Майкл ЛаВальер: Америкалық бейсболшының өмірі мен мансабы

Кіріспе

Майкл Юджин ЛаВаллиер (18 тамыз, 1960 жылы туған) – американдық бұрынғы кәсіби бейсбол ойыншысы, қақпашы. Ол Басты Лига бейсболында (MLB) «Филадельфия Филлис», «Сент-Луис Кардиналс», «Питтсбург Пиратс» және «Чикаго Уайт Сокс» командалары үшін ойнады.

Әуесқой мансап

ЛаВаллиер Массачусетс Лоуэлл университетінде бейсбол ойнады және 1982 жылы тәмамлады. Ол 1996 жылы университеттың спорттық даңқ залына енгізілді. 1981 жылы ол Кейп-Код бейсбол лигасының «Ярмут-Деннис Ред Сокс» командасында студенттік жазғы бейсбол ойнады.

Кәсіби мансап

Филадельфия Филлиз клубымен 1981 жылы аматорлық еркін агент ретінде келісімшартқа отырды, ЛаВаллиер үшінші базамен бастады, бірақ 1982 жылы қақпашыға ауыстырылды. 1984 жылғы маусымда шартты келісім бойынша Сент-Луис Кардиналс клубына жіберілді. 1985 жылы «Кардиналс» клубымен еркін агент ретінде келісімшартқа отырған ЛаВаллиер екі жыл клубта ойнады, оның ішінде Әлем сериясына қатысты. База ұрлауға тырысқан ойыншыларды ұстауға өте жақсы қабілеті болды және 1987 жылы «Алтын қолғап» сыйлығын жеңіп алды. Мансабында база ұрлауға тырысқан ойыншылардың 36,8%-ын тоқтатып қалды. 1987 жылғы жаттығу кезеңінде ЛаВаллиер Энди Ван Слайк пен Майк Даннмен бірге Питтсбург Пиратс клубына, қақпашы Тони Пеньяға айырбасталды. ЛаВаллиер мен Ван Слайк кейіннен 1990-жылдардың басында Пиратс клубының өте табысты командаларының негізгі ойыншыларына айналды, сол кезде Питтсбург 1990 жылдан 1992 жылға дейін үш рет Ұлттық лиганың чемпионат сериясына қатысты. Пиратс NLCS-дегі үш кездесуінде де жеңілді, 1990 жылы әлем чемпионы атанған Цинциннати Редс клубына, ал 1991 және 1992 жылдары Атланта Брейвс клубына. 1992 жылғы NLCS-де ЛаВаллиер 7-ші ойынның әйгілі соңғы сәтіне қатысты, онда Атлантаның бірінші базасы (және бұрынғы Пиратс ойыншысы) Сид Брим сырғып, ЛаВаллиердің белгісінен сәл бұрын жеңіс голын соқты. ЛаВаллиер Бримді таңбалап үлкергенін айтады, Бримнің аяғы базадан көтеріліп, артқы аяғына белгі салғанын мәлімдейді. 1993 жылғы маусымда ЛаВаллиер Питтсбург клубынан босатылып, Чикаго Уайт Сокс клубымен келісімшартқа отырды. Уайт Сокс Америка лигасының Батыс дивизионында жеңімпаз атанды, бірақ АЛС-та әлем чемпионы атанған Торонто Блю Джейс клубына жеңілді. ЛаВаллиер Чикагода тағы екі маусым ойнап, содан кейін карьерасын аяқтады. Қазірде жасөспірімдер құрамасының жаттықтырушысы және Флорида штатының Брэдэнтон қаласындағы IMG академиясында қақпашылық және соғу өнерін үйретеді. 12 маусымда өткізген 879 ойында ЛаВаллиер .268-дік орташа көрсеткіш көрсетті (2473-тен 663). Қорғаныс бойынша қақпашы ретінде .992-лік көрсеткішті тіркеді. 11 плей-офф ойынында .200 (25-тен 5) соқты, 2 ұпай, 1 RBI және 6 серуен жасады.

Signed by the Philadelphia Phillies as an amateur free agent in 1981, LaValliere started out as a third baseman but was converted to catcher in 1982. He was sent to the St. Louis Cardinals during the 1984 season as part of a conditional deal. Signing with the Cards as a free agent in 1985, LaValliere spent two years with the club, which included a trip to the World Series. Excellent at throwing out potential base stealers, he won a Gold Glove award in 1987. For his career, he threw out 36.8% of potential base stealers. In spring training of the 1987 season, LaValliere was traded to the Pittsburgh Pirates alongside Andy Van Slyke and Mike Dunne in exchange for fellow catcher Tony Peña. LaValliere and Van Slyke later became stalwarts on the hugely successful Pirates teams of the early 1990s, when Pittsburgh went to three consecutive National League Championship Series from 1990 to 1992. The Pirates lost in all three of their NLCS appearances, in 1990 to the eventual World champion Cincinnati Reds and in 1991 and 1992 to the Atlanta Braves. In the 1992 NLCS, LaValliere was involved in the famous final play of Game 7, as Atlanta first baseman (and former Pirate) Sid Bream slid and just barely beat LaValliere's tag to score the Series winning run for the Braves. LaValliere contends that he tagged Bream out, claiming that Bream's foot popped up over home and he tagged his back leg. During the 1993 season, LaValliere was released by Pittsburgh, and signed a contract with the Chicago White Sox. The White Sox won the American League West division title, but lost in the ALCS to the eventual World champion Toronto Blue Jays. LaValliere spent two more seasons in Chicago before retiring. He is a junior varsity coach and teaches catching and hitting at IMG Academy in Bradenton, Florida. In 879 games over 12 seasons, LaValliere posted a .268 batting average (663 for 2473) with 185 runs, 18 home runs, 294 RBI and 321 bases on balls. Defensively, he recorded a .992 fielding percentage as a catcher. In 11 postseason games, he hit .200 (5 for 25) with 2 runs, 1 RBI and 6 walks.