Оң Вильямспорт тарихы: 130 жылдық мереке және даму жолы

Тарих

Оңтүстік Уильямспорт 1986 жылы қалашық ретінде құрылғанының жүз жылдығын тойлады. 1886 жылдың 29 қарашасында Лайкоминг округінің соты Роктаун, Биллман және айналасындағы елді мекендерді Оңтүстік Уильямспорт қалашығы ретінде біріктірді. Бұл жер бұрын Армстронг округінің бір бөлігі болған. Сускехана өзені аңғарындағы ең алғашқы тұрғындар ирокез тілінде сөйлейтін сускеханноктар болды. Алгонкин тілінде олардың аты "лақты өзеннің халқы" деген мағынаны білдіреді. Аурулар мен соғыстардан құрып, 18 ғасырдың басына қарай олар жойылып, көшіп кеткен немесе басқа тайпаларға сіңіп кеткен. Батыс Сускехана өзені аңғарының жерлерін сол кезде негізінен Ленапи тайпасының Мунси руы немесе фратриясы мекендеген, және олар Ирокездердің Бес (кейіннен Алты) тайпасының номиналды бақылауында болды. 1768 жылғы Форт-Стенвикс шарты бойынша британдықтар ирокездерден жер сатып алып, қазіргі Лайкоминг округін қоныстандыруға мүмкіндік берді. Америка революциялық соғысынан кейін Лайкоминг округі 1795 жылдың 13 сәуірінде Нортумберленд округінен құрылды. Округтің аумағы бастапқыда 31,080 км² (12000 шаршы миль) болды, және кейіннен одан бірнеше округтер бөлініп шықты. Оңтүстік Уильямспорттан өзен арғы бетінде орналасқан Уильямспорт та 1795 жылы құрылды және округ орталығы ретінде таңдалды. Қазіргі Оңтүстік Уильямспорттың алғашқы қоныс салушысы Аарон Хагерман болды деп есептеледі, ол американдық революциялық соғыс аяқталғаннан кейін келген голландиялық эмигрант. Оның құрметіне ауданнан өтетін Хагерманс бұлағы оның атымен аталады. Бұл қаланың алғашқы құрамында "Роктаун" және "Бутстаун" елді мекендері болды. Алғашқы кәсіпорындардың бірі Майкл Макдоноудың Хагерманс бұлағының жанында ашқан тавернасы болды. Басқа да ерте кәсіпкер, Якоб Вайс, 40 акр жер сатып алып, қала учаскелерін жоспарлап, ауылды қалашыққа айналдыруға көмектесті. Вайс сонымен қатар Макдоноудың тавернасының жанында кірпіш зауытын салды және көп жылдар бойы май және ұн диірмендерін иеленді. Сол ерте заманнан бастап бүгінгі күнге дейін Оңтүстік Уильямспорттың тағдыры Уильямспорттың тағдырымен байланысты. Екі қалада да пилорамалар мен жиһаз фабрикалары ең табысты өнеркәсіп салалары болды. Азамат соғысынан кейінгі жылдардағы ағаш кесудің өркендеу кезеңінде жоспарлау және ағаш өңдеу фабрикаларының белсенділігі жоғары деңгейге жетті. 1890 жылдары айналасындағы төбелерден сатуға жарамды ағаштардың қоршауы таусылып, ағаш кесушілер батысқа көшіп кеткен кезде өнеркәсіп біртіндеп төмендеді. Бүгінде өндірістің әртүрлілігі басты қағида. Аймақ екінші буын ағаштармен қайта орманды, сонымен қатар табиғи сұлулық пен орманды демалыс мүмкіндіктерін ұсынады. Оңтүстік Уильямспорттағы негізгі жұмыс берушілерге Little League Baseball, Inc., Keystone Friction Hinge, Оңтүстік Уильямспорт ауданы мектеп округі және New Lycoming Bakery кіреді. Оңтүстікке қарай Балд Игл тауы мен солтүстікке қарай өзен Оңтүстік Уильямспорттағы дамуды шектегенімен, өсім тұрақты болып келеді. 1890 жылы 2900 тұрғын болды. 10 округтік мектепте 600-ге жуық жас ғалым оқыды. 2000 жылғы халық санауы бойынша 6412 тұрғын тіркелді, ал бүгінде үш Оңтүстік Уильямспорт ауданы мектептеріне 1534 оқушы қабылданды. Орталық бастауыш мектебі (1-4 сыныптар) Батыс Маунтин авенюінде орналасқан. Роммелт бастауыш мектебі (5-6 сыныптар) Батыс Орталық авенюінде орналасқан. Оңтүстік Уильямспорт ауданының жасыл және ағасы мектебі, Таушылардың үйі, Перси көшесінде орналасқан. Мектеп округі штаттағы ең көне жоғары мектеп футбол стадиондарының біріне де ие, ол Орталық және Роммелт бастауыш мектептерінің арасындағы төбеге салынған Родни К. Морганс стадионы.

