Кіріспе
Кольберт Дейл "Тоби" Харра (Colbert Dale "Toby" Harrah, 1948 жылғы 26 қазанда туған) – американдық бұрынғы кәсіби бейсболшы және жаттықтырушы. Ол үлкен лигада шортстоп және үшінші базалық ойыншы ретінде ойнады. Харра мансабының көп бөлігін «Техас Рейнджерс» франшизасында өткізді, оның ішінде 1971 жылы команданың «Вашингтон сенаторлары» дәуіріндегі соңғы маусымында жаңадан келген ойыншы ретінде ойнады. Ол сонымен қатар «Кливленд Индианс» және «Нью-Йорк Янкис» командаларында да ойнады. 1992 жылы ол қысқа мерзімге «Рейнджерс» клубының бас жаттықтырушысы болды. Харра соңғы кезде «Детройт Тайгерс» командасының соққы жасау жөніндегі бас жаттықтырушының көмекшісі қызметін атқарды.
Colbert Dale "Toby" Harrah (born October 26, 1948) is an American former professional baseball player. He played as a shortstop and third baseman in Major League Baseball from to Harrah played the majority of his career for the Texas Rangers franchise, including his rookie season during the team's final year as the (Washington Senators era) in 1971. He also played for the Cleveland Indians and the New York Yankees. In 1992, he briefly served as manager of the Rangers. Harrah most recently served as the assistant hitting coach for the Detroit Tigers.
Ойын мансабы
Харра өзінің туған қаласы Огайо штатының Лару қаласында жоғары мектепте бейсболшы ретінде көзге түсті, бірақ бітіру кезінде келісімге қол қойылмады, себебі көптеген скауттар оның бейсбол стипендиясымен колледжге түсуін күтті. Кейіннен аңызға айналған скаут Тони Лукаделло Харраның мектепке бармағанын, оның орнына жақын маңдағы Марион қаласындағы фабрикада жұмыс істейтінін анықтады. Лукаделло Харраны желтоқсан айында Филадельфия Филлиз клубына алды. Филлиз ұйымында бір жыл өткеннен кейін Харраны 1969 жылы қысқаша шақырудан кейін Вашингтон Сенаторлары таңдады. Ол "шортстоп" позициясында тұрақты ойыншы болды, содан кейін үшінші базаға ауысты, бірақ кейде қысқа позицияда да ойнады. Ол 1975 жылы Америка лигасының жұлдыздар құрамына шақырылды және мансабындағы ең жақсы көрсеткіш – 93 RBI тіркеді. 1976 жылдың 25 маусымында Харра шортстоп позициясында екі ойынды бірде-бір қатесіз өткізді. Келесі маусымда ол және командаласы Бэмп Уиллс парктегі хоум-ранды тізбектей соқты. 1977 жылы Харра Кливленд Индианс клубына Бадди Белл үшін ауыстырылды. Ол "Индианс" командасының тұрақты үшінші базалық ойыншысы болды және сол жылы "Олл Стар" командасына кірді. Ол 100 ұпай жинап, мансабындағы ең жақсы .304 batting average көрсеткішін тіркеді. 1977 жылы Харра Нью-Йорк Янкиске ауыстырылды, онда жартылай уақыт ойнады, содан кейін Рейнджерске қайтадан ауыстырылды, онда 1978 және 1979 маусымдарында тұрақты түрде, негізінен екінші базада ойнады. 1985 жылы Джефф Берроуз зейнеткерлікке шыққаннан кейін Харра Вашингтон Сенаторлары үшін ойнаған соңғы белсенді ойыншы болды. Ол сондай-ақ 1971 жылдың 30 қыркүйегінде Сенаторлардың соңғы ойынында, сегізінші иннингтің соңында Томи МакКроудың тақтада ұрланған кезде ұсталған соңғы ойыншы болды. 1986 жылдың 6 тамызында Мемориалдық стадионда Рейнджерс 13:11 есебімен Балтимор Ориолсын жеңді, бұл МЛБ тарихында үш грэнд-слэмін қамтыған алғашқы ойын болды, Харра екінші иннингте Кен Диксонға қарсы бірінші грэнд-слэмін соқты. Лари Шитс пен Джим Дуайер төртінші иннингте тиісінше Бобби Уитт пен Джефф Расселден грэнд-слэмін соқты. Харра табақтағы жақсы көзімен ерекшеленді, тоғыз рет лигада базаға шығу көрсеткіші бойынша үздік ондыққа кірді, оның ішінде 1977 жылы 109 базаға шығумен лигадағы үздік көрсеткішті тіркеді. Ол мансабын соққыдан гөрі базаға шығу көрсеткішімен аяқтады – 1153 және 868. Сонымен қатар, ол қорғаныс шебіндегі ойыншы үшін орташадан жоғары күшті болды, 195 хоум-ран соқты. Жақсы жылдамдықпен бірге ол үш маусымда 20 хоум-ран және 20 ұрланған базаны жинады. Харраның базаға шығу шеберлігі мен шабуылдау қабілеті 114 Adjusted OPS көрсеткішіне жеткізді. Бейсбол проспектісінің сабельметриксі Джей Джаффиге сәйкес, Харра бейсбол тарихындағы 25-ші үздік үшінші базалық ойыншы болып табылады, бірнеше Даңқ залына енген ойыншылардан озып кетті. Статистикалық жетістіктеріне қарамастан, Харра 1992 жылы Бейсбол Даңқы залына бір ғана дауыс алды, осылайша оның есімі болашақ дауыс