Кіріспе

Лапласиан графтың екінші ең кіші өзіндік мәні Алгебралық байланыстық (Мирослав Фидлердің есімімен Фидлер өзіндік мәні деп те аталады) – G графтың Лапласиан матрицасының екінші ең кіші өзіндік мәні (қайталама өзіндік мәндер жеке-жеке есептеледі). Бұл өзіндік мән 0-ден үлкен немесе тең болады, егер және тек қана G байланысқан граф болса. Бұл фактінің салдары ретінде, Лапласианның өзіндік мәні ретінде 0 қанша рет пайда болса, графикте де сонша байланысқан компонент болады. Бұл мәннің мөлшері графтың жалпы байланыстылығын көрсетеді. Ол желілердің тұрақтылығы мен синхрондалу қабілетін талдау үшін қолданылған.

Қасиеттері

Негативті емес салмақтары бар бағытталмаған графтардың алгебралық байланысы, теңсіздік тек қана G байланысқан болса ғана қатаң болады. Дегенмен, алгебралық байланыс жалпы бағытталған графтар үшін теріс болуы мүмкін, тіпті G байланысқан граф болса да. Сонымен қатар, алгебралық байланыстың мәні графтың дәстүрлі (түйін) байланысымен шектеледі. Егер жағымсыз жиек салмақтары бар бағытталған байланысты графтың түйіндерінің саны n және диаметрі D болса, алгебралық байланыстың төменгі шегі , ал шын мәнінде (Брендан Маккейдің нәтижесі бойынша) 6 түйіннен тұратын жоғарыда көрсетілген граф үшін (n=6, D=3) бұл шектер мынадай: 4/18 = 0.222 ≤ алгебралық байланыс ≤ 0.722 ≤ байланыс 1. Дәстүрлі байланыстан өзгеше, алгебралық байланыс түйіндердің санына, сондай-ақ түйіндердің байланысу тәсіліне де байланысты. Кездейсоқ графтарда алгебралық байланыс түйіндердің санымен азаяды және орташа дәрежесімен артады. Алгебралық байланыстың нақты анықтамасы қолданылатын Лапласиан түріне байланысты. Фан Чунг Лапласианның масштабталған нұсқасын пайдалана отырып, кең теорияны жасады, бұл түйіндер санына тәуелділікті жояды, сондықтан шектеулер сәл өзгеше. Курамото моделі сияқты желілердегі синхронизация модельдерінде Лаплас матрицасы табиғи түрде пайда болады, сондықтан алгебралық байланыс желінің синхронизацияға қаншалықты оңай болатынын көрсетеді. Басқа өлшемдер, мысалы орташа қашықтық (сипаттамалық жол ұзындығы) да қолданылуы мүмкін, және шын мәнінде алгебралық байланыс орташа қашықтықтың (кері шамасымен) тығыз байланысты.

Фидлер векторы

Алгебралық байланысқа қатысты алғашқы теорияны Мирослав Фидлер жасады. Оның құрметіне алгебралық байланысқа сәйкес келетін жеке вектор Фидлер векторы деп аталды. Фидлер векторы графты бөлу үшін қолданылады.

Фидлер векторы арқылы графикті бөлу

Кіріспе бөлімдегі мысал граф үшін Фидлер векторы мынадай: Теріс мәндер нашар байланысқан 6-шы төбе және оның көршілес бөліну нүктесі, 4-ші төбемен байланысты, ал оң мәндер қалған төбелермен байланысты. Сондықтан Фидлер векторындағы мәндердің таңбаларын осы графты екі компонентке бөлу үшін пайдалануға болады: Әлтернативті түрде, 0,069 мәні (нөлге жақын болғандықтан) жеке класына қойылып, графты үш компонентке бөлуге болады: немесе суретте көрсетілгендей, басқа бөлімге көшіруге болады. Фидлер векторының компоненттерінің квадраттары, вектор нормаланғандықтан бірегейге тең болатындықтан, сәйкес деректер нүктелерінің таңбаға негізделген бөлімге тағайындалу ықтималдығы ретінде қарастырылуы мүмкін.