АҚШ, Флорида штатындағы Islandia қаласы – Флорида Киіздеріндегі шағын, бірегей қауымдастық. 2010 ж. халық саны 18 адамды құрады. National Park Service қызметкерлері тұрады.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Айсландия – Флорида штатының Майами-Дейд округінде орналасқан, құрамына штат кірмейтін қауымдастық және бұрынғы қала. Ол Эллиотт-Кей аралында және Тоттен-Кей сияқты жақын орналасқан басқа аралдарда жатыр. Бұл Флорида-Кейс аралдарындағы Монро округіне қарамайтын жалғыз муниципалитет болатын. 2010 жылғы халық санауы бойынша, халқы 18 адамды құрады. Қала тұрғындарының көп бөлігі Ұлттық саябақтар қызметінің қызметкерлері еді. 2010 жылғы алғашқы сайлауда Майами-Дейд округі комиссиясына Islandia қаласын таратуға конституциялық түзету арқылы құқық берілді. 2011 жылдың 6 желтоқсанында Майами-Дейд округі комиссарлары қаланың таратылуына қатысты қаулыны бірауыздан мақұлдады, ал соңғы шешім халыққа естіртуден кейін қабылданатын болды. Халыққа естіртуден кейін, Islandia қаласын тарату туралы қаулы 2012 жылдың 6 наурызында соңғы мақұлдауға ие болды және 2012 жылдың 16 наурызынан бастап күшіне енді.
Islandia is an unincorporated community and former city in Miami Dade County, Florida, United States. It is located in the upper Florida Keys on the islands of Elliott Key and other nearby keys, such as Totten Key. It was the only municipality in the Florida Keys not located in neighboring Monroe County. The population was 18 at the 2010 Census. Most residents of the city were National Park Service employees. In the 2010 Primary Election, the Miami Dade County Commission was empowered via a charter amendment to abolish Islandia. On December 6, 2011, Miami Dade County Commissioners unanimously approved an ordinance to abolish the city, with final action to be taken after a public hearing. Following a public hearing, the ordinance abolishing Islandia received final approval on March 6, 2012, and took effect on March 16, 2012.
Тарих
Исландия, әсіресе Эллиотт-Кей кілті, бастапқыда Американың түпкілікті халқы – текеста тайпасы балық аулаған жер болған. Кейіннен ол кеме апаттарынан аман қалғандарға пана берген. 1800 жылдардың ортасында Багам аралдарынан келген бір топ адам бұл кілтке қоныстанды, бірақ коралл тасты негізі бар аралда егіншілік жасауға тырысып, сәттілікке жете алмады. 1900 жылдардың басында Исландияда өз мектебі мен 100-ден астам тұрғыны болды. Бірақ, электр қуатының болмауы, нашар егіншілік және материкке қашықтық салдарынан тұрғындар саны азайды. 1950 жылы Дейд округінің жоспарлау кеңесі Кей-Бискейн мен Кей-Ларгодағы теңіз арқылы өтетін тас жол салу жоспарын жариялады. Жоба бойынша, қауіпсіздік клапанындағы және Эллиотт-Кейге, содан кейін Кей-Ларгоға дейінгі кіші кілттердегі жасанды аралдарды байланыстыратын бірнеше көпірлер салынуы тиіс болды. Бірақ Дейд округінің жоспарлау кеңесі Кей-Бискейннің оңтүстік жағынан тас жол үшін жер алуға құқық ала алмағандықтан, жоспардан бас тартты. Дегенмен, 1960 жылдың соңында аралдағы 18 тіркелген сайлаушының 13-і муниципалитет құруға келісім берді, соның нәтижесінде Флорида Кис аралдарының солтүстік жағындағы 33 аралы Исландия қаласы болып құрылды. Жарнама берушілер мен тұрғындар шығанақты кесіп өтетін жол салу жоспарын қайта жаңғыртты және Эллиотт-Кейді сәнді қонақүйлермен, гольф алаңдарымен, жағажайға жақын үйлермен және кілттің ортасымен өтетін алты жолақты тас жолмен толықтыруға тырысты. Балықшылар, бау-бақшашылар және сайланған мемлекеттік басшылардың қарсылығына тап болды, олар аралдарды ұлттық саябақ жүйесіне қосуды ұсынды. Исландия мэрі Лютер Брукс және оның қалалық кеңесі қарсы тұрып, бір кезде үлкен бульдозер алып, Эллиотт-Кейдің ортасынан 125 фут (38 метр) енді жол тазалады, бұл жоспарланған алты жолақты Эллиотт-Кей бульварының бастауы болды. АҚШ халық санағы бюросының мәліметтері бойынша, қаланың жалпы ауданы 66.4 шаршы миль (172 км2) құрайды, оның 17 км2 жер, ал 155 км2 (90,28%) су.
Islandia, and in particular Elliott Key, was originally fished by the Native American Tequesta people. It subsequently became a haven for shipwreck survivors. By the mid 1800s, a group of Bahamians had made their way to the key, where they unsuccessfully tried farming on an island with a base of coral rock. By the early 1900s, Islandia had its own school district and more than 100 residents. However, the number of residents dwindled over time due to the lack of electricity, poor farming, and the relatively long distance from the mainland. In 1950 the Dade County Planning Board announced a plan to build a highway connecting Key Biscayne with the Overseas Highway on Key Largo. The project envisioned a series of bridges connecting artificial islands, to be built on the Safety Valve, and existing small keys to Elliott Key and on to Key Largo. When the Dade County Planning Board was unable to secure a right of way for the highway across the southern end of Key Biscayne, it dropped the plan. At the end of 1960, however, 13 of the island's 18 registered voters approved the incorporation of a municipality, and the 33 northernmost islands of the Florida Keys became the city of Islandia. Developers and the residents revived the plan to build a causeway across the bay, and sought to fill Elliott Key with luxury hotels, golf courses, oceanfront homes, and a six lane roadway running down the center of the key. A grassroots opposition of fishermen, gardeners, and elected state leaders opposed the plan, and sought to include the islands in the national park system. Islandia mayor Luther Brooks and his small city council fought back, and at one point obtained a large bulldozer and cleared a 125 feet (38 m) wide swath down the center of Elliott Key as the beginning of the proposed six lane Elliott Key Boulevard. According to the United States Census Bureau, the city had a total area of 66.4 square miles (172 km2). 6.4 square miles (17 km2) of it is land and 59.9 square miles (155 km2) of it (90.28%) is water.
