Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Тарих
Оңтүстік Дейтона бір кездері Блейк (Бостонның бай бизнесмені Альфеус П. Блейктің есімімен аталған) деп аталатын қалашық болды, онда қырыққа жуық тұрғын отбасы және одан да көп, тұрғын емес жылжымайтын мүлік иелері болды. Алғашқы қоныс аударушылардың көптегені апельсин шаруашылығымен және көкөніс бағдарымен табысты айналысты. Вашингтондағы Ұлттық мұрағаттың мәліметтеріне сәйкес, Блейкте алғашқы пошта бөлімшесі 1878 жылдың 19 тамызында ашылды. Содан кейін, шамамен 1886 жылы, алғашқы пойыз Дейтонаға дейін жетіп келді, ал он жылдан соң бұл жол Майамиге дейін созылды. Біраз уақыттан кейін Биг-Три-Кроссингте теміржол станциясы салынды. 1926 жылға қарай Дейтона, Дейтона Бич және Сибриз қалалары біріктіріліп, Дейтона Бич қаласы құрылды. Дейтона Бич кейіннен Блейк қаласын қоса алғанда, барлық жақын жердегі аумақтарды аннексиялады. Жаңа салықтар мен бағалаулардың салдарынан Блейк тұрғындары адвокатты жалдауға мәжбүр болды және, ақырында, шамамен 1938 жылы Дейтона Бичтен бөлініп, Оңтүстік Дейтонаның еншілес қаласы болды. Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін қала құрылыс бөлімін құрды, одан кейін жоспарлау және аймақтық даму кеңесі құрылды. Ұзақ өтпей, құрылысшылар мен девелоперлер бұл аймаққа қызығушылық танытты және Оңтүстік Дейтона дамуына кірісті. Осы кезде Оңтүстік Дейтона коммуналдық желілерді, көшелерді кеңейту үшін федералды үкіметтен қаржылық көмек сұрауға мүмкіндік алды. Оңтүстік Дейтона – Дайтона Бичтен кейін, Халифакс аймағында санитарлық кәріз жүйесін орнатқан екінші қала. Қала гүлденуді жалғастырды және 1951 жылы Оңтүстік Дейтона қаласы ретінде тіркелді. Оңтүстік Дейтона 1980 жылдан бері қалалық менеджер/кеңес үлгісінде басқарылуда, мэр және төрт кеңес мүшесі 1990 жылдан бастап төрт жылдық мерзімге, кезең-кезеңмен сайланады.
South Daytona was once a town called Blake (named after wealthy Boston businessman Alpheus P. Blake), with some forty resident families and as many more non resident property holders. Many of the early settlers profitably engaged in orange culture and vegetable gardening. According to the National Archives in Washington, D. C., Blake opened its first post office on August 19, 1878. Then c. 1886, the first train came as far as Daytona, and ten years later the line was extended to Miami. Soon thereafter, a railroad station was built at Big Tree Crossing. By 1926, the towns of Daytona, Daytona Beach and Seabreeze were consolidated to create the city of Daytona Beach. Daytona Beach then proceeded to annex all the adjacent territories, including the town of Blake. Because of new taxes and appraisals levied, residents of Blake were forced to hire an attorney and eventually, c. 1938, succeeded in breaking away from Daytona Beach to become the incorporated town of South Daytona. Soon after World War II, the town created a Building Department, followed by a Planning and Zoning Board. Builders and developers soon became interested in the area, and South Daytona started to develop. South Daytona was then in a position to request financial assistance from the federal government for expansion of utilities, streets, etc. South Daytona was the second town in the Halifax area, after Daytona Beach, to install a sanitary sewer system. The town continued to prosper and was incorporated as the City of South Daytona in 1951. South Daytona has operated under a City Manager/Council form of government since 1980, with the Mayor and four council members serving four year, staggered terms beginning in 1990.
География
Оңтүстік Дейтона (29.165310, –81.009057) координаталарында, Халифакс өзенінің жағасында, Дейтона Бич қаласының оңтүстігінде орналасқан. АҚШ Халық санағы бюросының мәліметтері бойынша, қаланың жалпы ауданы шамамен 269,5 км², оның ішінде құрлық және (26,29%) су алабын құрайды. Қаланың ішінде шамамен 72 км жол, 64 км кәріз желісі және 89 км су құбыры желісі бар. Орташа биіктігі теңіз деңгейінен 2 метрді құрайды.
South Daytona is located at (29.165310, –81.009057), on the Halifax River, just south of the city of Daytona Beach. According to the United States Census Bureau, the city has a total area of , of which is land and (26.29%) is water. There are nearly 44.5 mile (72 km) of roadway, 40 mile (64 km) of sewer lines, and 55 mile (89 km) of water lines throughout the city. The average elevation is 6.5 feet (2 m) above sea level.
