Кіріспе
Померой (['/p//ʌ//m//r//ɔɪ/ PUMroy]) – АҚШ, Огайо штатының Мейгс округінің орталығы саналатын ауыл. Огайо өзенінің жағасында, Афина қаласынан оңтүстікке қарай шамамен 21 миль (34 км) қашықтықта орналасқан. 2020 жылғы халық санауы бойынша халқы 1573 адамды құрайды.
Тарих
Померой 1804 жылы негізделді және жер иесі Сэмюэл Померойдың құрметіне аталды. Ауыл 1840 жылы қала мәртебесін алды, ал 1841 жылы округ орталығы болып бекітілді.
Елді мекендер мен экономикалық даму
Померойдың алғашқы тарихы 1806 жылы Сэмюэл Эрвиннің қазіргі Керрс-Ранға келгенімен басталады. 1821 жылы Джозиа Дилл онда мейрамхана ашты, ал 1826 жылы Ниал Най мейрамхана, диірмен және кемежай қызметін жүргізді. 1830 жылы Массачусетстен, Синциннатиден қайықпен келген Сэмюэл Уайллис Померой Найдің мейрамханасынан айналаға тамашалап, жабайы түйеқұс, тасбақа және Огайо өзенінің балықтарын көрді. 1804 жылы Массачусетсте сатып алған көмір кені мен округтың құнарлы далаларын көргеннен кейін, ол оны «тұруға жақсы, денсаулыққа пайдалы орын» деп санады және дұрыс басқарылса, жарқын өнеркәсіптік болашаққа ие екенін айтты. Ол Pomeroy Sons компаниясын құрып, күйеуі Валентин Б. Хортонды көмір және басқа өнеркәсіптік мүмкіндіктерді дамытуға жіберді. Хортон кендерді игерді, шығыстан және Германия, Ирландия және Уэльстен келген қоныс аударушыларды көмірді қазуға Померойға шақырды; тау-кен өндірісінде заманауи әдістерді енгізді; көмірді өзен арқылы тасымалдауды дамытты, алғашқы көмір баржаларын және 1836 жылы ағаштан емес, көмірмен жұмыс істейтін алғашқы кемені (Кондор) салды. Ол 1841 жылы ауылды қала ретінде бекітті және сол жылы саяси маневрлер арқылы округ сотын Честерден Померойға көшірді. Өзен жағасындағы терең құдықтарда тұз табылғаннан кейін (1848 ж.), ол тұз өңдеу өнеркәсібін дамытты, жергілікті көмірді тұзды өңдеу үшін пайдаланды. Excelsior Salt Co. сияқты көптеген компаниялар сол кезеңде ашылды және 1975 жылға дейін жұмыс істеді, ол кезде Қоршаған ортаны қорғау агенттігі ауадағы күкіртті көмірдің түтіні мен өзенді ластайтын тұзды судың көп болуына байланысты жабылуға мәжбүр болды. 1870 жылы 5000 халқы бар Померой өркендеген өнеркәсіптік қала болды. Өзенде көлік қозғалысы өте қарқынды болды. Онда болат зауыттары, машина жасау шеберханалары, сыра зауыты, орган зауыты, арба және вагон зауыты, мыс шеберханалары, тері өңдеу зауыттары, аяқ киім шеберханалары, зергерлік дүкендер, нан пісіру орындары, ет базарлары, ұста шеберханалары, жиһаз зауыттары, қайық жасаушылар, шляпа шеберханалары, ескерткіштер жасау орындары, ұн тартатын диірмендер, аттарды сақтау орындары, киім және азық-түлік дүкендері болды. 1843 жылы газет басылды, 1848 жылы телеграф желісі, ал 1886 жылы теміржол келді: 1854 жылы Мейсонға, Батыс Вирджинияға атпен жүретін паром, ал 1847 жылы бумен жүретін паромдар пайдалануға берілді. Дәрігерлер, тіс дәрігерлері және заңгерлер жұмыс істеді. ХХ ғасырдың басында Мейгс округі мен Померой үшін ең гүлденген кезең болды. Тұз, химиялық заттар, көмір және олардан алынатын өнімдердің өндірісі ең жоғары деңгейге жетті. Бірінші дүниежүзілік соғыс көмірге сұранысты арттырды. Эберсбахтар отбасы Гортон және басқалар тоқтаған жерден көмір өндіруді жалғастырды; сондай-ақ, машина жасау саласында да жұмыс істеді. 1920 жылдардағы ереуілдер мен 1930 жылдардағы экономикалық дағдарыстан кейін көмір және тұз бизнесі төмендеді, еңбек проблемалары күшейді және тұз басқа жерлерде қолжетімді болды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде және Огайо өзені арқылы көпір салынып, Батыс Вирджиниядағы ТНТ зауыты салынғаннан кейін, өркендеудің кенеттен және уақытша өрбуі болды, бірақ соғыс аяқталғаннан кейін көмір мен тұз өндірісі қайта жанданбады. Аймаққа әсер ететін кез келген жағдай округ орталығына да әсер етті. Халық саны азая бастады және соңғы жылдарға дейін азаю жалғасты. Теміржолдар Бұрылысқа дейін жұмысын тоқтатты, бұл бизнеске кері әсер етті.
