Швед жұлдызы: Якоб Хеллманның өмір жолы мен музыкалық мансабы
Jakob Hellman
Жакоб Хеллман – швед әншісі, 1989 ж. шыққан «och stora havet» альбомымен танымал. 32 жылдан кейін «Äntligen borta» жаңа альбомын ұсынды. Швед музыкасындағы тұлға.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Швед әншісі
Swedish singer
Якоб Хеллман (20 қазан 1965 жылы туған) – швед эстрада әншісі. Оның тұңғыш альбомы "Och stora havet", 1989 жылы жарық көрген, 32 жыл бойы оның жалғыз альбомы болды. 2021 жылдың 8 қаңтарында "Äntligen borta" атты екінші альбомын шығарды. Ол әлі күнге дейін швед музыкасындағы белгілі тұлға болып табылады.
Jakob Hellman (born 20 October 1965) is a Swedish pop singer. His debut album, och stora havet, released in 1989, was his only release for 32 years. He released his second album, Äntligen borta, on 8 January 2021. He is still a well known figure in Swedish music.
Өмірбаян
Екі мұғалімнің ұлы Якоб Хеллман Солтүстік Швецияның ауылдық жерінде, поляр шеңберінің оңтүстігінде өсті. Мектепте ол кейіннен хаус музыка тобының жетекші әншісі ретінде танылатын Земя Гамильтонмен бір сыныпта оқыды. Бірінші синглінің мәтінінде Хеллман өзінің "көзбен және граммофонның арасында туылғанын" ("född mellan spegeln och grammofon") айтады, бұл оның ерте поп-жұлдыздық амбицияларына куәлік етеді. Жас кезінде ол жергілікті "Ампер" тобында достары Андерс Виклунд, Ульф Йоханссон және Томми Йоханссонмен бірге ойнады. 2006 жылғы сұхбатта топ мүшелері бастапқыда микрофоны болмағандықтан мегафон арқылы ән айтқандарын еске алды. Бастапқыда олардың репертуарында тек "Smoke on the Water" әні болды. Кейін "Бейлейміз бе?" және "Күннің шығыс үйі" әндері де қосылды. Кейіннен Якоб Хеллманның отбасы Фалун қаласына көшіп, ол Fortune тобымен ойнады. 1980 жылдардың ортасында Якоб Хеллман Стокгольмге көшіп келді. 1990 жылдан бері Хеллман Швецияның оңтүстік-батысындағы Мальмё қаласында тұрды, содан кейін әйелі, Швеция Егжей-тегжейлі шіркеудің пасторы, жергілікті шіркеуде қызметке кіріскенде Майоркаға көшіп кетті. 2009 жылы ол алғаш рет әке болды. 2014 жылдың шілдесінде Каролина Свенссонға үйленіп, Швеция бойынша жазғы турнеге шықты.
The son of two teachers, Jakob Hellman grew up in rural north Sweden, just south of the polar circle. In school, he was in the same class as Zemya Hamilton, later to be known as the lead singer of house music act Clubland. In the lyrics of his first single, Hellman states that he was "born between the mirror and the grammophone" ("född mellan spegeln och grammofon"), attesting to his early pop star ambitions. At a young age, he played in a local band, Ampere, with his friends Anders Viklund, Ulf Johansson and Tommy Johansson. In a 2006 interview, the members recalled singing through a megaphone at the start, since they did not have a proper microphone. At the start, the only song they could play was "Smoke on the Water". Later, "Do You Wanna Dance?" and "The House of the Rising Sun" were added to the repertoire. Jakob Hellman's family later moved to Falun, where he played with a band named Fortune. In the mid 1980s, Jakob Hellman moved to Stockholm. Since the 1990s, Hellman resided in Malmö in Southwestern Sweden until he moved to Mallorca when his wife, a priest in the Church of Sweden, took on a position in the local church. He became a father for the first time in 2009. In July 2014, he married Karolina Svensson and went on a summer tour of Sweden.
