Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Пакстонвилл – АҚШ-тың Пенсильвания штатындағы Снайдер округінің Франклин тауындағы халық санағымен белгіленген елді мекен. 2000 жылғы халық санағы бойынша халқы 221 адамды құрады.
Paxtonville is a census designated place (CDP) in Franklin Township, Snyder County, Pennsylvania, United States. The population was 221 at the 2000 census.
География
Пакстонвилл (40.770448, 77.085661) координаталарында орналасқан. АҚШ Халық санағы бюросы мәліметтері бойынша, бұл елді мекеннің жалпы ауданы 0,9 шаршы мильді (2 км²) құрайды, және ол толығымен құрлықтан тұрады.
Paxtonville is located at (40.770448, 77.085661). According to the United States Census Bureau, the CDP has a total area of 0.9 square miles (2 km2), all land.
Демография
2000 жылғы санақ бойынша, CDP-де 221 адам, 92 үй шаруашылығы және 64 отбасы тұрды. Халық тығыздығы анықталған жоқ. 97 тұрғын үй бірлігі болды, орташа тығыздығы көрсетілмеген. CDP-нің нәсілдік құрамы 100,00% ақ адамдардан тұрды. 92 үй шаруашылығының ішінде 29,3%-ында 18 жасқа дейінгі балалар тұрды, 57,6%-ы бірге тұратын ерлі-зайыптылар, 7,6%-ы күйеуі жоқ әйелдер басқаратын үйлер, ал 30,4%-ы отбасы емес. Барлық үй шаруашылығының 29,3%-ы жеке адамдардан тұрды, ал 17,4%-ында 65 жастан асқан жалғыз адамдар тұрды. Үй шаруашылығының орташа мүше саны 2,40, ал отбасының орташа мүше саны 2,95 адамды құрады. CDP-де халық жас бойынша таралып кеткен: 24,9%-ы 18 жасқа дейінгілер, 7,7%-ы 18-24 жас аралығындағылар, 25,8%-ы 25-44 жас аралығындағылар, 24,9%-ы 45-64 жас аралығындағылар және 16,7%-ы 65 жастан асқандар. Орташа жас 39 жас болды. Әр 100 әйелге 95,6 еркек шақ келді. 18 және одан жоғары жастағы әр 100 әйелге 93,0 еркек шақ келді. CDP-дегі үй шаруашылығының орташа табысы 37 917 доллар, ал отбасының орташа табысы 43 594 долларды құрады. Ер адамдардың орташа табысы 25 000 доллар, ал әйелдердің 21 932 доллар болды. CDP-нің жан басына шаққандағы орташа табысы 14 376 долларға тең. Отбасылардың 4,6%-ы және халықтың 4,9%-ы кедейлік шегінен төмен тұрды, оның ішінде 18 жасқа дейінгілердің 4,8%-ы және 65 жастан асқандардың 14,5%-ы.
As of the census of 2000, there were 221 people, 92 households, and 64 families residing in the CDP. The population density was There were 97 housing units at an average density of The racial makeup of the CDP was 100.00% White. There were 92 households, out of which 29.3% had children under the age of 18 living with them, 57.6% were married couples living together, 7.6% had a female householder with no husband present, and 30.4% were non families. 29.3% of all households were made up of individuals, and 17.4% had someone living alone who was 65 years of age or older. The average household size was 2.40 and the average family size was 2.95. In the CDP, the population was spread out, with 24.9% under the age of 18, 7.7% from 18 to 24, 25.8% from 25 to 44, 24.9% from 45 to 64, and 16.7% who were 65 years of age or older. The median age was 39 years. For every 100 females, there were 95.6 males. For every 100 females age 18 and over, there were 93.0 males. The median income for a household in the CDP was $37,917, and the median income for a family was $43,594. Males had a median income of $25,000 versus $21,932 for females. The per capita income for the CDP was $14,376. About 4.6% of families and 4.9% of the population were below the poverty line, including 4.8% of those under the age of eighteen and 14.5% of those 65 or over.
