Кіріспе
Колониалдық Хиллз – Огайо штатының астанасы Колумбустың солтүстік жаққа орналасқан Уортингтон қаласындағы 873 жеке тұрғын үйден тұратын аудан. Екінші дүниежүзілік соғыс кезеңіндегі өндіріс пен соғыстан кейінгі өркендеудің қажеттіліктерін қанағаттандыру мақсатында "Қорғаныс үйлері" корпорациясымен салынған бұл аудан бүгінде де дамып, тұрғындарға қызмет етуде.
Тарих
Колониалдық Хиллз 1940 жылдардың басында салынды, бірақ ондағы құрылыс жоспарлары 1920 жылдардағы жылжымайтын мүліктің қарқынды өсу кезеңіне дейін жетеді. Жобаны іске асыру үшін федералдық үкіметтің араласуы және соғыс кезеңіндегі тұрғын үйге деген қажеттілік туды.
Ерте тұрақтандыру
Колониалдық төбелер салынған жердің қазіргі тарихы 1787 жылдың 13 шілдесінде қабылданған Солтүстік-Батыс жарғысымен басталды. Конгресс Солтүстік-Батыс аймағы үшін үкімет құрды, оған болашақ Огайо, Индиана, Иллинойс, Мичиган және Висконсин штаттары кірді. Жарғы сонымен қатар аймақта құлдықты тыйым салды. 1796 жылдың 1 маусымында Конгресс революциялық соғыс ардагерлерінің жер талаптарын қанағаттандыру үшін АҚШ Әскери округін құрды. Бұл болашақ Франклин округінің солтүстік жартысын қамтыды. 1797 жылы Израиль Лудлоу Әскери жерлерді зерттеп, оларды 5 мильдік (8 км) шаршыға бөліп, қалашықтарға айналдырды. Колониалдық төбелер 1950 жылдары Уортингтонға қосылғанға дейін Шарон қалашығында орналасқан. 1803 жылы Уортингтонға қоныстанғаннан бастап бұл жер шаруашылыққа берілді. 1942 жылға дейін ол ферма болып қала берді, содан кейін үйлер салу басталды. Алғашқы бөлініс Колониалдық төбелер деп аталды және 1927 жылдың 11 қазанында Дженнингс Лоуренс компаниясымен тіркелді. Бұл алғашқы жоспарға тек Риверглен драйві, Сауттингтон даңғылы, Колониалдық даңғылы, Парк бульвары, Мидоуэй, Лавман даңғылы және Кенбрук драйві кірді. Бұл жоспарлар 1940 жылдың 18 ақпанына дейін сақталып тұрды, сол күні Колумбтың 1940 жылғы Үлгі үйі көрмесінің аясында 36 Шығыс Сауттингтон даңғылында колониялық стильдегі үлгі үй жұртшылыққа ұсынылды. Алайда, экономикалық депрессияға байланысты жеке тұлғалардың жаңа үйлер сатып алуға жеткілікті қаражаты болмады, сондықтан даму тоқтап қалды. 1942 жылы Федералды үкімет қаржылаған үйлер 36 East Southington Avenue-дегі үлгі үйге қарағанда әлдеқайда қарапайым болды.
АҚШ Федералды үкіметінің араласуы
1941 жылдың күзінде Федералдық үкімет Колумбуста соғыс өндірісімен айналысатын басшыларға лайықты тұрғын үйлердің жетіспейтінін мойындап, осындай үйлерді салуға қолайлы жер іздеуді бастады. Қорғаныс үйлер корпорациясы бос тұрған Колониал Хиллз учаскесін таңдап, агенттік қызметін жүзеге асыру үшін Оверленд Риэлти компаниясын таңдады. 1925 жылғы жоспарға Селби бульвары, Селби паркі және Индианола паркі қосылды. Кенбрук драйвінен басқа, бастапқы жоспардың көп бөлігі кейінірек салынатын II кезеңнің жобасы ретінде тоқтатылды. Қызығы, атауы Colonial Hills and Dales деп өзгертілді. Алғашқы 200 үй Селби бульвары, Солтүстік Селби, Оңтүстік Селби және Кенбрук драйвінде салынды. Индианола даңғылының батыс жағындағы он үй де бастапқы құрылыстың бір бөлігі болды: 5493, 5503, 5515, 5531, 5539, 5547, 5555, 5571, 5579 және 5587. Бұл жоспарда Кенбрук драйві Индианола паркін екіге бөліп тұрғаны көрінеді. Соғыстан кейін кеңейту кезінде Кенбрук драйвін Индианола даңғылында тоқтатып, Индианола паркін солтүстікке қарай кеңейтуге шешім қабылданды. Сондай-ақ, аллеялардың бар екеніне назар аударыңыз. Олардың ені 5 метрге (16 фут) дейін жетеді, бұл коммуналдық желілерге қол жеткізуді қамтамасыз ету және тұрғындарға қоқыстарын өртеуге арналған орын беру үшін жасалған. Аталған аллеялар 1950 жылдары Уортингтон қаласының 117–57 қаулысымен пайдаланудан шығарылды. Көп болжам бойынша, Уортингтонға қосылғаннан кейін қоқыс жинау қызметі басталды және аллеялардың қажеттілігі тудырмады. Аллеялар бөлініп, жанындағы жерлерге қосылды. Кейбір қоршаулар әлі де ескі аллеялардың шекараларын бойлай орналасқан.
