Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
География
АҚШ Халық санағы бюросы мәліметтері бойынша, қаланың жалпы ауданы 33,52 шаршы миль (87 км²), оның ішінде 1,42 шаршы миль (4 км²) құрлық және 32,10 шаршы миль (83 км²) су алабын құрайды.
According to the U. S. Census Bureau, the town has a total area of 33.52 square miles (87 km2), of which 1.42 square miles (4 km2) is land and 32.10 square miles (83 km2) is water.
Демография
Жалпы халық саны 202 адамды құрайды, бұл тек жыл бойы тұратын тұрғындарды қамтиды. Көптеген маусымдық тұрғындардың келуінен жаз айларында халық саны 700-ден асып түседі. Лонг-Айлендте 175 тіркелген сайлаушы бар. Лонг-Айленд K–5 сыныптарына дейін өз бастауыш мектебін ұстап тұрады, бірақ 6-сыныптан 12-сыныпқа дейінгі оқушыларды Портлендке оқуға жібереді.
The total population of 202 only includes year round residents. A significant number of seasonal residents causes the population to swell to over 700 during the summer. There are 175 registered voters on Long Island. Long Island maintains its own elementary school from grades K–5, but sends students to Portland for schooling from grades 6 through 12.
2010 жылғы санақ
2010 жылғы санақ бойынша қалада 230 адам, 99 үй шаруашылығы және 70 отбасы тұрды. Халық тығыздығы көрсетілмеген. 381 тұрғын үй бірлігі орташа тығыздықпен орналасқан. Қала тұрғындарының нәсілдік құрамы: 93,5% ақ нәсілді, 2,2% афроамерикалық, 0,4% американдық үндістер, 2,6% азиялық, 0,4% басқа нәсілдерден және 0,9% екі немесе одан көп нәсілді. Кез келген нәсілге жататын испан немесе латын американдықтары халықтың 2,2% құрады. 99 үй шаруашылығының 23,2% 18 жасқа дейінгі балаларымен бірге тұрды, 58,6% бірге тұратын некедегі жұбайлар, 7,1% күйеуі жоқ әйелдер, 5,1% күйеуі жоқ ерлер және 29,3% отбасы емес. Барлық үй шаруашылықтарының 26,3% жеке адамдардан тұрды, ал 8,1% 65 жасқа толған немесе одан асқан жалғыз адамдар тұрады. Үй шаруашылығының орташа мөлшері 2,32 адам, ал отбасының орташа мөлшері 2,80 адам. Қаладағы орташа жас 52 жас. Тұрғындардың 20,4% 18 жасқа дейін, 5,2% 18 мен 24 жас аралығында, 15,2% 25 пен 44 жас аралығында, 30,5% 45 пен 64 жас аралығында және 28,7% 65 жасқа толған немесе одан асқандарды құрады. Қала тұрғындарының жыныстық құрамы: 49,6% ерлер және 50,4% әйелдер.
As of the census of 2010, there were 230 people, 99 households, and 70 families living in the town. The population density was There were 381 housing units at an average density of The racial makeup of the town was 93.5% White, 2.2% African American, 0.4% Native American, 2.6% Asian, 0.4% from other races, and 0.9% from two or more races. Hispanic or Latino of any race were 2.2% of the population. There were 99 households, of which 23.2% had children under the age of 18 living with them, 58.6% were married couples living together, 7.1% had a female householder with no husband present, 5.1% had a male householder with no wife present, and 29.3% were non families. 26.3% of all households were made up of individuals, and 8.1% had someone living alone who was 65 years of age or older. The average household size was 2.32 and the average family size was 2.80. The median age in the town was 52 years. 20.4% of residents were under the age of 18; 5.2% were between the ages of 18 and 24; 15.2% were from 25 to 44; 30.5% were from 45 to 64; and 28.7% were 65 years of age or older. The gender makeup of the town was 49.6% male and 50.4% female.
