Вегревиль сайлау округінің тарихы

Кіріспе

Вегревилл – Альберта провинциясының бұрынғы сайлау округі, 1909 жылдан 1963 жылға дейін және 1971 жылдан 1993 жылға дейін Альберта заңнамалық жиналысына бір депутат сайлауға мандатталған.

Шекаралық тарихы

Вегревилл 1909 жылы Заң шығарушы жиналыстағы орын санын шамамен екі есеге арттыру аясында Вермильон ауданының солтүстік-батыс бөлігінен құрылды. Уақыт өте келе, оның шекарасы бірнеше рет түзетілді, Вегревилл қаласының төңірегіндегі аумаққа дейін тарылды. 1963 жылы Вегревилл Брюс ауданының бір бөлігімен біріктіріліп, Вегревилл-Брюс ауданын құрады, бірақ одан кейін болған қайта бөлу кезінде ауданның шекарасы көп өзгермеді және Вегревилл деп аталды. 1993 жылы бұл сайлау округі жойылды, көбінесе Вегревилл-Викинг округіне қосылды, ал кішкентай бөлігі Вермильон-Ллойдминстер округіне берілді.

Өкілдік тарихы

Вегревилл (және Вегревилл Брюс) көбінесе бағыт беруші округ болды, 1982 жылға дейін оппозициялық партия оны бір рет қана ұтып алды. Оның алғашқы депутаты Джеймс Бисмарк Холден болды, ол бұрын либералдар партиясынан Вермилион округінің депутаты болып қызмет еткен. Ол Вегревиллде бір мерзім қызмет етіп, 1913 жылы зейнетке шықты. Оның орнын Жозеф Маккалум иеленді, ол 1913 және 1917 жылдары либералдар партиясынан Вегревиллді аз айырмашылықпен жеңіп алды, бірақ округті үкімет үшін сақтап қалды. Дегенмен, 1921 жылы ол Альберта Біріккен фермерлері партиясының үміткері Арчи Мэтисоннан жеңілді, партия билікке келе жатқанда. Мэтисон UFA үкіметінде белсенді депутат болды, өзінің үкіметінің тыйым салу және евгеника саясатына қарсы шығып, үш мерзімі бойы жергілікті мүдделерді қырағылықпен қорғады. Алайда, 1935 жылы UFA биліктен қуылғанда, Мэтисонды Әлеуметтік несие партиясының үміткері Джеймс Макферсон жеңіліске ұшыратты, дауыс берудің бірінші турында үшінші орын алды. Макферсон бір мерзім ғана қызмет етті. 1940 жылы Әлеуметтік несие партиясының үміткері Джордж Войткив екінші турда жеңіске жетіп, орынды иеленді. Мэтисон да осы сайлауда орынды қайта иеленуге тырысты, бұл жолы CCF партиясынан үміткер ретінде, бірақ тағы да үшінші орын алды. Войткив та бір мерзім ғана қызмет етті, бірақ 1944 жылы CCF партиясының күшті қарсылығына қарамастан, Әлеуметтік несие партиясының үміткері Майкл Понич қайтадан орынды жеңіп алды. 1948 жылы Понич тағы да жеңіске жетті, бірақ 1952 жылы тағы да тартысты жарысқа қатысты. 1955 жылы Стэнли Рузицки екінші турда Поничті жеңіп, Кооперативтік Комонвелл федерациясы үшін орынды жеңіп алды. Жауап ретінде Әлеуметтік несие үкіметі ауылдық округтердегі екінші турды жойды және провинция бойынша бірінші кезектен кейін сайлау жүйесін енгізді. Рузицкий кейіннен 1959 жылы Әлеуметтік несие партиясының үміткері Алекс Гордейден жеңілді. Гордейдің бірінші мерзімінен кейін Вегревилл Брюс округімен біріктірілді, ол Вегревилл Брюс жаңа округінде қайта сайлануға түсті. Ол онда екі мерзім қызмет етті, ал Вегревилл 1971 жылы қайтадан жеке округ ретінде құрылды. Гордей Вегревиллде қайта сайлануға түскенде, ол Гарри Стром үкіметімен бірге Прогрессивті консерваторлар партиясынан жеңілді. Джон Батиук орынды үлкен артықшылықпен жеңіп алды және төрт мерзім қызмет етіп, округ тарихында ең ұзақ қызмет еткен депутат атанды. 1986 жылы Батиук қайта сайлануға түспеуді шешкенде, бос орынды Жаңа демократтық партияның өкілі Дерек Фокс жеңіп алды. Ол 1993 жылға дейін екі мерзім қызмет етті, осы жылы округ таратылды, ал болашақ премьер-министр Эд Стелмах Вегревилл Викинг жаңа округінде жеңіске жетті. 2016 жылғы мәліметтер бойынша, Фокс Альберта Жаңа демократтық партиясынан ауылдық округті екі мерзім бойы сақтап қалған соңғы өкілі болып табылады.

Vegreville (and Vegreville Bruce) was mostly a bellwether riding, having been held by an opposition party only once until 1982. Its first MLA was James Bismark Holden, who had already served as MLA for Vermilion for the Liberals. He served one term in Vegreville and retired in 1913. His successor was Joseph McCallum, who won Vegreville for the Liberals by a much smaller margin in 1913 and 1917 but nonetheless held the district for the government. However, in 1921, he was soundly defeated by United Farmers of Alberta candidate Archie Matheson in their party's rise to power. Matheson was a vocal backbencher in the UFA government, opposing his own government's stances on prohibition and eugenics, and aggressively advocating for local interests during his three terms. However, Matheson was in turn soundly defeated by Social Credit candidate James McPherson when the UFA was swept out of power in 1935, placing third in the first round of voting. McPherson served only one term. In 1940, Social Credit held the seat with candidate George Woytkiw winning on the second round. Matheson ran in this election as well in an attempt to re take the seat, this time as a CCF candidate, but placed third again. Woytkiw also served only one term, but Social Credit candidate Michael Ponich held the seat again in 1944, despite a strong challenge by the CCF. Ponich won again in a landslide in 1948, but faced another close race in 1952. In 1955 Stanley Ruzycki defeated Ponich in the second round of voting to take the seat for the Co Operative Commonwealth Federation. In response, the Social Credit government abolished instant runoff voting in rural ridings and introduced first past the post voting across the province. Ruzycki was subsequently defeated by Social Credit candidate Alex Gordey in 1959. After Gordey's first term, Vegreville was merged with Bruce, and he chose to run again in the new riding of Vegreville Bruce. He served two terms there, and Vegreville was reinstated in 1971. Running again in Vegreville, Gordey would be defeated along with Harry Strom's government by the Progressive Conservatives. John Batiuk won the seat by a significant margin, and went on to serve four terms, becoming the longest serving MLA in the district's history. When Batiuk chose not to run again in 1986, the open seat was picked up by New Democrat Derek Fox. He served two terms until the riding was abolished in 1993, and was defeated by future premier Ed Stelmach in the new riding of Vegreville Viking. As of 2016, Fox is the last Alberta New Democrat to have held a rural seat for two successive terms.