Архитектура және жобаның құны
Жас сәулетші Тодд Тиббалс, Колумбус қаласының орталығындағы 15 N. High Street мекенжайында кеңсесі бар, үйлерді жобалау үшін таңдалды. Бастапқы 200 үйдің ішінде көшірмеленуге арналған тоғыз түрлі үй стилі жасалды. Жобаға 1,250,000 доллар бюджет бөлінді.
Құрылыс
Үйлер іс жүзінде алдын ала дайындалып, Нью-Йорк орталық темір жолымен 161-ші мемлекеттік трассасы мен Проприеторс-роудтағы Поттер Ламбер компаниясына бөліктермен жеткізілді. Олар жүк көлігімен құрылыс алаңына жеткізіліп, орнатылды. Әскери базалар мен кеңселер салу кезінде уақыт пен ақшаны үнемдеу үшін АҚШ Үкіметі 1916 жылдан бері қолданылып келе жатқан "Шитрок" деп аталатын өнімді алу үшін Америка Құрама Штаттарының гипс корпорациясына жүгінді. Соғысқа дейін американдық үйлердің ішкі қабырғалары әдетте жабынмен жабылатын – бұл едәуір күш-жігер мен уақытты қажет ететін, апталарға созылатын және сол уақытта үй ішінде басқа жұмыстар жүргізуге мүмкіндік бермейтін процесс болатын. Жабынның қымбаттылығы мен еңбекті көп қажет етуіне қарамастан, 1933-1934 жылдардағы Чикагоның Дүниежүзілік көрмесіндегі көптеген ғимараттарда "Шитрок" сәтті пайдаланылса да, ол кеңінен қолданылмады. Бірақ соғыс кезіндегі құрылыс талаптары бәрін өзгертті (Gellner, 2003). Колониал Хиллз және Дэйлз – гипстен гөрі "Шитрок" пайдалануға көшкен елдегі алғашқы нысандардың бірі болды. 1942 жылдың қаңтарына қарай құрылыс жұмыстары қарқынды жүрді. Құрылыс алаңында 400 жұмысшыға арналған асхана да болды. 1942 жылдың қазан айына қарай екі үйдің құрылысы жеткілікті деңгейде аяқталып, жұртшылыққа тексеру үшін ашылды, бірақ көгалдандыру жұмыстары әлі аяқталмаған еді.
Алғашқы үйлер қоныстанды
Құрастыру желісі сияқты құрылыс стилі және қаптама тасты (гипсокартонды) пайдалану сияқты қазіргі заманғы техникалар үйлердің тез бітуіне әкелді. 1943 жылдың көктеміне дейін 200 тұрғын үйдің 58-і салынды және пайдалануға берілді. Колониалдық Хиллз Левитауннан бес жыл бұрынғы құрастыру желісі бойынша салынған. Соғыс жылдарында бұл үйлер жалға беріліп тұрды. Көптеген тұрғындар әуежайда орналасқан Кертис Райт авиациялық зауытында кеңсе қызметкерлері болып жұмыс істеді.
Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін
Соғыс аяқталғаннан кейін Селби және Кенбрук көшелеріндегі барлық үйлер қазіргі тұрғындар мен қайта оралған ардагерлерге, кейін басқаларға 6000-дан 8000 долларға сатылды. Көптеген үйлерді инвесторлар сатып алып, 1950 жылдардың ортасына дейін жалға берді. Соғыстан кейінгі тұрғын үйге деген сұраныс «Оверленд Риэлти» компаниясын 1927 жылғы жоспарды қайта қарауға мәжбүр етті. 1946 жылдың 8 тамызында бұл жоспар Кенбрук пен Лавман көшелерін сол көшелердің батыс жағында «U» пішінде біріктіру үшін сәл өгертілді. Алғашқы жоспарда Солтүстік және Оңтүстік Селби көшелері сияқты екі көше бірігіп, содан кейін біріккен көше Бромли даңғылы деп аталып, Кенион Брук ауданы арқылы Саутсингтон даңғылына дейін созылатын болған. Осы өзгеріс Лейк Ридж жолының соңындағы шеңбер маңындағы салыстырмалы түрде үлкен жер учаскелерінің болуын түсіндіреді. «Колониал Хиллс» ауданына тағы 645 жер телімі қосылды және құрылыс 1950 жылдардың басына дейін жалғасты. Бұл жаңа үйлердің көпшілігі екі қабатты, жертөлелі және алюминий жақтаулы терезелермен жасалған. Осының нәтижесінде «Колониал Хиллс» ауданында 800-ден астам отбасы, ал соңында 3100 адам тұрды.
