Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Вашингтондағы жеке әйелдер колледжі (1875–1997)
Private women's college in Washington, D. C. (1875–1997)
Маунт-Вернон семинариясы және колледжі – Вашингтондағы жеке әйелдер колледжі болған. 1999 жылы Джордж Вашингтон университеті оны сатып алып, Джордж Вашингтон университетінің Маунт-Вернон кампусына айналдырды.
The Mount Vernon Seminary and College was a private women's college in Washington, D. C. It was purchased by George Washington University in 1999, and became the Mount Vernon Campus of The George Washington University.
Маунт-Вернон семинариясының және 204 F көшесінің негізі, NW
Маунт-Вернон колледжі 1875 жылы құрылды, бірақ оның тамыры 1868 жылға дейін жетеді, сол кезде Элизабет Дж. Сомерс Вашингтондағы белгілі адамдардың жас қыздарына 204 F көшесі, Солтүстік-Батыс, Вашингтон, Колумбия округіндегі үйінде сабақ бере бастады. Ол кезде Вашингтонда қыздарды оқытуға арналған мектептер болған жоқ. Оның алғашқы үш оқушысы судья Деннис Кулидің қыздары – Клара, Минни және Мэри болды. Олардың әкесі, судья Кули, Сомерс ханымға келіп, қыздарын Вассар колледжіне дайындау үшін оқытуын сұрады. Сомерс ханым Кулидің қыздарына сабақ бере бастағанда, оған басқа балаларды оқыту туралы ұсыныстар түсе бастады. Оның кішкентай мектебі өсті. Жеті жыл өткен соң, 1875 жылы Элизабет Сомерс Маунт-Вернон семинариясын ресми түрде ашты, ол жас қыздарға арналған күндізгі мектеп болды және алты жылдық оқу бағдарламасын ұсынды, оның ішінде төрт жыл орта мектеп және екі жыл колледж деңгейіндегі білім беру. Мектеп Балтимордағы Маунт-Вернон-Плейс методистік шіркеуінің атымен аталды, оны Сомерстің ағасы Томас Эдди құрған. Мектепте Вашингтондағы белгілі адамдардың, оның ішінде сенаторлар мен конгрессмендердің қыздары оқыды. Мектеп және студенттер Вашингтондағы орналасқан жерін пайдаланып, білімдерін жетілдірді. Студенттер жаңадан ойлап табылған телефонды сынау үшін Александр Грэм Беллдің Вольта-Плейс зертханасына барған. Беллдің қыздары, Элси Белл Гровенор (1897 жылғы түлек) және Мариан Белл Фейрчайлд (1895 жылғы түлек) Маунт-Вернон семинариясында оқыды, сондай-ақ оның бірнеше немерелері мен туған қыздары да оқыды.
Mount Vernon College was founded in 1875, but its roots trace back to 1868, when Elizabeth J. Somers began tutoring the young daughters of prominent Washington men in her house at 204 F Street, NW in Washington, D. C. At the time, there were no schools for the education of girls in Washington, D. C. Her first three students were the daughters of Judge Dennis Cooley—Clara, Minnie and Mary. Their father, Judge Cooley, approached Mrs. Somers and asked her to teach his daughters in preparation for their attendance at Vassar College. When Mrs. Somers began teaching the Cooley girls, she began receiving similar requests to teach other children. Her small school grew. Seven years later, in 1875, Elizabeth Somers officially opened Mount Vernon Seminary, a day school for young ladies, that offered a six year course of instruction, including four high school and two post high school, college years. The school was named after Mount Vernon Place Methodist Church in Baltimore, which was founded by Somers' brother, Thomas Eddy. The school included in its students the daughters of prominent men in Washington, including senators and congressmen. The school and students took full advantage of their Washington, D. C. location to further their education. Students reportedly visited the Volta Place laboratory of Alexander Graham Bell, to test the newly invented telephone. Bell's daughters, Elsie Bell Grosvenor (class of 1897) and Marian Bell Fairchild (class of 1895) all attended Mount Vernon Seminary, as well as several of his granddaughters and nieces.
