"The Monks" тобы: Ерекше рок пен панк алдындағы жаңашылдық

Кіріспе

Американдық рок-тобы, 1970-ші жылдардағы поп-панк тобы.

The Monks тобы, пластинка мұқабаларында монахтар деп аталған, 1964 жылы Батыс Германияның Гельнхаузен қаласында құрылған американдық рок-тобы. Елде орналасқан бес американдық әскерінің құрамынан топтасқан мүшелер, рок музыкасының дәстүрлі форматынан жалықты, бұл оларды мелодиядан гөрі ырғаққа баса назар аударатын, дисторсияны (бұрмалау) көп қолданатын эксперименттік стильді жасауға итермеледі. Топтың ерекше әуенді, қарсылық тудыратын мәтіндері, фидбэк (қайталама дыбыс) және гитарист Дэвид Дейдің алты ішекті банжосы көрермендерді таң қалдырды, бірақ музыка тарихшылары The Monks тобын өз заманының ең инновациялық рок-топтарының бірі деп мойындады. Топтың мәтіндері көбінесе Вьетнам соғысына қарсылық білдіріп, панк-рок қозғалысының кескір және тікелей әлеуметтік-саяси сын-пікірлерін болжады. Топтың сыртқы келбеті де музыкасы сияқты таң қалдырды, себебі олар католик монахтарының киімдерін – қара тоғаларды, мойындарына белбеулер байлап, шаштарын жартылай қырқып, оларға еліктеуге тырысты. 1964 жылдың соңында Torquays деп белгілі болған кезде топ "There She Walks" атты жеке қаржыландырылған сингл шығарды, бірақ бұл шығарылым келесі жылы топ жазатын музыкаға көп сілтеме жасамады. Неміс менеджмент командасының көмегімен олар өздерінің атын The Monks деп өзгертуге шешім қабылдады және 1966 жылдың мамыр айында Polydor Records арқылы олардың жалғыз студиялық альбомы Black Monk Time таратылуымен бірге "Complication" синглын шығарды. Альбом және 1966 және 1967 жылдары шығарылған қосымша синглдар сол кезде шектеулі табысқа жеткенімен, қазірде музыка әуесқойлары мен сарапшылары арасында жоғары бағаланады. 1999 жылы Five Upstart Americans жинақ альбомының жарық көргеніне бірнеше күн өткен соң, топтың бес түпкілікті мүшесі Нью-Йорктегі Cavestomp фестивалінде қайта қосылу концертін өткізді, содан кейін 2000-ші жылдары ара-тұра гастрольдік сапарлар жасады. Black Monk Time-ға жаңа қызығушылықтың арқасында және бірнеше жинақтарға енгенінің нәтижесінде, әсіресе 1998 жылғы Nuggets: Original Artyfacts from the First Psychedelic Era, 1965–1968 кеңейтілген нұсқасында топқа жанкүйерлер пайда болды. 1980 және 1990 жылдардағы Dead Kennedys, The Fall және Beastie Boys сияқты панк-рок топтары мен басқа жанрлардағы орындаушылар The Monks тобының өз музыкаларына әсер еткенін айтты.

The Monks, referred to by the name monks on record sleeves, were an American rock band formed in Gelnhausen, West Germany, in 1964. Assembled by five American GIs stationed in the country, the group grew tired of the traditional format of rock, which motivated them to forge a highly experimental style characterized by an emphasis on rhythm over melody, augmented by the heavy use of distortion. The band's unconventional blend of shrill vocals, confrontational lyrics, feedback, and guitarist David Day's six string banjo baffled audiences, but music historians have since identified the Monks as one of the most innovative rock bands of their time. The band's lyrics often voiced objection to the Vietnam War and social alienation, prefiguring the harsh and blunt social and political commentary of the punk rock movement. The band's appearance was considered as shocking as their music, as they attempted to mimic the look of Catholic monks by wearing black habits with cinctures symbolically tied around their necks, and hair worn in partially shaved tonsures. In late 1964, while known as the Torquays, the band issued the self financed single "There She Walks"; however, the release barely hinted at the music the group would record the following year. With the help of a German management team, they decided to change their name to the Monks and released the "Complication" single to coincide with the distribution of their one and only studio album, Black Monk Time, in May 1966 via Polydor Records. Though the album and additional singles issued throughout 1966 and 1967 achieved limited success at the time, they have since become highly regarded amongst music enthusiasts and commentators. A few days after the release of the compilation album Five Upstart Americans in 1999, all five of the original band members held a reunion concert at the Cavestomp festival in New York City, followed by sporadic touring in the 2000s. The band has acquired a cult following as a result of the newfound interest in Black Monk Time and appearances on several compilations, most notably the 1998 expanded version of Nuggets: Original Artyfacts from the First Psychedelic Era, 1965–1968. Punk rock bands and acts of other genres from the 1980s and 1990s, such as the Dead Kennedys, the Fall, and the Beastie Boys, have credited the Monks as an influence on their music.