Тарих
Пакстонвилл ауылы Мидл-Крик өзенінің жағасында орналасқан және Пакстонвилл жолы арқылы Мидлбург, Кунхантер және Бивертаун қалаларымен байланысқан. Негізгі көше, Пакстон көшесін қазіргі 522-ші тас жолмен байланыстыратын жол салынғанға дейін, басты жол Мидл-Крик өзенінің солтүстік жағымен Ройер көпіріне дейін созылған. 18 ғасырдың соңында негізделген, алғашқыда Керн диірмені деп аталған, кейін Роберт Пакстонның құрметіне аталды. Азамат соғысынан кейін темір қорыту пеші салынды, бірақ Ұлы көлдер аймағында бай кендер табылғаннан кейін қысқа уақыттан соң қолданыстан шықты. 20 ғасырдың басында кірпіш жасау маңызды өнеркәсіп болды; бұл 1963 жылдың жазында Пакстон кірпіш компаниясы өртенгенде аяқталды. 1900 жылдар шамасында сумен жұмыс істейтін пилорама және алма пресі жұмыс істеді. Әр түрлі кезде шаруашылықтардың арасында май зауыты, мейрамхана, темекі фабрикасы, көйлек фабрикасы, бір-екі жалпы дүкен, кинотеатр, шаштараз, диірмен және қару жасау шебері болды. 2007 жылдың желтоқсанында қалада шіркеу, мал азығын өндіру зауыты және қоғамдық орталық болды. Қоғамдық орталық бұрынғы екі бөлмелі мектеп ғимаратында орналасқан, онда 1-ден 8-сыныпқа дейін оқу оқытылған. Осы мақсатта соңғы рет пайдаланылған 1955 жылдың көктемі болды; одан кейін оқушылар Мидлбургке автобустармен тасымалданды. 1890 жылдар шамасында Милл-стрит пен Пакстонвилл жолының солтүстік-шығыс бұрышында мектеп ғимараты тұрды. Ауылдың негізіндегі топырақ негізінен мұздық, бірақ Пакстонвилл жолы мен Пакстон көшесінің қиылысынан батысқа қарай шамамен 150 фут және оңтүстікке қарай 50 фут жерде шөгінді тау жыныстары топырақ бетінің астында жатыр. Американдық индейлердің тас артефакттары, көбінесе жебе және найза ұштары, қаланың солтүстік шетінде Мидл-Крик өзенінің жағалауына жақын жерде табылған. 1870 жылдары Санбери және Льюистаун темір жолының құрылысы Пакстонвиллді осы екі қаламен байланыстырды және көп жылдар бойы бірнеше күнделікті жолаушылар пойыздары Мидл-Крикке жақын орналасқан Пакстонвилл станциясында тоқтады. Жолаушылар тасымалы 1920 жылдардың соңында тоқтатылды, бірақ Пакстонвилл аймағына жүк тасымалы 1960 жылдарға дейін жалғасты. 19 ғасырдың соңында Пакстонвилл теміржол карталарында қысқа уақытқа "Бенфер" деп көрсетілді. Ең көне үйлердің көпшілігі ағаштан салынған, бірақ бұл құрылыс көрінбейді, себебі олардың сырты тақтайшамен қапталған; олар 19 ғасырдың басына жатады. 2007 жылдың мәліметтері бойынша Мейпл даңғылының оңтүстік жағында, Пакстон көшесімен қиылысынан батысқа қарай шамамен 100 фут жерде ерекше құрылысқа ие үй тұр. 1885 жыл шамасында Габриэль Гилл салған, ол рамасыз, бірақ сыртқы қабырғалар осы қызметті атқарады, бір дюймдік тақтайлардың үш қабатынан тұрады, ортаңғы қабаты қалған екеуіне 90 градус бұрышпен орналасқан, бұл тік тақтай қабырға құрылысының бір түрі. Жылдар бойы тұрғындардың көпшілігі Пенсильвания голландтарының ұрпақтары болды, бұл туралы Гилл, Гифт, Грейбилл, Хассинджер, Керстеттер, Олдт, Ольмстед/Умстед, Муссер, Шаффер, Штрауб, Уолтер және Венрих сияқты отбасылық есімдер куәлік етеді. 1900 жылдар шамасында зират шіркеудің артындағы шығыс жағынан қазіргі оңтүстік-батыс жағына көшірілді. Мәйіттер мен олардың ішіндегі заттар атқа тіркелген арбалармен тасымалданды. Бірінші дүниежүзілік соғыстан кейін қала тұрғындарының қаржылық көмегімен Пакстон көшесінің батыс жағында Мемориал залы салынды. Ол бірнеше мақсатқа қызмет етті, соның ішінде фильм көрсетуге де пайдаланылды. Немді фильмдер дәуірінде оларға Пакстонвилл оркестрі сүйемелдеді.
