Батыс Вирджиния штатының Хэмпшир округі

Кіріспе

Батыс Вирджиния штатындағы округ, АҚШ.

Гэмпшир округі – АҚШ-тың Батыс Вирджиния штатындағы округ. 2020 жылғы халық санауы бойынша халқы 23 093 адамды құрайды. Округ орталығы – Ромни, Батыс Вирджинияның ең көне қаласы (1762 жылы құрылған). Округ 1754 жылы Вирджиния Бас Ассамблеясының шешімімен Фредерик және Аугуста округтерінің (Вирджиния) бөліктерінен құрылған және штаттың ең көне округі болып есептеледі. Округ Батыс Вирджинияның Шығыс Панхандл және Потомак Жоталары аймақтарында орналасқан. Гэмпшир округі Винчестер, ВА-WV метрополитендік статистикалық аймағының құрамына кіреді.

Атауы

Оның құрылуына 1754 жылы рұқсат берілсе де, Гэмпшир округі 1757 жылға дейін ұйымдастырылмады, себебі аймақ француз және үнді соғысының (1754–1763) басталуына байланысты қауіпсіз деп есептелмеді. Сэмюэл Кершевалдың «Виргиния алқабының тарихы» (1833) кітабында айтылғандай, округ өзінің бірнеше құнды шошқаларының құрметіне аталған. Әңгімеге сәйкес, Томас Фэрфакс, Камеронның 6-шы лорды Фэрфакс (1693–1781), осы аймаққа Корольдік жекелеген жер берген иесі, Винчестерде өте ірі шошқаларға кездесіп, олардың қайда өсірілгенін сұрады. Олардың Потомак өзенінің оңтүстік саласындағы (қазіргі Гэмпшир округі) жерлерден екенін естіді. Ол Фредериктің батысында округ құрылғанда, оны Англияның өте майлы шошқаларымен танымал Гэмпшир округінің құрметіне атауға уәде берді.

Еуропалық отарлаушылар

Ромниді 1725 жылы аңшылар мен саудагерлер мекендеген. 1738 жылы Джон Пирсолл (немесе Пирсолл) және оның інісі Жобап үйлер салды, ал 1758 жылы қазіргі Ромниде американдықтардан қорғану үшін форт (Форт Пирсолл) тұрғызды. Олардың қонысы сол кезде Пирсоллдің жазығы деп аталды. 1748 жылы Томас Фэрфакс, Камеронның 6-шы Лорды Фэрфакс, Потомак және Оңтүстік Потомак өзендері бойындағы жерлерін зерттеу үшін 16 жасар Джордж Вашингтонды қоса алған зерттеу тобын жіберді. Вашингтон үш жаз және күз Лорд Фэрфакстың Солтүстік Нек иелігін зерттеумен өткізді, оған Батыс Вирджинияның қазіргі Шығыс Панхендл аймағы кірді. 1748 жылғы сәуірде ол Ромниден оңтүстікке қарай 10 миль (16 км) жердегі «Троу» деп аталатын аймақта бірнеше учаске салды. Ол 1749 жылғы 19 қазанда қазіргі Ромниде болғандығы мәлім. Ауызша дәстүрлер Вашингтонның сол кезде қазіргі Ромниді учаскелерге бөлгенін айтады, бірақ сол дәуірдегі жазба деректер Ромниді Джеймс Генн Вашингтон келгенге дейін зерттеп, учаскелерге бөлгенін көрсетеді. Генн де Лорд Фэрфаксқа қызмет еткен.

