Modcomp: 1970-80 жылдарғы АҚШ мини-компьютері

Кіріспе

1970-1980 жылдардағы АҚШ-тың шағын компьютерлер өндірушісі

Modcomp, Inc., бастапқыда «Модульдік компьютерлік жүйелер» деп аталған, нақты уақыт қолданбаларына маманданған шағын компьютерлер өндірушісі болды. Олар 1970 жылы Флорида штатының Форт-Лодердейл қаласында құрылған. 1970-ші және 1980-ші жылдары олар 16 және 32 биттік шағын компьютерлер желісін өндірді. 1980-ші жылдары Modcomp қуаттырақ микрокомпьютерлер танымал болғандықтан нарықтағы үлесін жоғалтты, ал Digital Equipment Corporation компаниясының VAX және Alpha жүйелері дамуын жалғастырды. Бүгінгі күні компания Флорида штатының Дирфилд-Бич қаласында кеңсесі орналасқан CSPi Technology Solutions жүйелер интеграторы ретінде табысты қызмет етеді.

Құрылтайшылар

Modcomp-тың негізін қалаушылар басым көпшілігі Жүйелік Инженерлік Зертханаларынан шыққан. Олар Кен Харпл, Сеймор Шварц, Рей Матсон, Джо Годфри және Нил Миллерден тұрды.

Компьютерлер

Олардың алғашқы компьютері 16 биттік Modcomp III болды, ол компания құрылғаннан кейін көп ұзамай ұсынылды. Онда 15 жалпы мақсаттағы регистр болды және бастапқыда 16 килобайт (16,384 байт) көлемді, 18 микрондық магниттік өзекті жадымен, 800 нс цикл уақытымен жабдықталды, ал көлемін 128 килобайтқа (131,072 байт) дейін кеңейтуге болады. Modcomp I кішірек қолданбалар үшін жасалған, оның құрамында тек 3 жалпы мақсаттағы регистр және максимум 64 килобайт (65,536 байт) өзекті жад болды. Бұл машиналар SSI және MSI TTL логикасы негізінде құрастырылған. 1972 жылы ұсынылған Modcomp II, Modcomp III-пен үйлесімді болды, бірақ кейбір LSI тізбектерін пайдаланды. 16 биттік машиналардың негізгі архитектурасы компания атауының мәнісін аңғартатын, пайдаланылмаған операциялық кодтар блогы мен физикалық модулдік құрылымды қамтыды. Modcomp IV – 1974 жылы ұсынылған, жоғары деңгейде үйлесімді 32 биттік машина, оның құрамында беттік жадты басқару блогы болды. Ең төменгі жад конфигурациясы 32 килобайт (32,768 байт) көлемді, ал оны 512 килобайтқа (524,288 байт) дейін кеңейтуге болады, жадқа қол жеткізу уақыты 500-ден 800 наносекундқа дейін ауытқып отырады (жадтың араласуына байланысты). Машинада 240 жалпы мақсаттағы регистр болды, олар 15 регистрден тұратын 16 банк ретінде ұйымдастырылған. MMU құрамында 1024 адрес карталау регистрі болды, олар әрқайсысы 256 беттен тұратын 4 беттік кесте ретінде орналастырылған (егер 128 килобайттан (131,072 байт) кішірек адрес кеңістіктері қажет болса, осы беттік кестелердің кейбіреулерін одан әрі бөлуге болады). Бағдарламаның күйі туралы екі сөздік өрістер қолданыстағы белсенді регистрлік банк пен беттік кестені таңдау үшін қолданылды. Машинада екі сатылы конвейерлік CPU және қозғалатын нүктелі құрылғы болды. Көптеген жағынан Modcomp IV, VAX-қа бәсекелес бола алатын әлеуетке ие болды, бірақ процеске арналған адрес кеңістігі 64K 16 биттік сөздермен шектелген; MMU тұрғысынан қарағанда, 256 бет, әрқайсысы 256 сөзден тұрады. 1978 жылдан бастап Modcomp IV, Modcomp Classic-пен алмастырылды; алғашқы Classic үлгісі 7810 болды. Бұл Modcomp IV-пен үйлесімділікті сақтап, 32 биттік адрестеуді толық қолдады. Кейінгі 9250 және 9260 үлгілері 16 биттік және 32 биттік қосымшаларды қолдауды жалғастырды.