Басталуы (1963-1964 жж.)

Монкстың ядросы 1963 жылдың соңында қалыптасты, американдық G.I. Гарри Бергер (жетекші гитара, вокал), Ларри Кларк (орган), Эдди Шоу (бас гитара) және Дейв Дей (ритм гитарасы), сондай-ақ Батыс Германия азаматы Ханс (барабан) Торкейс деген атаумен квинтет құрды. Бұл атау Бергердің Fireballs тобының "Torquay" аспаптық шығармасына деген құрметінен туындаған. Бергер мен Дей бұрын Ритм Рокерс деп аталатын музыкалық дуэт ретінде бейресми түрде бірге ойнаған, кейін олар дыбыстарын күшейту үшін Кларк пен Хансты шақырып алды. Біраз уақыттан соң Шоу топқа қатысуға үміткер болды, бірақ Бергер оны тезірек қабылдаған жоқ. Топ алғаш рет Гессендегі Гельнхаузендегі әскери бекеттер маңындағы әскери орындарда өнер көрсетті, онда 1950-ші жылдардағы американдық рок-н-ролл стандарттарын, сондай-ақ Бергер мен Дейдің жазған бірнеше түпнұсқа әндерін орындады. Олардың өнері көрермендер мен әскерилерге ұнады. Топты Maxim Club-та көрген талантты менеджер Ханс Райх, олардың әскери қызметі аяқталғанда Германияда қалуға шақырды, оларға жұмысқа орналасуға уәде берді. Бір қысқа мерзімге топқа вокалист Зак Закария және барабаншы Боб Роуз қосылды, бірақ олардың босатылуы қалған топ мүшелерінен кейін болғандықтан, олар Торкейстен кетуге мәжбүр болды. Бұл сингл кейін Five Upstart Americans жинақ альбомына енді. 1965 жылдың басында Торкейс Штутгарттағы Rio Bar-да тұрақты түрде өнер көрсетуге кірісті, онда олар электроникамен және дыбыспен тәжірибе жасап, репертуарын кеңейтті. Рио-бардағы репетициялар кезінде топтың ерекше стилі, абразивті кері байланыс және жоғары деңгейдегі бұрмалау пайда бола бастады. Олардың дыбысын дамытуға мүмкіндік бар екенін сезінген Карл Реми, Уолтер Ниман және Гюнтер мен Кики Нейманнан құралған неміс менеджмент тобы Торкейске жаңа имиджді насихаттау және олардың бірлескен ойнауын жетілдіру үшін келісімшарт жасады. Шоу топтың мақсатының "жоғары ырғақ пен жоғары энергия" екенін түсіндірді. 1965 жылдың қыркүйегінде Монкс Polydor Records-қа ұсыну үшін жаңа, өзіндік композицияларды жазды. Алайда Polydor үш жыл бұрын Beatles-ке назар аударған Гамбургтегі Top Ten клубында олар өнер көрсеткенше, топпен жазба келісімшартына қол қоюға асықпады. Монкстың консервативті көрермендерге қайшы келетін бейресми киімдері көп назар аударды. Барлық бес мүше Beatles стиліндегі шаштарын қысқа қырқып, қара тондарымен байланған галстуктер тақты, олар құпиялылық пен наразылық сезімін тудырды. Монкстың имиджі көрермендердің арасында әртүрлі реакцияларды тудырды. Жастар топтың ерекше келбетіне қызығушылық танытты, ал консервативті көрермендер олардың дінге қарсы екенін айтып, ашуланды. Топтың көпшілікпен ашық қарым-қатынас жасамауы, көрермендерді қуантуға емес, оларды сынауға бағытталған қатты және диссонанстық "дыбыс толқынымен" күшейді. Монкстың рок музыкасына қатысты тәсілі панк-роктың алға басушысы болды. Бергердің бұрмаланған кері байланыс эффектілері Vox Super Beatle күшейткіші арқылы ойнатылды. Әндер әдеттегі өлең-құбылыс-көпір құрылымынан ауытқыды, бірақ олардың ырғаққа баса назар аударуы 1950-ші жылдардағы R&B музыкалық топтарын еске түсірді. Лирикалық тұрғыдан "Black Monk Time" Вьетнам соғысы, әлеуметтік оқшалану және махаббат-нафрат қарым-қатынастары туралы тікелей және параноидалық пікірлерді қамтыды. Polydor АҚШ-та альбомды шығарған жоқ, оны "өте радикалды және коммерциялық емес" деп санады. Ол 1980-ші жылдары елде таспалар арқылы таратылды және 1990-шы жылдардың басында культты жанкүйерлерге ие болды. Жазушы Майк Стакс "Cuckoo" үшін алғашқы жарнамалық шу басылғаннан кейін, топтың неміс музыка нарығындағы барлық мүмкіндіктерін пайдаланғанын және 1966 жылдың соңында Монкс басқа елдерге кеңейтуді жоспарлағанын атап өтті. 1967 жылдың мамырында Jimi Hendrix Experience тобымен бірге өнер көрсеткен кезде топ мүшелері арасында шиеленіс күшейді. 2000 жылдың 31 қазанында концерттің жазбалары Cavestomp-тан Let's Start a Beat – Live атты концерттік альбомында жарық көрді. Алғашқы Монкс құрамы 2004 жылы Лас-Вегаста Rockaround іс-шарасында соңғы рет бірге өнер көрсетті. Содан кейін Джонстон өкпелік қатерлі ісігімен ұзақ күрескеннен кейін қараша айында қайтыс болды. 2006 және 2007 жылдары Англия мен Германияда Монкс тобының тағы бірнеше кездесулері өтті, содан кейін топ ресми түрде таратылды. 2008 жылдың 10 қаңтарында Дей 66 жасында жүрек талмасынан қайтыс болды. Бергер содан кейін жеке мансабын бастады, 2009 жылға дейін Монкстың репертуарын орындады. 2014 жылы Бергер, 2007 жылдан бері Миннесота штатындағы Turtle River қаласының мэрі болған, 71 жасында қуық безінің қатерлі ісігінен қайтыс болды.

