Мичиган штатындағы Ист-Джордан қаласының тарихы мен географиясы
East Jordan, Michigan
Ест-Жордан, Мичиган штатындағы шағын қала. 2020 ж. халық саны 2239. Шарлевуа көлінің оңтүстік жағасында, Жордан өзенінің құйылысында орналасқан. EJ компаниясының штаб-квартирасы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Шығыс Иордания – Мичиган штатының Шарлевоа округіндегі қала. 2020 жылғы халық санауы бойынша халқы 2 239 адамды құрайды. Қала Шарлевоа көлінің оңтүстік саласының соңында, Иордан өзенінің құйылатын жерінде орналасқан. Бұрынғыда Шығыс Иордания темір жұмысы деп аталған, халықаралық компания EJ-дің бас кеңсесі Шығыс Иорданияда орналасқан. EJ 1883 жылы Шығыс Иорданияда негісталған.
East Jordan is a city in Charlevoix County in the U. S. state of Michigan. The population was 2,239 at the 2020 census. The city is at the end of the south arm of Lake Charlevoix at the mouth of the Jordan River. The corporate headquarters of EJ, an international company formerly known as East Jordan Iron Works, is located in East Jordan. EJ was founded in East Jordan in 1883.
Тарих
Бұл аймақты алғаш рет 1873 жылы канадалық Уильям Эмпи қоныстанды. Ол 1874 жылы Шарлево көлінің ең оңтүстік нүктесіндегі Иордан өзенінің сағасына бірінші дүкенін салды. 1878 жылдың 31 мамырында пошта бөлімі ашылғанда, ол алғашқы пошта бастығы болды. Қоғам жақын орналасқан Оңтүстік Арм ауылын өз ішіне қосып алды және 1887 жылы Шығыс Иордания ауылы ретінде құрылды. 1911 жылы қала мәртебесіне ие болды. Шығыс Иордания жылдам дамыды, 1890 жылға қарай қазіргі EJ деп белгілі үлкен темір өнеркәсіп компаниясымен мақтанды. Қалаға екі теміржол қызмет көрсетті. Осы екі теміржол байланысының және Шарлевоик көлі арқылы Мичиган көліне жүк жіберу мүмкіндігінің арқасында Шығыс Иордания тез арада маңызды өндіріс орталығына айналды. Бүгінгі күні қалада төрт өнеркәсіптік корпорация әлі де жұмыс істеп тұр. 1899 жылы Детройт және Шарлевоа темір жолы қаланың шығыс жағынан өтетін магистральдық жолын салды, ал 1901 жылы Шығыс Иордания және Оңтүстік темір жолы қаланың батыс жағында жұмысын бастады. 1932 жылы Детройт және Шарлевоа темір жолы тоқтатылды, ал Шығыс Иордания және Оңтүстік темір жолы 1961 жылы Шығыс Иордания темір зауыты теміржол арқылы тасымалдауды тоқтатқаннан кейін жабылды. Шығыс Иорданияда тарихи ескерткіштердің ұлттық тізіліміне енген екі нысан бар. Шығыс Иордания ағаш өңдеу компаниясының дүкен ғимараты мен Вотруба блогы екеуі де 1899 жылы салынған және қаланың орталық ауданында біріне-бірі жақын орналасқан.
The area was first settled by Canadian William Empey in 1873. He built the first store here in 1874 at the mouth of the Jordan River at the southernmost point of Lake Charlevoix. He became the first postmaster when a post office opened on May 31, 1878. The community absorbed the nearby village of South Arm and incorporated as the village of East Jordan in 1887. It incorporated as a city in 1911. East Jordan grew quickly, and by 1890, it boasted a large ironworks company now known as EJ. The city was serviced by two railroads. With these two railroad connections, and the ability to ship cargo up Lake Charlevoix to Lake Michigan, East Jordan quickly grew into a major manufacturing center. To this day, four industrial corporations still operate within the town. In 1899, the Detroit and Charlevoix Railroad built their mainline through the East side of the city, and in 1901, the East Jordan and Southern Railroad began operations on the western end of the city. In 1932, the Detroit and Charlevoix was abandoned, and the East Jordan and Southern closed in 1961 after the East Jordan Iron Works ended shipping by rail. East Jordan contains two listing on the National Register of Historic Places. The East Jordan Lumber Company Store Building and the Votruba Block were both built in 1899 and are located next to each other in the city's downtown area.
География
АҚШ Халық санағы бюросы мәліметтері бойынша, қаланың жалпы ауданы 3,92 шаршы миль (10 км²), оның ішінде 3,00 шаршы миль (8 км²) құрлық, ал 0,92 шаршы миль (2 км²) (23,47%) су алабын құрайды.
According to the U. S. Census Bureau, the city has a total area of 3.92 square miles (10 km2), of which 3.00 square miles (8 km2) is land and 0.92 square miles (2 km2) (23.47%) is water.
2010 жылғы санақ
2010 жылғы халық санауы бойынша қалада 2 351 адам, 952 үй шаруашылығы және 613 отбасы тұрды. Халық тығыздығы 1 189 тұрғын үй бірлігін құрады. Қала тұрғындарының нәсілдік құрамы: 96,0% ақ нәсілді, 0,2% афроамерикалық, 1,6% американдық үндістер, 0,1% азиялық, 0,3% басқа нәсілдерден және 1,8% екі немесе одан көп нәсілді. Кез келген нәсілге жататын испан немесе латын американдықтары халықтың 2,3% құрады. 952 үй шаруашылығының 35,6% 18 жасқа дейінгі балаларымен бірге тұрды, 43,2% бірге тұратын некедегі жұбайлар, 14,3% күйеуі жоқ әйелдер, 6,9% күйеуі жоқ ерлер және 35,6% отбасы емес. Барлық үй шаруашылықтарының 29,7% жеке адамдардан тұрды, ал 13,5% 65 жасқа толған немесе одан асқан жалғыз тұратын адамдарды құрады. Үй шаруашылығының орташа мөлшері 2,46 адамды, ал отбасының орташа мөлшері 3,01 адамды құрады. Қаладағы орташа жас 37,1 жасқа тең. Тұрғындардың 27,1% 18 жасқа дейін, 7,8% 18 мен 24 жас аралығында, 25,4% 25 пен 44 жас аралығында, 24,5% 45 пен 64 жас аралығында және 15,2% 65 жасқа толған немесе одан асқандарды құрады. Қала тұрғындарының жыныстық құрамы: 48,7% ерлер және 51,3% әйелдер.
As of the census of 2010, there were 2,351 people, 952 households, and 613 families residing in the city. The population density was There were 1,189 housing units at an average density of The racial makeup of the city was 96.0% White, 0.2% African American, 1.6% Native American, 0.1% Asian, 0.3% from other races, and 1.8% from two or more races. Hispanic or Latino people of any race were 2.3% of the population. There were 952 households, of which 35.6% had children under the age of 18 living with them, 43.2% were married couples living together, 14.3% had a female householder with no husband present, 6.9% had a male householder with no wife present, and 35.6% were non families. 29.7% of all households were made up of individuals, and 13.5% had someone living alone who was 65 years of age or older. The average household size was 2.46 and the average family size was 3.01. The median age in the city was 37.1 years. 27.1% of residents were under the age of 18; 7.8% were between the ages of 18 and 24; 25.4% were from 25 to 44; 24.5% were from 45 to 64; and 15.2% were 65 years of age or older. The gender makeup of the city was 48.7% male and 51.3% female.