Генри Остин Эллард: Американдық футболшының өмірбаяны

Кіріспе

Американдық футболшы және жаттықтырушы (1961 жылы туған)

Генри Остин Эллард (21 шілде 1961 жылы туған) – американдық бұрынғы футболшы, шабуылшы. Ол Ұлттық футбол лигасының (NFL) «Лос-Анджелес Рамс» (1983–1993), «Вашингтон Редскинс» (1994–1998) және «Нью-Ингланд Патриотс» (1998) командаларында ойнаған. Эллард 1992 жылы үш қадаммен секіруден Олимпиадалық іріктеу сынақтарына қатысқан, алайда сынақ барысында тізесін жарақаттағандықтан құрамаға ілікпеген.

Лос-Анджелес (1983-1993)

Эллард 1983 жылғы НФЛ драфтының екінші раундында (жалпы 32-шы нөмірмен) «Лос-Анджелес Рамс» командасымен таңдалды. Эллардтың ойын кезеңінде Джефф Кемптен Джим Эвереттке дейінгі қатарға жататын квотербектердің алмасуы болды. Жаңағы маусымда Эллард алаңда көбінесе соққыларды қайтарушы ретінде қолданылды. Ол 531 ярдқа бір тачдаунмен бірге 31 рет соққыны қайтарды. Ол сондай-ақ 268 ярдқа 16 рет аулады (қашықтық кестесінде Майк Барбер және Дикерсон сияқты қабылдаушылар аулау мен ярдтарды жинады, бірақ Эллард олардан ауған сайын ярдтар саны бойынша жоғары көрсеткіштерді көрсетті). 1983 жылғы маусымда «Рамс» командасы Эллард пен Эрик Дикерсонның драфт арқылы қосылуының нәтижесінде тоғыз жеңіске жетті. Диккерсон жарым-жарм және басқа да санаттарда жаңа рекордтар орнатса, Эллард тұрақты маусымның соңғы ойынында плей-оффқа қатысуға көмектесті. «Жаңа Орлеан Сентс» командасына қарсы жеңіске жету үшін «Рамс» командасы қарсыласын жеңіп, бірде-бір гол соқпады, бірақ 26-24 есебімен жеңіске жетті. Эллард 72 ярдқа соққыны қайтарып, тачдаун соқты (оның мансабындағы алғашқысы), бұл бірінші тоқсанның басында 7-0 есебімен артта қалғаннан кейін 16 ұпайға көтерілді. Өз кезегінде, Эллард 130 ярдқа 6 рет соққы беріп қайтарды. Плей-оффта «Рамс» командасы Эллардты аз қолданды. Ол 61 ярдқа 4 рет аулап, 168 ярдқа 13 рет қайтарып, екі матчта жеңіске жетті. Келесі жылы Эллард шабуылдау шебінде көбірек пайдаланылды, маусымның әр ойынын бастады. Ол 622 ярдқа 34 пас ұстап, алты тачдаун жасады, олардың барлығы командада ең жоғары көрсеткіш болды. Эллард маусымда сегіз гол соқты, оның маңызды бөлігі 30 қыркүйек пен 22 қазан аралығында төрт ойынға созылды. Осы төрт ойында ол жалпы 134 ярдқа 6 пас ұстап, үш тачдаун жасады, ал 207 ярд пен екі тачдаун үшін алты рет қайтарып берді. Эллард сол жылы Про Боулға (барлық про-тартып алумен қатар) қайтарушы ретінде таңдалды, 403 ярдқа және екі тачдаун үшін 30 рет қайтарып берді. «Рамс» тағы да плей-оффқа шықты, бұл жолы Эллард бастаушы болды. Ол 22 ярдқа 2 пас ұстап, 17 ярдқа 2 соққыны қайтарып берді, бірақ «Рамс» 16-13 есебімен жеңілді. Келесі жылы Эллард жақсара берді (баспасөздің таңдауына қарамастан). Ол 54 рет 811 ярдқа және 5 тачдаунға ұшты. Ол өзінің алғашқы 100 ярдтық ойынын 29 қыркүйекте «Атланта Фалконс» командасына қарсы өткізді, ол 123 ярдқа және тачдаунға бес пас берді. Ол 37 рет 501 ярд пен тачдаунға ұшты. «Рамс» тағы да плей-оффқа шықты. Эллард «Даллас Каубойымен» Divisional Round ойынында кішігірім рөл атқарды. Ол 23 ярдтық қайтаруды жасады, содан кейін 21 ярдтық аулаумен аяқталып, «Л.