Элкленд тарихы және географиясы

География

Елкленд (41.989863, 77.311238) координаталарында орналасқан. АҚШ Халық санағы бюросы мәліметтері бойынша, қаланың жалпы ауданы 2.3 шаршы миль (6 км²) құрайды, барлығы құрлық. Ол Коуэнск өзенінің жағасында орналасқан.

Тарих

Паркхерст мемориалдық пресвитериан шіркеуі 2012 жылы Ұлттық тарихи орындар тізіміне қосылды.

Елкленд ауданы

1814 жылы Елкленд қалашығы құрылды. Оның аумағы, Делмар қалашығынан алынған, Нью-Йорк штатының шекарасымен тоқсан үшіншіден жүз төртінші миль тасқа дейін – 11 миль (18 км) қашықтықта жатқан. Ол солтүстікке және оңтүстікке қарай 10 миль (16 км) созылып, қазіргі Елкленд ауданымен қатар Нельсон, Осеола қалашықтарының, сондай-ақ Фармингтон қалашығының толық аумағы мен Лоренс, Дирфилд және Миддлбери қалашықтарының бір бөліктерін қамтыды. 1816 жылдың желтоқсанында Лоренс қалашығының бір бөлігі одан бөлініп шықты, ал 1822 жылдың қыркүйегінде оның аумағының тағы бір бөлігі Миддлбери қалашығына қосылды. 1830 жылдың ақпанында Фармингтон қалашығының аумағы да одан алынды. Осылайша бірнеше рет аумағы қысқартылғаннан кейін, ол шығыстан батысқа қарай шамамен 13 км, ал солтүстіктен оңтүстікке қарай екі жарым-үш км болатын тар жолаққа дейін қысқарды. 1849 жылдың 10 сәуірінде бекітілген заңнамалық актімен оның аумағы одан әрі қысқартылды, осымен Елкленд ауданы құрылды, оған уақыт өте келе қосымша аумақтар қосылды. 1857 жылдың қаңтарында Елкленд ауданының шекарасына кірмейтін, солтүстіктен оңтүстікке қарай аудан ортасынан өтетін сызықтың батысында жатқан қалашықтың барлық бөлігі Осеола қалашығына айналдырылды, ал 1857 жылдың желтоқсанында сол сызықтың шығысында жатқан жерлер Нельсон қалашығы болып құрылды, соның нәтижесінде Елкленд қалашығы жойылды. Кейіннен Коуэнск өзенінің оңтүстігіне қарай Елкленд ауданының шекарасын кеңейту арқасында Осеола және Нельсон қалашықтарының аумағы да айтарлықтай азайды. Дегенмен, Елклендтің оңтүстік және Фармингтон қалашығының солтүстік шекаралары арасындағы тар жолақ әлі де сақталған, оның батыс жартысы Осеола қалашығына, ал шығыс жартысы Нельсон қалашығына тиесілі. Бірнеше жыл бұрын осы жолақты Елкленд ауданына қосу жөнінде ұсыныс жасалған, осылайша оған және Осеола мен Нельсон қалашықтарына симметриялы шекаралар беру жоспарланған, бірақ белгілі бір себептерге байланысты бұл қосылу жүзеге аспады.

In 1814 the township of Elkland was organized. Its territory, taken from Delmar Township, extended along the New York state line from the ninety third to the one hundred and fourth mile stone—a distance of 11 mile (18 km). It extended north and south a distance of 10 mile (16 km) and embraced within its boundaries the present borough of Elkland and townships of Nelson, Osceola, all of Farmington, and parts of Lawrence, Deerfield, and Middlebury townships. In December 1816, a part of the township of Lawrence was taken from it, and in September 1822, another portion of its territory went to Middlebury township. In February 1830, the territory of the township of Farmington was taken from it. Those several reductions confined it to a narrow strip, about 8 mile (13 km) long, from east to west, by two and three fourths miles wide, from north to south. By an act of the legislature, approved April 10, 1849, its territory was still further reduced by the creation of the borough of Elkland, to which, from time to time, additions have been made. In January 1857, all that part of the township not embraced in Elkland borough limits, lying west of a line extending through the center of that borough, from north to south, was erected into the township of Osceola, and in December 1857, all lying east of the same line became the township of Nelson, and Elkland township passed out of existence. By the subsequent extension of the Elkland borough limits south of the Cowanesque river, the townships of Osceola and Nelson both suffered material reductions of area. There is still left, however, a narrow strip between the southern boundary of Elkland and the northern boundary Farmington township, the western half of which belongs to Osceola Township, and the eastern half to the township of Nelson. Some years ago a movement was afoot to annex this strip to Elkland borough and thus give it and Osceola and Nelson townships more symmetrical boundaries, but for some reason the annexation was not made.