"Оң үлкен теңіз" атты жазба
Музыкалық бизнесте бұрынғы тәжірибесі болмаса да, Якоб Хеллман 1987 жылдың желтоқсан айында он түрлі жазба компаниясына демо-жазбасын жіберді. Магнус Найгрен, сол кезде EMI Music швед бөлімшесінің A&R маманы, қызығушылық танытып, кездесу ұйымдастырды. Өзінің таңғалысына, Хеллман көп ұзамай жазба шартына қол қойды. Жазулар 1988 жылы Стокгольмнің Скармарбринк қалашығындағы EMI студиясында басталды. Хеллман сондай-ақ Wilmer X рок-тобының концерттерін ашып, гастрольдік сапарлар жасады. Сессиялық музыканттардың қатарында Imperiet тобынан Пер Хагглунд (сахнадағы аспаптар), Reeperbahn тобының бұрынғы мүшесі Эдди Шёберг (гитара), Eldkvarn тобынан Вернер Модиггард (добыл), Wilmer X тобының мүшесі Матс Бенгтсон (фортепиано) болды. Титио "Avundsjuk på dej" әніне қосымша вокал берді. 2007 жылы швед мемлекеттік радиосының музыкалық бағдарламасы Musikjournalen (SR P3 арнасында 2007 жылдың 15 қаңтарында эфирде болған) берген Якоб Хеллманға арналған арнайы сұхбатта продюсер Дэн Сандквист музыканың қалай дыбысталуы керек деген Хеллманның талаптарына келіспеушілік салдарынан жазу процесі қиын болғанын айтты. Көптеген қатысушы музыканттар оның пікірін қолдап, Хеллман альбомның шикірек және роктырақ дыбысталуын қалағанын мәлімдеді.
Without previous experience of the music business, Jakob Hellman sent his demo to ten different record companies in December 1987. Magnus Nygren, at the time A&R at the Swedish division of EMI Music, took interest and arranged a meeting. Much to his own surprise, Hellman soon had a record contract in his hand. Recordings started in the EMI studio in the Stockholm suburb of Skärmarbrink in 1988. Hellman also spent some time touring, opening for the rock band Wilmer X. Session musicians included Per Hägglund from Imperiet (keyboards), Eddie Sjöberg, ex member of Reeperbahn (guitar), Werner Modiggård from Eldkvarn (drums), and Wilmer X member Mats Bengtsson (piano). Titiyo provided backing vocals for the song "Avundsjuk på dej". In a 2007 interview in a Jakob Hellman special on the Swedish public service music radio show Musikjournalen (broadcast on 15 January 2007 on SR P3), producer Dan Sundquist told the story of a rather strenuous recording experience, due to Hellman's unwillingness to compromise with his convictions on how the music ought to sound. Many of the participating musicians support his view stating that Hellman wanted the album to sound rawer and rockier.
Альбомның жарық көруі
Алғашқы сингл "Tåg" (Поезд) 1988 жылы шықты. Сол жылы Якоб Хеллман Грамми сыйлығын (Грэмми сыйлығының шведтік баламасы) "Үздік жаңа талант" ретінде жеңіп алды. Алғашқы альбом 1989 жылдың 13 ақпанында жарық көрді. Демодағы тоғыз әннің жетісі альбомға енді. Алғашқы шығарылымда он екі трек болды; кейінірек қайта шығарылған нұсқасына B-жақтары мен бірнеше қосымша тректер қосылып, барлығы 19 трекке жетті. Хеллман альбомды "De sista melodierna" (Соңғы әуендер) деп атағысы келгенімен, аты бір емес әннің бірінен, "Och stora havet" ("Және ұлы теңіз") әнінен алынды. Музыкалық тұрғыдан алғанда, альбомның көптеген әндерін әнші-күйші стиліндегі гитараға негізделген, радиоға оңай түсетін музыка деп сипаттауға болады, бірақ Хеллманның синкопталған ән айту стилі оны көптеген бәсекелестерінен ерекшелендірді. Сұхбаттарында Якоб Хеллман Элвис Костеллоны өзіне ең үлкен әсер еткен музыкант деп атады, және оның музыкасы оның дәл көшірмесі емес болғанымен, ұқсастықтарды табу оңай. Ән сөздерінің барлығы швед тілінде жазылған, мазмұны қарапайым махаббат әндерінен философиялық тақырыптарға дейін жетеді. Олар ерекше тіркестерді қолданады, оларды көптеген ізбасарлары жиі еліктейді.
The first single, "Tåg" (Train) was released in 1988. The same year Jakob Hellman won a Grammis (the Swedish equivalent of a Grammy Award) as Best Newcomer. The album followed on 13 February 1989. Seven out of the nine songs featured on the demo were included on the album. The original release contained twelve tracks; a later reissue adds the single B sides and a few other tracks for a total of 19. Although Hellman himself wanted to name the album De sista melodierna (The Last Melodies) it instead borrowed its title from one of the non single songs, Och stora havet ( And the great sea). Musically, most of the album's songs can be described as quite radio friendly guitar based music in the singer songwriter vein, although Hellman's syncopated singing style set him apart from most of the competition. In interviews, Jakob Hellman cited Elvis Costello as his greatest influence, and although his music by no means could be called a carbon copy, similarities can easily be found. The lyrics, entirely in Swedish, range from rather simple love songs to more philosophical themes. They are characterized by inventive turns of phrase, often imitated by followers.