1100 М көшесі, NW: 18801917
Семинарияға түсушілердің саны артып, бес жыл ішінде мектеп F Street-тегі орнынан тарылып қалды. Сомерс ханым мектепті 1100 M Street, NW мекенжайына көшірді. Мектеп 37 жыл бойы M Street-те орналасты. Осы жылдар ішінде мектеп үлкен кеңею кезеңін бастан өткерді. 1882 жылға қарай Сомерс ханым бастапқы орналасқан жеріне жақын үш қосымша үй сатып алды. Ол демалыс үшін жабық аула, сондай-ақ теннис және баскетбол алаңын салды. 1890 мен 1917 жылдар аралығында студенттердің қатарында 100-ден астам пансиондық және 50 күндізгі студент болды. Осы кезде мектептің түлектерінен құрылған, мектепке оралып, түлектер шараларына қатысатын қолдау көрсеткен түлектер тобы пайда болды. Бұл топ 1885 жылы Маунт-Вернон түлектері қауымдастығы ретінде ұйымдастырылды және содан бері үздіксіз жұмыс істеп келеді. Бұл бағдарлама жас қыздарды төрт жылдық колледждерге қабылдануға дайындау мақсатында құрылды. 1905 жылға қарай Маунт-Вернон семинариясының түлектері жетекші әйелдер колледждеріне қабылданды. Мектепте қатаң академиялық бағдарлама болды. Семинарияны бітіру үшін студенттер "Аға эсселері" деп аталатын формалды процедураны орындауға тиіс болды, оның аясында олар бастапқы зерттеу жүргізіп, өзекті саяси немесе әлеуметтік тақырыпта жазды. Бұл эсселер бітіру салтанатында оқылып, ең үздік эсселерге сыйлықтар табысталды. Тақырыптардың арасында әйелдердің сайлау құқығы, балалар еңбегі, кедейліктің балаларға тигізетін әсері және тыйым салу сияқты сол кездегі даулы мәселелер де болды. Осы кезеңде студенттер АҚШ-тың барлық аймақтарынан, сондай-ақ Гавайи, Жапония және Сириядан Маунт-Вернонға оқуға келді. 1915 жылы Сомерс ханым зейнетке шығуын жариялады, ал Маунт-Холиок колледжінің түлегі Аделия Гейтс Хенсли Маунт-Вернон семинариясының екінші президенті болды. Мектеп M Street-тегі орнынан тарылып, түсушілердің саны арта берді.
The enrollment at the Seminary increased and within five years, the school had outgrown its F Street location. Mrs. Somers moved the school to a new location at 1100 M Street, NW. The school remained on M Street for 37 years. During those years, the school underwent a period of tremendous expansion. By 1882, Mrs. Somers had purchased three additional houses next to the original location. She built an enclosed courtyard to serve as a recess area, and a tennis and basketball court. Between 1890 and 1917, the student body counted more than 100 boarding students and 50 day students. By that time, the school had built a supportive alumnae base that returned to the school for alumnae events and reunions. The group became organized as the Mount Vernon Alumnae Association in 1885, and has been in existence continuously since. designed to prepare young women for entrance into four year colleges. By 1905, Mount Vernon Seminary graduates were being accepted into leading four year women's colleges. The school boasted a rigorous academic curriculum. In order to graduate, Seminary students had to complete the formal process of 'Senior Essays', in which they completed primary research and wrote on a current political or social topic. These essays were read at Commencement exercises and awards were granted for the best essays. Some of the topics included controversial subjects of the time such as women's suffrage, child labor, the effects of poverty on children, and prohibition. During this time, students came from all across the United States to attend Mount Vernon, as well as Hawaii, Japan, and Syria. In 1915, Mrs. Somers announced her retirement and Adelia Gates Hensley, a Mount Holyoke College graduate, became the second president of Mount Vernon Seminary. The school was outgrowing its M Street location and its enrollment continued to increase.