Their first computer was the 16 bit Modcomp III, introduced shortly after the company was founded. This had 15 general purpose registers, and was initially offered with a 16 kilobyte (16,384 bytes), 18 mil magnetic core memory with an 800 ns cycle time, expandable to 128 kilobytes (131,072 bytes). The Modcomp I followed for smaller applications, with only 3 general purpose registers and a maximum of 64 kilobytes (65,536 bytes) of core. These machines were based on SSI and MSI TTL logic. The Modcomp II, introduced in 1972, maintained compatibility with the Modcomp III, while using some LSI circuits. The core architecture of the 16 bit machines included blocks of uncommitted opcodes and provisions for physical modularity that hint at the reasoning behind the company name. The Modcomp IV was an upward compatible 32 bit machine with a paged memory management unit introduced in 1974. The minimum memory configuration was 32 kilobytes (32,768 bytes), expandable to 512 kilobytes (524,288 bytes),
with access times of 500 to 800 nanoseconds (varying because of memory interleaving). The machine had 240 general purpose registers, addressable as 16 banks of 15 registers. The MMU contained 1024 address mapping registers, arranged as 4 page tables of 256 pages each (some of these page tables could be further subdivided if address spaces smaller than 128 kilobytes (131,072 bytes) were needed). Fields of the Program Status Doubleword were used to select the current active register bank and page table. The machine had a two stage pipelined CPU, and a floating point unit. In many regards, the Modcomp IV had potential as a competitor for the VAX, although the address space per process was limited to 64K 16 bit words; 256 pages of 256 words each, from the perspective of the MMU. Beginning in 1978, the Modcomp IV was replaced by the Modcomp Classic; the first Classic model was the 7810. This retained compatibility with the Modcomp IV, while offering full support for 32 bit addressing. The later 9250 and 9260 continued to support both 16 bit and 32 bit applications.

Операциялық жүйелер

Бұл машиналарды Modular Applications eXecutive операциялық жүйелер тобы қолдады. MAX I – процестердің белгілі бір жиынтығын, бірыңғай жад суретіне біріктірілген, нақты уақыт мониторы болды. Бұл көптеген кіріктірілген жүйелердің қажеттіліктерін қанағаттандырды. MAX II – нақты уақыт кеңейтімдері бар, топтық дискілік операциялық жүйе болды. Ол бағдарламаны әзірлеу үшін фоно режимде қолданылуы мүмкін, ал алдыңғы план процестері нақты уақыт жүктемелерін өңдеуге арналды. Бұл жүйелер үзіліс бойынша алдын ала басымдықпен кестелеуді қолданды. MAX III (16 биттік машиналар үшін) және MAX IV (Modcomp IV үшін) бірнеше интерактивті пайдаланушылармен жұмыс істеуге мүмкіндік берді.

Қолданбалар

Modcomp-тың алғашқы сатылымдарының көп бөлігі NASA ғарыш зондтарынан деректерді қадағалау және жинауға арналған еді, ал 1980 жылдары олар Кейп Канавералдағы ғарыс шаттлын ұшыру кешенін басқару үшін 250 Modcomp II жүйелерінен тұратын желіні ұсынды, сондай-ақ JSC-дегі SAIL-дағы SET-ті T 30-ға дейін басқарды, одан кейін басқару бір IBM мейнфрейміне берілді. Ғарыш өнеркәсібінен тыс, бұл жүйелер мұнай өңдеу зауыттарында да, мұнай алаптарында да, сондай-ақ жалпы өндірістік автоматтандыруда мұнай өнеркәсібінде ерекше танымал болды. Standard Oil және Shell мұнай компаниялары 1970 жылдары Modcomp жабдықтарын кеңінен пайдаланды.