Пионерлік қоныстанушылар

1815 жылы қайтыс болған Бейкер Пирс есімді адам, оның мәйіті Осеоладағы ескі пионерлер зиратына жерленген, Эклланд ауданының шекарасындағы алғашқы қоныс иесі болған сияқты. Ол қашан қоныстанғаны және қанша уақыт тұрғаны қазір анықталмайды, бірақ бұл осы ғасырдың басындағы алғашқы он жылдықта болған болуы мүмкін. Келесі қоныс аударған Тейлор отбасы Барни Хиллде орналасты. Отбасы Пермелия Тейлор және оның үш ұлы – Эбенезер, Филипп және Митчеллден тұрды. Олар Нью-Джерси штатындағы Делавэр су айдынынан Вайоминг аңғарына, содан кейін Овегоның төменгі жағындағы Пайп Крикке көшіп келді. 1806 жылы олар Коуэнск аңғарына жетті. Эбенезер мен Филип көп ұзамай Осеолаға көшіп кетті. Филипп, оның анасы және інісі Митчелл 1815 жылға дейін қайтыс болды және Барни Хиллге жерленді. 1882 жылы Аддисон мен Пенсильвания темір жолының салынуына байланысты олардың жерленген жері бұзылып, Пермелия Тейлордың төртінші ұрпағы – капитан Чарльз Р. Тейлор мен Чарльз Таббс олардың мәйітін Осеола зиратына көшірді. Вильям Кортрайт Филипп Тейлор алғаш сатып алып, қоныстанған жерге құқық алды және 1814 жылы оны Линтсфорд Коутске берді. Коутс отбасы ерте келді, айтуынша, 1806 жылы келген. 1808 жылы Тимоти Коутс аға Киприан Райт пен Амаса Калвердің жерлері арасында орналасқан жердің құқығын алды, бұл жер 233 нөмірімен қазіргі Нельсон ауданының шегінде тіркелді. Кейін ол және оның ұлы Линтсфорд жер сатып алып, Елклендте тұруға көшті. Бірақ нақты жылын анықтау қиын. Дэниел Холидей 1810 жылға дейін осы жерде болды, сол жылы оның ұлы Дэниел, қазір Холидейтаун тұрғыны, Миддлбери қалашығында дүниеге келді. 1811 жылдың наурыз айында Нью-Йорк штатының Эльмира және Саутпорт қалаларынан Самуэль Таббс аға, оның ұлдары Самуэль, Джеймс және Бенджамин, сондай-ақ күйеу балалары Джон Район кіші, Дэвид Хаммонд және Мартин Стивенс келді. Осы топтың мүшелері батыстағы Барни Хиллден батыстағы Сталл фермасына дейін, соның ішінде Давенпорт аралы мен өзеннің оңтүстік жағындағы фермаға дейін барлық жердің иесі мен тұрғыны болды. Джон Район кіші және оның інісі Джеймс Елклендтің орталығында қоныстанды, ол Районсвилл деп аталды. Кейінірек қонысқа қосылған Джон Район аға ауылдың алғашқы пошта бастығы болды және 1832 жылы қайтыс болғанға дейін сол жерде тұрды. Джон Район кіші ертеден-ақ белгілі және жетекші адам болды. Ол 1816 жылы бейбітшілік судьясы, 1822 және 1823 жылдары заң шығарушы орган мүшесі, 1824 жылы мемлекеттік сенат мүшесі болып сайланды. Ол ауылдың алғашқы саудагері және ең танымал азаматы болды. 1848 жылы ол Лоуренсвиллге (Пенсильвания штаты) көшіп барды, ол жерде 1859 жылдың 22 шілдесінде қайтыс болды. Сэмюэл Таббс қазіргі Дорранс фермасы деп аталатын жерге қоныстанды және ауылдың дамуына үлес қосты. Дэвид Хаммонд бұрынғы Хаммонд үйіне қоныстанды, қазір оның иесі – миссис С. Л. Паттисон. Аталған есімдер – аудан шегінде қоныстанған алғашқы қоныс иелері, оларды анықтауға мүмкіндік болғанша. Уақыт өте келе ауыл Елкленд деп аталды және жыл сайын өсіп дамыды. Қазір ол округтың ең гүлденген және прогрессивті аудандарының бірі.

