Кіріспе
Торбьёрн Андерс Нильсон (9 шілде 1954 жылы туған) – швед футболшысы, бұрынғы кәсіби ойыншы, шабуылшы ретінде ойнаған. Барлық уақыттағы ең үздік швед футболшыларының бірі саналады. «IFK Гётеборг» сапында екі рет Швеция чемпионатында жеңіске жеткен, 1981–82 жылғы УЕФА кубогын ұтып алған және 1985–86 жылғы Еуропа кубогының жартылай финалына дейін жеткен. Ол Нидерландыда «PSV Эйндховен» және Германияда «1. FC Кайзерслаутерн» клубтарында да ойнады, оның карьерасы 1971 жылдан 1990 жылға дейін созылды. 1976 жылдан 1985 жылға дейін Швеция құрамасының құрамында 28 матч өткізіп, 9 гол соқты. 1978 жылғы ФИФА әлем чемпионатында ел намысын қорғады және 1982 жылы «Гулдболлен» жүлдесіне ие болды.
Torbjörn Anders Nilsson (born 9 July 1954) is a Swedish former professional footballer who played as a striker. Considered one of the best Swedish footballers of all time, he is best remembered for his time with IFK Göteborg with which he won two Swedish championship titles, the 1981–82 UEFA Cup, and reached the semi finals of the 1985–86 European Cup. He also represented PSV Eindhoven in the Netherlands and 1. FC Kaiserslautern in Germany during a career that spanned between 1971 and 1990. A full international between 1976 and 1985, he won 28 caps for the Sweden national team and scored nine goals. He represented his country at the 1978 FIFA World Cup and was the 1982 recipient of Guldbollen.
Ойын мансабы
Нильссон 1954 жылғы 9 шілдеде Вестерос қаласында дүниеге келді және Холльстахаммарда өсті. Ол отбасымен (әкесі Гёте, анасы Дейзи, ағалары Рольф және Боссе, әпкесі Роза Мари) мектепке барар алдында Гётеборгтың шетіндегі Партиллеге көшіп келді және жеті немесе сегіз жасында Йонсередс IF клубында футбол ойнаумен айналыса бастады. 1975 жылы Нильссон IFK Гётеборг клубына қосылды және 1976 жылы 2-дивизионды жеңіп, швед футболының жоғарғы лигасы – «Алсвенсканға» клубтың көтерілуіне көмектесті. Ол PSV Эйндховен клубында шетелде өзінің бағын сынады, бірақ бір маусымнан кейін IFK-ға қайтып келді. Содан кейін ол командаға 1982 жылы үш жүлде жеңіп беруге көмектесті: Швеция чемпионаты (IFK «Алсвенскан» және титулды анықтайтын плей-оффты жеңіп алды), «Свенска Кубогы» және УЕФА кубогы. Ол өзінің ерен еңбегі үшін «Гулдболен» – жылдың үздік швед футболшысы сыйлығына ие болды. Нильссон Германияның «Кайзерслаутерн» клубына ауысты, онда екі маусым ойнады және бұрынғы «Гётеборг» жаттықтырушысы Свен Горан Эрикссон сол клубты тастағанда «Бенфикаға» өтуге дайын тұрды. Нильссон клубты тағы бір швед чемпионатында жеңіске жеткізді және 1986 жылы Еуропа кубогының финалына жақын болды. IFK өз алаңында 3:0 есебімен жеңіске жеткенімен, «Барселонадан» шығарылды. Олар кері матчта да сол есеппен жеңілді. Нильссон сол кездегі пенальти сериясында пенальти ойнамағанына әлі де өкінеді.
Нильссонның шетелдегі сәттіліктерінің аздығына және Швеция ұлттық құрамасындағы қысқа карьерасына қарамастан (ол ұлттық құрама сапында бар болғаны 28 матч өткізіп, тоғыз гол соқты) ол барлық уақыттағы ең ұлы швед футболшыларының бірі саналады. 1980-жылдардың басында өзінің қарыштама кезеңінде төрт жыл бойы ұлттық құрамаға шақырылмай, ойнаудан бас тартты. Мұның басты себебі Нильссонның ұлттық құрамада және жаттықтырушы Ларс Арнессонмен бірге ыңғайсыздық сезінуі болды, ол әртүрлі құрамаларды жиі араластырып, Нильссон ұнатып ойнайтын стильге сәйкес келмейтін.