Кіріспе
Марк Дуглас Уилсон (1957 жылдың 15 ақпанында туған) – американдық бұрынғы кәсіби футбол ойыншысы, шабуылшы. Ол Ұлттық футбол лигасында (NFL) 10 маусым ойнады, негізінен «Оукленд / Лос-Анджелес Рейдерс» командасы үшін. Колледж футболында «BYU Cougars» командасы үшін ойнаған, онда ол «Сэмми Боу Трофи» жүлдесін жеңіп алды. 1980 жылғы NFL драфтының бірінші турында «Рейдерс» командасы таңдаған Уилсон жеті маусым командамен бірге өткізді. Соңғы екі маусымда ол «Нью-Ингланд Патриотс» командасының құрамында болды. 1996 жылы Уилсон Колледж футболының Даңқ залына енгізілді.
Marc Douglas Wilson (born February 15, 1957) is an American former professional football quarterback who played for 10 seasons in the National Football League (NFL), primarily with the Oakland / Los Angeles Raiders. He played college football for the BYU Cougars, where he won the Sammy Baugh Trophy. Selected by the Raiders in the first round of the 1980 NFL Draft, Wilson spent seven seasons with the team. In his final two seasons, he was a member of the New England Patriots. Wilson was inducted to College Football Hall of Fame in 1996.
Алғашқы жылдар
Уилсон Вашингтон штатының Бремертон қаласында туған. Үлкен Сиэтл аймағында өскен ол Вашингтон штатының Шорлайн қаласындағы Шоркрест жоғары мектебінде оқыды.
Колледж мансабы
Уилсон Бригам Янг университетінде оқыды, онда ол 1976 жылдан 1979 жылға дейін BYU Cougars футбол командасында ойнады және BYU-ның танымал квотербектер шежіресіндегі алғашқылардың бірі болды. Cougars жаттықтырушысы ЛаВелл Эдвардс допта ойнауға бағытталған тактиканы қолданды, бұл оның квотербектеріне әрбір мүмкіндікте допты лақтыруға мүмкіндік берді. Осылайша, Уилсон көптеген командалар негізінен допты жүгіруге көңіл бөлген кезеңде үлкен нәтижелер көрсетуге қабілетті болды. Уилсон 1980 жылы Бригам Янг университетінен экономика саласында бакалавр дәрежесін алды. 1996 жылы Вашингтон университетінен басқарушы MBA дәрежесін алды. Ол 1977 жылғы маусымның бесінші ойынында All American Gifford Nielsen-ді ауыстырды, ол төрт ойыннан кейін жарақат алғаннан кейін алаңнан шықты. 1977 жылы, екінші курста оқып жүргенде, ол Колорадо штаты университетіне қарсы өткен алғашқы ойында жеті тачдаун пасын берді. Содан кейін ол келесі екі жарым маусымда BYU-ның көптеген ойындарында тұрақты ойыншы болды, 22–4 есебімен жеңіске жетті, бірақ жас жұлдыз Джим МакМахонға да бірнеше ойынды бастау мүмкіндігі берді. 1979 жылы ол 3720 ярдқа 250 пастың 29-ын тачдаунға айналдырып, мектептің алғашқы консенсустық All American атанды. 1979 жылғы маусымның жарқын сәттеріне команданы жеңіліссіз реттегі маусымға жеткізу және Holiday Bowl-ға қатысу кірді, онда ол Индиана университетінің қорғаушысы Тим Уилбурмен бірге BYU-ның 38–37 есебімен жеңіліске ұшырағанда MVP жүлдесін бөлісті. Ол ұлттық деңгейде допты тиімді пайдалану бойынша төртінші орынды, Хейсман дауыс беруде үшінші орынды иеленді және Senior Bowl-дың ең үздік ойыншысы атанды. Уилсонның жетістіктері МакМахон, Стив Янг, Робби Боско, Тай Детмер және басқа да BYU квотербектеріне жол ашты, олардың барлығы Эдвардстың жүйесінде ұқсас нәтижелер көрсетті.
Футбол мансабы
Уилсонды 1980 жылғы НФЛ драфтының бірінші раундында «Окленд Рейдерс» таңдады. Жаңадан келген ойыншы ретінде ол «Рейдерс» командасында Джим Планкеттпен бірге Дэн Пасториниге резервтік орынды иеленді. Пасторинидің аяғының сынуы Планкеттке тәжірибесінің арқасында мүмкіндік берді, нәтижесінде «Супер Боул XV»-ке жолдама және «Филадельфия Иглз» командасынан жеңіс доста. Келесі жылы Уилсон Планкетт жарақат алғаннан кейін «Рейдерс» үшін тоғыз ойынды бастады. Ол осы ойындардың бесеуінде жеңіске жетті, 2311 ярдқа 14 тачдаун және 19 перехват жасады. 1982 жылы ол НФЛ маусымында, жалпы саны тоғыз ойынды құраған ереуіл кезінде Планкеттке резервтік ойыншы болды. 1983 жылы Планкетттің тиімсіздігінен орынбасарлықтан шығарылғаннан кейін маусымның ортасында Уилсон «Рейдерс» командасының бас квотербегі болды, бірақ «Канзас-Сити Чифс» командасына қарсы ойында иығының сынуы оны маусымның соңына дейін алаңнан шығарды. Планкетт бастаған «Рейдерс» «Вашингтон Редскинс» командасына қарсы XVIII «Суперкубокта» жеңіске жетті. 1984 жылы ол он ойынды бастады және олардың алтысында жеңіске жетті, 2151 ярдқа 15 тачдаун және 17 перехват жасады. Ол тұрақты маусымды «Чикаго Беарс» командасына қарсы өткен ойында сынған бас бармағымен аяқтады, бірақ плей-офф үшін Планкетт пайдасына орындыққа отырды, нәтижесінде «Рейдерс» командасы жабайы карта раундында жеңілді. 1985 жылғы маусымның үшінші аптасында Планкетт тағы жарақат алғаннан кейін Уилсон тұрақты бас квотербек ретінде алғашқы (және жалғыз) мүмкіндігіне ие болды. Ол он үш ойынды бастады және «Рейдерс» командасын он бір жеңіске және АФК Батыс дивизионының титулына жеткізді, 2608 ярдқа 16 тачдаун және 21 перехват жасады. Ол АФК жабайы карта ойынында «Нью-Ингленд Пэтриотс» командасына қарсы ойынды бастады. Ол 27 талқыдан 11-ін 135 ярдқа, бір тачдаун және үш перехватқа жеткізді. 1986 жылы ол сегіз ойынды бастады және 1721 ярдқа 12 тачдаун және 15 перехват жасады, «Рейдерс» Планкетт пен Уилсонды бас квотербек ретінде алмастырды. Ол 1987 жылы «Рейдерс» командасында жеті ойынды (2 жеңіс) бастады. 1989 жылы «Пэтриотс» командасына ауысты (жаттығу лагерінде «Грин-Бэй Пэккерс» командасынан шығарылғаннан кейін) және екі маусымда 10 ойынды бастады. 1990 жылы 33 жасында зейнеткерлікке шықты.