Вудфорд округы: Иллинойс штатының тарихы мен тұрмысы

Кіріспе

Иллинойс штатындағы округ, АҚШ

Вудфорд округі – Иллинойс штатында орналасқан округ. 2020 жылғы АҚШ халық санағы бойынша халық саны 38 467 адамды құрайды. Округ орталығы – Эврика қаласы. Вудфорд округі Пеория, Иллинойс метрополитендік статистикалық аймағының бір бөлігі. Оның аты американдық төңкеріс соғысының офицері, Пенсильвания штатындағы Валли Фордж әскери лагерінде қызмет еткен генерал Уильям Вудфордтың құрметіне берілген.

Ізашарлық өмір

Вудфорд округінің алғашқы қоныс теңдеушілері қарапайым бұйым үйлерде тұрды. Терезелер майланған қағазбен жабылған, ал есіктер мен едендер ағаштардан тілінген, ағаш штифтермен бекітілген жалпақ тақтайлардан жасалған. Ұйлердің құрылысы қарапайым болды, көбінесе жалғыз бөлмеден тұратын, ортасында отын жағатын ошақ болатын. Етті көбінесе таяқшаға іліп пісіретін, ал жүгері нанын әдетте ошақтың күлінде пісіретін. Пионерлердің күнделікті тағамының бірі – үш-төрт метрлік темір қалыпта пісірілген вафлилер болды. Қазіргі заманғы консервілеу әдістері белгісіз болғандықтан, қысқы қоймада негізінен нан мен ет болды. Көкөністер маусым бойынша желінетін, ал қабақ, қызыл бұрыш, жүгері және бұғы еті кейін қолдану үшін кептірілетін. Киімдер үйде тігілетін, көбінесе үйде өсірілген зығырдан жасалған. Сонымен қатар, зығыр немесе мақтадан жасалған, жүнмен толтырылған "линсей" деп аталатын ауыр маталар, және жаңғақ қабығымен қоңыр түске боялған, одан да ауыр материалдан жасалған "джинсы" да қолданылды. 1831 жылға дейін жүнге қолмен үйде жұмыс істеуге тура келді, шикі талшықтар жұқа, металл тікенекті тақтайлардың арасында "кардталып" өңделді. Содан кейін жүн орамалары жіпке айналдырылып, тоқымаға дайындалды. Еңбек бөлінісі болды, әйелдер үй шаруашылығымен және тамақ дайындаумен айналысса, ерлер ауыл шаруашылығымен, аң аулаумен және құрылыспен шұғылданды. Вудфорд округінің көп бөлігі егістікке жарамды болғандықтан, алғашқы қоныс теңдеушілердің негізгі кәсібі ауыл шаруашылығы болды. Жерді жырту үшін темір ұштармен жабдықталған ағаш соқалар қолданылды, жүгері қолмен отырғызылып, соқамен жабылды. Шөп, көбінесе егілмеген жабайы шөп, орақпен кесіліп, шүбірмен және шанышқымен жиналды. Аймақта ағаш кесу өндірісі пайда болғаннан кейін, каркастық үйлер салу мүмкін болды. Қоныс теңдеушілер бірлесіп үйлер мен қоралар салуға көмектесті. Қоралардың ұзындығы мен ені шамамен 9 метр, ал қабырғаларының биіктігі 5 метр болатын. "Бұл ауыр және қауіпті жұмыс еді, ал үлкен қораны салу үшін бүкіл қауымның күші біріктірілуі керек болды", - деп есіне алды бір қоныс теңдеуші. Тұрақтар, астық сақтау қоймалары, шеге және күл сақтағыштары сияқты басқа да ғимараттар да салыныпты. 1850 жылдары ағаш қоршаулар пайда бола бастады. Алғашқы қоныс теңдеушілердің басқаруы жасырын дауыс беру арқылы емес, дауыспен жүзеге асырылды.