2010 және 2020 жылғы санақтар
+Оңтүстік Дейтонаның нәсілдік құрамы (Испаниялықтар нәсілдік санаттардан тыс) (NH = Испандық емес) НәсілТұрғын 2010Жылғы саныТұрғын 2020Жылғы саны% 2010% 2020Ақ (NH) 9,8629,66680.49%75.13%Қара немесе африкалық америкалық (NH) 1,3151,43210.73%11.13%Американың жергілікті халықтары немесе Аляска тумасы (NH) 31360.25%0.28%Азиялық (NH) 1331621.09%1.26%Тынық мұхиты аралдарының немесе Гавайи тумасы (NH) 7120.06%0.09%Басқа нәсіл (NH) 18470.15%0.37%Екі немесе одан көп нәсіл/Көп нәсіл (NH) 2145591.75%4.35%Испаниялық немесе латино (кез келген нәсіл) 6729515.48%7.39%Барлығы12,25212,865100.00%100.00%
+South Daytona racial composition (Hispanics excluded from racial categories) (NH = Non Hispanic)RacePop 2010Pop 2020% 2010% 2020White (NH)9,8629,66680.49%75.13%Black or African American (NH)1,3151,43210.73%11.13%Native American or Alaska Native (NH)31360.25%0.28%Asian (NH)1331621.09%1.26%Pacific Islander or Native Hawaiian (NH)7120.06%0.09%Some other race (NH)18470.15%0.37%Two or more races/Multiracial (NH)2145591.75%4.35%Hispanic or Latino (any race)6729515.48%7.39%Total12,25212,865100.00%100.00%
2020 жылғы АҚШ халық санағы бойынша қалада 12,865 адам, 5,587 шаруашылық және 3,177 отбасы тұрады. 2010 жылғы АҚШ халық санағы бойынша қалада 12,252 адам, 5,485 шаруашылық және 2,885 отбасы тұрды.
As of the 2020 United States census, there were 12,865 people, 5,587 households, and 3,177 families residing in the city. As of the 2010 United States census, there were 12,252 people, 5,485 households, and 2,885 families residing in the city.
2000 жылғы халық санағы
2000 жылғы санақ бойынша қалада 13 177 адам, 5 851 үй шаруашылығы және 3 604 отбасы тұрды. Халық тығыздығы 6 457 тұрғын үй бірлігін құрады. Халықтың этникалық құрамы: 88,67% ақ нәсілді, 7,85% афроамерикалық, 0,12% американдық үндістер, 1,21% азиялық, 0,05% Тынық мұхиты аралдарынан шыққандар, 0,53% басқа нәсілдер және 1,57% екі немесе одан көп нәсілді. Кез келген нәсілге жататын халықтың 2,89% латын американдықтары немесе испандықтар еді. 2000 жылы 5 851 үй шаруашылығы болды, оның ішінде 25,0% 18 жасқа дейінгі балаларымен бірге тұрды, 44,4% заңды некеде тұратын жұбайлар, 13,0% күйеуі жоқ әйелдер басқаратын үйлер және 38,4% отбасы емес. Барлық үй шаруашылықтарының 29,6% жеке адамдардан тұрды, ал 11,9% 65 жасқа толған немесе одан асып кеткен жалғыз адамдар тұрды. Үй шаруашылығының орташа мөлшері 2,24 адамды, ал отбасының орташа мөлшері 2,75 адамды құрады. 2000 жылы қаладағы халық жас бойынша таралып, 18 жасқа дейінгілер 20,3% құрады, 18-24 жастағылар 8,7%, 25-44 жастағылар 28,6%, 45-64 жастағылар 23,5% және 65 жасқа толған немесе одан асып кеткендер 18,9% болды. Орташа жас 40 жасқа тең еді. Әр 100 әйелге 92,8 еркек шақ келді. 18 жастан асқан әйелдердің әр 100-іне 89,3 еркек шақ келді. 2000 жылы қаладағы үй шаруашылығының орташа табысы 31 180 доллар, ал отбасының орташа табысы 36 417 доллар болды. Ер адамдардың орташа табысы 27 500 доллар, ал әйелдердің 21 676 долларды құрады. Қаланың жан басына шаққандағы орташа табысы 17 401 доллар болды. Отбасылардың 7,9%-ы және халықтың 10,7%-ы кедейлік шегінен төмен тұрды, оның ішінде 18 жасқа дейінгілердің 12,9%-ы және 65 жасқа толған немесе одан асып кеткендердің 7,8%-ы.
As of the census of 2000, there were 13,177 people, 5,851 households, and 3,604 families residing in the city. The population density was There were 6,457 housing units at an average density of The racial makeup of the city was 88.67% White, 7.85% African American, 0.12% Native American, 1.21% Asian, 0.05% Pacific Islander, 0.53% from other races, and 1.57% from two or more races. Hispanic or Latino of any race were 2.89% of the population. In 2000, there were 5,851 households, out of which 25.0% had children under the age of 18 living with them, 44.4% were married couples living together, 13.0% had a female householder with no husband present, and 38.4% were non families. 29.6% of all households were made up of individuals, and 11.9% had someone living alone who was 65 years of age or older. The average household size was 2.24 and the average family size was 2.75. In 2000, in the city, the population was spread out, with 20.3% under the age of 18, 8.7% from 18 to 24, 28.6% from 25 to 44, 23.5% from 45 to 64, and 18.9% who were 65 years of age or older. The median age was 40 years. For every 100 females, there were 92.8 males. For every 100 females age 18 and over, there were 89.3 males. In 2000, the median income for a household in the city was $31,180, and the median income for a family was $36,417. Males had a median income of $27,500 versus $21,676 for females. The per capita income for the city was $17,401. About 7.9% of families and 10.7% of the population were below the poverty line, including 12.9% of those under age 18 and 7.8% of those age 65 or over.