ХVІІІ ғасырдағы Гэмпшир округі

1756 жылы Джоб Пирсоллдің плантациясында Форт Пирсолл салынды, ол американдықтардың шабуылдарынан қорғану үшін арналған еді. Джордж Вашингтон 1758 жылға дейін Фортты әр түрлі уақытта жабдықтап, гарнизонмен қамтамасыз етті. Сол кезде аймақта кемінде 100 адам тұрды. Аймақтағы жаулықтар аяқталғаннан кейін Лорд Фэрфакс, қоныс аударушылардың осы аймаққа көшуге қызығушылық танытатынын және қаладағы жерлерді сату арқылы қосымша табыс табуға болатынын түсінді. Ол 1762 жылы Ромниге 100 учаскеге қаланы жоспарлап беру үшін экспедиция жіберді. Сол кезде ол қаланың атын Ромни деп өзгертіп, оны Англиядағы Кенттегі ағылшын арнасындағы Синке Портс қаласының құрметіне атады. Бірнеше онжылдық бойы қаладағы жер иелігіне байланысты жағдайлар шатас болды, себебі бастапқы қоныс аударушылар мен Лорд Фэрфакстың жер тестілеушілері көрсеткен жерлерді сатып алғандар өзара талаптар жасады. Хэмпшир округі сотының алғашқы отырысы 1757 жылы Форт-Плезантта, қазіргі Харди округінің Олд-Филдс қаласында өтті, оны Лорд Фэрфакстың жүрек туысы Томас Брайан Мартин басқарды. Сол кезде Хэмпшир округінің халқы күрт азайды, өйткені көптеген қоныс аударушылар американдықтардан қорқып округтен қашып кетті. Қалған отбасылар қазіргі Ромниге жақын Форт-Пирсолл және қазіргі Какапон өзеніндегі Капон көпіріне жақын Форт-Эдвардс маңында тұрды. Қалған қоныс аударушылардың көп бөлігі қазіргі Олд-Филдс, Мурфилд, Петерсбург маңында болды және аймақтағы бірнеше форттармен, соның ішінде Форт-Плезантпен қорғалды. 1774 жылы Пойнт-Плезант шайқасында американдықтар жеңілгеннен кейін қоныс аударушылар қайтадан округке оралды. Сонымен қатар, Американ революциясы аяқталғаннан кейін Вирджиния заң шығарушы органы Лорд Фэрфаксқа берілген ағылшын грантын жойды. Заң шығарушы орган Лорд Фэрфакспен келісімшарттары бар қоныс аударушыларға толыққанды жер берді және қалған жерлерді қоныстануға ашық қоғамдық иелік деп жариялады. 1790 жылы, алғашқы ұлттық санақ жүргізілген кезде, Хэмпшир округінде 7346 адам тұрды, бұл оны сол кездегі Батыс Вирджиния штатындағы ең көп халқы бар екінші округ етті. Беркли округінде 19 713 адам тұрды, ол ең көп халқы бар округ болды. Қазіргі штатты құрайтын тоғыз округте барлығы 55 873 адам тұрды. 1794 жылы Виски көтерілісі кезінде көптеген Хэмпшир округінің ер адамдары генерал-майор Дэниел Морганның басшылығымен көтерілісті басу үшін ерікті болып тіркелді. Бұл ер адамдар Мурфилдте, Харди округінде ерікті болып тіркелген болуы мүмкін, содан кейін Мэриленд штатының Камберленд қаласына қарай марш жасады. Морганның қолбасшылығындағы 12 950 адамның шамамен 1200-і кейін Батыс Вирджинияға айналған аймақтан келді.

In 1756, Fort Pearsall was constructed on Job Pearsall's plantation for protection against Native American raids and George Washington provisioned and garrisoned the Fort at various times until 1758. At that time, there were at least 100 people living in the general area. Following the end of hostilities in the area, Lord Fairfax recognized that more settlers would be interested in moving into the area and that he could earn some extra revenue by selling plots in the town. He sent a survey party to Romney in 1762 to formally lay out the town into 100 lots. At that time, he renamed the town Romney, in honor of the Cinque Ports city on the English Channel in Kent. Confusion ensued for several decades concerning land ownership within the town, as counterclaims were made by the original settlers, and those who purchased lots laid out by Lord Fairfax's surveyors. The first meeting of the Hampshire County Court was held in 1757, at Fort Pleasant, now Old Fields in Hardy County, and was presided by the Right Honorable Thomas Bryan Martin, Lord Fairfax's nephew. By that time, Hampshire County's population had fallen dramatically as most of the settlers had fled the county in fear of the Native Americans. The only families remaining lived near Fort Pearsall, near present day Romney, and Fort Edwards, at present day Capon Bridge on the Cacapon River. The vast majority of the remaining settlers, however, were in the vicinity of present Old Fields Moorefield Petersburg and were protected by the several forts in the area, including Fort Pleasant