The first settlers of Woodford County occupied crude log cabins. Windows were covered with oiled papers; doors and floors were constructed of rough boards split from trees and held together with wooden pegs. Construction of the cabins was primitive, with the floor plan generally involving a single room heated with a fireplace. Meat was frequently roasted on a spit; cornbread was generally baked on the fireplace coals. A common staple of pioneer life was waffles, baked from batter in a folding iron mold three or four feet long. Modern canning processes were unknown and the wintertime larder consisted primarily of bread and meat. Vegetables were consumed seasonally, with pumpkin, red peppers, corn, and venison dried for later use. Clothing was made at home, generally of linen made from homegrown flax. In addition, other heavier compound fabrics known as "linsey," made of linen or cotton with woolen filling, and "jeans," made of an even heavier material and dyed brown with walnut bark, were also used. Prior to 1831 all preparation of wool had to be done by hand at home, with the raw fiber "carded" between pairs of thin, metal spiked boards about 4 inches wide and a foot long. The resulting rolls of wool were then spun into thread upon a spinning wheel and thereby prepared for the loom. A sexual division of labor was practiced, with women engaged in home manufactures and food preparation while men were occupied with agriculture, hunting, and construction. Since a great percentage of the land of Woodford County was tillable, farming was the principal occupation of the early settlers. Plowing was by means of wooden plows with iron shares; corn was planted by hand and covered using a hoe. Hay, often using wild rather than cultivated grass, was cut with a scythe and taken up with rakes and pitchforks. With the advent of timber milling in the area, frame houses became possible. Settlers cooperated in construction, helping one another raise houses and barns. The latter could be 30 feet in length and width with walls perhaps 16 feet high. "It was heavy and dangerous work, and the raising of a large barn required the united energies of a whole community," one settler recalled. Other buildings commonly constructed included stables, corn cribs, smokehouses, and ash hoppers. Plank fences began to appear in the 1850s. Governance by the early settlers was not by secret ballot, but by voice vote.

Алғашқы әкімшілік құрылым

Ол алғаш құрылған 1841 жылы Вудфорд округінің орталығы уақытша екі жылға Версаль қаласына орналастырылды. Осы мәртебе үшін (және осымен байланысты бизнес мүмкіндіктері үшін) күрес 1843 жылғы маусымда округ комиссарларының Метамораны (сол кезде Ганновер деп аталған) жаңа орталық деп тағайындауына дейін жалғасты. 1844 жылы Метаморада округ сотының ғимараты, ал 1852 жылғы наурызда округ түрмесі салынды. Азамат соғысына дейінгі жылдары Вудфорд округінде қалашықтар құрылды, бірақ бұл қадамға күшті қарсылық болды. 1850 мен 1854 жылдар аралығында қалашықтар жүйесі көпшілік дауысқа ие болғанша төрт рет сайлау өтті. 1855 жылдың басында округті қалашықтарға бөлу нәтижесінде округ басқару жүйесі де өзгерді, округ комиссиясы қадағалау кеңесіне айналды. Шериф, сот тергеушісі, мектеп комиссары, жер өлшеуші және қазынашы сияқты алғашқы округ шенеуніктері екі жылдық мерзімге сайланды, кейін бұл мерзім төрт жылға ұзартылды. Эврика, Эль-Пасо және Роанок сияқты басқа да қалалар Метаморадан округ орталығын тартып алуға тырысты. 1867 жылы Эль-Пасо Метамора қаласына округ орталығын беру үшін 30 000 доллар ұсынған жергілікті адвокатты жіберді, осылайша орталықты иеленуге жақын келді. Бірақ, тартысты дауыс беру нәтижесі қайта санауда Эль-Пасоның пайдасына 10 дауыспен кері қайтарылды. 1869 жылы өткен тағы бір дауыс беру округ орталығын Эврикаға көшіру туралы өтінішті қабылдамады. 1873 жылғы қарашада өткен үшінші сайлаудағы күмәнді қайта санау Вудфорд округінің орталығын Роанокқа көшірудің айқын нәтижесін қайтадан жоққа шығарды. 1884 жылы өткен төртінші сайлауда Роанокқа көшіру ұсынысы сәтсіз аяқталды. Тек 1894 жылы өткен соңғы сайлауда округ орталығын Эврикаға көшіруді қолдаған шешуші көпшілік пайда болғанда ғана Метамора округ орталығы мәртебесін жоғалтты. Эврикада әсерлі жаңа сот ғимараты салынып, осы қаланың Вудфорд округінің заңдық және үкіметтік орталығы ретіндегі мәртебесі бекітілді.

