Кларксон: Тарихы мен дамуы

Кіріспе

Кларксон, сондай-ақ Кларксон ауылы деп те аталады, Канаданың Онтарио провинциясының Миссиссауга қаласында, қаланың оңтүстік-батыс бөлігінде, Онтарио көлінің жағасында орналасқан. Ол оңтүстіктен Онтарио көлімен, батыстан Оквиллмен, солтүстіктен Эриндейл және Эрин Миллздермен, ал шығыстан Лорн Паркімен шектеседі.

Тарих

1808 жылы он бес жасар Уоррен Кларксон және оның інісі Джошуа Нью-Йорк штатының Албани қаласындағы үйлерін тастап, Канадада бағын табуға кетті. Олар Онтарио көлінің жанында жер сатып алған бір досының жұмысына шақырылды. Уорренге бұл аймақ өте ұнады және ол қалуға шешім қабылдады. Ол бір күні өз жеріне ие болу үшін тырысты. Жиырма алты жасында ол жер сатып алып, үй салуға жеткілікті ақша жинады. Уоррен үйленді және отбасын құрды. Жылдар өте келе Уоррен көбірек жер сатып алды. Ол қаланың алғашқы дүкенін керуен жолында салды. Он бес жыл өткен соң қалалық кеңес бұл жолды Кларксон жолы деп атады. Отбасылық дүкенде пошта бөлімі ашылды және Уорреннің ұлы Уильям Кларксон пошта бастығы болды. Келесі қырық бес жыл бойы Кларксон отбасының мүшелері пошта бөлімін басқарды. Кларксон қауымы ешқашан үлкен болған жоқ. Онда Кларксон жолы бойында бірнеше үйлер мен дүкендер, теміржол станциясы, мектеп және шіркеу болды. Тыныш қауымда жүзден аз адам тұрды. 1856 жылы капитан Эдвард Сазерленд (1794-1885) жеті баласымен Кларксонға көшіп келді. Жесір қалған ол «Буш қонақ үйін» сатып алды – бұл бұрынғы қонақ үй және аттарды сақтау орны, ол Онтарионың Гамильтон және Торонто қалалары арасындағы орталық нүктесі болды (бұл ғимарат, жеке тұрғын үй, әлі күнге дейін Кларксон Роуд Оңтүстігінде тұр). Ол осы аймаққа клубника мен малина өсіруді енгізген деп айтылады. Кларксон ақырында «Онтарионың клубника астанасы» атанды, ал 19-шы ғасырдың соңы мен 20-шы ғасырдың басында коммерциялық жеміс шаруашылығы аймақта кеңейді. 1915 жылы Кларксон теміржол станциясына «Онтариодағы басқа станциялардан гөрі осы станция арқылы көбірек клубника өтеді» деп жазылған тақта орнатылды. Кейін Сазерлендтер Бенарес қаласының Харрис отбасымен туыстық байланысқа түсті (қараңыз: «Қызығушылық тудыратын орындар»). 1951 жылдан бастап Кларксон/Лорн Парк аймағында «Партиялық желі» газеті шығарыла бастады. Кларксон қаласында салынған екінші аудан – Парк Рояль, Біріккен Жер корпорациясының президенті Леонард В. Финчтің бастамасымен, Бесінші сызықтың батысынан бастап 900 акр жерге (қазіргі Саутдаун жолы), Шығыс Таунлайн жолына (қазіргі Уинстон Черчилль бульвары) дейін және QEW-тің оңтүстігіне дейін салынды. Бұл жобаның ерекшелігі – барлық электр сымдары мен кабельдері жерге төселді, ал кеңсе ғимараттары ағаштардан төмен салынды. Ол мектептерге, саябақтарға, демалыс орталығына және кітапханаға арналған үй-жайлармен жабдықталған қауым ретінде жоспарланды. 1958 жылдың 8 тамызында Парк Рояльды Лондонның Лорд-мэрі сэр Денис Х. Трускотт ашты. 1971 жылдың 28 ақпанында Кларксон қауымдық орталығы мен аренасы ашылды.