Once the Native Americans were defeated at the Battle of Point Pleasant in 1774 settlers, once again, returned to the county. Additionally, with the end of the American Revolution, the Virginia Legislature nullified the English grant to Lord Fairfax in the region. The legislature gave fee simple grants to settlers who already had contracts with Lord Fairfax, and opened up the remaining lands as public domain open to settlement. By 1790, when the first national census was taken, Hampshire County had 7,346 residents, making it the second most populous county in the present state of West Virginia at that time. Berkeley was the most populous county, with 19,713 people. There were nine counties that comprised the present state, with a total population of 55,873 people. During the Whiskey Rebellion in 1794, many Hampshire County men volunteered to serve under Major General Daniel Morgan to put down the insurrection. The men most likely volunteered at Moorefield in Hardy County and then marched north to Cumberland, Maryland. Approximately 1,200 of the 12,950 men under Morgan's command came from the area that would later become West Virginia.

Ертедегі шіркеулер

Какапон аймағының алғашқы қоныстанушыларының көптегені неміс баптисттерінің бауырлары (немесе Дункерлер) болды, бейбітшілдік сақтайтын фермерлер, олар көбінесе шекаралық аймақтардағы жергілікті халықпен достық қарым-қатынас жасады. Басқа да алғашқы миссионерлер еуропалықтардың діни нанымын сақтауға көмектесті. 1775 жылы баптист миссионерлерінің екеуі Какапонға көшіп келіп, округтегі алғашқы еуропалық шіркеуді құрды. 1771 жылы методист епископ шіркеуінің жұмысы басталды, оның кейінгі дамуы Методист епископ шіркеуінің, Оңтүстік бөлімінің құрылуына әкелді. 1753 жылы Хэмпшир округі протестанттық епископ шіркеуімен қауым ретінде құрылды, ал 1772 жылдан 1777 жылы қайтыс болғанға дейін пастор Натаниел Мэннинг қазіргі Мурфилдке жақын Глэйбте қызмет етті. 1787 жылы Солтүстік өзенде алғашқы баптист шіркеуі құрылды. Америка революциясынан кейін көп ұзамай пресвитериандар округтегі әртүрлі жерлерде уағыз айта бастады. 1792 жылы Ромниде пресвитериан шіркеуі, ал Үш шіркеуде тағы бір шіркеу, Маунт-Бетел шіркеуі құрылды.

Алғашқы өнеркәсіп

Хэмпшир округінің кең жазықтары ауыл шаруашылығына өте қолайлы болды, ал қоныс салушылардың маңызды базарлық егістіктерін бидай мен темекі егістіктері қоршап тұрды. Жіңіштелген төбелер жылқы, ірі қара мал, қой және шошқа жаюға арналған жайылымдарға айналды, олар Винчестердегі базарға айдалып әкелінетін. Өзендер балыққа толы болды, ал тауларда аңдар ғана емес, сонымен қатар алғашқы қоныс салушылардың үйлері үшін қажетті ағаш пен тас та болды. Блумери Гэпте әк тас күйдіріліп, әк өндірілді, онда ескі әк пештерінің қалдықтары ерте кездегі өнеркәсіптің куәсі болып тұр. Көп ұзамай, кейбір қабаттарда темір кені бар екені анықталды. Оның көп бөлігі қазіргі Кейзерге, округтің қазіргі шекарасынан оңтүстікке қарай Потомак өзенінің оңтүстік саласы бойындағы аймақтан тасымалданды. Блумери Гэпте қираған доменді пеш әлі де тұр, ол бұрынғы өнеркәсіптің үнсіз куәсі. Алғашқы жылдары халық санының артуы егіншілік пен мал шаруашылығы ғана емес, жаңа елдің барлық саласын да дамытты. Хэмпшир округі Винчестерден Ромниге дейінгі басты жолдың бойында немесе оған жақын орналасқан көптеген қару жасаушыларымен де танымал болды. Олардың арасында Генри Топпер, Джейкоб Клайн, Джордж Янг, Бенджамин Шейн, Джордж Глейз, Уильям Бритон және Шицтер отбасы болды.