When it was first established in 1841, the county seat of Woodford County was placed in Versailles for a temporary two year interval. Competition for the honor (and related business opportunities) was fierce leading up to the June 1843 decision of the county commissioners to tap Metamora (then known as Hanover) as the new seat. A county courthouse was begun in Metamora in 1844 and a county jail in March 1852. It was during the pre Civil War years that Woodford County adopted townships – which was met with strong opposition. No fewer than four public elections were held between 1850 and 1854 before the township system gained a majority of votes. Following the division of the county into townships in early 1855, the system of county government was likewise altered, with a county commission giving way to a board of supervisors. Early county officers, including the sheriff, coroner, school commissioner, surveyor, and treasurer were elected to two year terms of office, later changed to four year terms. Other claimants arose attempting to wrest the county seat from Metamora, including Eureka, El Paso, and Roanoke. El Paso was nearly awarded the seat in 1867, when it sent a local attorney to make an offer of $30,000 to the town of Metamora to relinquish the county seat. A closely contested vote ended with the apparent result in favor of El Paso reversed by a bare 10 votes in a recount. Another vote in 1869 rejected an appeal to move the county seat to Eureka. A dubious recount in a third election held in November 1873 again overturned an apparent result to move the Woodford County seat to Roanoke. A fourth election in 1884, again proposing relocation to Roanoke, failed miserably. It was only in 1894 when a final election provided a decisive majority in favor of moving the county seat to Eureka that Metamora lost its status as county seat. An impressive new courthouse building was quickly constructed in Eureka, cementing that town's status as legal and governmental center of Woodford County.

Азамат соғысы жылдары

Вудфорд округінің халқы өсуін жалғастырды, 1861 жылы Америка Азамат соғысы басталғанда оның саны 13 281 адамды құрады. Одақ мүддесіне қолдау округтің барлық аймақтарында күшті болды; соғыс аяқталғанға дейін округтың 1643 тұрғыны Одақ әскеріне қатысты – бұл халықтың 12,4 пайызын құрады. Әскерге шақырулар штаттық квоталарға ауыстырылды, ал Иллинойс штатында олар әдетте халық санына пропорционалды түрде округтерге бөлінді. Әскерге шақырылғандарға сыйлық ақы төленді. 1862 жылдан бастап штаттың әскерге шақыру квотасын толықтыру мүмкін болмаған жағдайда, міндетті әскери қызмет басталды. Шақырылғандардың орнына басқа адамдар жіберілуі мүмкін еді, мұндай ауыстыру үшін шақырылған адам әдетте 500-ден 600 долларға дейін төлейтін, бірақ кейде 1000 долларға дейін сома төленгені де хабарланды. Вудфорд округінің еріктілері – және кейіннен міндеттілер – көптеген бөлімшелерге таратылды, осылайша соғыс кезеңіндегі олардың тәжірибесін жалпылай бағалау мүмкін болмады. Кейбір бөлімшелердің құрамына негізінен Вудфорд округінің тұрғындары кірді, мысалы, 17-ші Иллинойс ерікті жаяу әскер полкінің G ротасы 1861 жылдың 25 мамырында Пеорияда жиналды және 1862 жылдың сәуір айында Теннесси штатының Хардин округіндегі Шило шайқасына қатысты. 17-ші жаяу әскер полкінің 130 сарбазының арасында бірнеше Вудфорд округінің азаматтары болды. Бұл бөлімше 1863 жылы Миссисипи штатының Уоррен округіндегі Виксбург қамалын қоршаудың соңғы кезеңіне де қатысты. Бұл ұзаққа созылған шайқас 29 000-нан астам Конфедерация әскерлерінің қарсыласуына әкелді. Көптеген Вудфорд округінің азаматтары бар тағы бір бөлімше – 47-ші Иллинойс ерікті жаяу әскер полкі, әсіресе B және I роталары. 1861 жылдың 16 тамызында Пеорияда әскери қызметке алынған бұл бөлімше 1862 жылдың қазан айында Миссисипи штатының Коринф шайқасында 30 сарбазын қаза қылды және 100 сарбазы жараланды. Бөлімше 1863 жылдың мамыр айында Виксбург жорығы кезінде де шығынға ұшырады. 1863 жылдың шілдесінде Виксбург түскеннен кейін, бөлімше теміржол желілерін күзетумен айналысты және сол жылдың қазан айында таратылды. 77-ші Иллинойс ерікті жаяу әскер полкінің C, F және H роталарында да Вудфорд округінің көптеген сарбаздары болды. Генерал-майор Гордон Грейнджердің басшылығымен қызмет еткен олар Виксбург жорығының бастапқы кезеңіне қатысты. 77-ші полк содан кейін Джексон шайқасына (Миссисипи, 1863 жылдың мамыр айы) қатысты және қаланы басып алды. 1864 жылдың сәуір айында Луизиана штатының Александрия қаласының жанында бөлімше оқшауланып, Сабин Кросс Роуд шайқасында атты әскерге қолдау көрсету кезінде талқандалды. 77-ші Иллинойс полкінің 176 сарбазы қаза тапты, жараланды немесе тұтқынға алынды, нәтижесінде полкте қызметке жарамды тек 125 сарбаз қалды. Бөлімше 1865 жылдың шілдесінде 16 шайқасқа қатысқаннан кейін таратылды. Вудфорд округінің азаматтары 86-шы Иллинойс ерікті жаяу әскер полкінің A ротасында көптеп қызмет етті, 1862 жылдың қазан айында Кентуккидегі Перривилл шайқасында шығынға ұшырады және Шерманның теңізге жасаған жорығына қатысты. Басқалары 108-ші Иллинойс ерікті жаяу әскер полкінің D және E роталарында шоғырландырылды, онда полк күйіккен 214 сарбаздың 205-і жауынгерлік емес, аурудан қайтыс болды, олардың 134-і тек 1863 жылдың ақпан және наурыз айларында көз жұмды.

