Кіріспе

Фосфорин – фосфордан тұратын екі өлшемді материал. Ол қара фосфордың бір қабатынан құралған, фосфордың ең тұрақты аллотропты түрі. Фосфорин графенге (бір қабатты графитке) ұқсас. Екі өлшемді материалдардың арасында фосфорин графенмен бәсекелеседі, себебі оның нөлдік емес негізгі энергиялық аралыққа ие, оны кернеу және қабаттағы қабаттар саны арқылы өзгертуге болады. Фосфорин алғаш рет 2014 жылы механикалық бөліп алу арқылы оқшауланды. Сұйық эксфолиация – фосфориннің кең көлемде өндірілуіне үміт беретін әдіс.

Тарих

1914 жылы қара фосфор – фосфордың қабатты, жартылай өткізгіш аллотропы синтезделді. 2014 жылы бірнеше топтар оның оптоэлектроника мен электроникадағы әлеуетіне байланысты зерттеулер жүргізді, себебі оның қалыңдығын өзгерту арқылы реттелетін жолақтық аралыққа, анизотроптық фотоэлектрондық қасиеттеріне және тасымалдаушылардың жылдамдығына ие. Фосфорин бастапқыда графин өндірісінде кеңінен қолданылатын механикалық жару әдісімен алынды. 2023 жылы мышьяк пен фосфорин қоспалары таза фосфоринге қарағанда жоғары тесік жылдамдығын көрсетті және магниттік қасиеттерге ие болды.

Синтез

Фосфорен синтезі маңызды қиындықтар туғызады. Қазіргі уақытта фосфор өндірісінің екі негізгі әдісі бар: скотч таспасын қолдана отырып микросхема жасау.

Скотч таспасын қолдана отырып жасалған микросхемалар 5 минут ішінде 90%-ға дейін жететін өнімділікті көрсетті. Лазерлік фотон қара фосфор кристаллының бетімен әрекеттеседі, нәтижесінде плазма мен еріткіш көпіршіктері пайда болып, қабаттар арасындағы байланысты әлсіретеді. Лазерлік энергияға, еріткішке (этанол, метанол, гексан және т.б.) және сәулелену уақытына байланысты фосфореннің қабат саны мен көлденең өлшемі бақыланады. Көптеген зерттеушілер еріткіштерде фосфореннің жоғары өнімділігін көрсетті, бірақ осы материалдың мүмкіндіктерін толыққанды пайдалану үшін, осы бос наножапырақтарды еріткіштен жүйелі түрде субстраттарға жағу өте маңызды. H. Kaur және авторлар тобы Langmuir-Blodgett әдісін қолданып, бірнеше қабатты жартылай өткізгіш фосфореннің синтезін, интерфейс арқылы басқарылатын реттелуін және одан кейінгі функционалдық қасиеттерін көрсетті. Бұл фосфорен наножапырақтарын әртүрлі тіректерге біріктірудің және осы жапырақтарды электрондық құрылғыларда пайдаланудың қарапайым және әмбебап шешімін ұсынатын алғашқы зерттеу. Сондықтан Langmuir-Blodgett сияқты ылғалды құрастыру әдістері фосфореннің, сондай-ақ басқа да 2D қабатты бейорганикалық материалдардың электрондық және оптоэлектрондық қасиеттерін зерттеу үшін өте құнды жаңа мүмкіндіктер ашады. Қара фосфореннің тұрақтылығы субстратқа өте сезімтал болғандықтан, 2D фосфореннің тікелей эпитаксиялық өсіруі әлі де қиын, бұл теориялық модельдеу арқылы түсіндіріледі.

Құрылымы

Фосфорен қалыңдығына байланысты тікелей энергиялық шығыр жолағына ие, оның мәні көлемдік түрінде 0,3 eV болса, моноқабатта 1,88 eV-қа дейін өзгереді.

Ауа тұрақтығы

Фосфореннің бір үлкен кемшілігі – оның ауадағы тұрақтылығының шектеулі болуы. Ылғалды тартатын фосфордан тұратын және өте жоғары бет-көлем қатынасына ие фосфорен, көзге көрінетін жарық әсерімен су буымен және оттегімен әрекеттесіп, сағаттар ішінде ыдырай бастайды. Ыдырау процесінде фосфорен (қатты күйде) оттегімен/сумен реакцияласып, бетінде сұйық фазадағы қышқыл "көпіршіктерді" пайда етеді, содан кейін буланып (буға айналып) толық жоғалады (S B V ыдырауы) және жалпы сапасын күрт төмендетеді.

Батарея электроды

Фосфорен литий-ионды аккумуляторлар сияқты қайта зарядталатын аккумуляторлар үшін перспективті анодтық материал болып саналады. Қабаттар арасындағы кеңістік литийді сақтауға және тасымалдауға мүмкіндік береді. Фосфореннің қабат саны мен көлденең өлшемі анодтың тұрақтылығы мен сыйымдылығына әсер етеді. Фосфорен өте жұқа болуымен, идеалды электростатикалық бақылаумен және жоғары механикалық икемділігімен икемді наножүйелер үшін перспективті кандидат болып табылады. Зерттеушілер аз қабатты фосфор негізінде икемді транзисторларды, тізбектерді және АМ демодуляторын жасады, бұл бөлме температурасындағы жоғары тасымалдаушылардың жылдамдығы ~310 см²/Вс және күшті ток қанықтығымен ам биполярлық тасымалды жақсартты. Цифрлық инвертор, кернеу күшейткіш және жиілік еселегіш сияқты негізгі тізбек элементтері іске асырылды. 20 ГГц ең жоғары ішкі кесілу жиілігі бар радиожиілікті (RF) транзисторлар жоғары жиілікті икемді интеллектуалды наножүйелерде қолдануға мүмкіндік береді.