Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Uptown Memphis – Теннесси штатының Мемфис қаласының орталық бөлігіне жақын орналасқан аудан. 1999 жылы Uptown Partnership тарихи Солтүстік Мемфис Гринлоу ауданын "Uptown" деп қайта атады, бұл Волф өзенінің шығысында және А.Уиллис даңғылының солтүстігінде орналасқан жүз қалалық блоктан тұратын ауданды анықтаған мемлекеттік-жекеше қайта жандандыру жобасымен бірге жүргізілді. Бұл ауданның тарихи Гринлоу бөлігі Волк өзеніне ең жақын отыз қалалық блоктан тұрады (оңтүстік шекарасында А.Уиллис даңғылы, шығыс шекарасында Солтүстік жетінші көше, солтүстік шекарасында Кил даңғылы мен Челси даңғылы және батыс шекарасында Волк өзені орналасқан). Uptown-ға жақын жерлерде Сент-Джуд балалар ғылыми-зерттеу ауруханасы және Пинч ауданы бар.
Uptown Memphis is a neighborhood located near downtown Memphis, Tennessee. In 1999, the Uptown Partnership renamed the historic North Memphis Greenlaw neighborhood "Uptown" in concert with a public private revitalization effort that defined Uptown as one hundred city blocks east of the Wolf River and North of A. W. Willis Avenue. The historic Greenlaw section of this neighborhood consists of the thirty city blocks closest to the Wolf River (bordered by A. W. Willis Avenue to the south, North Seventh Street to the east, Keel Avenue and Chelsea Avenue to the north and the Wolf River to the west). Areas adjacent to Uptown include St. Jude Children's Research Hospital and the Pinch District.
19 ғасыр
1856 жылы Гринлоу қосымшасын Уильям Б. Гринлоу, Джон О. Гринлоу, Роберт Ф. Луни, Джон Л. Саффаранс, Исаак Саффаранс және Э. Т. Кил жасаған. Олар Мемфистің солтүстігіндегі, қала орталығынан Байо Гайосоның арғы жағындағы жерді иеленді. Байу – Мемфис қаласының бастапқы солтүстік шекарасы болды. Отыз блоктан тұратын бұл аудан Мемфис қаласының орталық бөлігінің жоспарын кеңейтіп, тас төселген көшелер, граниттік жиектер және сикомор ағаштарымен көмкерілген бульварлар сияқты көптеген артықшылықтарды ұсынды. Құрылтайшылардың есімдері шығыс-батыс көшелерінде мәңгі есте қалды: Гринлоу, Саффаранс, Луни және Кил. Милл көшесіне жақын жерде орналасқан диірмендердің құрметіне осылай аталды. Гринлоу бауырлары қаланың алғашқы күндерінде Мемфиске келді және қала орталығында ашық базарлар салды. Жобаның басқа да серіктестері 1850 жылдары Мемфистің белгілі бизнесмендері болды: Роберт Луни құрғақ тауарлар дүкенін басқарды, Джон Саффаранс құрылыс материалдары компаниясы мен пилорамаға ие болды, ал Э. Т. Кил азық-түлік дүкендері мен жылжымайтын мүліктерге иелік етті. Гринлоудың алғашқы тұрғындарының көпшілігі Мемфистің көрнекті бизнесмендері мен азаматтары болды, ал көптеген тұрғындар құрылыс саласында жұмыс істеді.