A man named Baker Pierce, who died in 1815, and whose remains were buried in the old pioneer graveyard at Osceola, appears to have been the first settler within the boundaries of Elkland borough. Just when he settled or how long he remained cannot now be ascertained, but it must have been during the earlier years of the first decade of the present century. The next to settle was the Taylor family, who located at Barney Hill. The family consisted of Mrs. Permelia Taylor and her three sons, Ebenezer, Philip and Mitchell, who emigrated from the Delaware Water Gap, New Jersey, to the Wyoming valley, thence to Pipe Creek, below Owego, from which place, in 1806, they came to the Cowanesque valley. Ebenezer and Philip soon afterward removed to Osceola. The latter, his mother and his brother, Mitchell, all died before 1815, and were buried at Barney Hill. In 1882, their resting place being disturbed by the building of the Addison and Pennsylvania railroad, Capt. Charles R. Taylor and Charles Tubbs—descendants in the fourth generation of Mrs. Permelia Taylor—removed their remains to the cemetery at Osceola. It appears that William Courtright acquired title to the land first bought and settled on by Philip Taylor, which, in 1814, he conveyed to Lintsford Coates. The Coates family came early, as early, so it has been stated, as 1806. In 1808, however, Timothy Coates Sr. acquired the title to of land, situated between the lands of Cyprian Wright and those of Amasa Culver, and covered by warrant No. 233 within the limits of what is now Nelson borough, and later he and his son, Lintsford, bought land and became residents of Elkland. The exact year is, however, difficult to ascertain. Daniel Holiday was here previous to 1810, in which year his son, Daniel, now a resident of Holidaytown, Middlebury township, was born. In March 1811, came a colony from Elmira, New York and Southport, New York, consisting of Samuel Tubbs Sr., his sons, Samuel, James and Benjamin, and his sons in law, John Ryon Jr., David Hammond, and Martin Stevens. The members of this colony became the owners and occupants of all the land from Barney Hill on the east to the Stull farm on the west, including the Davenport Island and farm on the south side of the river. John Ryon Jr. and his brother James settled in the center of Elkland, which became known as Ryonsville. John Ryon Sr., who joined the settlement later, was the first postmaster of the village and resided there until his death in 1832. John Ryon Jr. early became a prominent and leading spirit. He was elected a justice of the peace in 1816, a member of the legislature in 1822 and 1823, and a member of the state senate in 1824. He was the first merchant of the village and its most prominent citizen. In 1848, he removed to Lawrenceville, PA, where he died July 22, 1859. Samuel Tubbs settled on what is now known as the Dorrance farm and soon became identified with the material growth of the village. David Hammond settled on the old Hammond homestead now owned by Mrs. C. L. Pattison. The names given are those of the pioneers who settled within the borough limits, so far as it has been possible to ascertain them. In time the village took the name of Elkland, growing steadily year by year. it is now one of the most prosperous and progressive boroughs in the county.

