Томас Джеймс Уолш: Монтана сенаторы және саясаткер өмірі

Кіріспе

Америкалық заңгер және саясаткер, Монтана штатының АҚШ сенаторы Томас Джеймс Уолш (12 маусым 1859 – 2 наурыз 1933) – Монтана штатының Хелена қаласынан шыққан американдық заңгер және Демократиялық партияның саясаткері. Ол 1913 жылдан 1933 жылға дейін АҚШ Сенатында Монтана штатын өкілдік етті. Алғашқыда штат заң шығарушы органымен, ал 1918 жылдан бастап АҚШ Конституциясының Он жетінші түзетуінің талаптарына сәйкес, халықтың тікелей дауысымен сайланды. Уолш елде либералды көзқарастарымен танымал болды. Дегенмен, ол сайланған президент Франклин Д. Рузвельттің Бас прокуроры болып қызмет етуге үспей қайтыс болды.

Өмірбаян

Уолш 1859 жылдың 12 маусымында Висконсин штатының Тоу-Риверс қаласында дүниеге келді. Ол ирландтық католик иммигранттары Бриджит (Комер) мен Феликс Уолштың ұлы болды; оның әкесі белсенді демократ болған және жергілікті мектеп кеңесіне сайланды. Уолш Висконсин университетінің құқық мектебінде оқығанда мектепте сабақ берді. 1884 жылы бітіріп, адвокаттыққа қабылданды. Ол құқық қызметін жүзеге асыру үшін Редфилдке (Дакота аймағы) көшті. 1889 жылдың тамызында Элинор МакКлементс (1859–1917) әйеліне үйленді. 1890 жылы олардың Женевьева есімді қызы дүниеге келді. 1890 жылы Монтана штатының Хелена қаласына көшіп келген Уолш, жеке зиян келтіру, су құқығы және мыс өндірумен байланысты істерге маманданған жеке құқық практикасын ашты.

Мансап

Уолш Хеленадағы Демократиялық партия саясатының көшбасшысы болды және көптеген жергілікті, округтік және штаттық съездерге делегат ретінде қатысты. Ол 1906 жылы АҚШ Өкілдер палатасына, ал 1910 жылы АҚШ Сенатына сайлауда жеңіліске ұшырады. Уолш 1908, 1912, 1916, 1920, 1924, 1928 және 1932 жылдарғы Демократиялық ұлттық конвенцияларға делегат болды. Ол 1928 және 1932 жылғы конвенциялардың тұрақты төрағасы болды. 1912 жылы Уолш АҚШ Сенатына сайланды. Ол бірнеше рет қайта сайланып, 1913 жылдан 1933 жылы қайтыс болғанға дейін қызмет етті. Сенатта президент Вудро Вильсонның өкілі ретінде көзге түсіп, прогрессивті табыс салығын, фермерлік несиелерді және әйелдердің сайлау құқығын қолдады. Уолш 1916 жылғы президенттік сайлау кезінде Вильсонның Чарльз Эванс Хьюзға қарсы батыс штаттарындағы науқанын басқарды және Вильсонның тарғыл жеңіске жеткенінде үлкен рөл атқарды. Көптеген ирландтық католиктердің, АҚШ-тың Ұлыбританиямен одақтасуын қаламағаннан өзгеше, Уолш Вильсонның сыртқы саясатын қолдады және 1917 жылы Германияға қарсы соғыс жариялауға дауыс берді. 1919 жылы Вильсонның бейбітшілік жоспарларын және Ұлттар Лигасын қолдады. 1918 жылы Уолш қайта сайлануға түсті. Үштік сайлауда, оның ішінде бұрынғы штат өкілі Оскар М. Ланструм республикалық кандидат ретінде, ал АҚШ өкілі Жаннет Ранкин Ұлттық партиядан кандидат ретінде бақ сынасты. Уолш екінші мерзімге шамалы артықшылықпен жеңіске жетті. 1924 жылы қайта сайлануда ол республикашыл Фрэнк Берд Линдерманды айқын басымдықпен жеңді. 1930 жылы Уолш қайта сайлануға қатысып, Альберт Дж. Галенді үлкен есебімен жеңді. Сенаттағы қызметі кезінде Уолш сот комитетіндегі құқықтық білімімен және сөйлеу шеберлігімен танылды. 1920 жылдары Уолш президент Уоррен Г. Гардинг әкімшілігінің жоғары лауазымды шенеуніктерiне қатысты «Teapot Dome» жанжалын тергеуді басқарды. Федералды сауда комиссиясы жүргізген тергеу 1935 жылға дейін жалғасты және 20 ғасырдағы электр энергетикасы саласын реттеген төрт маңызды заңның қабылдануына әкелді, соның ішінде 1920 жылдары құрылған ірі холдингтік компаниялардың көпшілігі таратылды. 1933 жылы Уолш кіріп келе жатқан президент Франклин Рузвельттің атынан Бас прокурор лауазымына ұсынылды. Ақпан айының соңында ол Кубаның Гавана қаласында бай кубалық жесір Мина Нивес Перес Шомон де Труффинге құпия түрде үйленді. Бір аптадан кейін, ол Рузвельттің инаугурациясына Вашингтонға пойызбен бара жатқанда, жаңа әйелінің улағандығына күдік тудырып қайтыс болды. Оның қоштасу рәсімі АҚШ Сенатының палатасында өтті және ол Хеленадағы Қайта тірілу зиратына жерленді.

Walsh became a leader in Democratic Party politics in Helena and attended numerous local, county and state conventions as a delegate. He was defeated in a 1906 election for the United States House of Representatives and a 1910 race for the U. S. Senate. Walsh was a delegate to the Democratic National Conventions of 1908, 1912, 1916, 1920, 1924, 1928, and 1932. He was the permanent chairman of the 1928 and 1932 conventions. In 1912, Walsh won a state legislative election for U. S. Senate. He was repeatedly re elected, and served from 1913 until his death in 1933. He emerged as a spokesman for President Woodrow Wilson in the Senate and supported the graduated income tax, farm loans, and women's suffrage. Walsh managed Wilson's western campaign against Charles Evans Hughes during the 1916 presidential election, and was credited with helping Wilson win a narrow re election victory. Unlike many Irish Catholics, who did not want the United States to ally with the United Kingdom, Walsh supported Wilson's foreign policy and voted for war against Germany in 1917. In 1919, he supported Wilson's peace plans and the League of Nations. Walsh ran for re election in 1918. In a three way election that included him, former State Representative Oscar M. Lanstrum as the Republican nominee, and US Representative Jeannette Rankin as the National Party nominee, Walsh narrowly won a second term. In his re election in 1924, he defeated Republican Frank Bird Linderman by a solid margin. In 1930, Walsh ran for re election and defeated Albert J. Galen in a landslide. During his tenure in the Senate, Walsh gained fame for his legal ability in the Judiciary Committee and speaking ability on the floor. In the 1920s, Walsh headed the Senate investigation into the Teapot Dome scandal that involved top officials of the administration of President Warren G. Harding. The investigation done by the Federal Trade Commission would continue through 1935 and eventually result in four of the most important laws governing the electric industry in the 20th century including the breakup of most of the large holding companies that formed during the 1920s. In 1933, Walsh was nominated for Attorney General by incoming President Franklin Roosevelt. In late February, he secretly married wealthy cuban widow Mina Nieves Perez Chaumont de Truffin in Havana, Cuba. Less than a week later, he died while en route by train to Washington for Roosevelt's inauguration., allegedly poisoned by his new wife. His funeral service was held in the Chamber of the United States Senate, and he was interred at Resurrection Cemetery in Helena.