Роберт де Сабле: Тамплиерлердің Ұлы Мастері және Кипр Лорды
Robert IV of Sablé
Роберт де Сабле: Тамплиер орденінің 11-ші ұлы магистрі, Кипр лорды. 1191-1192 ж. өмірбаяны, әскери тұқымы, Генрих II-ге қарсы көтерілісі туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Роберт IV де Сабель (немесе де Сабель; 1150 - 23 қыркүйек 1193) – Сабель лорды, 1191 жылдан 1192 жылға дейін Темплер рыцарларының он бірінші Ұлы магистрі және 1191 жылдан 1192 жылға дейін Кипр лорды. Ол Темплерлер орденінің Ұлы магистрі және қасиетті және батыл Темплерлер орденінің Ұлы магистрі ретінде танымал болды.
Robert IV de Sablé (or de Sabloil; 1150 − 23 September 1193) was Lord of Sablé, the eleventh Grand Master of the Knights Templar from 1191 to 1192 and Lord of Cyprus from 1191 to 1192. He was known as the Grand Master of the Knights Templars and the Grand Master of the Holy and Valiant Order of Knights Templars.
Жеке өмір
Сабле Анжу аймағындағы беделді әскери отбасында дүниеге келді және "Патшаның басты Анжу вассалы" болды. Оның билігі 1160 жылдары мұраға алған Сарта өзені алқабындағы жерлер жиынына негізделген.
Sablé was born to a respected military family in Anjou and was "a leading Angevin vassal of the King". His lordship was based in a cluster of lands in the River Sarthe valley, which he inherited in the 1160s.
Анжевтық азаматтық соғыс
1173 жылы Сабле Англия Корольдігінің және Нормандия герцогтігінің тағына мұрагері болған Жас король Генриді 1173-1174 жылдардағы көтеріліс кезінде әкесі Генрих II-ге қарсы көтерілісте қолдады. Көтеріліс басылды, бірақ Роберттің Анжуліктер патшаларының құрметінде болғанына сендіреді, себебі Ричард I кейіннен оны Ұлы шебер етіп тағайындауда маңызды рөл атқарды. Ұзаққа соқпаған билігіне қарамастан, Сабледің әкімшілігі сәтті жорыстармен толы болды. Ұлы шебер болып сайлану алдында, ол король Ричард I-дің Англия мен Нормандиядан Жерорта теңізіне дейінгі флотқа жетекшілік етті, соның барысында Реконкистаға қатысты. Арыстан жүрек Ричардтың стратегиясы, тәжірибелі әскерлер және элиталық тамплиерлердің біріккен күші көптеген жеңістерге жеткізді. Үшінші крест жорығы кезінде олар Акра қаласын қоршады, ол көп ұзамай түсті. 1191 жылдың тамызында олар Шығыс Жерорта теңізіндегі Левант жағалауындағы бұрын жоғалған көптеген бекіністер мен қалаларды қайта басып алды. Жаңа коалицияның ең үлкен жетістігі – 1191 жылдың 7 қыркүйегіндегі Арсуф шайқасы болды. Саладиннің мұсылман әскерлері христиандардан әлдеқайда күшті болғандықтан, шешуші жеңіске үлкен қажеттілік болды. Крестшілердің барлық күшін біріктіріп, Госпиталдық рыцарьдар қатарларына қосылды, сондай-ақ Сабленің туған жері Анжу, Мэн және Бретаньден көптеген рыцарьлар да келді. Олар Саладиннің әскерлерімен құрғақ жазықта кездесіп, оның қатарын бұзды. Соғысқа қалғандар өлтірілді, ал қалған ислам әскерлері кері шегінуге мәжбүр болды.
In 1173, Sablé supported Henry the Young King, heir apparent to the throne of the Kingdom of England and duchy of Normandy, in a revolt against his father Henry II during the Revolt of 1173 1174. The uprising was crushed, but Robert is believed to have remained in favour with the Angevin Kings, as Richard I would later be instrumental in his appointment as Grand Master. Despite only having a short tenure, Sablé's reign was filled with successful campaigning. Before his election as Grand Master, he led King Richard I's navy from England and Normandy to the Mediterranean, getting involved in the Reconquista in the passage. The combined might of Richard the Lionheart's strategy, seasoned troops, and the elite Templar knights scored many victories. During the Third Crusade, they laid siege to the city of Acre, which soon fell. Throughout August 1191, they also recaptured many fortresses and cities along the Levantine coast in the Eastern Mediterranean, which had been lost previously. The new coalition's biggest success was the Battle of Arsuf, on 7 September 1191. Saladin's Muslim forces appeared to have become far stronger than the Christians, and a decisive victory was desperately needed. Pooling all of the crusaders' strength, the Knights Hospitaller joined the ranks, plus many knights from Sablé's native Anjou, Maine, and Brittany. They met Saladin's troops on the dry plains and soon broke his ranks. Those who stayed to fight were killed, and the remaining Islamic troops were forced to retreat.