Woodford County's population continued to swell, standing at 13,281 when the American Civil War started in 1861. Support for the Union Cause was strong throughout the county; by war's end 1,643 county residents had enlisted in the Union forces – 12.4% of the population. Calls for troops were translated into state quotas, which in Illinois was customarily apportioned to the various counties according to their population. Enlistment bonuses were paid. After 1862 when the number of volunteers ultimately failed to fulfill a state's enlistment quota, a draft was begun. Substitutes for those drafted could be sent, with prices paid by the draftee to his substitute generally ranging of $500 to $600, although prices of up to $1,000 were reportedly paid. Woodford County's volunteers – and later on conscripts – were dispersed among a wide range of units, making a universal summary of their wartime experience impossible. Some units composed largely of residents of Woodford County, including Company G of the 17th Illinois Volunteer Infantry Regiment, mustered at Peoria May 25, 1861, and fought at the Battle of Shiloh in Hardin County, Tennessee in April 1862. Several Woodford County men were among the 130 members of the 17th Infantry killed and wounded in the two day battle. This unit also participated in the last phase of the 1863 Siege of Vicksburg in Warren County, Mississippi, a protracted battle which led to the surrender of over 29,000 Confederate troops. Another unit containing numerous Woodford County men was the 47th Illinois Volunteer Infantry Regiment, especially Companies B and I. Mustered into service at Peoria on August 16, 1861, the unit lost 30 killed and 100 wounded in the Battle of Corinth, Mississippi, in October 1862. The unit also suffered casualties in a May 1863 charge during the Vicksburg Campaign. After the fall of Vicksburg in July 1863, the unit spent the duration guarding railroad lines, being discharged in October of that year. The 77th Illinois Volunteer Infantry Regiment, Companies C, F and H, also had a substantial Woodford County contingent. Serving under Maj. Gen. Gordon Granger, they participated in the initial phase of the Vicksburg Campaign. The 77th then participated in the Battle of Jackson, Mississippi (May 1863), and taking the city. Disaster struck in April 1864 near Alexandria, Louisiana, when the unit was isolated and crushed in a cavalry support operation at the Battle of Sabine Cross roads. 176 men of the 77th Illinois were killed, wounded, or captured, leaving only 125 members of the regiment fit for duty. The unit was mustered out in July 1865, having participated in 16 battles. Woodford County men served in numbers in Company A, 86th Illinois Volunteer Infantry Regiment, suffering losses in Kentucky at the Battle of Perryville in October 1862, and participating in Sherman's March to the Sea. Others were concentrated in Companies D and E of the 108th Illinois Volunteer Infantry Regiment, in which 205 of the 214 fatalities suffered by the regiment were due to disease rather than combat, 134 of whom died in February and March 1863 alone.

