Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Маршрутты улау – компьютерлік желілерде маршруттаушының жарамсыз болған маршрут арқылы пакеттерді жіберуін болдырмау әдісі. Компьютерлік желілердегі қашықтық-векторлық маршруттау протоколдары маршрутты басқа маршруттаушыларға маршруттың қолжетімді еместігін және олардың маршруттау кестелерінен алынып тасталуы керектігін көрсету үшін маршрутты улауды пайдаланады. Split horizon with poison reverse-тен айырмашылығы, маршрутты улау желідегі барлық түйіндерге қолжетімсіз хоптар санымен жаңартуларды дереу жіберуді қамтамасыз етеді. Протокол жарамсыз маршрутты анықтағанда, желідегі барлық маршруттаушыларға бұрыс маршруттың шексіз (∞) маршрут метрикасы бар екені туралы хабарланады. Бұл жарамсыз маршруттағы барлық түйіндерді шексіз алыс етеді, нәтижесінде маршруттаушылардың ешқайсысы жарамсыз маршрут арқылы пакеттерді жібермейді. RIP сияқты кейбір қашықтық-векторлық маршруттау протоколдары трафиктің мақсатқа жету үшін қанша маршруттаушы арқылы өту керектігін анықтау үшін максималды хоп санын пайдаланады. Әрбір маршрутқа хоп саны тағайындалады, ол маршруттау ақпараты маршруттаушыдан маршруттаушыға берілгенде артады. Хоп саны рұқсат етілген максималды санды асып кетсе, маршрут қолжетімсіз деп есептеледі. Маршрутты улау – басқа маршруттаушының маршруттау кестелеріндегі ескірген маршруттау ақпаратын оның хоп санын қолжетімсіз (рұқсат етілген максималды хоп санынан жоғары) етіп өзгерту және маршруттау жаңартуын жіберу арқылы жылдам жою әдісі. RIP жағдайында максималды хоп саны 15-ке тең, сондықтан маршрутты улау үшін оның хоп саны 16-ға өзгертіліп, қолжетімсіз деп белгіленеді және маршруттау жаңартуы жіберіледі. Егер бұл жаңартулар жоғалса, желідегі кейбір түйіндер маршруттың жарамсыз екенін білмей қалуы мүмкін, содан кейін олар пакеттерді бұрыс маршрут арқылы жіберуге тырысып, маршруттау циклы деп аталатын мәселені тудыруы мүмкін. Сондықтан, маршрутты улау қате маршруттың жарамдылығын жалған түрде қалпына келтіру үшін жаңарту хабарламаларын ұстаумен бірге қолданылады. Бұл маршруттау циклдарын болдырмай, желінің жалпы тиімділігін арттырады.
Route poisoning is a method to prevent a router from sending packets through a route that has become invalid within computer networks. Distance vector routing protocols in computer networks use route poisoning to indicate to other routers that a route is no longer reachable and should not be considered from their routing tables. Unlike the split horizon with poison reverse, route poisoning provides for sending updates with unreachable hop counts immediately to all the nodes in the network. When the protocol detects an invalid route, all of the routers in the network are informed that the bad route has an infinite (∞) route metric. This makes all nodes on the invalid route seem infinitely distant, preventing any of the routers from sending packets over the invalid route. Some distance vector routing protocols, such as RIP, use a maximum hop count to determine how many routers the traffic must go through to reach the destination. Each route has a hop count number assigned to it which is incremented as the routing information is passed from router to router. A route is considered unreachable if the hop count exceeds the maximum allowed. Route poisoning is a method of quickly forgetting outdated routing information from other router's routing tables by changing its hop count to be unreachable (higher than the maximum number of hops allowed) and sending a routing update. In the case of RIP, the maximum hop count is 15, so to perform route poisoning on a route its hop count is changed to 16, deeming it unreachable, and a routing update is sent. If these updates are lost, some nodes in the network would not be informed that a route is invalid, so they could attempt to send packets over the bad route and cause a problem known as a routing loop. Therefore, route poisoning is used in conjunction with holddowns to keep update messages from falsely reinstating the validity of a bad route. This prevents routing loops, improving the overall efficiency of the network.