Кипрді сатып алу
1191 жылдың соңында Ричард Арыстанжүрек Кипрді 25 000 күміс монетаға тамплиерлерге сатуға келісті. Ричард бұл аралдың өзін бірнеше ай бұрын Кипр тираны Исаак Комненнің византиялық әскерінен тонап алған, бірақ оған аса қажеттілік сезінген жоқ. Госпитальдық ордендер кейін Родос және Мальта аралдарында мықты бекіністер құрды, бірақ Сабле Кипр аралында осылай істеуге қол жеткізбеді. Ол екі жыл бойы аралдың билеушісі болды, содан кейін оны Иерусалим патшасы Гай де Лузиньянға берді (немесе сатты), себебі ол патшалығын жоғалтқан еді. Сабле Сен-Жан-д'Акреде орденнің бас кеңсесін құрды, ол шамамен бір ғасыр бойы сақталды.
At the end of 1191, Richard the Lionheart agreed to sell Cyprus to the Templars for 25,000 pieces of silver. Richard had plundered the island from the Byzantine forces of the tyrant Isaac Comnenus of Cyprus some months earlier and had no real use for it. The Hospitallers would later establish solid bases on the islands of Rhodes and Malta, but Sablé failed to do the same with the island of Cyprus. He was lord for two years, until he gave (or sold) the island to Guy de Lusignan, King of Jerusalem, as he was without a kingdom. Sablé did manage to establish a Chieftain House of the Order in Saint Jean d'Acre, which remained for almost a century.
Кейінгі сайлау
Жерар де Ридефорт қайтыс болған кезде Сабле тіпті Тамплиерлер орденінің мүшесі де емес еді. Дегенмен, жоғары шенді рыцарьлар Ұлы шеберлердің майдан желінде күресуіне көбірек қарсылық білдірді, ал Ұлы шебер Жерар де Ридефорттың тұтқындалуы мен басы кесілуі – соңғы шек болды. Олар сайлауды бір жылдан астам уақытқа кейінге шегерді, Ұлы шеберлердің активті қызметіне қатысты ережелерді қарап шығу үшін. Осы үзіліс кезінде Сабле орденге қосылды, дәл сайлауға үміткер болатын кезде. Ол Ұлы шебер болған кезде тамплиер рыцарі ретінде бір жылдан да аз уақыт өткен еді. Ол 1193 жылы қайтыс болды. Олар – басты қарсыластар, қасиетті соғыстың екі жағында да өздерінің идеологиялық мақсаттарын ілгерілету және Едемнің бір бөлігін алу үшін көріне бермей әрекет етеді. Ассасиндердің басшысы (және ойынның басты қарсыласы) Аль-Муалим, өзінің сегіз заговоршысын жойғаннан кейін Альтаирге Робертті өлтіруді бұйырады, бұл 1191 жылы Арсуф шайқасында болғандай бейнеленеді. Оның қызметшісі Мария Торп кейіннен Альтаирдың әйелі болды.
At the time of Gerard de Ridefort's death, Sablé was not even a member of the Templar Order. However, the senior knights had become increasingly opposed to Masters fighting on the front line, and the capture and beheading of Grand Master Gerard de Ridefort became the final straw. They delayed elections for over a year so that the rules regarding active service of Grand Masters could be reviewed. During this hiatus, Sablé did join the order, just in time to be considered for election. When he was made Grand Master, he had been a Templar knight for less than a year. He died in 1193. who are the main antagonists and are depicted as acting behind the scene on both sides of the holy war, to further their own ideological goals and to obtain the Piece of Eden. Al Mualim, the leader of the Assassins (and the game's main antagonist) orders Altaïr to kill Robert after eliminating his eight conspirators, which is depicted as taking place in 1191 at the battle of Arsuf. Maria Thorpe, his stewardess, later became Altaïr's wife.