East New Market, Мэриленд штатындағы Dorchester округінің кішкентай қаласы. 2010 ж. халық саны 400 адамды құрады. ZIP коды: 21631. Географиялық орны және ауданы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
East New Market – АҚШ, Мэриленд штатының Дорчестер округінде орналасқан қала. 2010 жылғы халық санауы бойынша халқы 400 адамды құрайды. Пошталық коды – 21631.
East New Market is a town located in Dorchester County, Maryland, United States. The population was 400 at the 2010 census. The ZIP code is 21631.
География
East New Market мекенжайы (38.596219, 75.923613) орналасқан. АҚШ Халық санағы бюросының мәліметтері бойынша, қаланың жалпы ауданы 0,40 шаршы миль (1 км²) құрайды, бәрі құрлық. Қала Кембридж қаласының солтүстік-шығысында, Дорчестер округінің орталығынан шамамен алты миль қашықтықта орналасқан. Ол 14 және 16 мемлекеттік тас жолдарымен қиылысады; және Кембриджден Истонға, ал Истоннан Солсбериге дейінгі үшбұрыштың гипотенузасы бойында орналасқан, бұл Шығыс Жаңа Базарды Тилбот және Уикомико округтерінің орталықтарынан сәйкесінше 22 және 26 миль қашықтықта қалдырады. Сонымен қатар, ол Каролина округінің орталығы Дентоннан оңтүстікке қарай орналасқан. [Растау үшін кез келген стандартты Мэриленд штатының автожол картасын қараңыз]. Бұл қаланың ауылдық аймақтардағы төрт округ орталығына салыстырмалы түрде жеңіл қол жеткізуін қамтамасыз етеді, олар бір-бірімен шектеседі немесе жақын орналасқан.
East New Market is located at (38.596219, 75.923613). According to the United States Census Bureau, the town has a total area of 0.40 square miles (1 km2), all land. The town is located approximately six miles northeast of Cambridge, the seat for its home County of Dorchester. It is intersected by state highway routes 14 and 16; and may be found along the hypotenuse of a triangle running from Cambridge to Easton and from Easton to Salisbury, putting East New Market some 22 and 26 miles from those county seats of Talbot and Wicomico counties respectively. It also sits somewhat south of Denton, the county seat of Caroline County. [See any standard Md. issue Highway map for verification.]. This puts the town within relatively easy reach of four county seats in the rural areas where these counties join or are close by.
2010 жылғы санақ
2010 жылғы халық санауы бойынша қалада 400 адам, 169 шаруашылық және 99 отбасы тұрды. Халық тығыздығы 197 тұрғын үй құрады, орташа тығыздық – болды. Қала тұрғындарының этникалық құрамы: 80,5% ақ нәсілді және 19,5% афроамерикалықтар. Кез келген нәсілге жататын испан немесе латын американдықтары халықтың 2,0% құрады. 169 шаруашылықтың 30,8%-ында 18 жасқа дейінгі балалар тұрды, 42,0%-ы бірге тұратын некедегі жұбайлар, 12,4%-ында күйеуі жоқ әйелдер, 4,1%-ында әйелі жоқ ерлер және 41,4%-ы отбасы емес. Барлық шаруашылықтың 37,9%-ы жеке адамдардан тұрды, ал 23,1%-ында 65 жасқа толған немесе одан асқан жалғыз адамдар тұрды. Шаруашылықтың орташа мөлшері 2,37 адамды, ал отбасының орташа мөлшері 3,13 адамды құрады. Қала тұрғындарының орташа жасы 39,6 жас. Тұрғындардың 22,5%-ы 18 жасқа дейін, 7,4%-ы 18 мен 24 жас аралығында, 28,4%-ы 25 пен 44 жас аралығында, 22,7%-ы 45 пен 64 жас аралығында және 19,5%-ы 65 жасқа толған немесе одан асқан жастағы адамдарды құрады. Қала тұрғындарының жыныстық құрамы: 49,5% ер адам және 50,5% әйел адам.