А.» командасын бірінші жартыдағы жалғыз ұпайға жеткізді (салалық гол). Эллард 33 ярдқа 2 пас ұстап, 37 ярдқа 4 соққыны қайтарып берді, ал Диккерсон мен «Рамс» «Далластан» 20-0 есебімен ұшты. Келесі аптада өткен NFC чемпионатында Эллард бір рет ұстап, қайтадан қайтарып, «Айғырлар» 24-0 есебімен жеңіске жетті. 1986 жылғы маусымда Эллард алғашқы сегіз ойынды өткізіп, сегіз бастамасында 34 паспен 447 ярд пен төрт тачдаунға ие болды. 1987 жылы стачкамен ауырған маусымда Эллард «Рамс» үшін 15 ойынның 12-інде бастамашы болды. Ол 799 ярдқа 51 пас ұстап, үш рет гол соқты. 1988 жылы Эллард ақыры ұшып кетті. Ол карьералық 86 паспен 1,414 ярдқа 10 тачдаунға жетті. Оның ойынға 88,4 ярды лиганың көшбасшысы болды. Эллард желтоқсан айындағы NFC айдың шабуылдаушы ойыншысы атағын алды, ол 18 рет 298 ярдқа және үш тачдаунға үш жеңіске жетіп, «Рамс» плей-оффқа кірді. 1989 жылы он төрт ойында ойнағанымен, ол өзінің жұмысын жалғастырды. Ол 70 рет 1382 ярдқа 8 тачдаунға ие болды, сонымен қатар лиганы 98,7 ярдпен ойында басқарды. Ол 2-ші аптада өзінің мансабындағы ең жақсы ойынды өткізді, «Индианаполис Колтсқа» қарсы 230 ярдқа 12 пас және үш тачдаун ұтып алды. Эллард команданы қабылдау / ярд / тачдаун бойынша тағы да басқарса да, бұл жолы Флиппер Андерсонмен бірге 1000 ярд қабылдағыштардан тұратын дуэт жасады, олар келесі жылы қайтадан жасады. Эллард 1989 жылы плей-оффқа қатысып, оны ұмытпады. Оның 87 ярдқа арналған төрт аузында қоңырау шалу оның мансабындағы ең жақсы ойыны болды, бұл оның сегізінші ойыны болды, өйткені «Рамс» NFC титул ойынына қарсы, Эллард «Гиганттарға» қарсы 100 ярдтық ойын өткізді. Алайда, «Сан-Франциско 49ers» оны 30-3 есебімен жеңілдетуде 18 ярдқа екі рет ұстады. Он жылға жуық ойнағанына қарамастан, Эллард өзінің соңғы постсезондық ойынын өткізді, өйткені «Рамс» қаладағы қалған мерзімінде маңызды емес болды. Эллард 1990 жылы «Рамс» құлдырауының басында жалғасты. 15 ойында ол 1 294 ярдқа 76 пас ұстап, төрт тачдаун жасады (бұрынғы екеуінде аулау және ойын бойынша ярдтармен қатар алдыңғы бестікте тұрды). 1991 жылы ол 1052 ярдқа 64 пас ұстап, үш тачдаун жасады, аулау және ойын бойынша ярдтар бойынша алдыңғы ондыққа кірді. Эллард 1992 жылы барлық санаттарда төмендеді, 1000 ярдтық маусымды аяқтамады. Өзінің жаңағы жылы Эллард қабылдау бойынша көшбасшы болмады, өйткені Кливленд Гэри одан көп аулау жасады (52), сондай-ақ тачдаун саны да бірдей болды (бірақ Эллард оны ярдтар саны бойынша басып өтті). 1993 жылы жағдай жақсарды, өйткені ол соңғы алты маусымының бесеуінде 60-тан астам пас ұстады, жалпы 945 ярд жинап, командада ең көп ұстады. Алайда, ол «Рамс» командасымен өткізген соңғы маусымы болды, өйткені ол «Вашингтон Редскинс» командасына көшті. Көшкен кезде Эллард «Рамс» командасының қабылдау (593), қабылдаған ярдтар (9,761), 100 ярдтық ойындар (26), соққыны қайтарудың орташа көрсеткіші (11,3) және жалпы ұпай (11,663) бойынша командалық рекордтарын иеленді.