The village of Paxtonville lies on Middle Creek and is connected to Middleburg, Koonhunter and Beavertown by the Paxtonville Road. Before the road existed connecting the main street, Paxton Street, to Route 522, in use today, the main route ran along the north side of Middle Creek to Royer's Bridge. Settled in the late 18th century, it was first known as Kern's Mill and was renamed after Robert Paxton. Just after the Civil War, an iron furnace was built there, but fell into disuse after a relatively short period of time when richer ores were found in the Great Lakes region. In the early years of the 20th century, brick making was a major industry; this ended in the summer of 1963 when fire destroyed the Paxton Brick Company. A water powered sawmill and cider press were in operation circa 1900. At various times businesses included a creamery, a restaurant, a cigar factory, a shirt factory, one or two general stores, a movie house, a barbershop, a grist mill and a gunsmith. As of December 2007, the town boasted a church and a feed mill, as well as a community center. The building housing the community center was previously a two room school house in which instruction was provided for grades 1 through 8. Its last use for this purpose was in the Spring of 1955; after this time pupils were bussed to Middleburg. Around 1890 a school building stood on the north east corner of Mill Street and the Paxtonville Road. The soil underlying the village is principally glacial till, but approximately 150 feet west and 50 feet south of the juncture of the Paxtonville Road and Paxton Street, sedimentary rock lies just beneath the soil surface. Stone American Indian artifacts, chiefly arrow and spear points, are to be found at the north edge of town near the bank of Middle Creek. The completion of the Sunbury and Lewistown Railroad in the 1870s connected Paxtonville with these two cities, and for many years a number of daily passenger trains stopped at the Paxtonville station, which was located near the creek. Passenger service ended in the late 1920s, although freight service to Paxtonville area continued into the 1960s. For a short period of time, toward the end of the 19th century, Paxtonville was shown on railroad maps as "Benfer." A number of the oldest houses are log, but this construction is not evident because they have frame or shingle siding; they date from the early 19th century. as of 2007 there stands on the south side of Maple Avenue, approximately 100 feet west of the intersection with Paxton Street, a house of unusual construction. Built by Gabriel Gill in about 1885, it lacks a frame, but the exterior walls serve this purpose, being constructed of three layers of one inch planks, with the middle layer running at a 90 degree angle to the other two which is one form of vertical plank wall construction. Over the years most residents have been of Pennsylvania Dutch ancestry, as witnessed by family names such as Gill, Gift, Graybill, Hassinger, Kerstetter, Oldt, Olmstead/Umstead, Musser, Shaffer, Straub, Walter, and Wenrich. Circa 1900, the cemetery was moved from its position behind the church on the east edge of the village to its modern location on the southwestern edge. Coffins and their contents were carried on horse drawn wagons. Immediately after World War I, donations from townspeople allowed the construction of the Memorial Hall on the west side of Paxton Street. It served a number of functions, including showing movies. During the era of silent films, these were accompanied by the Paxtonville Orchestra.