In 1808, fifteen year old Warren Clarkson and his brother Joshua left their home in Albany, New York to seek their fortune in Canada. They had been invited to come work for a friend of the family who had bought land near Lake Ontario. Warren liked the area very much and decided to stay. He worked hard so that someday he would be able to own property. When he was twenty six he had saved enough money to buy land and build a home. Warren married and began to raise a family. As the years went by Warren bought more land. He built the community's first store along the stagecoach trail. Fifteen years later the town council named this trail Clarkson Road. A post office was opened in the family store and William Clarkson, Warren's son became the postmaster. For the next forty five years a member of the Clarkson family would run the post office. Clarkson community never grew very large. It had a few houses and shops along Clarkson Road, a railway station, a school, and a church. Less than one hundred people lived in the quiet community. In 1856, Captain Edward Sutherland (1794 1885) moved to Clarkson with his seven children. A widower, he purchased "Bush's Inn," a former inn and coach house that was the halfway point between Hamilton, Ontario and Toronto (this building, a private residence, still stands on Clarkson Road South). Here, he is said to have introduced both strawberry and raspberry cultivation to the area. Clarkson eventually became the "Strawberry Capital of Ontario," and commercial fruit farming expanded in the area through the rest of the 19th and into the early 20th century. In 1915, a sign was erected at the Clarkson railway station declaring "Through this station passes more strawberries than any other station in Ontario." The Sutherlands later became connected by marriage to the Harrises of Benares (see "Sites of Interest" below). The Party Line newspaper published out of Clarkson/Lorne Park, starting in 1951. Park Royal, the second subdivision to be built in Clarkson, was developed by the Leonard W. Finch, President of the United Lands Corporation, on 900 acres of land west of Fifth Line West (present Southdown Road) to East Townline Road (present Winston Churchill Boulevard) and south of the QEW. This development is of note because it was designed with all the electrical cables and wires underground and the office buildings were designed to be shorter than the trees. It was designed as a community with accommodations for schools, parks, a recreation centre and a library. On August 8, 1958 Park Royal was opened by the Lord Mayor of London, Sir Denis H. Truscott. On February 28, 1971, the Clarkson Community Centre and Arena was opened.

Қызықты жерлер

Кларксонда Миссиссауга қаласының екі тарихи мұражайы орналасқан: Брэдли мұражайы мен Бенарес үйі. Брэдли мұражайы Онтарионың алғашқы қоныс аударушыларының күнделікті өміріне шолу ұсынады және жексенбілік шай ішу, айналмалы көрмелер мен арнайы іс-шараларды ұйымдастырады. Мұражай аумағына Льюис пен Элизабет Брэдлилердің 1830 жылы салған түпкілікті шаруа үйі кіреді. 1837 жылы салынған, Регент стиліндегі «Анкоридж» коттеджі 1978 жылы Онтарио көлінің жағалауындағы бастапқы орнынан Брэдли аумағына көшірілді. «Анкоридж» Корольдік теңіз күштері офицері Джон Скиннердің (1762-1846) зейнеткерлік үйі болды және мұражай аумағына көшірілгеннен кейін, 1991 жылы оны жаңғыртуға жеткілікті қаражат жиналғанға дейін тоқырап тұрды. 1991 жылы жиналған қаржының арқасында, Порт Кредиттен көшіріліп, бұрынғы сұлулығына қайта келтірілген «Лог Кабин» 2007 жылдың желтоқсанында Брэдлиде ашылды. «Лог Кабин» жиналыстар өткізуге танымал орын және «Қыздар» мен «Скауттар» үшін түнгі бағдарлама ұсынады. Кларксон мен көршілес Лорн Парк қауымдастығының шекарасында орналасқан Бенарес үйінде Харрис және Сайерс отбасыларының төрт буыны өмір сүрді. Канадалық автор Мазо де ла Роштің әйгілі «Ақ емендер шежіресі» (немесе «Жална сериясы») романдарына шабыт берген деген әңгіме бар. Бенарес иелігі мен оның көптеген заттары капитан Харристің шөберелері арқылы Онтарио мұра қорына сыйға тартылды. 1995 жылы толыққанды жаңғыртылып, көпшілікке ашылды. Қазір Бенаресте көрме галереясы және арнайы іс-шаралар өткізіледі. Кларксон/Лорн Парк қауымдастығында Рошке арналған бірнеше көшелер бар, атап айтқанда Лорн Парктегі «Жална даңғылы» және Кларксондағы «Мазо Крес.». 2700 Лейкшор Роуд-Уэст мекенжайында орналасқан Белл Гейрднер иелігі Холсим су жағалауы иелігінің бір бөлігі болып табылады. 1937 жылы Чарльз Пауэлл Белл үшін салынған, ол әйелі Кэтлин Хардингтің құрметіне Хардинг үйі деп аталды. Белл қайтыс болды, ал оның әйелі Джеймс Артур Гейрднерге қайта үйленді, осылайша үйдің қазіргі аты Белл есімімен бөлісіледі. 1961 жылы Онтарио Гидро компаниясына сатылып, 1991 жылы қала меншігіне өтті, содан кейін үй банкеттер мен іс-шаралар үшін жаңғыртылды. Көліне қарап тұрған, заманауи классикалық стильдегі үй Джошуа сағасының аузында орналасқан (вероятно, ерте қоныс аударушы Джошуа Кларксонның құрметіне аталған). Бұл тарихи орындарды зерттеуден бөлек, келушілер Рэттрей батпағын да таныстыра алады. Экологиялық тұрғыдан сезімтал ылғалды жер – Бурлингтон, Онтарио және Торонто арасындағы көл жағалауындағы соңғы батпақ. Жағалау бойындағы ағаш жолдар мен жақсы күтілген жолдармен серуендеу кезінде құстарды бақылауға мүмкіндік бар. Сәуірдің соңы мен мамырдың басында Онтарионың гүлдік белгісі және провинциялық гүлі – ақ триллиумдардың көптеген мысалдарына куә болуға болады.