The nucleus of the Monks formed in late 1963, when American G. I. s Gary Burger (lead guitar, vocals), Larry Clark (organ), Eddie Shaw (bass guitar), and Dave Day (rhythm guitar), along with a West German civilian identified simply as Hans (drums) came together as a quintet known as the Torquays, a name inspired by Burger's admiration for the Fireballs' instrumental "Torquay". Burger and Day had previously spent time together informally performing as an on duty musical duo called the Rhythm Rockers, which soon recruited Clark and Hans to bolster their sound. Soon after, Shaw auditioned for the band and was reluctantly accepted by Burger. The band first began performing at military hangouts near their outpost in Gelnhausen, Hesse, playing a combination of American rock and roll standards from the 1950s and some original songs penned by Burger and Day to rowdy crowds and servicemen. After seeing the band at the Maxim Club, talent manager Hans Reich convinced the Torquays to stay in Germany when their military careers came to a close with the promise of work. For a brief period, the band included vocalist Zack Zachariah and drummer Bob Rose; however, the two were forced to excuse themselves from the Torquays because their discharges were long after the other band members'. This single was later collected on the compilation album Five Upstart Americans. In early 1965, the Torquays began a residency at the Rio Bar in Stuttgart, which they used to experiment with electronics and sound manipulation and expand their repertoire. It was during the rehearsals at the Rio Bar that the group's signature style, including abrasive feedback and high volume distortion, began to emerge. Sensing potential to expand upon their sound, a German management team composed of Carl Remy, Walter Niemann, and Gunther and Kiki Neumann signed the Torquays to promote an entirely new image and hone their ensemble playing. Shaw explained that the group's motivation was to possess "high rhythm and high energy". In September 1965, the Monks recorded new, self penned compositions to present to Polydor Records. However, Polydor was reluctant to sign the band to a recording contract until they performed at the Top Ten Club in Hamburg, where the Beatles had garnered attention three years earlier. Much was made at the time of the Monks' unconventional attire, with their tailored made black robes strikingly at odds with the prevailing trends among contemporary beat groups. With all five members abandoning their Beatlesque hairdos for tonsures and plain rope serving ties, the band exuded a mysterious aura, while also looking menacingly non conformist. The Monks' image was met with mixed attitudes from their audiences. Younger fans were playfully curious about the band's eccentric appearance, but conservative patrons were shocked and at times furious at what they considered blasphemy. The group's relative detachment from the crowd was compounded by a loud and dissonant "steamroller of sound" intended to challenge and not necessarily please audiences. The striking approach that the Monks had taken on rock music was a precursor to punk rock. Burger's bursts of disorienting feedback was played through a heavily modified Vox Super Beatle amplifier. The songs strayed far from the typical verse chorus bridge, but their emphasis on rhythm was nonetheless reminiscent of R&B music acts of the 1950s. Lyrically, Black Monk Time showcased blunt and paranoid commentary on the Vietnam War, social alienation, and love hate relationships. Polydor did not release the album in the United States, considering it "too radical and non commercial"; it was circulated on tape in the country in the 1980s and had developed a cult following by the early 1990s. Writer Mike Stax has noted that after the initial burst of publicity for "Cuckoo" subsided, the group had exhausted all outlets on the German music market and by late 1966 the Monks were looking to expand to other countries. While performing with the Jimi Hendrix Experience in May 1967, there was increasing tension among the members of the group. On October 31, 2000, tapes of the concert were released on the live album Let's Start a Beat – Live from Cavestomp. The original Monks line up performed together for the last time at the Rockaround event in Las Vegas, in 2004. Later in the year, Johnston died in November after a lengthy battle with lung cancer. A further set of reunions took place in England and Germany in 2006 and 2007 before the Monks officially disbanded. On January 10, 2008, Day died from a massive heart attack at the age of 66. Burger began a solo career thereafter, performing mostly with the Monks' repertoire until 2009. In 2014, Burger, who had been mayor of the tiny town of Turtle River, Minnesota since 2007, died of pancreatic cancer at the age of 71.