Еврека колледжі

Вудфорд округінің 150 жылдан астам уақыт бойы жетекші қоғамдық мекемесі – Еврека колледжі, христиан шіркеуімен (Мәсіхтің шәкірттері) байланысты еркін өнер мектебі. Оның ең танымал түлегі – АҚШ президенті Рональд Рейган. Еврека колледжінің тарихы 1848 жылдың жазында басталды, сол кезде А. С. Фишер есімді жас студент Уолнат Гроувқа (Евреканың бастапқы атауы) келіп, тіл, ғылым, математика және философияны оқытатын мектеп ашуға ниет білдірді. Фишер он ай бойы сабақ берді, ал жергілікті беделді азаматтар, оның ішінде Мәсіх шіркеуінде белсенді болған көптеген адамдар, оның жалақысын төлеуге кепілдік берді. Бұл мектеп 1848 жылдың қыркүйек айында ресми түрде ашылды. Осы кезеңде жергілікті харизматикалық діни лидердің ықпалымен Мәсіх шіркеуі тез өркендеді, 1848 жылы 100 жаңа жамағат мүшесі қосылды, сондай-ақ көршілес округтерде де қолдаушылар көбейді. Мектепті басқа елдерден келген студенттерге жатақхана мен тамақ ұсынатын семинарияға айналдыру туралы сұраныс артты, оқу ақысы оқу шығындарын жабуға жұмсалатын болды. 1849 жылдың қыркүйегінде мектеп Уолнат Гроув семинариясы деп қайта аталды және А. С. Фишер басшылыққа келді, ал оған «оқытушылық шеберлігі жоғары және епті» жас әйел көмектесті. Фишер болашақта құрылатын колледжбен 38 жыл байланыста болды. 1849 жылдың желтоқсанында мектеп Walnut Grove Academy болып тіркелді. Ғимаратты кеңейту үшін қаражат жиналды және жаңа екі қабатты ғимарат салынды. Кәсіпорын дамыды, академияны колледжге айналдыру, қажетті ғимараттар мен кітапхана салу жоспарлана бастады. 1851 жылы Мәсіх шіркеуінің мемлекеттік миссионерлік кеңесіне үндеу жасалды және шіркеу қауымы арасында колледж құруға деген ынта күшейді.

География

АҚШ халық санағы бюросы мәліметтері бойынша, округтің жалпы ауданы 543 шаршы миль (1406 км²), оның ішінде 528 шаршы миль (1368 км²) құрлық және 15 шаршы миль (39 км²) (2,7%) су алабын құрайды.

Басқару

Вудфорд округі 15 мүшеден тұратын сайланған округтік кеңеспен басқарылады, әр мүшесі 4 жылдық мерзімге сайланады. Кеңес мүшелері екі жыл сайын төрағалық ету үшін бір мүшені тағайындайды. Округтік кеңес Вудфорд округі үшін басқару ережелерін бекітеді, бюджетті құрады, салық жинайды және мемлекеттік басқаруды жүзеге асыру үшін саясат пен ережелерді қабылдайды. Округтік кеңес ай сайын отырыс өткізеді. Сонымен қатар, ол бес тұрақты комитет таңдайды, олардың әрқайсысы бес мүшеден тұрады және ай сайын жиналады. Кеңестің 15 мүшесі үш сайлау округінен сайланады, әр округтен бес мүше сайланады.

Медиа

Ертедегі Вудфорд округіне түрлі-түрлі газеттер қызмет көрсеткен. Мүмкін, ең алғашқысы – Вудфорд округінің «Times» (1854) газеті болған. 1880 жылға қарай округте бес апталық газет болды: «Вудфорд Сентинель», «Эль-Пасо Журналы», «Еврика Журналы», «Минонк Блэйд», «Уошберн Ньюс». «Еврика» колледжі ай сайын шығатын «Еврика колледж мессенджері» журналын да шығарған.