Қабылдау
Шығарылған кезде Хеллманның альбомы оң, бірақ аса қуантарлық емес пікірлер алды, ал "Vara vänner" (Достық туралы) синглы үлкен хитке айналды. Осыған қоса түсірілген видеосы өте минималистік декорациясымен ерекшеленеді. 1989 жылы Швеция Грамми сыйлығында Якоб Хеллман үздік ер рок-орындаушысы сыйлығын жеңіп алды, бірақ үздік альбом сыйлығына ие болмады (ол Джерри Уильямсқа берілді). Бірақ уақыт өте келе бұл альбом Швецияның ең ықпалды поп-альбомдарының бірі деп есептеледі, ал 1997 жылы Nöjesguiden айлық ойын-сауық журналында барлық уақыттағы ең жақсы швед альбомы деп танылды. Хеллманның әндерінен бірнеше кавер жазылған. 1997 жылы Jumper тобы "Hon har ett sätt" синглымен шағын сәттілікке қол жеткізді. Бұл тректі Antiloop хаус музыкалық тобы ремикс жасады. 2006 жылы әншілер Анна Стадлинг пен Идде Шульц "Vägar hem" әнінің B жағын әннің атымен аталған альбомға енгізді. 2007 жылдың мәліметтері бойынша, "Och stora havet" альбомының жалпы сатылымы 160 000 данадан асты.
At the time of its release, Hellman's album got positive, although not jubilant, reviews, and the single "Vara vänner" (Being Friends) became a major hit. The accompanying video is notable for its extremely minimalistic scenography. At the 1989 Swedish Grammis Awards Jakob Hellman won the Best Male Rock artist award, but not the Best Album one (it was given to Jerry Williams). With the passing of time, however, the record has come to be regarded as one of the most influential Swedish pop records, and in 1997 it was voted the best Swedish record ever in Nöjesguiden, a monthly entertainment magazine. A few covers of Hellman's songs have been recorded. In 1997, the band Jumper had a minor hit with the single "Hon har ett sätt". The track was also remixed by house music act Antiloop. In 2006, singers Anna Stadling and Idde Schultz covered the B side "Vägar hem" on an album named after the song. As of 2007, och stora havet has sold a total of over 160,000 copies.
Альбомнан кейін
Хеллман әндер жазғанына қарамастан, альбомның үлкен табысына жете алмады. "Min Marie" атты ән 1989 жылдың сәуірінде Ореброда тікелей эфирде орындалды. 1991 жылы Эверт Таубеге арналған құрмет альбомында және фолк-рок тобы Perssons Pack-пен дуэтте қатысқаннан кейін ол толығымен назардан тыс қалды. Ретке келтіріп сұхбаттасқанда, ол журналистерге Лунд университетінде түрлі пәндерді оқығанын және жаңа альбом шығаруды жоспарламағанын айтты. Бірақ кейін үйіндегі кассеталық архивте көптеген әндерін жазғанын мойындады. 1995 жылы ол қысқа уақытқа Brainpool студиясына қосылып, Painkiller альбомының "We aim to please" трегіне қосымша вокалмен қатысты. 1990 жылдардың соңында Хеллман кейде сахнада қайтадан пайда бола бастады. Соңғы жылдары Хеллман бірнеше шағын орындарда және фестивальдерде ойнап, жаңа және бұрын жарияланбаған әндерін орындады, осылайша жанкүйерлерінің жаңа альбом шығару үмітін қоздырды. 2005 жылы Хеллман он жылдан кейін алғаш рет студияға кіріп, Олле Адольфсонға арналған құрмет альбомына екі әнмен үлесті. Келесі жылы ол Нина Рамсбимен "Du min vän" дуэтін Нина Рамсби мен Мартин Хедеростың Jazzen альбомында орындады. Алайда, бұл оқиғалар жеке-жеке болып көрінеді. Соңғы жылдары Хеллман 2011-2012 жылдары Швеция бойынша үш турне жасады, онда өзінің классикалық әндерімен қатар көптеген жаңа әндерді орындады, ал 2013 жылы желтоқсан айында Стокгольмдегі Debaser клубында бір ғана концерт берді.
