Фрэнк Синатраның «Only the Lonely» альбомы – 1958 жылғы лирикалық хиттер жинағы. Capitol Records арқылы жарық көрген бұл альбом, Синатраның ең жақсы туындысы саналады.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Фрэнк Синатраның «Only the Lonely» үшін ән айтады (сондай-ақ «Sings for Only the Lonely» немесе жай ғана «Only the Lonely» деп те аталады) – американдық әнші Фрэнк Синатраның он бесінші студиялық альбомы. Ол 1958 жылдың 8 қыркүйегінде Capitol Records лейблы арқылы жарық көрді. Альбом Синатраның бұрынғы «In the Wee Small Hours» (1955) және «Where Are You?» (1957) альбомдарына ұқсас формула бойынша құрастырылған, көңілді әндер жинағынан тұрады. Джон Роквеллдің «Синатра: Американдық классик» кітабында айтылғандай, 1970-ші жылдардың ортасында бір кеште оған жазған әндерінің ішінде сүйікті альбомы бар ма деп сұрағанда, Синатра ойланбастан «Only the Lonely» альбомын таңдады. Альбомның жаппасы Николас Волпе салған, ол осы суреті үшін «Грэмми» сыйлығын жеңіп алды. Суретте Синатра мұңды, Пальяччи клоуны сияқты бейнеленген. Альбомның артқы жағында Синатраның жиі кездесетін визуалды мотивтерінің бірі – шам бағанасы бейнеленген.
Frank Sinatra Sings for Only the Lonely (also known as Sings for Only the Lonely or simply Only the Lonely) is the fifteenth studio album by American singer Frank Sinatra. It was released on September 8, 1958, through Capitol Records. The album consists of a collection of torch songs, following a formula similar to Sinatra's previous albums In the Wee Small Hours (1955) and Where Are You? (1957). According to John Rockwell's book, Sinatra: An American Classic, when asked at a party in the mid 1970s if he had a favorite album among his recordings, without hesitation, Sinatra chose Only the Lonely. The album's front cover was painted by Nicholas Volpe, who won a Grammy Award for the painting. The painting features Sinatra as a sullen, Pagliacci like clown. Sketched on the album's back cover is one of Sinatra's recurrent visual motifs: a lamppost.
Өмірбаян
Синатра альбомды аранжировщик Гордон Дженкинспен бірге жазуды жоспарлаған еді, олар бұрын «Where Are You?» жұмысында бірге жұмыс істеген. Дженкинс сол кезде қол жетімді болмағандықтан, Синатра оның көптен бергі әріптесі Нельсон Риддлмен жұмыс істеуді шешті. Риддлдің басшылығымен өткен бірінші сессияда (1958 жылдың 5 мамыры) жазылған үш трек пайдаланылмады, ал 29 мамыр күнгі келесі сессияны Риддл Нат Кинг Кольмен бұрыннан жоспарланған турнеге кеткеннен кейін Феликс Слаткин басқарды, бірақ оның есімі көрсетілмеді. Риддл осы оқиғалар туралы: «Егер мен мұндай оқиғаларды музыкамен байланыстыра алсам, онда бәлкім «Only the Lonely» осының нәтижесі болды» деді. «Frank Sinatra Sings for Only the Lonely» альбомы – моно және стерео нұсқаларын жазу үшін жеке жабдықтар қолданылған соңғы Синатраның Capitol альбомы. Алғашқы моно альбомда 12 трек болса, алғашқы стерео нұсқасында 10 трек болды. Алғашқы стерео нұсқасында «It’s a Lonesome Old Town» және «Spring is Here» тректері болмады, бірақ альбомның кейінгі стерео қайта шығарылымдарында барлық 12 түпнұсқа тректер қолданылды.
Sinatra had planned to record the album with arranger Gordon Jenkins, with whom he had worked on Where Are You?. Since Jenkins was unavailable at the time, Sinatra chose to work with his frequent collaborator, Nelson Riddle. The three tracks conducted by Riddle at the would be first session (May 5, 1958) were not used, and the subsequent May 29 session was conducted by Felix Slatkin, uncredited, after Riddle went on a pre arranged tour with Nat King Cole. Of these events, Riddle remarked: "If I can attach events like that to music perhaps Only the Lonely was the result." Frank Sinatra Sings for Only the Lonely was the final Sinatra Capitol album to be recorded using separate equipment for the mono and stereo versions. The original mono album had 12 tracks, while the original stereo version had only 10 tracks. The original stereo version did not include "It’s a Lonesome Old Town" and "Spring is Here", though subsequent stereo reissues of the album used all 12 original tracks.
Қабылдау
2000 жылы Колин Ларкиннің "Барлық уақыттың ең жақсы 1000 альбомы" тізімінде 125-ші орынға ие болды. Q журналы "Only the Lonely" альбомын "Барлық уақыттың ең үздік 15 стoner альбомы" тізімінде бірінші орынға қойды. Альбом 120 апта бойы Billboard поп-альбомдар тізімінде бірінші орынды иеленді және шығуына шамамен төрт жыл өткен соң, 1962 жылдың 21 маусымында алтын сертификат алды. Биограф Питер Дж. Левинсон атап көрсеткендей, "Нелсон альбомдағы музыканың мәнін жеткізу үшін бірнеше аспаптық солистерді таңдады. Гарри Эдисон 'Willow Weep for Me' әнінде өзінің ресми емес жағын көрсетті. Көшпенді тромбоншы Рэй Симс, Лес Браун мен Гарри Джеймстің белгілі емес солисі және джаз тенор саксофонисі 'Зуот' Симстің ағасы, өзінің ұзақ мансабындағы ең жақсы жазбаларын мағыналы сололармен ұсынды. Билл Миллер бірнеше әдемі фортепиано сололарын орындады."
In 2000 it was voted number 125 in Colin Larkin's All Time Top 1000 Albums. Q Magazine placed Only the Lonely at #1 on the "15 Greatest Stoner Albums of All Time". The album also peaked at #1 on Billboard′s pop album chart during a 120 week chart run, and was certified Gold on June 21, 1962, nearly four years after its release. As noted by biographer Peter J. Levinson, "Nelson chose several instrumental soloists to communicate the essence of the music on the album. Harry Edison showed the somber side of his playing on 'Willow Weep for Me.' The late, great trombonist Ray Sims, the unsung soloist with Les Brown and Harry James and brother of jazz tenor saxophonist stalwart 'Zoot' Sims, delivered the finest recording work of his long career with a brace of meaningful solos. Bill Miller contributed several beautifully conceived piano solos."
Гремми сыйлығы
1959 жылы алғашқы Гремми марапатында Синатра бес Гремми сыйлығына ие болды. «Frank Sinatra Sings for Only the Lonely» және 1958 жылы жарық көрген Синатраның тағы бір альбомы «Come Fly with Me» «Жыл альбомы» номинациясына ұсынылды, ал «Frank Sinatra Sings for Only the Lonely» альбомы «Үздік альбом мұқабасы» номинациясы бойынша Гремми сыйлығын жеңіп алды.
Sinatra was nominated for five Grammy Awards at the inaugural Grammy Awards in 1959. Frank Sinatra Sings for Only the Lonely and Sinatra's other album released in 1958, Come Fly with Me, were nominated for the Album of the Year, and Frank Sinatra Sings for Only the Lonely won the Grammy Award for Best Album Cover.