Кіріспе

Канадалық рок музыканты, британдық RAF офицері Карлтон Энтони "Карл" Диксон – канадалық рок әншісі, клавишада ойнаушы және гитарист. Ол Coney Hatch, April Wine және The Guess Who топтарының құрамына кірген.

Ерте өмір және білім

Диксон Онтарио штатындағы Саульт-Сте. Мари қаласында дүниеге келді және 1970-ші жылдары рок-музыка тыңдап өсті. 1977 жылы Барри Норт Коллегиат институтын бітірді.

Мансап

1979 жылы Диксон Firefly тобымен өнер көрсету үшін Монреальге көшіп келді. 1981 жылы ол Firefly тобынан шығып, Торонтоға көшіп, Coney Hatch тобының жарнамасына жауап беріп, олардың жетекші әншісі болды. Coney Hatch тобымен бірге ол "Эй, оператор" және "Devil's Deck" сияқты көптеген хиттерді жазды немесе бірлесіп жазды. 1980-ші жылдардың көп бөлігін Coney Hatch тобымен гастрольде жүріп өткізді, Солтүстік Америкада Iron Maiden-нің "Piece of Mind" турнесіне және 1982 жылы Judas Priest-тің "Screaming for Vengeance" турнесіне алдын ала өнер көрсетті. 1990-шы жылдары ол Rondor Publishing (қазір Universal) баспасында жеке шығармашылық жолын жалғастырды және Coney Hatch тобының "Best Of" жинақ альбомын шығаруын қадағалады. Мансабы барысында Диксон Iron Maiden, Judas Priest, Triumph, Ted Nugent, Accept және Krokus сияқты хэви-металл иконаларымен де гастрольде болды. Rondor Music компаниясымен ән жазу шарты бойынша ол Jimi Jamison үшін Брет Уолкермен бірлесіп "Taste of Love" әнін жазды. Бұл ән "Baywatch" телесериалының "Life Guards Can't Jump" атты эпизодында қолданылды. 1989 жылы оның "Fool's Paradise" демо-әні 1989 жылы түсірілген "Freakshow" қорқыныш фильмінде естілді. Оның музыкасы Омар Шариф қатысқан "Heaven Before I Die" көркем фильмінде де пайдаланылды. Диксон жазған "Feel the Feeling Again" әні "Degrassi High" телесериалының бір эпизодында қолданылды. Диксон 2001 жылдан 2004 жылға дейін April Wine тобымен бірге гастрольде болды, онда ол клавишада, гитарада ойнады және қосымша вокалмен ән айтты. Ол 2003 жылы "April Wine Greatest Hits Live" альбомында өнер көрсетті. 1997 жылы Диксон The Guess Who тобының жетекші әншісі болуға шақырылды. Ол 2000 жылдың көктеміне дейін және 2004 жылдың басынан 2008 жылға дейін топпен бірге өнер көрсетті және жазды. 2008 жылдың сәуір айында ол Австралиядағы жол апатында ауыр жарақат алды. Ол Мельбурн (Австралия) қаласындағы ауруханада бес ай бойы жатты, сондай-ақ Альбукерки, Нью-Мексикода да жатты.

Оның кіші қызы Лорен Диксон 2008 жылы қайта жаңартылған "The Saddle Club" телесериалындағы Стиви Лейк рөлімен танымал. Диксон "The Saddle Club" телесериалының 3-ші маусымының "Best Friends" CD-сі үшін "Just Because" әнін жазды. Соңғы альбомы шыққаннан кейін 28 жыл өткен соң, Coney Hatch тобы Анди Керранның Диксон комада жатқанда берген уәдесін орындап, қайта құрылды – егер ол аман қалса, олар жаңа альбом шығарады. Coney Hatch Four альбомы 2013 жылы Frontiers Records еуропалық лейблымен шығарылды және Ұлыбританияның Classic Rock журналы оны 2013 жылғы ең жақсы 50 рок-альбомның қатарына қосты, бірақ бұл альбом Канадада сирек эфирде ойналды. Диксон канадалық рок музыкасының шарықталу кезеңінде әнші және музыкант болу туралы, сондай-ақ жол апатынан кейін өмірін жаңадан бастау туралы автобиография жазды. Оның "Strange Way To Live" атты кітабы 2015 жылдың қаңтар айында Dundurn Press баспасында жарық көрді және CBC-ден жағымды пікірлер алды.

Ауыр жарақаттарға және бас жарақатының салдарына қарамастан, Диксон музыкант және әнші ретінде өнер көрсетуді жалғастыруда. Оның сегізінші жеке альбомы "Unbroken" Еуропа мен Азияда AOR Heaven және Rubicon Music компанияларымен шығарылды. Melodic Rock веб-сайты оны 2019 жылғы ең жақсы 30 рок-альбомның қатарында 22-орынға қойды. Диксон корпоративтік және қауіпсіздік шараларында өзінің қайта оралу тарихымен және музыкасымен бөлісетін шабыттандыратын спикер ретінде танымал. Ол Anthem Entertainment (Торонто) және The National Speakers Bureau (Канада) компанияларымен келісім шарт жасасқан.

Жеке

Диксон австралиялық сценарист Хелен Паркерге үйленген. Олар Канадада ортақ достар арқылы танысқан. Оның екі ересек қызы және үш ересек баласы бар.