Clarkson is home to both of the City of Mississauga's historic museums: Bradley Museum and Benares House. The Bradley Museum provides a window into the everyday life of early settlers in Ontario, and hosts Sunday teas, rotating exhibits, and special events. The museum grounds include the original farmhouse built in 1830 by Lewis and Elizabeth Bradley, a United Loyalist couple who lived in the house with their seven children. The Anchorage, a Regency style cottage built in 1837, was moved from its original location on the shores of Lake Ontario to the Bradley grounds in 1978. The Anchorage was the retirement home of Royal Navy Officer John Skynner (1762 1846), and remained derelict after being moved to the museum grounds until sufficient funds for its rehabilitation were raised in 1991. In December 2007, the Log Cabin was opened at Bradley after extensive fundraising efforts which saw the cabin moved from its location in Port Credit and repaired to its former glory. The Log Cabin is a popular choice for meetings and provides a popular overnight program for Girl Guides and Boy Scouts. Benares House, located on the border between Clarkson and the neighbouring community of Lorne Park, was inhabited by four generations of the Harris and Sayers families. Rumored to be the inspiration for Canadian author Mazo de la Roche's famous "Whiteoak Chronicles" (or "Jalna series") novels, the Benares estate and most of its contents were donated to the Ontario Heritage Foundation by the great grandchildren of Captain Harris. The site was fully restored and opened to the public in 1995. Benares now houses an interpretive gallery and hosts special events. Within the Clarkson/Lorne Park community, there are numerous streets dedicated to Roche, namely "Jalna Ave." and "Mazo Cres. ", located in Lorne Park, and Clarkson, respectively. Bell Gairdner Estate, is located at 2700 Lakeshore Road West is part of the Holcim Waterfront Estate. Built in 1937 for Charles Powell Bell, it was named for his wife Kathleen Harding as Harding House. Bell died and his wife remarried James Arthur Gairdner, for whom shares the current name of the home with Bell. It was later sold to Ontario Hydro in 1961 and finally acquired by the city in 1991 and there after the home was restored for used for banquets and events. The Modern Classical designed home faces Lake Ontario and located at the mouth of Joshua Creek (likely named for early settler Joshua Clarkson). In addition to discovering these historic sites, visitors may also explore Rattray Marsh. This ecologically sensitive wetland is the last remaining lakefront marsh between Burlington, Ontario and Toronto, and provides opportunities for bird watching while strolling along boardwalks and well maintained trails. Abundant displays of white trilliums, the floral emblem and provincial flower of Ontario, may be seen in late April and early May.

Көлік

Кларксон қаласында Кларксон GO станциясы орналасқан, ол Lakeshore West желісіндегі қоғамның көлік торабы болып табылады. Жергілікті қоғамдық көлік Mississauga Transit 13, 14, 14A, 23, 45, 45A, 43, 110 және 29 маршруттары арқылы қамтамасыз етіледі, олардың барлығы GO станциясына дейін жетеді. Кларксон сондай-ақ QEW магистралінің Эрин Миллс Парквей / Саутдаун Роуд қиылысына жақын жерде орналасқан. Аймақтағы басты жолдар – Лейкшор-роуд-Вест, Саутдаун-роуд және Роял-Виндзор-драйв.