In 1856, Greenlaw Addition was laid out by William B. Greenlaw, John O. Greenlaw, Robert F. Looney, John L. Saffarans, Isaac Saffarans and E. T. Keel. They owned the land north of Memphis across Bayou Gaoyoso from downtown. The Bayou was the original northern boundary of the City of Memphis. The thirty block subdivision extended the grid patterns of downtown Memphis and included many desirable features such as cobbled streets, granite curbs, and boulevards lined with sycamore trees. The names of the founders are familiar as the east west streets honor them: Greenlaw, Saffarans, Looney, and Keel. Mill Street was named due for the mills that occupied the adjacent riverfront. The namesakes of this new addition, the Greenlaw Brothers, arrived in Memphis during the city's early days. They built open air markets in the downtown. The other partners in the project were prominent Memphis businessmen in the 1850s: Robert Looney operated a dry goods store, John Saffarans owned a building supply company and sawmill and E. T. Keel owned grocery stores and property. Many of the original Greenlaw residents were also prominent Memphis businessmen and citizens while many other residents were construction tradesmen
Азамат соғысына дейін аймақ дамып, қалған участақтар құрылысқа тартылып, өзен жағасында пилорамалар, кірпіш зауыттары мен сыра қайнату фабрикалары бой көтерді. 1870 жылы Гринлоу және Челси Мемфиске қосылды. Мемфис Азамат соғысының салдарынан қалпына келгеннен кейін, Гринлоуда ірі коммерциялық және тұрғын үй құрылысы басталды. Солтүстік Екінші көше бойында жергілікті кәсіпорындар шоғырланды, ал Солтүстік Майннің батысындағы аймақ өнеркәсіптікке айналды. Тұрғын үйлерге көрнекті бұрыштардағы ірі үйлер, ішкі блоктардағы кішкентай дуплекстер және байу маңындағы аллеялардағы «шотган» стиліндегі үйлер кірді. Бастапқыда Хай-стрит деп аталған Седьмая көшесі, топографиялық артықшылығының арқасында ең қымбат үйлердің орналасқан жері болды. Седьмая көшесі солтүстікке қарай созылған ежелгі үндістер жолымен өтеді және 1867 жылға дейін Байо Гайосо арқылы өтетін жалғыз көпірге дейін жетті. Мемфистің бұрынғы мэрі Джордж Лав 1888 жылы Солтүстік Седьмая көшесінде сәнді үй салды, ол қаланың коммерциялық емес тұрғын үй орталығына айналды. Мырза Лав сонымен қатар инвестициялық мүліктерді, оның ішінде 1890 жылы Солтүстік Алтыншы көшеде салынған төрт «Махаббат коттедждерін» сатып алды, оларды «Мемфис мұрасы» коммерциялық емес ұйымы жаңартып жақсартты. Гринлоу гүлденген жылдары этникалық және экономикалық жағынан әртүрлі халыққа қонақжайлық жасады. Бірінші буын ирланд, неміс, еврей және итальян иммигранттары, сондай-ақ солтүстік және орта батыстан келген екінші буын америкалықтар осында қоныстанды. 1890 жылға қарай Гринлоуда афроамерикалықтар көптеп қоныстанды, олар жергілікті кәсіпорындардың иелері мен білікті мамандар болды.
By the Civil War the area was prospering as remaining lots were developed and sawmills, brickyards and breweries were built on the river's banks. In 1870, Greenlaw and Chelsea were annexed into Memphis. Once Memphis recovered from the devastating effects of the Civil War, Greenlaw witnessed a major commercial and residential development. Neighborhood businesses concentrated along North Second Street as the area west of North Main became more industrial. Residences included a mix of larger homes on prominent corner locations, smaller duplexes on the inside blocks and shotgun style homes on the alleyways and near the bayou. Originally named High Street, Seventh Street was the prime location for expensive homes due to its topographical advantage. Seventh Street follows the line of a Native American trail running north and until 1867 fed the only bridge crossing Bayou Gayoso. George Love, a former Mayor of Memphis, built a grand home on North Seventh Street in 1888, which became the city's Non Profit Housing Center. Mr. Love also built investment properties, including four "Love cottages" on North Sixth Street in 1890 that were renovated by Memphis Heritage, a preservation nonprofit. In its prosperous years, Greenlaw was inhabited by an ethnically and economically diverse population. First generation Irish, German, Jew and Italian immigrants and second generation Americans from the North and Midwest settled there. By 1890, Greenlaw had a large African American population including owners of neighborhood businesses and professionals.