South Williamsport celebrated the centennial of its incorporation as a borough in 1986. On November 29, 1886, the Lycoming County court incorporated the villages of Rocktown, Billman, and vicinities as the borough of South Williamsport. The land had previously been part of Armstrong Township. The first recorded inhabitants of the Susquehanna River valley were the Iroquoian speaking Susquehannocks. Their name meant "people of the muddy river" in Algonquian. Decimated by diseases and warfare, they had died out, moved away, or been assimilated into other tribes by the early 18th century. The lands of the West Branch Susquehanna River valley were then chiefly occupied by the Munsee clan or phratry of the Lenape, and were under the nominal control of the Five (later Six) Nations of the Iroquois. The British purchased land from the Iroquois in the Treaty of Fort Stanwix of 1768, opening what is now Lycoming County to settlement. After the American Revolutionary War, Lycoming County was formed from Northumberland County, on April 13, 1795. The county's area was originally over 12000 square miles (31,080 km2) and several other counties were subsequently formed from it. Williamsport, across the river from South Williamsport, was also founded in 1795 and chosen as the county seat. The first settler in what is now South Williamsport is believed to have been Aaron Hagerman, a transplanted Hollander, who is thought to have arrived shortly after the end of the American Revolutionary War. Hagermans Run, which flows through the borough, bears his name. One of the predecessor communities was "Rocktown". And another was Bootstown. One of the first businesses was a tavern established near the mouth of Hagermans Run by Michael McDonough. Another early entrepreneur, Jacob Weiss, gave the village a push toward borough status by purchasing a tract of 40 acres and laying out town lots. Weiss also established a brickyard near McDonough’s tavern and for many years operated an oil mill and a gristmill. From those early times to the present, South Williamsport’s fortunes have been linked to those of Williamsport. Sawmills and furniture factories were among the most prosperous industries in both communities. Planing mills and woodworking factories of all types reached a peak of activity during the logging boom of the post Civil War years of the last century. The industry gradually declined in the 1890s when the surrounding hills were finally stripped of saleable lumber and the logging crews moved west. Today, manufacturing diversity is the rule. The area is reforested with second growth timber, providing scenic beauty as well as woodland recreational opportunities. In South Williamsport, prime employers include: Little League Baseball, Inc., Keystone Friction Hinge, South Williamsport Area School District and the New Lycoming Bakery. Although Bald Eagle Mountain to the south and the river on the north have restricted development in South Williamsport, growth has been steady. In 1890, there were 2,900 residents. About 600 young scholars attended 10 borough schools. The 2000 census counted 6,412 residents and today, 1,534 students are enrolled in three South Williamsport Area Schools Central Elementary (K 4) is on West Mountain Ave. Rommelt Elementary (5 6) is on West Central Ave. South Williamsport Area Jr./Sr. High School, Home of the Mountaineers, is on Percy Street. The School District is also home to one of the oldest high school football stadiums in the state, Rodney K. Morgans Stadium, which is built into the hillside directly between Central and Rommelt Elementary Schools.

География

Оңтүстік Уильямспорт (41.229179, 77.000464) координаталарында орналасқан және солтүстік жағынан Сускехана өзенінің Батыс саласымен (өзеннің солтүстігінде Уильямспорт қаласымен), шығыс және оңтүстік жағынан Армстронг қалашығымен, ал батыс жағынан Дубостаунмен шектеседі. Лайкоминг округі Филадельфия қаласынан шамамен 130 миль (209 км) солтүстік-батысқа және Питтсбург қаласынан 165 миль (266 км) шығыс-солтүстік-шығысқа қашықтықта жатыр. АҚШ Халық санағы бюросы мәліметтері бойынша, қаланың жалпы ауданы 2,1 шаршы миль (5,5 км²), оның ішінде 1,9 шаршы миль (4,9 км²) құрлық және 0,2 шаршы миль (0,6 км²) (11,37%) су алабын құрайды. Оңтүстік Уильямспорттың су тасқынынан қорғау бөгеттері АҚШ Армиясының Инженерлік корпусының Балтимор бөлімшесіне қарасты және "қалпына келтіруді қажет ететін бөгеттер" деп белгіленген. Оларды жөндеуге келмеген жағдайда, су тасқыны кезінде федералдық көмек тоқтатылады.