2000 жылғы халық санағы
2000 жылғы санақ бойынша қалада 202 адам, 93 шаруашылық және 61 отбасы тұрды. Халық тығыздығы көрсетілмеген. Қаланың нәсілдік құрамы: 97,03% ақ нәсілді, 0,99% азиялық және 1,98% екі немесе одан көп нәсілді. Кез келген нәсілдегі испан немесе латын американдықтары халықтың 0,50% құрады. 93 шаруашылықтың 31,2%-ында 18 жасқа дейінгі балалар бар, 46,2%-ы некеде тұрған жұбайлар, 16,1%-ы күйеуі жоқ әйелдер басқарады, ал 34,4%-ы отбасы емес. Барлық шаруашылықтың 32,3%-ы жеке адамдардан тұрады, ал 10,8%-ы 65 жасқа толған немесе одан асып кеткен жалғыз тұратын адамдардан тұрады. Шаруашылықтың орташа мөлшері 2,17 адам, ал отбасының орташа мөлшері 2,70 адам. Қала тұрғындарының жас бойынша бөлінуі: 18 жасқа дейінгілер – 25,2%, 18-24 жас аралығындағылар – 3,5%, 25-44 жас аралығындағылар – 22,8%, 45-64 жас аралығындағылар – 30,2%, 65 жасқа жоғарылар – 18,3%. Орташа жас 44 жас. Әр 100 әйелге 100 еркек келеді. 18 және одан жоғары жастағы әр 100 әйелге 91,1 еркек келеді. Шаруашылықтың орташа табысы 35 833 доллар, ал отбасының орташа табысы 43 214 доллар. Ер адамдардың орташа табысы 28 125 доллар, ал әйелдердің орташа табысы 28 750 доллар. Қаланың жан басына шаққандағы орташа табысы 15 278 доллар. Халықтың 10,0%-ы және отбасылардың 10,0%-ы кедейлік шегінен төмен, оның ішінде он сегіз жасқа дейінгілердің 8,6%-ы және 65 жастан асқандардың 11,1%-ы.
As of the census of 2000, there were 202 people, 93 households, and 61 families living in the town. The population density was There were 353 housing units at an average density of The racial makeup of the town was 97.03% White, 0.99% Asian, and 1.98% from two or more races. Hispanic or Latino of any race were 0.50% of the population. There were 93 households, out of which 31.2% had children under the age of 18 living with them, 46.2% were married couples living together, 16.1% had a female householder with no husband present, and 34.4% were non families. 32.3% of all households were made up of individuals, and 10.8% had someone living alone who was 65 years of age or older. The average household size was 2.17 and the average family size was 2.70. In the town, the population was spread out, with 25.2% under the age of 18, 3.5% from 18 to 24, 22.8% from 25 to 44, 30.2% from 45 to 64, and 18.3% who were 65 years of age or older. The median age was 44 years. For every 100 females, there were 100.0 males. For every 100 females age 18 and over, there were 91.1 males. The median income for a household in the town was $35,833, and the median income for a family was $43,214. Males had a median income of $28,125 versus $28,750 for females. The per capita income for the town was $15,278. About 10.0% of families and 10.0% of the population were below the poverty line, including 8.6% of those under the age of eighteen and 11.1% of those 65 or over.