Hellman did not succeed in following up the album's major success despite writing songs – one titled "Min Marie" was debuted live in Örebro in April 1989 – for an album intended for release one year after the debut. After appearing on an Evert Taube tribute album and featuring in a duet with folk rock act Perssons Pack in 1991, he withdrew from the spotlight entirely. Reluctantly interviewed, he told journalists he had been studying different subjects at Lund University and had no plans for a new record despite later admitting to writing a large number of songs that he kept in a cassette tape archive at his home. In 1995, he briefly joined Brainpool in the studio to provide backing vocals for the Painkiller album track "We aim to please". In the end of the 1990s Hellman started to occasionally appear on stage again. In recent years, Hellman has been playing several smaller venues and minor festivals, performing both old and unreleased tracks, fueling his fans' hopes for a return to recording. In 2005 Hellman did enter the studio for the first time in a decade, contributing two covers to an Olle Adolphson tribute album. The following year, he appeared on a duet with Nina Ramsby, "Du min vän", on the Nina Ramsby & Martin Hederos album Jazzen. However, these episodes seem to be isolated events. In recent years, Hellman has completed three tours in Sweden in 2011 – 2012, playing many new songs alongside his classics, and played one show only in 2013, at the club Debaser in Stockholm in December. I
2021 жылдың 8 қаңтарында Хеллман екінші альбомын, "Äntligen borta" атты альбомын CD, винил және цифрлық форматта шығарды. 2021 жылдың маусым айында екі альбомнан және екі каверден тұратын акустикалық концерттік альбомы "Live från Palma" цифрлық форматта жарық көрді.
On 8 January 2021 Hellman released his second album, Äntligen borta on CD, vinyl and digital. It was followed in June 2021 by a digital only release of an acoustic live album with songs from both albums and two covers, "Live från Palma".
Сұхбаттар
2005 жылғы сұхбатта (Бо.stad, Лунд студенттік тұрғын үй қоры AF Bostäder жалға алушыларына арналған журнал), сол кезде Мальмёде ортақ пәтерде тұратын Хеллман, жақын арада емес болса да, бір күні жаңа альбом шығару мүмкіндігі туралы "әлдеқайда" ойланғанын айтты. "Дегенмен, келесі алты айда емес. Егер жұмыс істеуге лайықты музыканттарды тапсам, мүмкін басқа жанрда, бұл қызықты болар еді. Мен қарапайым әндер жазғым келеді, мен сонда жақсымын". Сол жылы ол Олле Адольфсонға арналған "Dubbeltrubbel" альбомы үшін "Lenas Visa" және "Mina Båtar" атты екі әнді жазды. 2006 жылдың шілдесінде оның балалық шағындағы "Ампер" тобы Vuollerim қаласындағы Kulturkraft фестивалінде тағы да бірге ойнау үшін қайта құрылды. "Тағы да бір топта ойнау қызықты. Өзімнің атыммен ойнаумен салыстырғанда, бұл өте жеңіл сезіледі", - деді Хеллман. 2007 жылғы Musikjournalen Hellman радио арнасындағы арнайы эфирінде Якоб Хеллман өзін альбомның "сәнді әйелі" секілді сезініп, оның кірісінен әлі де ішінара пайдаланып жатқанын айтты. Ол жаңа альбомның "алыс екенін" және қазір бір әнді бітіруге баса назар қойып жатқанын, соның арқасында тікелей эфирде ойнай алатынын мәлімдеді.
In a 2005 interview (in Bo. stad, a magazine for the tenants of the Lund student housing foundation AF Bostäder), Hellman, at the time living in a shared flat in Malmö, speculated on "maybe" releasing a new album some day, although not in the immediate future. "Not in the next six months, anyway. If I found the right musicians to work with, maybe in another genre, it would be fun. I want to do simple songs, which is what I'm good at." The same year, he recorded two songs, "Lenas Visa" and "Mina Båtar", for the Olle Adolphson tribute album Dubbeltrubbel. In July 2006, his childhood band Ampere reformed to play at the Kulturkraft festival in Vuollerim. "It is fun to play in a band again. [ ] Compared to being on my own, playing under my own name, it feels very relaxed," Hellman commented. In the 2007 Musikjournalen Hellman radio special, Jakob Hellman spoke about feeling as if he were the album's "luxury wife", still partly living off its revenue. He said a new album felt "far away", and that he was focusing on writing one song at a time to be able to play live.