Небраска даңғылы кампусы, 19171942
1917 жылы мектеп Небраска даңғылында орналасқан кампусқа көшірілді. Сомерс ханым зейнеткерлікке шыққанмен, мектептің жұмысында белсенді болды. Ол өзінің М-көшедегі мүлкін YWCA-ға сатты, бұл қыздар мен жас әйелдерді оқытуға деген адалдығының көрінісі болды. Бірінші дүниежүзілік соғыс студенттерді соғысқа қатысуға, мысалы, бірінші көмек сабақтарын ұйымдастыру және жаралы сарбаздарға бинт орау сияқты шараларға жедел түрде тартуға мәжбүр етті. Семинарияға Уолтер Рид ауруханасындағы палата бөлінді және студенттер ауруханада жатқан сарбаздарға арналған көмек жиынтықтарын дайындады. 1920 жылғы түлектердің 20-сының сегізі білімін Висконсин университеті, Солтүстік-Батыс университеті, Монтана университеті, Стэнфорд университеті және Техас университеті сияқты төрт жылдық колледждерде жалғастырды. Бұл сол кезде әйелдер үшін жиі кездеспейтін жағдай еді және олар Семинарияда алған сапалы білімдерінің дәлелі болды. 1923 жылы түлектер Берклидегі Калифорния университетіне, Колумбия университетіне, Стэнфорд университетіне, Корнелл университетіне, Смит колледжіне, Уэлсли колледжіне және Чикаго университетіне қабылданды. 1923 жылы Аделия Гейтс Хенсли дүниеден озды, ал бір жылдан кейін Элизабет Сомерс қайтыс болды. Сомерс ханым мектептің негізін қалаушы болғанымен, Хенсли ханым мектептің қарқынды өсу кезеңінен өткізіп, профессорлық құрамды едәуір жақсартқандығы үшін мақталады. Оның орнына бұрынғы Семинария студенті және Маунт-Холиоке колледжінің түлегі Жан Дин Коул келді. Оның басшылығымен мектеп жеке бөлім ретінде Жас колледж ашты. Маунт-Вернон Семинариясы мен Жас колледж бірлесіп жұмыс істеді, бірақ екеуінің арасында айқын ерекшелік болды – төрт жылдық дайындық мектебі және екі жылдық колледж бөлімі. Осыған дейін студенттер диплом алу үшін толық алты жыл оқу керек болды. 1936 жылы Жан Дин Коул қызметтен кетті. Джордж Ллойд колледждің төртінші президенті болды, ал оның әйелі Олуен Ллойд 1938 жылы директор болып тағайындалды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде ерікті соғыс жұмысы Маунт-Вернон өмірінің бір бөлігіне айналды, студенттер әуе шабуылы жаттығуларына, медбикелерге көмек көрсету оқуларына және Қызыл Крест жұмысына қатысты. 1942 жылы АҚШ Әскери-теңіз күштері Ллойд мырза мен ханымға Небраска даңғылындағы кампусты басып алып, оның ғимараттарын соғысқа қатысу үшін пайдалануды жоспарлап отырғанын хабарлады; бұл әскери-теңіз коммуникациялық қосымшасы деп аталады, ол барлау жұмысына арналған. Студенттер мерекеге үйлеріне кеткенде, мектептің мерекеден кейін қайта ашылатынын білмеді. Қамқоршылар кеңесі мектептің жаңа орнын іздеуге кірісті. Небраска даңғылындағы кампус 2016 жылы Ұлттық тарихи орындар тізіміне енгізілді.
In 1917, the school moved to a campus located on Nebraska Avenue. Mrs. Somers, although retired, remained active in the operation of the school. She sold her M Street property to the YWCA, in keeping with her dedication to educating girls and young women. World War I forced students to quickly become involved in war efforts such as organizing First Aid classes and rolling bandages for wounded soldiers. The Seminary was assigned a ward at Walter Reed Hospital and students made care packages for hospitalized soldiers. Of the 20 graduates in the class of 1920, eight continued their education at four year colleges including University of Wisconsin, Northwestern University, University of Montana, Stanford University, and University of Texas. This was not common practice for women at the time, and testified to the solid education they received while at the Seminary. By 1923, graduates were attending University of California at Berkeley, Columbia University, Stanford University, Cornell University, Smith College, Wellesley College and The University of Chicago. In 1923, Adelia Gates Hensley died, and one year later, Elizabeth Somers. Although Mrs. Somers was the founder of the school, Mrs. Hensley had seen the school through a period of tremendous growth, and is credited with substantially improving the faculty. She was replaced by Jean Dean Cole, a former Seminary student and Mount Holyoke College graduate. Under her leadership, the school established a Junior College as a separate unit. Mount Vernon Seminary and Junior College operated together, but with a clear distinction between the two—the four year preparatory school and the two year junior college section. Until that time, students had to study for a complete six years before receiving a diploma. In 1936, Jean Dean Cole resigned. Mr. George Lloyd became the fourth president of the college and his wife, Mrs. Olwen Lloyd became Headmistress in 1938. During World War II, volunteer war work became a part of life at Mount Vernon, with students participating in air raid drills, nurses' aid training, and Red Cross work. In 1942, the United States Navy informed Mr. and Mrs. Lloyd that they planned to take over the Nebraska Avenue campus and use its facilities for the war effort; to be called the Naval Communications Annex for intelligence work. Students went home for Christmas break not knowing if their school would re open after the holidays. The board of trustees began searching for a new location for the school. The Nebraska Avenue campus was listed on the National Register of Historic Places in 2016.