ХХІ ғасырдағы Гэмпшир округі

Солтүстік-батыс магистральдық жолының (АҚШ 50 тас жолы) салынысы Гэмпшир округінің дамуының ажырамас бөлігі болды. Генерал Дэниел Морган 1748 жылы жол салуды алғаш ұсынған, бірақ оның ұсыныстары 1830-шы жылдарға дейін іске асырылмады. Бұрын Наполеон Бонапартпен жұмыс істеген француз полковнигі Клаудиус Крозет Паркерсбургті Вирджиния штатының Винчестер қаласымен байланыстыратын жолды жобалады. Магистральдық жол Гэмпшир округінен өтіп, Капон Бридж, Лум, Хангинг Рок, Плезант Дейл, Аугуста, Френчбург, Шанкс және Ромни қауымдастықтары арқылы созылды. Ара жылдарда Ромни магистральдық жолда саяхаттайтындар үшін маңызды демалыс орнына айналды. Бұл жергілікті экономикаға көмектесті, себебі аймақта қонақүйлер мен таверналар ашыла бастады. Америка Азамат соғысы кезінде Гэмпшир гвардиясы мен шекаралық ұланшылары Конфедерация армиясына қосылды. Гэмпшир округінде ірі шайқастар болмаса да, Ромни соғыс барысында кем дегенде елу алты рет қолдан-қолға ауысты. Көбінесе бір әскер аймақтан шығып кететін, ал қарсыласы қалаға енуге мүмкіндік алатын. Бұл Ромниді Америка Азамат соғысы кезінде ең көп қолдан-қолға ауысқан қала ретінде Винчестерден кейін екінші орынға қояды. 1861 жылдың 11 маусымында ол бір күні ішінде екі рет қолдан-қолға ауысты. Кейбір жергілікті Гэмпшир округінің тарихшылары Ромнидің Винчестерден де көп рет қолдан-қолға ауысқанын болжайды, бірақ бұл пікірді қолдайтын ешқандай сақталған құжаттар жоқ. 1863 жылы Батыс Вирджиния округтері жергілікті басқаруды ынталандыру мақсатында азаматтық округтерге бөлінді. Бірақ бұл ауылдық мемлекет үшін тиімсіз болып шықты, сондықтан 1872 жылы округтер магистралдық округтерге айналдырылды. 1866 жылы Минерал округі Гэмпшир округінің батыс бөлігінен құрылғанда және 1871 жылы Оңтүстік Минерал округінің бір бөлігі Гэмпширге қайтарылғанда округ алты округке бөлінді: Блумери, Капон, ертерек жазбаларда «Капон Спрингс» деп те аталады, Гор, Ромни, Шерман және Спрингфилд. Бұл округтер 1872 жылы магистралдық округтерге айналды, ал жетінші округ, Милл-Крик, 1866-1871 жылдар аралығында Минерал округіне қарасты жерлерден құрылды.

The building of the Northwestern Turnpike (U. S. Route 50) was an integral part of the development of Hampshire County. General Daniel Morgan first suggested the road be built in 1748, but his recommendations were not acted upon until the 1830s. Colonel Claudius Crozet, a Frenchman who had previously worked for Napoleon Bonaparte, engineered the road which connected Parkersburg with Winchester, Virginia. The turnpike traversed Hampshire County stretching through the communities of Capon Bridge, Loom, Hanging Rock, Pleasant Dale, Augusta, Frenchburg, Shanks, and Romney. Through the years, Romney became an important rest stop for travelers on the turnpike. This aided the local economy as hotels and taverns began to appear in the area. During the American Civil War, the Hampshire Guards and Frontier Riflemen joined the Confederate Army. Although there were no major battles in Hampshire County, Romney changed hands at least fifty six times during the war. It was often a case of one army evacuating the area allowing the opposing army to move into the town. This places Romney second behind Winchester as the town that changed hands the most during the American Civil War. On June 11, 1861, it changed hands twice in the same day. Some local Hampshire County historians speculate that Romney actually changed hands more than Winchester, but there are no surviving records to support the claim. In 1863, West Virginia's counties were divided into civil townships, with the intention of encouraging local government. This proved impractical in the heavily rural state, and in 1872 the townships were converted into magisterial districts. Between 1866, when Mineral County was formed from the western portion of Hampshire County, and 1871, when part of southern Mineral County was returned to Hampshire, the county was divided into six townships: Bloomery, Capon,Also called "Capon Springs" in early records. Gore, Romney, Sherman, and Springfield. These became magisterial districts in 1872, and a seventh district, Mill Creek, was formed in part from the land that had been in Mineral County from 1866 to 1871.