Азаматтық қауымдастық және Уортингтонға қосылу
Кейіннен бұл жобаның атауы тағы да Colonial Hills деп қысқартылды. 1946 жылы Колониалдық Хиллз азаматтық қауымдастығы құрылды. Ол 1952 жылы тіркелді, сол жылы Колониалдық Хиллз тұрғындарының бір бөлігі Уортингтон ауылына қосылуға тырысты. Шарон қалашығы тез арада егістік жерлерден жоғары құнды сауда және тұрғын үйлерге айналды. Колумб және Уортингтон екеуі де бұл құнды жаңа аумақты қалаларына қосуды қалады. Қаланың бір бөлігі болып қалу, Колумбқа немесе Уортингтонға қосылу туралы шешім қабылдау қиын болды. Колумбта мүліктің 1000 долларына салық 20 доллар болса, қалашықта 26,20 доллар, ал Уортингтонда 29,20 доллар құрады. Колониалдық Хиллстегі әдеттегі салық төлеуші жыл сайын 200 доллар мүлік салығы төледі. Колониалдық Хиллзге қызмет көрсетуге кететін шығындарды ескере отырып, Уортингтонның 2000 тұрғынының көпшілігі 1954 жылдың 2 қарашасына дейін, Колониалдық Хиллз Уортингтонға қосылғанға дейін екі жыл бойы қосылуға қарсы күресті. Бұл Уортингтон халқын 5000-нан астам адамға жеткізіп, оның мәртебесін ауылдан қалаға өзгертті. Колониалдық Хиллз бастауыш мектебі салынысымен 1955 жылы ашылды. 1950 жылдардан бастап, кем дегенде 1970 жылдардың соңына дейін Колониалдық Хиллз Колумбтың солтүстік бөлігі үшін маңызды оқиға болған 4 шілде мерекесін өткізді. Жүзден астам баланың костюмдері, әсем безендірілген көліктер мен ат арбалары Андоверден Селби паркіне дейін шеру тартты, онда шатырлар тігілді. Содан кейін Индианола паркінде әсем фейерверктер көрсетілді.
Автомобиль жолдарының көрінісі
Огайо штаты арқылы 70 және 71 тас жолдары аяқталғанға дейін Колумбус қаласы жаңа тас жолдар жүйесіне қосылатын экспресс-жолдар салуды бастады. Уортингтонның шығыс жиегімен шектесетін 71-ші тас жолдың бөлігі «Солтүстік экспресс-жолы» деп аталды, құны 13,8 миллион доллар болды және 161-ші мемлекеттік тас жолдан оңтүстікке қарай салынды, 1961 жылдың тамызына қарай 11-ші даңғылға жетті. 11-ші даңғылдан 5-ші даңғылға дейін бір жыл уақыт кетті, себебі Пенсильвания темір жолының Гроган-Ярд астындағы үлкен жер асты жолының құрылысы қажет болды. Қызығы, бүгінде көпірден тек екі ғана жол өтеді, ал қалған құрылым үлкен, шөпті далаға тіреу болып табылады. 1962 жылдың тамызына қарай экспресс-жолы Бесінші даңғылға жетті, ал 1962 жылдың қарашасында қала орталығына жетті. I 71 тас жолы Цинциннати мен Кливленд арасында 1966 жылға дейін толыққан жоқ. I 270 (Outerbelt) сыртқы айналма жолы 1960-шы жылдардың басында ұсынылды, солтүстік бөлігі Грейсленд сауда орталығының солтүстігіндегі саңыраулар мектебі арқылы өтуі тиіс болды. Клинтонвилл және Бичволд тұрғындары 1961 жылға дейін бұл ұсынысқа қарсы күресті. 1961 жылдың қазан айында жергілікті тұрғындардың кең ауқымды хат жазу кампаниясынан кейін Огайо губернаторы Майкл ДиСалл экспресс-жолы Уортингтонның солтүстігіне салынатынын мәлімдеді. 1967 жылдың тамызында Солтүстік Хай-стрит пен I-71 арасындағы Outerbelt сыртқы айналма жолының бірінші бөлігі ашылды. Сыртқы айналма жолының құрылысы 1975 жылдың тамызында аяқталды, оның жалпы құны 150 миллион долларды құрады. 315-ші мемлекеттік тас жолы аймақтағы ең даулы тас жол болды және оның құрылысы 1981 жылға дейін аяқталмады. Оның құрылысы Outerbelt сыртқы айналма жолы мен 161-ші тас жол арасындағы Олентаги өзенін басқа жерге көшіруді қамтыды.
Бүгін
Қазіргі таңда бастапқы үйлердің азасы өзгеріссіз сақталған, себебі олардың құны кең ауқымды қайта жаңартуға негіз болды. Алты "Колониал Хиллз" үйінің жалпы құны бастапқы 200 үйді салуға кеткен 1 250 000 доллардан асып түседі, бұл 60 жыл бұрынғы "Қорғаныс үйлер корпорациясының" шешімдерінің дұрыстығын көрсетеді.