беру бюллетеньдерінен алынып тасталды. Харраның Даңқ залына үміттері оның бірнеше позициялық ауыстыруларынан зардап шекті: шортстоптан үшінші базаға, екінші базаға және жиі алға-артқа. Ол үздік соққыға ие болған қазіргі кездегі шортстоптар, мысалы Кал Рипкен және Барри Ларкин, немесе үшінші базалық ойыншылар, мысалы Уэйд Боггс немесе Джордж Бретт сияқты марапаттарға немесе "сметалық статистикаға" (avg, HR, RBI) жетпеді, олардың барлығы 1992 жылы Харраға жарамды болған кезде Даңқ залына үміткер болған. Қазіргі заманғы бейсбол тарихшылары Харраның мансабына көбірек мән берді, ол 5 рет алмастырудан жоғары жеңістерде лига көшбасшыларының қатарында болған жан-жақты ойыншы екенін атап өтті. 2009 жылы Харра Техас Рейнджерс Даңқ залына енгізілді.
After one year in the Phillies organization, Harrah was drafted by the Washington Senators in the fall of After a brief callup in 1969, he advanced to the major league club in ; the next year the franchise relocated and became the Texas Rangers. He was the regular shortstop through , then moved to third base, although he still saw some action at short. He was selected to the American League All Star team in , , and He had a career best 93 RBIs in 1975. On June 25, 1976, Harrah played an entire doubleheader at shortstop without recording a single chance in the field. The following season he and teammate Bump Wills hit back to back inside the park home runs. In , Harrah was traded to the Cleveland Indians for Buddy Bell, a player thought to be fairly similar in many respects. He was the Indians' regular third baseman through and made the All Star team in That year he had 100 runs and a career best .304 batting average. In , Harrah was traded to the New York Yankees, where he was a part time player, then he was traded again to the Rangers, where he played regularly again for the and seasons, primarily at second base. With the retirement of Jeff Burroughs in 1985, Harrah became the last active major leaguer to have played for the Washington Senators. He was also the last player to see a pitch for the Senators in their final game on September 30, 1971, when Tommy McCraw was caught stealing during his plate appearance for the Senators' final out in the bottom of the eighth. In a 13–11 Rangers win over the Baltimore Orioles at Memorial Stadium on August 6, 1986 which was the first ever game in MLB history that featured three grand slams, Harrah hit the first one of the contest off Ken Dixon in the second inning. Larry Sheets and Jim Dwyer hit the other two in the fourth off Bobby Witt and Jeff Russell respectively. Harrah was noted for his good eye at the plate, placing in the top ten in the league for bases on balls on nine occasions, including an AL best 109 in 1977. He finished his career with more bases on balls than strikeouts, with 1153 and 868, respectively. He also had better than average power for a defensive infielder, hitting 195 career home runs. Combined with good speed, he accumulated three seasons of 20 home runs and 20 stolen bases. Harrah's on base skills and respectable slugging ability led to a solid career Adjusted OPS of 114. According to sabermetrician Jay Jaffe of Baseball Prospectus, Harrah is the 25th best third baseman in Major League Baseball history, outpacing several Hall of Famers. Despite his superior statistical accomplishments, Harrah only received a single vote for the Baseball Hall of Fame in 1992, thereby removing his name from future ballots. Harrah's chances for the Hall were seemingly hurt by his multiple position switches: from shortstop, to third base, to second base, and often back and forth. He did not match the awards or "counting stats" (avg, HR, RBI) of well hitting contemporary shortstops like Cal Ripken Jr. and Barry Larkin, or third baseman such as Wade Boggs or George Brett, all of whom were on their way to HOF careers by the time Harrah was eligible in 1992. Contemporary baseball historians have placed more value on Harrah's career after the fact, noting that he was a solid all around player who placed among the league leaders in Wins Above Replacement on 5 occasions. In 2009, Harrah was named to the Texas Rangers Hall of Fame.