География

Құрама Штаттардың халық санағы бюросы мәліметтері бойынша, округтің жалпы ауданы 645 шаршы миль (1671 км²), оның 640 шаршы милі (1658 км²) құрлық, ал 4.4 шаршы милі (11 км²) (0.7%) су алабын құрайды.

2010 жылғы санақ

2010 жылғы АҚШ халық санағы бойынша округте 23 964 адам, 9 595 шаруашылық және 6 606 отбасы тұратын болды. Халық тығыздығы көрсетілмеген. Округте 13 688 тұрғын үй болды. Округтың нәсілдік құрамы: 97,2% ақ нәсілді, 1,0% қара немесе афроамерикалық, 0,2% азиялық, 0,2% американдық үнді, 0,1% Тынық мұхиты аралдарынан, 0,2% басқа нәсілдерден және 1,1% екі немесе одан көп нәсілді. Испан немесе латын американдықтар халықтың 1,0% құрады. 9 595 шаруашылықтың 29,9%-ында 18 жасқа дейінгі балалар тұрады, 54,3%-ы некеде тұратын жұбайлар, 9,1%-ы күйеуі жоқ әйелдер басқарады, 31,2%-ы отбасы емес, ал 25,8%-ы жеке тұлғалардан тұрады. Шаруашылықтың орташа мөлшері 2,44 адам, ал отбасының орташа мөлшері 2,91 адамды құрады. Орташа жас 42,6 жас.

2000 жылғы халық санағы

2000 жылғы санақ бойынша округте 20 203 адам, 7 955 үй шаруашылығы және 5 640 отбасы тұратын болды. Халық тығыздығы құрады, ал 11 185 тұрғын үй бірлігінің орташа тығыздығы болды. Округтегі нәсілдік құрам: 98,04% ақ нәсілді, 0,83% қара немесе афроамерикалық, 0,24% американдық үндістер, 0,16% азиялық, 0,02% Тынық мұхиты аралдарынан шыққандар, 0,12% басқа нәсілдер және 0,59% екі немесе одан көп нәсілдің өкілдері. Халықтың 0,55% испаниялық немесе латын американдықтарды құрады. 7 955 үй шаруашылығының ішінде 31,30% 18 жасқа дейінгі балаларымен бірге тұрады, 56,70% бірге тұратын некедегі жұбайлар, 9,50% күйеуі жоқ әйелдер басқарады, ал 29,10% отбасы емес. Барлық үй шаруашылықтарының 24,60% жеке адамдардан тұрады, ал 10,60% 65 жасқа толған немесе одан асып кеткен жалғыз адамдардан тұрады. Үй шаруашылығының орташа мөлшері 2,49 адамды, ал отбасының орташа мөлшері 2,94 адамды құрады. Округтегі халықтың жас ерекшеліктері: 25,10% 18 жасқа дейінгілер, 7,10% 18-24 жас аралығындағылар, 27,60% 25-44 жас аралығындағылар, 25,60% 45-64 жас аралығындағылар және 14,60% 65 жасқа толған немесе одан асып кеткендер. Орташа жас 38 жасқа тең. Әр 100 әйелге 99,70 еркек шамасында. 18 және одан жоғары жастағы әр 100 әйелге 97,30 еркек шамасында. Округтағы үй шаруашылығының орташа табысы 31 666 доллар, ал отбасының орташа табысы 37 616 долларды құрады. Ер адамдардың орташа табысы 28 884 доллар, ал әйелдердің орташа табысы 19 945 долларға тең. Округтағы жан басына шаққандағы орташа табыс 14 851 долларды құрады. Отбасылардың 12,90% және халықтың 16,30% кедейлік шегінен төмен тұрады, оның ішінде 18 жасқа дейінгілердің 22,70% және 65 жастан асқандардың 13,10% кіреді.