As of the census of 2010, there were 400 people, 169 households, and 99 families residing in the town. The population density was There were 197 housing units at an average density of The racial makeup of the town was 80.5% White and 19.5% African American. Hispanic or Latino of any race were 2.0% of the population. There were 169 households, of which 30.8% had children under the age of 18 living with them, 42.0% were married couples living together, 12.4% had a female householder with no husband present, 4.1% had a male householder with no wife present, and 41.4% were non families. 37.9% of all households were made up of individuals, and 23.1% had someone living alone who was 65 years of age or older. The average household size was 2.37 and the average family size was 3.13. The median age in the town was 39.6 years. 22.5% of residents were under the age of 18; 7.4% were between the ages of 18 and 24; 28.4% were from 25 to 44; 22.7% were from 45 to 64; and 19.5% were 65 years of age or older. The gender makeup of the town was 49.5% male and 50.5% female.
2000 жылғы халық санағы
2000 жылғы халық санауы бойынша қалада 167 адам, 75 шаруашылық және 44 отбасы тұрды. Халық тығыздығы 97 тұрғын үй бірлігін құрады. Қаланың этникалық құрамында 96,41% ақ нәсілді, 2,40% афроамерикандық және 1,20% басқа нәсілді адамдар болды. Кез келген нәсілге жататын испан немесе латын американдықтары халықтың 2,40% құрады. Бұл білім берудің алғашқы орталықтарының бірі болды. Ұлы ояну кезінде методист уағыздаушылары қызығушылық тудырып, аймақтағы көптеген адамдарды методизмге өткізді. Олар құл иелерін құлдарын босатуға көндіруге тырысты, және осы аймақтағы кейбіреулері солай істеді. Ауыл шаруашылығындағы өзгерістер еңбекке деген қажеттілікті азайтты. Нәтижесінде, бұл аймақта штат бойынша ең көп қара нәсілді бос адамдар тұрды. Соғыстан бұрын солтүстік және оңтүстік методистер құлдық мәселесі бойынша бөлініп кетті. Оңтүстік методистер құлдықты қабылдады және христиандықты қорғаушылық құндылықтары бар жүйеге қолдануға болатынына сенді. Шіркеу соғыстан бұрын екіге бөлінді, өйткені солтүстік методистер құлдыққа қарсы болды. Қала американдық революциялық соғыс, 1812 жылғы соғыс және американдық азаматтық соғыс кезінде белсенді болды. Америкалық революциялық соғыс кезінде комиссарлық офицер болған полковник Джеймс Саливанның астық қоймалары және "Жаңа нарық көктемі" деп аталған ополчение полкі округтің және колонияның/штаттың революциядағы күш-жігерінің маңызды бөлігі болды. Қала ерекше түрлі сәулеттік стильдерімен ерекшеленеді, олардың көпшілігі 18 ғасырдың соңынан 20 ғасырдың басына дейін салынған. Қаланың тарихы Колумбтан бұрынғы кезеңнен басталып, қазіргі заманға дейін созылады. Американың жергілікті халықтарының көптеген қалдықтарының жоғалып кеткені айтылады. Қала Нантикок үнді жолынан Чоптанк үнді "фортынан" дамыды. Ол Мэриленд штатының шығыс жағалауындағы маңызды сауда орталығы болды, ол солтүстік-оңтүстік бағытта орналасқан. Қала саяхатшылар мен тұрғындарға қызмет ету үшін пансионаттар, қонақүйлер және басқа да ұқсас мекемелерге ие болды. "Брамбл Хаусы", "Ескі кірпіш қонақ үйі" және "Чесдейл" үш ғимараты бір ғасырдан астам уақыт бойы саяхатшыларға қызмет көрсетті. Темір жолдың салынуы қалаға саяхатшылардың санын арттырды, олар шығыс жақтағы депода түсті. Истон мен Кембриджді және одан әрі Солсберині байланыстырған "Губернатор Эмерсон С. Харрингтон көпірінің" салынуы Шығыс Жаңа нарық арқылы өтетін жолдарды негізгі көлік ағынынан екінші орынға түсірді. Көпірдің ашылуына президент Франклин Делано Рузвельт қатысып, оны салтанатты түрде ашты. Бастапқыда бірнеше плантациялардың тоғысында орналасқан қала 1776 жылдың мамыр айында Америка Тәуелсіздік декларациясы жарияланғанға дейін Джеймс Саливанға Лорд-проприетардың жер кеңсесінен патентпен берілген жер патенті мен қайта зерттеуде "Жаңа нарық" деп аталды. Ескі гранттардың кейбіреулері "Йорк", "Бат", "Вествард", "Бакланд", "Реттелген Бакланд", "Кеңейтілген дебат", "Мелвиллдің алаңы", "Саливанның алаңы", "Хупердің шығысы" және "Андертонның тілегі" болды. Осы кезде бірнеше көрнекті отбасылар мен олардың үйлері қазіргі қаланың ортасында орналасқан. Саливан бірнеше жыл бойы сатып алу, неке және мұрагерлік арқылы ертедегі жер үлестерін иеленді. Осы әртүрлі учаскелермен Саливан жаңа зерттеуге рұқсат берілген бір тракт құрды. Жаңа зерттеудің бір бөлімінде Саливан қазіргі қиылысынан (2006 жылғы жағдай бойынша Мд. 14 және 16-жолдар) магистральдың оңтүстік бөлігін құрайтын жолдың бағытын келесі бұрылысқа және қазіргі бұрылысқа дейін өзгертті. Осы бөлімнің екі жағына нөмірленген жер учаскелерін салып, оларды құрылыс учаскелері ретінде сатты. Бос жерлер қазіргі Мд. 16 және 14-жолдардың қиылысының оңтүстігінен қаладан шығып, Кембриджге қарай баратын магистральдың бұрылысына дейін созылды. Еуропалық шығу тегінің ең көне құрылымы 1690 жылдарға дейін салынған болуы мүмкін; ол 1790 жылдары кеңейтілді және "Тәртіп үйі", "Ескі кірпіш қонақ үйі", "Митчелл Даффин үйі" немесе "Шарнир үйі" деп аталды. "Достық залы" мен "Бакланд" 18 ғасырдың ортасына жатады. Ертедегі тарихшылар барлық ірі ертедегі үйлерді Саливан отбасына қателікпен жатқызған. Джонстың "Дорчестер округінің тарихы" және "Ласковский қағаздары" сияқты еңбектерде атрибуция қателері бар. Аймақ Азамат соғысы дәуірінде және Одаққа жақын Мэриленд губернаторы Томас Холлидей Хикстің туған жері болды. Хикс Мэриленд губернаторы болып сайлануға дейін бірнеше сайланған лауазымдарда қызмет етті. Ол ұлттық деңгейдегі соңғы белгілі виг саясаткері болды. Кейін ол Америкалық нативист партиясының мүшесі (кейде "Білушілер партиясы" деп те аталады) болды және өмірінің соңғы жылдарында губернатор және АҚШ сенаторы болып қызмет етті. Ол Мэрилендтің Одақтан бөлінуден бас тартуына ықпал еткені үшін маңызды тұлға саналады. Қала 1783 жылға дейін орналасқан, сол кезде штат заңнамасы "Жаңа нарықтан Венаға дейінгі басты жолдан Майкл Холл Бонвиллдің диірменіне дейін, және содан кейін Кембриджден Венаға дейінгі басты жолмен қиылысқанша" жол төлемін бекітті (Хансонның Мэриленд заңдары 1763-1784, 203-том, 361-бет, 1783, XIV тарау). (Салыстыру бойынша, Дорчестер округі өзінің ұйымдасқан жылын 1668 жыл деп есептейді, бұл ресми құрылудан емес, округ шерифіне жолданған жарлықтың күнінен басталады.)
