Кіріспе
Американдық ғалым Джей Винстен Гарвардтың халық денсаулығы мектебінің декан орынбасары және мектептің Фрэнк Стэнтон денсаулық сақтау коммуникациясы орталығының директоры. Ол әлеуметтік маркетинг саласындағы жұмысымен әйгілі, белгілі бір жүргізу, жастар арасындағы зорлық-зомбылық және жастарға кеңес беру бойынша жоғары беделі бар ұлттық әлеуметтік науқандарды бастап жүргізді. Ол сонымен қатар Біріккен Ұлттар Ұйымының безгек жөніндегі арнайы елшісінің коммуникация жөніндегі аға кеңесшісі қызметін атқарады. Молекулалық биолог мамандығын алған Винстен, Нобель сыйлығының лауреаты Джеймс Уотсон және Гарвардтың халық денсаулығы мектебінің деканы Говард Хиаттпен бірлесіп, "Адамның қатерлі ісігінің пайда болуы" атты үш томдық еңбектің тең редакторы болды. Винстеннің 1985 жылғы "Ғылым және БАҚ: Шындықтың шекарасы" атты зерттеуі Колумбия журналистикалық шолуында "ғылым мен баспасөз арасындағы қарым-қатынас туралы маңызды зерттеу" деп бағаланды.
Jay Winsten is an associate dean at the Harvard School of Public Health and the Director of the School's Frank Stanton Center for Health Communication. He is best known for his work in social marketing, spearheading high profile national social campaigns on designated driving, youth violence, and youth mentoring. He also serves as Senior Communications Advisor to the United Nations Special Envoy for Malaria. Trained as a molecular biologist, Winsten served as co editor of the three volume work, Origins of Human Cancer with Nobel laureate James Watson and Howard Hiatt, dean of the Harvard School of Public Health. Winsten's 1985 study, Science and the Media: The Boundaries of Truth, was praised by the Columbia Journalism Review as a "landmark study on the relationship between science and the press."
Тағайындалған жүргізушілер
Денсаулық сақтау жөніндегі коммуникация орталығының құрылтайшы директоры ретінде Винстен Гарвард алкоголь жобасының бастамашысы болды, ол 1980-жылдардың соңында АҚШ-та "тағайындалған жүргізуші" әлеуметтік тұжырымдамасын енгізіп, танымал етті, сондай-ақ мас күйде көлік жүргізу көрсеткіштерінің төмендеуіне үлес қосты деп есептеледі. Гарвард алкоголь жобасы телерадио индустриясының қатысуын ұйымдастырды, бұл тұжырымды тек қоғамдық қызмет туралы хабарлар мен жаңалықтар арқылы ғана емес, сонымен қатар танымал телебағдарламаларға тағайындалған жүргізуші тақырыбын және сілтемелерді енгізу арқылы таратуға мүмкіндік берді. Бұл науқан 1988-1992 жылдардағы телесезон ішінде 160-тан астам бағдарламада науқан тақырыбын пайдалануға жағдай жасағандықтан, денсаулықты нығайту үшін Голливудтың шығармашылық қауымдастығын кең ауқымда жұмылдырудың алғашқы сәтті әрекеті деп саналады. Бұл науқан ұлттық қозғалыстың бастауы болды, көптеген кәсіби салалардағы белгілі көшбасшылардың қолдауымен, науқан ұсынған стратегияны кейіннен басқа да мүдделі топтар қолданды.
Жастар арасындағы зорлық-зомбылық
Гарвард алкоголь жобасының табысынан кейін Винстен және оның әріптестері екінші әлеуметтік маркетингтік бастама – 1994 жылы іске қосылған «Скваш!» жастар зорлық-зомбылығын алдын алу науқанын жүзеге асырды. «Скваш!» науқаны «басып таста» фразасын және оған сәйкес келетін қол қимылын пайдалануға негізделген, бұл потенциалды зорлық-зомбылыққа ұшырау жағдайынан қашып кетуді батылдық емес, «керемет» және ақылдылық ретінде бейнелеу арқылы әлеуметтік норманы қалыптастыруға бағытталған. «Скваш!» имиджі көптеген телебағдарламаларға, фильмдерге және рэп әндеріне енгізілді. Спорттағы «уақыт тоқтату» сигналына негізделген «скваш» қимылы, жалпақ қолдың алақанын тік құлаққа қойып, стильді «Т» әрпін жасау арқылы орындалады. «Белгілі жүргізуші» науқанымен салыстырғанда, «Скваш!» науқаны осылай сәтті болмаса да, орта және жоғары сынып оқушылары арасында жүргізілген ұлттық сауалнамаға сүйене отырып, «Скваш!» афроамерикалықтарға ерекше ықпал еткені анықталды. 1998 жылдан 2001 жылға дейін ірі телеарналардың қолдауымен жыл бойы ұлттық медиа кампаниясын ұйымдастырды. 2002 жылы науқан Ұлттық менторлық айына айналды, ол әр қаңтарда қауіпті жағдайға түскен жастарға ерікті менторларды тарту мақсатымен өткізіледі. Ұлттық менторлық айы үш АҚШ президенті – Билл Клинтон, Джордж Буш және Барак Обаманың қолдауын алды, менторлықты маңызды ұлттық басымдық ретінде орнатуға көмектесті.