Ellard was drafted in the second round (32nd overall) of the 1983 NFL Draft by the Los Angeles Rams. Ellard would have a carousel of quarterbacks to catch from in his time that ranged from Jeff Kemp to Jim Everett. In his rookie year, Ellard was used mostly in the field as a returner on kicks. He made 31 combined returns on punts and kicks for 531 yards with one touchdown. He also made 16 catches for 268 yards (on the depth chart, receivers like Mike Barber and Dickerson would get the catches and yards, although Ellard outclassed both in yards per catch). The 1983 season for the Rams ended up being buoyed by the draft picks made for Ellard alongside Eric Dickerson to result in nine wins. While Dickerson set rookie records in yards and other various categories, Ellard would play his part in helping to clinch a playoff spot in the final game of the regular season. Needing a win against the New Orleans Saints to clinch a wild card berth, the Rams would not score a single touchdown from their offense, but they still pulled off a nail biting 26–24 win. Ellard returned a punt 72 yards for a touchdown (his first in his career) that was in the middle of a sudden 16 point upswing after trailing 7–0 early in the first quarter. For his part, Ellard made six combined punt and kick returns for 130 yards. In the playoffs, Ellard was used sparingly in the playoff run by the Rams. He made four total catches for 61 yards with 13 returns for 168 yards in two combined postseason games. In the following year, Ellard would be used slightly more on the offensive side of the ball, starting each game of the season. He caught 34 total passes for 622 yards with six touchdowns, all of which were highs on the team. Ellard would score eight total touchdowns in the season, with a significant part of that being a four game stretch from September 30 to October 22. In those four games, he caught a combined 6 passes for 134 total yards with three touchdowns while returning six punts for 207 yards and two touchdowns Ellard was selected as a punt returner for the Pro Bowl that year (alongside an All Pro selection), having returned 30 punts for 403 yards and two touchdowns. The Rams made it back to the postseason once again with Ellard as a starter this time. He would catch 2 passes for 22 yards while returning 2 punts for 17 yards, but the Rams would lose 16–13. The following year, Ellard kept improving (despite no selections from the press). He caught 54 passes for 811 yards and five touchdowns. He had his first 100 yard game of his career against the Atlanta Falcons on September 29, catching five passes for 123 yards and a touchdown. On punt returns, he made 37 of them for 501 yards and a touchdown. The Rams made it back to the playoffs once again. Ellard played a small key role in the Divisional Round game versus the Dallas Cowboys. He had a 23 yard punt return that would be followed by a 21 yard catch to eventually lead L. A. to the only points of the first half (a field goal). Ellard caught 2 passes for 33 yards while returning four punts for 37 yards while Dickerson and the Rams ran over Dallas 20–0. In the NFC Championship Game the following week, Ellard caught and returned just once as the Bears won 24–0. In the 1986 season, Ellard missed the first eight games before returning to catch 34 passes in eight starts for 447 yards and four touchdowns. In the strike plagued 1987 season, Ellard started in 12 of 15 games for the Rams. He caught 51 passes for 799 yards and three touchdowns. In 1988, Ellard finally soared. He caught a career high 86 passes for a league high 1,414 yards with ten touchdowns. His 88.4 yards per game also led the league. Ellard was awarded the NFC Offensive Player of the Month award for December, having caught 18 total passes for 298 yards and three touchdowns in three wins to help the Rams into the playoffs. He continued his run in 1989, although he played in fourteen games. He caught 70 passes for 1,382 yards for 8 touchdowns while leading the league again with 98.7 yards per game. He had the best game of his career in Week 2, catching 12 passes for 230 yards and three touchdowns against the Indianapolis Colts. Although Ellard led the team in receptions/yards/touchdowns once again, he was joined this time with Flipper Anderson to create a duo of 1,000 yard receivers, which they would do again the following year. Ellard finally had a playoff run to remember in 1989. His four catches for 87 yards with a touchdown was his best game to his career in the postseason (which was his eighth played), as the Rams charged to the NFC title game, with Ellard having a 100 yard game against the Giants. However, the San Francisco 49ers neutralized him for two catches on 18 yards in a 30 3 loss. Despite playing for nearly ten more years, Ellard had played his last postseason game, as the Rams were doomed to irrelevance for the rest of their tenure in the city. Ellard continued on in 1990 at the start of the decline of the Rams. In 15 games he caught 76 passes for 1,294 yards for four touchdowns (ranking in the top five for the former two alongside yards per catch and game). For 1991, he caught 64 passes for 1,052 yards (his fourth straight) with three touchdowns, ranking in the top ten for yards per catch and per game. Ellard moved down in 1992 in every category to break a 1000 yard season. For the first time since his rookie year, Ellard did not lead the way in the receiving side, as Cleveland Gary had more catches (52) with equal touchdowns (although Ellard outfoxed him in yards). 1993 however proved somewhat better, as he caught over 60 passes for the fifth time in his last six seasons with 945 yards to lead the team in both categories. However, it would be his last season with the Rams, as he moved to the Washington Redskins. At the time of his move, Ellard held Rams' team records for career receptions (593), receiving yards (9,761), 100 yard games (26), punt return average (11.3), and total offense (11,663).