As of the 2000 census, there were 167 people, 75 households, and 44 families residing in the town. The population density was There were 97 housing units at an average density of The racial makeup of the town was 96.41% White, 2.40% African American, 1.20% from other races. Hispanic or Latino of any race were 2.40% of the population. It was an early locale for education. During the Great Awakening, Methodist preachers generated interest and created a majority of Methodist members in the region. They worked to convince slaveholders to free their slaves, and some did in this region. Changes in agriculture reduced the need for laborers. As a result, this area had one of the state's largest free black populations per capita. Before the war, Methodists in the North and South split over the issue of slavery. Southern Methodists had come to accept it and believed that Christianity could be applied to a system with paternal values of protection. The church split before the war, as Northern Methodists opposed slavery. The town was active during the American Revolutionary War, the War of 1812, and the American Civil War. The granaries of Col. James Sulivane (commissary officer during the American Revolutionary War) and a regiment of militia known as the "New Market Blues" were integral to the County's as well as the colony's/State's efforts in the revolution. The town is notable for an unusually broad span of architectural styles, most dating from the late 18th century through the early 20th century. The town's history spans a period from the pre Columbian to the modern. Much of the Native American Indian remains are thought to be lost. The town was developed along the Nanticoke Indian path from the Choptank Indian "Fort". It became a center of commercial crossroads of the Eastern Shore of Maryland, located on the main north south route. The town had boarding houses, hotels and other such facilities to serve travelers and residents. The "Bramble House," the "Old Brick Hotel," and "The Chesadale" are three that served travelers for more than a century. Construction of a rail line increased travelers to the town, who got off at the depot on the east side. The construction of the "Governor Emerson C. Harrington Bridge", linking Easton to Cambridge and on to Salisbury, made the routes through East New Market secondary to the main flow of traffic. The opening of the bridge was attended by President Franklin Delano Roosevelt, who dedicated the structure. Originally settled by colonists at what had become the juncture of several plantation, the town was named as "New Market", as recorded in a land patent and resurvey granted by patent from the Lord proprietor's land office to James Sulivane in May 1776, just prior to the issuance of the American Declaration of Independence. Some of the older grant names were "York," "Bath," "Westward," "Buckland," "Buckland Regulated," "Debate Enlarged," "Melvill's Meadow," "Sulivane's Meadow," "Hooper's Outlet," and "Anderton's Desire." At this point several of the more prominent families and their homes were located in the midst of what is now the town. Sulivane gained control of some early land grants by purchase, marriage and inheritance over a number of years. With these various parcels, Sulivane created a single tract for which the new survey or re survey was granted. In one section of the new resurvey, Sulivane changed the course of the road that constitutes the southern portion of the main street from its current intersection (Md. routes 14 and 16 as of 2006) to a subsequent bend and now fork in that road. On either side of this section, he platted a series of numbered lots and sold them off as building lots. The vacant lots ran from just south of what is now the intersection of Md. Routes 16 and 14 to a bend of the main street leading out of town and toward Cambridge. The oldest extant structure of European origins may date to the 1690s; it was added on to in the 1790s and became known as "Temperance House", "The Old Brick Hotel", "Mitchell Daffin House", or "House of the Hinges". "Friendship Hall" and "Buckland" have been dated to the mid 18th century. Early histories have erroneously ascribed all of the great early homes to the Sulivane family. Such works as Jones's History of Dorchester County and "The Laskowski Papers" have errors of attribution. The greater area was the home of Civil War era and Union sympathizer Maryland Governor Thomas Holliday Hicks. Hicks served in several different elected offices before being elected Governor of Maryland. He was one of the last nationally prominent Whig office holders. Later, he became a member of the American Nativist Party (sometimes known as the "Know Nothing Party"), and served as governor and as a United States Senator during the last years of his life. He is considered integral to Maryland's refusal to secede from the Union. The town was established as early as 1783, when the State Legislature authorized the payment for a road " from the main road from Newmarket to Vienna to the grist mill of Michael Hall Bonwill, and thence till it intersect the main road from Cambridge to Vienna." (Hanson's Laws of Maryland 1763 1784, Volume 203, Page 361, 1783, CHAP. XIV). (By analogy, Dorchester County marks the year of its organization as 1668, not from a formal creation but from the date on a writ to sheriff of the County of Dorset.)