Кіріспе

No Doubt – американдық рок-тобының 1992 жылғы 17 наурызда Interscope Records компаниясы арқылы шығарған тұңғыш студиялық альбомы. Алғашқыда тәуелсіз релиз ретінде жазылған, бірақ Interscope компаниясымен келісімшарт жасасқаннан кейін қайта жазылды. Продюсерлігін Дито Годвин жасады және Лос-Анджелесте жазылды. Альбом гранж музыкасының танымал болған кезеңінде шықты, бұл No Doubt-тың көңілді, коммерциялық дыбысына қарама-қарсы, агрессивті рок стилі еді. Топтың концерттеріне көрермендердің ыстық қарсы алуына қарамастан, альбом сатылымы күтілгеннен төмен болды және шамамен 30 000 дана сатылды, сондай-ақ сыншылар тарапынан әртүрлі пікірлер алды. Interscope альбомнан сингл шығаруға қаржы жұмсаудан бас тартты, сондықтан No Doubt "Trapped in a Box" синглын өздігінен шығарды. Топ 1995 жылы екінші альбомын – The Beacon Street Collection шығарды, ол 100 000 дана сатылып, жақсы коммерциялық нәтиже көрсетті. Содан кейін Interscope үшінші альбомын – Tragic Kingdom (1995) қаржыландырып, қолдады.

Өмірбаян

Джон Спенс, Эрик Стефани және Эриктің әпкесі Гвен 1986 жылы Apple Core тобын құрды, олар бұрын жергілікті Dairy Queen-де бірге жұмыс істеген. Олар Orange County аймағында шағын концерттерде өнер көрсетті, Спенстің сахнадағы тартымдылығы олардың өнерлерін жарқын етті. Тони Канал осы концерттердің біріне қатысып, көп ұзамай бас гитарист ретінде топқа қосылды. Басында оның ұсыныстарын қабылдамаса да, ол Гвенмен кездесе бастады, бірақ олар бір жыл бойы қарым-қатынастарын құпия ұстады, себебі онымен кездесуге ешкімнің рұқсаты жоқ еді. 1987 жылдың желтоқсанында Спенс The Roxy театрында музыкалық индустрия өкілдері үшін концертке бірнеше күн қалғанда өзіне-өзі қол жұмсады. Ол жергілікті металл топтарының "ішімдік ішіп, спандекс киетінін" айтты, бірақ ол музыкаға ден қоюды қалады. Ол No Doubt тобына қосылып, Джерри МакМахонды гитарист ретінде алмастырды, осылайша олардың музыкасына металл үнін қосты. Келесі жылы Адриан Янг Крис Уэббтің орнына барабаншы болды. Олар Rage Against the Machine, Ugly Kid Joe, Sublime, Dance Hall Crashers, 311, 19.5degs сияқты топтармен бірге сахнада болды. 19.5degs әнді "шағылысқан" және "[The Singles 1992–2003] альбомындағы ән айту жағынан ең нашар трек, бірақ ақылды мәтіні бар" деп сипаттады. Music OMH әнді "ерекше, тіпті жаңалық сияқты" деп, ал CD Universe "ритмикалық жаттығу" деп сипаттады. Rhapsody бұл әнді оң бағалап, "альбомның ең жарқын тұстарының бірі" деп атады.

Маңыздылығы

Топтың ска үні сол кездегі АҚШ-тағы танымал музыка жанры – гранж музыкасынан күрт өзгеше болды. Альбом коммерциялық сәтсіздікке ұшырады, бар болғаны 30 000 дана сатылды. Жазу компаниясының қолдау көрсетпеуі топты көңілсіздікке түсірді және олардың келесі альбомын, The Beacon Street Collection, үйде жасалған студияда өздері шығаруға итермеледі. Бұл оларды Interscope компаниясы қалаған жылтыр поп үнінен бас тартып, панк стиліне көшуге мәжбүр етті. Олардың тәуелсіздігі жазу компаниясының өкілі Тони Фергюсонды таң қалдырды, ал альбом 100 000-нан астам дана сатылды. Allmusic альбомға қарама-қайшы пікір берді, оны "жақсартылған өндіріс" деп сипаттады. Альбомдағы музыканы "попқа бағытталған" деп атады, "жаңа толқын пернетақталары мен күшті духовые аспаптар негізгі ска құрылымына қарсы қойылды" деді және Гвен Стефанидің "көңілді" вокалын жоғары бағалады.