He established the Pomeroy Son’s Company and sent his son in law Valentine B. Horton, to develop coal and other industrial possibilities. Horton developed the mines, persuaded eastern settlers and those from Germany, Ireland, and Wales to come to Pomeroy to mine the coal; instituted modern methods in mining; developed the transportation of coal by the river, building the first coal barges and in 1836 the first boat (Condor) which was fired by coal instead of wood. He brought about the incorporation of the village in 1841, and through political maneuvering the removal of the county court from Chester to Pomeroy in the same year. When salt was discovered in deep wells near the river (1848) he developed the industry, using the local coal to process the salt. Excelsior Salt Co., among many, opened during that period and continued in business until 1975 when the Environmental Protection Agency forced its closing because of high Sulphur coal smoke in the air and the brine polluting the river. By 1870 Pomeroy, with a population of 5,000, was a prosperous industrial town. River traffic was heavy. There were steel mills, machine shops, a brewery, an organ factory, a buggy & wagon factory, copper shops, tanneries, cobbler shops, jewelry stores, bake shops, meat markets, blacksmith shops, furniture factories, boat builders, millinery shops, monument works, flour mills, livery stables, clothing and grocery stores. A newspaper was published in 1843, the telegraph line came in 1848 and the railroad in 1886: the horse powered ferry to Mason, WV in 1854 and the steam ferry in 1847. There were doctors, dentists and lawyers. The early 20th century was the time of greatest prosperity for Meigs County and likewise Pomeroy. Production of salt, chemicals and coal and their derivatives was at its peak. WWI brought a demand for coal. The Ebersbach family assumed coal production where Horton and others left off; also, as machinery. After the strikes of the 1920s and the depression of the 1930s both coal and salt businesses began to wane, labor problems were great, and salt became more accessible elsewhere. During WWII and after the building of the bridge across the Ohio River and the TNT plant in West Virginia, there was a sudden and temporary boom in prosperity, but when the war was over, coal and salt production was not resumed. Any condition which affected the region affected the county seat. The population began to decrease and has continued to do so until recent years. Railroads have ceased operation into the Bend and this adversely affected business.
Мектептер
1880-ші жылдардың соңында Керрс-Ран қалашығының ең көне бөлігінде мектеп салынды. Мектеп "Керрс-Рандың түрлі терілі балалар мектебі" деп аталды. Мектепте бірінші сыныптан сегізінші сыныпқа дейінгі балалар оқыды, соның ішінде Джеймс Эдвин Кэмпбелл және Джеймс МакГенри Джонс, қазіргі Батыс Вирджиния мемлекеттік университетінің бірінші және үшінші президенттері. Мектеп 1880-ші жылдардың соңынан 1900-шы жылдардың басына дейін жұмыс істеді. Кэмпбелл мен Джонс сегізінші сыныпты бітіргеннен кейін, олар орта білімдерін Померой академиясында аяқтады. Олар 1882 жылы (Джонс) және 1884 жылы (Кэмпбелл) Америка Құрама Штаттарында әлі де сегрегация болған кезде Померой академиясын бітірген алғашқы түрлі терілі адамдар болды. 1876 жылы Померой академиясы Епископальдық шіркеудің жанында орналасқан, ал кейіннен Померой орта мектебіне айналды. Померой академиясының алғашқы түлектер тобы алты студенттен тұрды. 1914 жылы жаңа ғимарат салынды және 1967 жылға дейін аға сыныптарға арналған ғимарат ретінде пайдаланылды. 1929 жылы жақын жерде орта мектеп салынды. 1920 жылы төрт бастауыш мектеп болды: Sugar Run, Central, Coalport және Kerr’s Run, және барлығы біріктірілген мектептер еді. Кейін Рутленд, Мидлпорт және Померой біріктіріліп, Рок-Спрингсте Мейгс орта мектебі құрылды.