Карьерасының аяқталуы (1994-1998)

Тек үш ойын жеңген командада Эллард 74 пас ұстап, 1397 ярдқа (лига көшбасшысы Джерри Райстан 102 ярд кем) жетіп, 1000 ярдтық маусымдар тізімін жаңартты, сонымен қатар алты тачдаунға қол жеткізді. Оның бір ойындағы орташа көрсеткіші 87.3 ярдты құрады, бұл 1990 жылдан бері ең жоғары көрсеткіш. Хит Шулер сияқты квотербектерден пас алғанда, ол Редскинс командасы бойынша ұсталған пас саны, ярд мөлшері және тачдаун саны бойынша көшбасшы болды. Келесі жылы Эллард команданың үздік қабылдаушысы ретінде тағы да жарқын өнер көрсетіп, 56 пас ұстап, 1005 ярд және бес тачдаунға ие болды. 1996 жыл оның мансабындағы ең табысты маусымы болды. Ол барлық ойындарда ойнап, 52 пас ұстап, 1014 ярд (тағы да команда бойынша көшбасшы) және екі тачдаунға қол жеткізді, жетінші 1000 ярдтық маусымын тіркеді, сонымен қатар бір пасқа шаққандағы орташа ярд мөлшері бойынша (19.5 ярд) лигада көшбасшы атанды. "Даллас Каубоис" командасына қарсы өткен соңғы ойында ол 1000 ярдтық маусымын аяқтады, 37-10 есебімен жеңіске жеткен кезде 7 пас ұстап, 155 ярдқа ие болды. 1997 жылы Эллард Редскинс командасындағы мансабын аяқтау үшін 11 ойын ойнады, 32 пас ұстап, 485 ярд (1986 жылдан бері ең төменгі көрсеткіш) және төрт тачдаунға қол жеткізді. Бұл кезде Джейми Ашер және Брайан Митчелл сияқты қабылдаушылар команда үшін жарқын өнер көрсетті (дегенмен, ешкім 1000 ярдқа жеткен жоқ). 1998 жылы Эллард "Нью-Ингланд Патриотс" командасына өтті, бірақ алғашқы сегіз ойында құрамға ілікпеді. Эллард бес ойын ойнап, барлығы бес пас ұстады, содан кейін екі ойынға (екі пас ұстады) Вашингтонға ауыстырылды, одан кейін карьерасын аяқтады. Барлығында ол жеті ойында алаңға шығып, жеті пас ұстады, бірақ тачдаун соқпады (қабылдаушы ретінде мансабында алғаш рет емес, екінші рет ұпайсыз қалды, алғашқысы жаңа түскен жылда болған).

Мұра

1998 жылғы маусымнан кейін 814 рет допты қабылдап, 13 777 ярдқа ие болған соң зейнеткерлікке шықты, бұл оны барлық уақыттардағы үздіктер тізімінде үшінші орынға қойды және ол 65 тачдаунға қол жеткізді. Ол сондай-ақ, допты қайтару арқылы 1527 ярд, кик-оффты қайтару арқылы 364 ярд, жүгіру арқылы 50 ярд және тачдаун үшін қайтарылған 4 допты қамтыды. Жалпы есепте, ол 15 718 ярдқа ие болды. Эллардтың көрсеткіштеріне қарамастан, оның Профутбол Даңқы залының жартылай финалисіне ілігуіне ондаған жылдар кетті. Ол бұл жағдайдың себебін «Рамс» командасының Сент-Луиске көшуімен, сондай-ақ оның өзінің дәуіріндегі басқа қабылдаушыларға қарағанда нашар ойыншылардан допты қабылдауымен байланыстырады. Қызығы, қабылдау бойынша үздіктер арасындағы оның ең жақын әріптесі – Даңқ залында, себебі Эллард Андре Ридтен 6 ойынға аз қатысты (Рид 1985 жылы лигаға қосылып, Эллардтан кейін 2000 жылы зейнеткерлікке шықты), бірақ жүз реттен азырақ допты қабылдаса да, сәл көбірек ярдқа ие болды (әрқайсысы 13 000-нан астам); Рид көбірек тачдаун мен «Pro Bowl» ойындарына қатысты, ал Эллард екі рет «All-Pro» атанды және қабылдау ярдтары бойынша лигада көшбасшы болды (ал Рид мұндай жетістікке қол жеткізбеді). Допты қайтару және шабуылға бағытталған ойын стилі Эллардтың қабылдаушы ретінде дамуына 5 жылға тосқауыл қойды. 1998 жылы зейнеткерлікке шыққан кезде Эллард қабылдаулар саны бойынша алтыншы орында тұрды. Одан жоғары тұрған әр ойыншы Даңқ залында, ал алдыңғы ондыққа кіретін тек бір ғана ойыншы (кейін оны басып өткен Ирвинг Фрайар) әлі Даңқ залына енбеген. Эллард зейнеткерлікке шыққан кезде ярд саны бойынша да үшінші орында тұрды (Джеймс Лофтон мен Стив Ларгент арасында). Алдыңғы ондыққа кіретін ойыншылардың барлығы, оның өзі мен Фрайардан басқа, Даңқ залында. Эллард 2023 жылғы Даңқ залына жартылай финалист ретінде іліккен, бұл оның осы сатыға жеткенінің алғашқы және қазіргі заманғы ойыншылар класындағы соңғы мүмкіндігі. 1991 жылғы Nintendo Entertainment System (NES) ойын консоліндегі «Tecmo Super Bowl» атты культтық ойында Эллард Джерри Райстан басқа 81 қабылдау ұпайына ие болған жалғыз ойыншы, бұл 1990-1991 жылғы NFL маусымындағы барлық қабылдаушылар үшін ең жоғары көрсеткіш.