Тарих
Лонг-Айленд, басқа Каско шығанағындағы аралдар сияқты, 17 ғасырда еуропалықтар алғаш келгенге дейін жылы айларда жергілікті американдықтармен мекенделген. 1732 жылы полковник Езекиел Кушинг аралды сатып алып, онда тұрып үй салған алғашқы еуропалық болып есептеледі. Ол 1765 жылы қайтыс болып, аралды тоғыз тірі баласына мұра етіп қалдырды. Ұзақ өтпей, басқа қоныс аударушылар келіп, егіншілікпен, балық аулаумен және лобстер аулаумен айналысып, күнкөріс табуға кірісті. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Каско шығанағы Атлантика шайқасындағы HX, SC және ON конвойларын сүйемелдеген эсминецтер үшін АҚШ Әскери-теңіз күштерінің базасына айналды. Аралда Портленд теңіз оқу орталығының торпедалық бақылау офицерлері мектебі, теңіз жабдықтау порты және теңіз отыны қоймасы салынды, ол аралдың батпағы мен Каско шығанағының ластану көзі ретінде жиі айтылады. АҚШ Армиясының жағалау артиллерия корпусы Портленд портын қорғау жүйесінің бөлігі ретінде Лонг-Айленд әскери резервациясында екі 90 мм-лік екі мақсатты пушкадан тұратын батарея салды. Соғыстан кейін туризм ең танымал салаға айналды және бірнеше шағын дүкендер, өрт сөндіру станциясы және K–5 мектебі (1953) салынды. Жазда жүздеген, тіпті мыңдаған туристер Массачусетс және Нью-Йорк сияқты жерлерден жазғы коттедждерінде демалуға келеді. Арал бастапқыда Портленд қаласының құрамында болды, ол 1990 жылы жылжымайтын мүліктің салығын қайта қарады. Штаттан тыс тұрғындар төлейтін жылжымайтын мүліктің жоғары бағасы мен мүліктің эстетикалық құндылығына байланысты мүлік салығы айтарлықтай өсті. Көптеген тұрғындар бұл қадамның Портленд қаласына төленген ақша мен алған қызметтер арасындағы әділетсіз теңсіздікке алып келгенін сезінді. Арал Портлендтен бөлінуге дауыс берді және 1993 жылдың 1 шілдесінде Лонг-Айленд қаласы деп жарияланды. Лонг-Айленд тарихи қоғамы қазір бөліну қозғалысы туралы жарияланған барлық жаңалықтарды, сондай-ақ бөліну рәсімдерінің бейне және фильмдерін сақтайды. Бұл мұрағаттарда қоғамның "қарсылығы" кезіндегі жергілікті және ұлттық жаңалықтардың көшірмелері де бар.
Long Island, like other Casco Bay islands, was originally inhabited in the warm months by Native Americans until European settlers first arrived in the 17th century. Col. Ezekiel Cushing purchased the island in 1732 and is credited with being the first European to settle and build a house on the island. He died in 1765, and willed the island to his nine surviving children. Soon after, other settlers arrived to make a livelihood out of farming, fishing, and catching lobsters. During World War II, Casco Bay became United States Navy base Sail for destroyers escorting HX, SC, and ON convoys of the Battle of the Atlantic. Facilities constructed on the island included the Torpedo Control Officers School of the Portland Naval Training Center, a navy supply pier with a naval fuel annex often cited as a source of contamination for both the island's marsh and Casco Bay, and the Naval Auxiliary Air Facility Casco Bay seaplane base operated as part of Naval Air Station Brunswick from 14 May 1943 to 15 December 1946. The United States Army Coast Artillery Corps built two batteries of 90 mm dual purpose guns on the island as the Long Island Military Reservation, part of the Harbor Defenses of Portland. After the war, tourism became the most popular industry, and several small stores, a fire station, and a K–5 school (1953) were built. In the summer, several hundred or even thousands of tourists travel from places such as Massachusetts and New York to vacation in their summer cottages. The island was originally part of the city of Portland, which re evaluated property taxes in 1990. Due in part to high real estate prices paid by out of state residents and property aesthetic values, property taxes increased substantially. Many residents felt this move created an unfair discrepancy between the money paid to the City of Portland and the services they received in return. The island voted to secede from Portland, and on July 1, 1993, the island was declared the Town of Long Island. The Long Island Historical Society now houses every news article that was printed about the secession movement as well as video and film footage of the secession ceremonies. These archives also include copies of the local and national news coverage given to the community during its "rebellion".