Спринг-Вэлли, 1943-1946 жылдар
1943 жылдың басында кампус Вашингтон қаласының Спринг-Вэлли ауданындағы Гарфинкель универмагының жоғарғы қабатына көшірілді. 1943 жылдың 1 ақпанында қайта ашылған оқу орнына тоғыз студенттен басқа барлық студенттер оралды. Кампус дүкен ішінде және ауданнан сатып алынған жеке үйлерде орналасқан, жалпы 162 студент жатаққа орналастырылды. Спринг-Вэллиде оқу орны өзінің білім беру бағдарламаларын қарап, негізінен екі мектеп – семинария мен колледж жұмыс істейтінін анықтады. Бұл мектептің қаржылық және әкімшілік тұрғыдан ауыр жағдайға түсуіне әкелді. Оқу орны бірінші мекемені жабуды қарастырды, бірақ сол кезде бұл идея тоқтап қалды. Мектеп аккредитация алуға өтініш берді және 1944 жылдан бастап колледж бітірушілеріне «Associates of Arts» дәрежесін беруді бастады. 1960 жылдары колледжде жаңа мамандықтар ашылды, олар елорда қаласына сай келетін, үкімет және саясат, халықаралық қатынастар, бейнелеу өнері сияқты пәндерге баса назар аударды. Junior College-тегі интерьер дизайны бағдарламасы да жақсартылды. Оқу орны жоғары білім беру жүйесін дамыту үшін үй шаруашылығы және хатшылықты даярлау сияқты кәсіптік бағдарламаларын кезең-кезеңмен тоқтатты. Сол кезеңде семинария елдегі ең қатаң академиялық талаптарға ие жеке орта білім беру мекемелерінің бірі болып қала берді және бүкіл елден рекордтық санда студенттерді қабылдап, семинария тарихындағы ең көп студенттерді бітірді. Дегенмен, екі жекелеген оқу орнын қаржылық тұрғыдан ұстау мүмкін емес деген шешімге келген қамқоршылар кеңесі 1965 жылы тарихи және беделді семинариясын жабып, колледждік бағдарламасын дамытуды жөн көрді. Семинарияның соңғы түлектері 1969 жылы бітірді. Оқу орны ресми түрде Маунт-Вернон кіші колледжі деп атала бастады. Маунт-Вернон әйелдер колледжі ретінде қалуға бағытталды, бірақ студенттер санының төмендеуіне байланысты елеулі қаржылық қиындықтарға тап болды. Бұрын тек ерлерге арналған оқу орындарының аралас білім беруге көшуі Маунт-Вернон мен сол дәуірдегі барлық әйелдер колледждеріне кері әсер етті. 1973 жылы әйелдердің қазіргі заманғы қажеттіліктерін қанағаттандыру мақсатында оқу орны бакалавр дәрежесін беруді бастады, алдымен «Қоғамдық істер және үкімет», содан кейін «Бизнес-әкімшілік», «Балалық шақ және арнайы білім беру», «Бейнелеу өнері» мамандықтары бойынша. Қосымша кіріс табу үшін колледж үздіксіз білім беру бағдарламасын ашты. 1976 жылы Маунт-Вернон колледжі төрт жылдық аккредиттелген колледж мәртебесін алды.