2009 жылы "Pretty Suzanne" альбомы жарық көрді

"Pretty Suzanne" әні "Monk Time" әнімен бірге жазылғаннан кейін 40 жылдан астам соң сингл ретінде жарық көрді. Ән бастапқыда Эдди Шоу мен Дейв Дей жазған "Paradox" деп аталатын "уақытты өткізуге арналған" инструменталды туынды ретінде пайда болды. The Monks тобының менеджерлері оған назар аударып, оларды ауыррақ бағытқа ұмтыруға ынталандырды. "Pretty Suzanne" әні алғаш рет 1965 жылы демо нұсқасы ретінде жазылған. 1967 жылдың басындағы бұл жазба Гамбург қаласының жанындағы Tonstudio Pfanz студиясында жасалған. Red Lounge Records компаниясының өкілі Мартин Кристоф 2007 жылы 1967 жылғы жазбаның бір жақты ацетат үлгісін тапты, ол кейіннен Black Monk Time альбомының 2009 жылғы Light in the Attic Records қайта басылымында бонус трек ретінде және Red Lounge Records компаниясының синглы ретінде шығарылды.

Мұра

1960-шы жылдардағы топтың өркендеу кезеңінен бері Моңктардың ықпалы үздіксіз өсіп келеді: неміс краутрокімен басталып, кейін панк-рок, эксперименталды рок, альтернативті рок және хип-хоп сияқты әртүрлі жанрлардағы музыканттардың кезекті буындары, Dead Kennedys, Beastie Boys, White Stripes, Fall және Early Years сияқты топтар олардың ықпалын көрсетеді. Музыка тарихшысы Келли Стольц 1996 жылы Моңктарды «тыңдаушыны өздері «артық соққы» деп атаған дыбысымен басып тастайтын» топ ретінде сипаттады. Стольц бұл топтың «ең нашар жағдайда, ұнамды дауға ұласатын ерекше фрик-рок» екенін айтты. Сонымен қатар, Стольц бұл топтың кез келген панк-топ пайда болғанға дейін он жыл бұрын Sex Pistols-ты басып озған жаңашыл музыкалық орындаушы екенін мәлімдеді. 1994 жылы Эдди Шоу бұрынғы әйелі Анита Клемкемен бірлесіп «Black Monk Time» автобиографиясын жариялады. «Black Monk Time» 1990-шы жылдардан бері CD форматында қайта басылды, ал 2009 жылы Light in the Attic Records басылымына бонус тректер қосылды. Ленни Кей 1998 жылы «Nuggets: Original Artyfacts from the First Psychedelic Era, 1965–1968» жинақ альбомының кеңейтілген қайта басылымында «Complication» әнін ұсынды. «I Hate You» әні 1999 жылы Коэн ағайындыларының «The Big Lebowski» фильмінің саундтрегіне енгізілді. Көптеген авангардтық топтардың туындыларын қамтитын «Silver Monk Time» атты құрмет альбомы 2006 жылдың қазан айында жүлделі «Monks: The Transatlantic Feedback» деректі фильмінің саундтрегі ретінде жарық көрді.

Синглдар

Шығарылған күні А жағы Б жағы Лейбл 1964 жылдың соңы "Ол жерде келе жатыр""Жігіттер жігіттер" Tonstudio H. Scherer 1966 жылдың наурызы "Қиындық" "О, енді не істеу керек?" International Polydor Production 1966 "Көкек" "Мен сені ұмыта алмаймын" International Polydor Production 1967 жылдың 10 сәуірі "Махаббат жабайыны бағындыра алады" "Ол теңізге кетті" Polydor 2009 жылдың мамыры "Сүйкімді Сюзанна" "Монах уақыты" Red Lounge Records