He retired after the 1998 season with 814 receptions for 13,777 yards, which placed him third on the all time list, and 65 touchdowns. He also gained 1,527 yards returning punts, 364 yard returning kickoffs, 50 rushing yards, and 4 punts returned for a touchdown. Overall, he gained 15,718 total yards. Despite Ellard's numbers, it took decades for him to even reach being a semifinalist for the Pro Football Hall of Fame. He believes this to be a consequence of the eventual move of the Rams to St. Louis, as well as his having caught passes from less stellar quarterbacks than similar receivers of his era. Curiously, his closest comparison among receiving leaders is in the Hall of Fame, as Ellard played six fewer games than Andre Reed (who entered the league in 1985 and retired after Ellard in 2000) but managed slightly more receiving yards (each had over 13,000) despite having a hundred fewer catches (Reed had 951 while Ellard had 814); Reed had more touchdowns and Pro Bowl selections while Ellard was named an All Pro twice and led the league in receiving yards (as opposed to Reed doing neither of those things). Returns and run happy offenses hampered Ellard for five years before he began to flourish as a receiver. At the time of his retirement in 1998, Ellard was sixth all time in receptions. Each player above him is in the Hall of Fame, while only one other in the top ten (Irving Fryar, who eventually passed him) is not already inducted. Ellard also ranked third at the time of retirement for yards (between James Lofton and Steve Largent). All except him and Fryar in the top ten are in the Hall of Fame. Ellard became a semifinalist for the Hall of Fame the class of 2023, which is both his first time reaching this stage and his last year with the Modern Era class. In the 1991 cult classic Nintendo Entertainment System (NES) video game Tecmo Super Bowl, Ellard is the only player besides Jerry Rice to have a Receptions Score of 81, the highest rating for all receivers in the game set during the 1990–91 NFL season.

Жеке өмір

Генри Эллард Лилиан Эллардқа үйленген және олардың үш баласы бар: Кристиана, Александрия және Адриана. Генридің бұрынғы некеден екі баласы бар: Генри кіші және Уитни.

Жаттықтырушылық мансап

Зейнеткерлікке шыққаннан кейін Эллард Оңтүстік Калифорния христиан орта мектебінде көмекші жаттықтырушы болды, содан кейін Вилла Парк орта мектебінде жеңіл атлетикадан көмекші жаттықтырушы болды. 2000 жылы ол Фресно штатында жаттықтырушы болды, ал 2001 жылы Сент-Луис Рамс командасының қабылдаушыларын жаттықтырушысы қызметіне тағайындалды. 2009 жылдың 25 қаңтарында Эллард Нью-Йорк Джетс командасына қабылдаушылар жаттықтырушысы ретінде келді. 2012 жылдың 14 наурызында ол Нью-Орлеан Сентс клубының қабылдаушылар жаттықтырушысы болып тағайындалды және 2014 маусымы аяқталғаннан кейін клубтан кеткенге дейін үш маусым клубта жұмыс істеді. 2016 жылдан 2021 жылға дейін Сан-Антонио христиан мектебінің бас футбол жаттықтырушысы болды. Оның жаттықтырған ең танымал ойыншылары Торри Холт, Исаак Брюс, Паркер Джонсон, Мейсон Норрис, Алекс Кинг, Остин Хотчкисс, Брэндон Тревино және Дрю Брис болды.