the design effort of high speed routers and switches has been focused on making rapid forwarding decisions for large numbers of packets. The forwarding decision is generally made using one of two processes: routing, which uses information encoded in a device's address to infer its location on the network, or bridging, which makes no assumptions about where addresses are located and depends heavily on broadcasting to locate unknown addresses. The heavy overhead of broadcasting has led to the dominance of routing in large networks, particularly the Internet; bridging is largely relegated to small networks where the overhead of broadcasting is tolerable. However, since large networks are usually composed of many smaller networks linked together, it would be inaccurate to state that bridging has no use on the Internet; rather, its use is localized.
Әдістер
Торап пакеттерді жіберу үшін екі түрлі әдістің бірін пайдалана алады: сақтау және жіберу, немесе тікелей коммутациялау.
A node can use one of two different methods to forward packets: store and forward or cut through switching.