Шіркеулер
Адамдар округке келген сайын шіркеулер ашылды, ал Померойда неміс және уэльс шіркеулері болды; сонымен қатар, қара нәсілділерге арналған екі шіркеу, біреуі Керрс-Ранда, екіншісі Линкольн төбесінде орналасқан. Алғашқы ғимараттардың бәрі бұзылып, олардың орнына жаңа ғимараттар салынды, және бірнеше жаңа діни ағымдар пайда болды.
Табиғи апаттар
Өрт пен су тасқыны Померойда жиі кездесетін және қазір де кездесетін жағдай. 1851, 1856, 1884 және 1927 жылдардағы өрттердің салдарынан барлық ескі ағаш ғимараттар қирады. 1976 жылғы өрт 1800-жылдардың соңынан бері бар болған Red Anchor дүкенін толығымен жойды. 1884, 1913 және 1937 жылдардағы су тасқындары ең ауыр зардаптарға алып келді.
Басқа атрибуттар
Померой, Огайодағы McDonald's мекемесі әлемде пицца сататын соңғы екі McDonald's мекемесінің бірі болды. Бұл мекеме 2017 жылдың 31 тамызында соңғы пиццасын сатты. McDonald's 1990 жылдардың соңында дүкендерінен пиццаны алып тастады. Сот ғимараты "Риплиге сеніңіз бе, сенбеңіз бе!" бағдарламасында ерекше аталып өтті, себебі оның үш қабатының әрқайсысына жерден кіретін есігі бар. Сонымен қатар, ол Буффингтон аралы шайқасында тұтқындалған Морганның шабуылының 200-ден астам адамын уақытша түрме ретінде қабылдады. Померой "Риплиде" екінші рет еске алынды, себебі онда ешқандай бағдаршам жоқ.
География
АҚШ Халық санағы бюросы мәліметтері бойынша, ауылдың жалпы ауданы 3,31 шаршы миль (9 км²), оның ішінде 3,25 шаршы миль (8 км²) құрлық және 0,06 шаршы миль (0 км²) су алабын құрайды.
2010 жылғы санақ
2010 жылғы санақ бойынша ауылда 1852 адам, 757 шаруашылық және 483 отбасы тұрды. Халық тығыздығы көрсетілмеген. 933 тұрғын үй болды, олардың орташа тығыздығы көрсетілмеген. Ауылдың нәсілдік құрамы: 94,3% ақ нәсілді, 2,7% афроамерикалық, 0,5% американдық үнді, 0,1% азиялық және 2,3% екі немесе одан көп нәсілді. Кез келген нәсілге жататын испан немесе латын американдықтары халықтың 0,5% құрады. 757 шаруашылықтың 34,6%-ында 18 жасқа дейінгі балалар тұрды, 37,0%-ы бірге тұратын жұбайлар, 20,2%-ы күйеуі жоқ әйелдер, 6,6%-ы күйеуі жоқ ерлер, ал 36,2%-ы отбасы емес. Барлық шаруашылықтың 29,1%-ы жеке адамдардан тұрды, ал 12,8%-ы 65 жасқа толған жалғыз тұратын адамдардан құралды. Шаруашылықтың орташа мөлшері 2,44 адам, ал отбасының орташа мөлшері 2,99 адамды құрады. Ауылдың орташа жасы 35,2 жас. Тұрғындардың 27%-ы 18 жасқа дейін, 10,5%-ы 18 мен 24 жас аралығында, 23,8%-ы 25 пен 44 жас аралығында, 25,1%-ы 45 пен 64 жас аралығында және 13,4%-ы 65 жастан асқан. Ауылдың жыныстық құрамы: 45,8% ер адам және 54,2% әйел адам.