2010 жыл
2010 жылғы халық санағы бойынша қалада 3 үй шаруашылығында, оның ішінде 3 отбасыда 18 адам тұрды. Халық тығыздығы 0,4 адам/шаршы миль (0,2 адам/шаршы километр) құрады, барлығы 3 тұрғын үй болды. Қала тұрғындарының нәсілдік құрамы: 100,0% ақ нәсілді (оның 11,1% - испандық емес ақ нәсілді). Халықтың 88,9% -ын испан тілділер (АҚШ халық санағы) құрады (оның 44,4% - сальвадорлықтар, 38,9% - гватемалалықтар, 5,6% - перулықтар). 3 үй шаруашылығының 2-сінде 18 жасқа дейінгі балалар тұрды, ал 3-інде күйеуі жоқ әйелдер тұрды. Үй шаруашылығының орташа мөлшері 6,00 адам, ал отбасының орташа мөлшері 5,33 адамды құрады. Жас бойынша бөлінісі: 18 жасқа дейінгі 6 адам, 25-44 жас аралығындағы 8 адам, 45-64 жас аралығындағы 3 адам және 65 жастан асқан 1 адам. Орташа жас 31,5 жас. Әрбір әйелге 0,3 еркек шақ келді. 18 жастан асқан әрбір әйелге 0,2 еркек шақ келді. Үй шаруашылығының орташа табысы 47 214 доллар, ал қала тұрғындарының жан басына шаққандағы табысы 32 064 долларды құрады. Халықтың ешқайсысы кедейлік шегінен төмен деңгейде емес еді.
At the 2010 census, there were 18 people in 3 households, including 3 families, in the city. The population density was There were 3 housing units at an average density of 0.4 inhabitants/mi2 (0.2 persons/km2). The racial makeup of the city was 100.0% White (11.1% Non Hispanic White). Hispanic (U. S. Census) or Latino (U. S. Census) of any race were 88.9% of the population (44.4% Salvadoran, 38.9% Guatemalan, 5.6% Peruvian). There are 3 households, 2 had children under the age of 18 living with them, 3 had a female householder with no husband present living together. The average household size was 6.00 and the average family size was 5.33. The age distribution was 6 under the age of 18, 8 from 25 to 44, 3 from 45 to 64 years, and 1 from 65 years and over. The median age was 31.5 years. For every female there was 0.3 males. For every female of age 18 and over, there were 0.2 males. The median household income was $47,214. The per capita income for the city was $32,064. None of the population was below the poverty line.
2000 жыл
2000 жылғы санақта қалада алты адам, үш үй шаруашылығы және бір отбасы тұрды. Халық тығыздығы – 5 тұрғын үйдің орташа тығыздығы 0,8 адам/шаршы миль (0,3 адам/шаршы километр) болды. Қаланың нәсілдік құрамы 100% ақ адамдардан тұрды. Үш үй шаруашылығы бар, олардың біреуінде 18 жасқа толмаған балалармен бірге тұратын адамдар болды, біреуі – бірге тұратын ерлі-зайыптылар, ал екеуі – отбасы емес. Екі үй шаруашылығы жеке адамдардан құралды. Үй шаруашылығының орташа мөлшері екі адамды, ал отбасының орташа мөлшері төрт адамды құрады. Әрбір әйелге 0,3 еркек шақ келді. 18 жастан асқан әрбір әйелге 0,2 еркек шақ келді. Жас бойынша бөлінісі: 18 жасқа толмаған екі адам, 25-44 жас аралығындағы екі адам және 45-64 жас аралығындағы екі адам. Орташа жас 32 жасқа тең. Әрбір әйелге бір еркек шақ келді. 18 жастан асқан әрбір әйелге бір еркек шақ келді. Үй шаруашылығының орташа табысы 41 875 доллар, ал отбасының орташа табысы 80 488 доллар болды. Ер адамдардың орташа табысы 41 875 доллар, ал әйелдердің орташа табысы 0 долларға тең. Қаланың жан басына шаққандағы орташа табысы 27 000 долларды құрады. Халықтың ешқайсысы кедейлік шегінен төмен емес еді.
At the 2000 census, there were six people, three households, and one family residing in the city. The population density was There were five housing units at an average density of 0.8 inhabitants/mi2 (0.3 persons/km2). The racial makeup of the city was 100% White. There are three households, one had children under the age of 18 living with them, one was a married couple living together, and two were non families. Two households were made up of individuals. The average household size was two, and the average family size was four. For every female, there was 0.3 males. For every female of age 18 and over, there were 0.2 males. The age distribution was two under the age of 18, two from 25 to 44, and two from 45 to 64. The median age was 32 years. For every female, there was one male. For every woman age 18 and over, there was one man. The median household income was $41,875, and the median family income was $80,488. Males had a median income of $41,875 versus $0 for females. The per capita income for the city was $27,000. None of the population was below the poverty line.