In early 1943, the campus was relocated to the top floor of a Garfinckel's department store building in the Spring Valley neighborhood of Washington, D. C. All but nine students returned to the school which re opened on February 1, 1943; This was a spread out campus located in the store and different homes that were purchased in the neighbourhood; 162 students had to be boarded out. While in Spring Valley, the school began examining its programs and realized that it was operating essentially two different schools, the Seminary and the junior college. This placed the school under a severe financial and administrative drain. The school considered closing one arm of the school but tabled the idea at the time. The school applied for accreditation and began awarding the Associates of Arts degree in 1944 to junior college graduates. During the 1960s, the junior college developed new majors in an effort to place emphasis on those subjects which fit well with the capital city, such as those in government and politics, international relations and fine arts. The interior design program in the Junior College was also enhanced; the school phased out its vocational programs such as home economics and secretarial studies to develop its higher education curriculum. During the same period, the Seminary remained one of the most academically rigorous private secondary institutions in the nation and drew record numbers of students from around the country, graduating the largest classes in the Seminary's history. However, deciding that it was financially impossible to run two separate institutions, the board of trustees chose in 1965 to close its historic, respected Seminary to build up its collegiate program. The last Seminary class was graduated in 1969. The school was then officially renamed Mount Vernon Junior College. Mount Vernon was dedicated to remaining a women's college but faced significant financial struggles due to declining enrollments; the opening of previously all male institutions to coeducation negatively impacted Mount Vernon and all women's institutions during that era. By 1973, in order to meet the contemporary needs of women, the school began awarding the Bachelor of Arts degree, first in Public Affairs and Government followed by Business Administration, Childhood and Special Education and the Visual Arts. In a move to seek additional revenue, the college began a continuing education program. In 1976, Mount Vernon College became an accredited four year college.
Жақындағы тарих, 1999 жылдан қазіргі уақытқа дейін
1997 жылы қамқоршылар кеңесі колледждің тәуелсіз оқу орны ретінде жабылуын шешті. 1999 жылдың 30 маусымынан бастап Маунт-Вернон Джордж Вашингтон университетімен бірікті. Оқу орны қазір Джордж Вашингтон университеті – Маунт-Вернон кампусы деп аталады. Элизабет Дж. Сомерс әйелдер лидерлігі бағдарламасы Маунт-Вернон семинариясы мен колледжі және оның түлектерінің құрметіне құрылды. Маунт-Вернон GW сатып алғаннан кейін, барлық жыныстағы студенттер сабақтарға, әлеуметтік және спорттық шараларға кампусқа қабылдана бастады, бірақ 2001 жылдың көктеміне дейін кампуста тек әйелдер ғана тұрды. Колледж GW құрамына енген алғашқы екі жылдан кейін барлық жыныстағы студенттер Маунт-Вернон кампусында тұруға басталды, алайда кампус колледждің тарихына орай әйелдерге арналған тұрғын үйлер мен бағдарламаларды ұсынуын жалғастырды. GW Маунт-Вернон кампусының дамуын қолдау үшін жаңа спорт алаңдарын, жатақханаларды және басқа да құрылыстарды салды. GW-нің Маунт-Вернон және Фогги Боттом кампустары арасында тегін шаттл қызметі бар.
In 1997, the board of trustees decided that the college would close as an independent institution. As of June 30, 1999, Mount Vernon became affiliated with George Washington University. The school is now known as The George Washington University – Mount Vernon Campus. The Elizabeth J. Somers Women's Leadership Program was founded in honor of the Mount Vernon Seminary and College and its alumnae. Once Mount Vernon was purchased by GW, students of all genders were welcomed onto the campus for classes, social and athletic events, however only women lived on the campus through Spring 2001. After the college's first two years at part of GW, students of all genders also began living on the Mount Vernon campus, however, the Mount Vernon campus continued to offer some housing and programs specifically for women, in honor of the college's origins. GW constructed new athletic fields, dormitories, and other facilities to support the growth of the Mount Vernon campus. There is a free shuttle available to travel between the Mount Vernon and Foggy Bottom campuses of GW.