Жаттықтырушылық мансап
Ойыншылық карьерасын аяқтағаннан кейін Харра кәсіби бейсболда жаттықтырушылыққа көшті. 1987-1988 жылдары ол «Оклахома Сити 89ers» командасын басқарды. 1989-1991 жылдары менеджер Бобби Валентиннің басшылығымен «Техас Рейнджерс» командасының бірінші база жаттықтырушысы болды. 1992 жылы ол Валентиннің орынбасары болды, кейін маусымда 76 ойын қалғанда оны бапкерлік қызметтен ауыстырды. Уақытша бапкер ретінде Харра басқарған «Рейнджерс» 32–44 есебімен жеңілді. 1995 жылы Харра «Норфолк Тайдс» командасын 86–56 есебімен басқарды, бұл Халықаралық лиганың Шығыс дивизионында бірінші орынға шығуға мүмкіндік берді. 1996 жылы Майк Харгроувтың басшылығымен «Кливленд Индианс» командасының үшінші база жаттықтырушысы болды, бұл «Детройт Тайгерс» командасының жаңа менеджері Бадди Беллдің орнын толтыруға әкелді. 1997 жылы «Тайгерс» ұйымында кіші лиганың соққылау жаттықтырушысы болды. 1998 жылы «Тайгерс» командасының негізгі құрамына соққылау бапкері ретінде қосылды, бұл кезде менеджер Белл және уақытша менеджер Ларри Пэришке көмектесті, екеуі де 1980-ші жылдардың ортасында «Рейнджерс» командасында Харраның әріптестері болған. 2000 жылы Белл «Колорадо Рокиз» командасының менеджері болып тағайындалғанда, Харра 2002 жылғы маусымға дейін оның орынбасары болып қызмет етті. 2004 жылы Харра «Тайгерс» командасының кіші лигадағы соққылау координаторы болып тағайындалды, онда ол барлық деңгейдегі ойыншылармен еркін нұсқаушы ретінде жұмыс істеді. Ол 2012 жылғы маусымның жартысына дейін осы лауазымда қалды. 2012 жылдың маусым айында Харра «Детройт Тайгерс» командасының негізгі құрамының жаттықтырушылар штабына бейресми түрде қосылды. «Тайгерс» командасының менеджері Джим Лейланд көптеген ойыншылардың бір уақытта қиындыққа тап болғандықтан, соққылау бапкері Ллойд МакКлендонның жұмысы ауыр болғанын атап өтті. Екі соққылау бапкерінің болуы туралы идеяны Лейландқа оның досы және бұрынғы әріптесі Тони Ла Русса ұсынған. ЛаРусса 2008 жылы «Сент-Луис Кардиналс» командасында соққылау бапкерінің көмекшісін (Майк Алдрете) тағайындағанда, екі бапкерлік жүйені алғаш рет енгізген. Харра келгеннен кейін бір ай ішінде «Тайгерс» командасының шабуылдық көрсеткіші ойын басына шаққандағы орташа ұпайларын 4,3-тен 5,6-ға дейін арттырды. 2012 жылғы маусымнан кейін Харра 2013 жылғы маусымда «Тайгерс» командасының соққылау бапкерінің көмекшісі болып ресми түрде тағайындалды. 2013 жылғы маусымнан кейін және «Тайгерс» командасының менеджері Джим Лейланд зейнеткерлікке шыққаннан кейін Харраға оның келісімшарты жаңартылмауы туралы хабарланды.