20 ғасыр
1912 жылғы Миссисипи өзенінің тасқыны Гринлоуға зор әсер етті. Ол тасқының орталық нүктесі болды, Солтүстік Екінші көше мен Милл көшесінде су деңгейі төрт футқа жетті. 714 үй мен 25 өндіріс орны зардап шеккендіктен, 1200 адам қашып кетті. Қала 1912 жылы Гайосо сорғы станциясын қайталауды болдырмау үшін салды, бірақ 1913 жылы бөгет құлап, 1000-нан астам отбасы қоныс аударып, жиырма қалалық блок суға батты. 1917 жылғы Тасқынды Бақылау Заңы қосымша бөгеттер салуды ұсынды, бірақ өзгерістер 1930 жылдарға дейін, «Жаңа мәміле» құрылыс жобалары аясында, тұрақты бетон құбырлар, камералар мен сорғы станцияларын қамтитын болып іске асырылмады. 1920 жылдары Уолш, Ловс және Гатри сияқты белгілі және саяси ықпалды отбасылар ауданнан көшіп кетті. Бұл халықтың қозғалысы қаланың ауданға қолдауын азайтты; Екінші көшенің солтүстік жағындағы Вольф өзенінің көпірі 1930 жылдары шайылып, қайта жаңартылмады. Бай халықтың жылдам кетуімен Гринлоу саяси беделін және «ерекше» аудан екенін сезінуін жоғалтты. Ірі үйлер сатылып, көбінесе пәтерлерге, жатақханаларға немесе кеңселерге қайта жабдықталды. Жақсы географиялық орны мен төмен мүлік бағасының арқасында Гринлоу Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде өнеркәсіптік өсудің маңызды орталығы болды. 1945 жылға қарай Филип Белц Солтүстік Мемфисте General Motors, Bemis Bag, General Electric, Kroger, U.S. Rubber және National Biscuit компаниялары үшін зауыттар салды. Ауданға жұмысшы табы мен афроамерикандықтар тартылды. Барлар, шарап дүкендері мен ойын-сауық орындары ашылып, отбасылық атмосфераға нұқсан келтірді. Көбірек ақ тұрғындарды тарту үшін Мемфис Тұрғын үй Басқармасы 1950 жылдары «Хурт» деп аталатын, тек ақтарға арналған тұрғын үй кешенін салды. 1960 жылдары санитарлық ереуіл мен Мартин Лютер Кингтің қазасы салдарынан нәсілдік шиеленіс күшейді. Хурт ауылында тұрған ақтардың көп бөлігі көшіп кетті. Қарбыссыз ұйымдар негізінен афроамерикандықтарға көмек көрсетуге тырысты.
The 1912 Mississippi River Flood had a major impact on Greenlaw. It was at the epicenter of the flooding, suffering four feet deep floodwaters at North Second Street and Mill Street. 1,200 people fled as floods damaged over 714 homes and 25 manufacturing plants. Gayoso Pumping station was built by the city in 1912 to prevent a recurrence, but in 1913 the levee collapsed displacing over 1,000 families and covering twenty city block with water. The Flood Control Act of 1917 proposed more additional levee construction but changes were not enacted until the 1930s as New Deal construction projects to include permanent concrete box culverts, chamber, and pump stations. By the 1920s, prominent and politically powerful families such as the Walshes, Loves and Guthries had moved out of the neighborhood. This population shift reduced the city's support for the neighborhood; the Wolf River Bridge at the north end of Second Street was washed out in the 1930s and was never replaced. With the rapidly departing wealthy population, Greenlaw lost its political clout and its sense as a "special" neighborhood. Large homes were sold and often redesigned as apartments, rooming houses or businesses. Newly constructed homes were modest, designed to attract blue collar workers who found the neighborhood convenient and affordable. With favorable geography and low property values, Greenlaw was a major location of industrial growth during World War II. By 1945, Philip Belz had built plants in North Memphis for General Motors, Bemis Bag, General Electric, Kroger, U. S. Rubber, and National Biscuit. The neighborhood attracted blue collar workers and African Americans. Bars, liquor stores and juke joints opened, tarnishing the family friendly atmosphere. In an effort to attract more white residents, the Memphis Housing Authority built an all white housing development called Hurt Village in the 1950s. Racial tensions were at a high in the 1960s due to a sanitation strike and assassination of Martin Luther King. Most whites who lived in Hurt Village moved out. Non profit groups sought to assist the mainly African American residents left.
21 ғасыр
2000 жылы Мемфис Хурт ауылын бұзуға арналған «Үміт VI» грантына ие болды. Uptown мәдениеті мен тұрғындарына толы, әртүрлі тұратын аймаққа айналып келеді. «Соқыр жақ» фильмі осы жерде түсірілді.
In 2000, Memphis was awarded the Hope VI grant for demolition of Hurt Village. Uptown is evolving into a mixed community that is rich in culture and people. The Blind Side took place there.
Атақты тұрғындар
Бір кезде Элвис Пресли осы аймақтағы Лаудердейл Кортс тұрғын үй кешенінде тұрды, кейін ол пәтерлер үйіне қайта жаңартылды. Эрик Бойс және оның отбасы да сонда тұрған. Футболшы және "Көрінбейтін жақтас" кітабының батыры Майкл Охер балалық шағының көп бөлігін Мемфистің солтүстік бөлігінде өткізді.
At one time, Elvis Presley lived in Lauderdale Courts, a housing project in this area which was renovated into an apartment complex. Eric Boyce and family once lived there. Football player and subject of the book The Blind Side, Michael Oher spent most of his childhood growing up in Uptown Memphis.