Ауылдардың өсуі

1815 жылы полковник Сэмюэл Таббс және оның ұлдары кейін Дейвенпорт аралы деп аталған аралдың оңтүстік жағында арна қазып, арақ және шөп шабуға арналған диірмендер салды. 1820 жылы немесе одан кейін келген полковник Лемуэль Давенпорт бұл мүлікті сатып алып, диірмендерді иеленді және басқарды. 1870 жылы оларды Пенсильвания штатының Поттсвилл қаласынан келген Хон. Джон У. Район сатып алды. 1885 жылы шөп шабуға арналған диірменді роликті диірменге айналдырды. 1890 жылы жабдықтар және т.б. Fall Brook теміржолының солтүстігіндегі Паркхерст көшесінің басындағы жерге көшіріліп, қазіргі диірмен салынды. 1894 жылы 14 000 бушель астық сыйымдылығы бар астық көтергіші салынды. 1895 жылдың соңында диірмен толығымен жаңартылып, ең соңғы жетілдірілген жабдықтар қосылды. Қазір ол 500 баррельді диірмен және штаттағы ең жақсы жабдықталған диірмендердің бірі. Джон У. Район кіші басқаруды жүзеге асырады. Уильям Мартинделл - бақылаушы және бас диірменші. 1840 жылы Д. Б. Шофф ауылдың оңтүстік бөлігіндегі өзенде сумен жұмыс істейтін арақ диірменін салып, бірнеше жыл бойы оны басқарды. 1869 жылы Джордж Дорранс оны бұзды. Ауылдағы алғашқы дүкенді 1824 немесе 1825 жылдары Джон Район кіші және Роберт Таббс ашты. 1828 жылы бұрын ағасымен Лоуренсвиллде бизнеспен айналысқан Жоел Паркхерст Элкландқа келді, олармен бірігіп, кейіннен оларды сатып алды. Бірнеше жыл ішінде ол жетекші кәсіпкер ғана емес, сонымен қатар Кованеске аңғарының ең бай азаматы болды, сонымен қатар жомарттық, кәсіпкерлік және қоғамдық белсенділік үшін лайықты беделге ие болды. 1832 жылы Джордж Л. және Сэмюэл Район дүкен ашып, 1843 жылға дейін бизнесте болды. 1833 жылы Тимоти С. және Дэвид Коутс тауар сату және ағаш өңдеумен айналысты, 1854 жылға дейін осы бизнесті жалғастырды, ол кезде Осеоладан келген Кларк Кимболл Дэвидтің орнына келді. Коутс 1859 немесе 1860 жылдары зейнеткерлікке шыққанға дейін басқа да өзгерістер болды. Елдің халқы көбейген сайын, ауыл да бірте-бірте өсті, жаңа дүкендер ашылды, мектеп салынды, шіркеу құрылды және халықтың жағдайы мен қажеттіліктеріне сәйкес басқа да сауда-өндірістік кәсіпорындар құрылды. 1839–1840 жылдардың қысында Осеоладан келген, әлі де тірі және денсаулығы жақсы Хон. Чарльз Таббстың әкесі Джеймс Таббс ауылда мектепте сабақ берді. Жақында ол Элкленд журналында жарияланған естелік мақаласында осы мектепті және оған қатысқан оқушыларды сипаттап, ауылды келесідей аяқтады: "Менің мектепте болған кезде Элкленд жай ғана шағын ауыл болды, тіпті төрт бұрышы да болмады, өйткені Скиннер дүкенінен өзенге дейін көше болған жоқ. Қазіргі Буффало көшесінде екі отбасы тұрды: Ансон Блэкман және Альвинзи Фут. Стенли, тігінші, дәл қазір доктор Роквелл тұратын үйге көшті. Ағаш ұстасы Мартин Стивенс және Асаф Джонсон пошта телеграф компаниясының кеңсесі орналасқан фермада, ал Бенджамин Таббс Дорранс фермасының төменгі жағында тұрды. Ауылдың ең белгілі азаматы Джон Район болды. Ол өкіл және сенатор болды, және менің мектепте оқыған кезімде сот төрешісінің орындығында отырды. Ол мектеп салынған жерді, зиратқа арналған жерді және бір жылдай уақыттан бері салынған пресвитериан шіркеуінің жерін берді. Оның ұлы Джон В. Конгресс мүшесі болды, менің ең талантты шәкірім болды. Еліша Б. Бенедикт сол жердегі дәрігер болды, ал Рев. Октавиус Фич - пресвитериандық пастор. Джоэл Паркхерст, ол он бір жыл бұрын Элклендке көшіп келген, журнал кеңсесінің орнында дүкен ұстады және пошта бастығы болды. Пошта аптасына екі рет келіп тұратын. Өзен арқылы көпір болған жоқ."

As early as 1815, Col. Samuel Tubbs and his sons excavated a mill race around the south side of what afterward became known as Davenport Island and erected a saw mill and a grist mill. Col. Lemuel Davenport, who came about 1820, or soon after, acquired this property and owned and operated the mills. In 1870, they were purchased by Hon. John W. Ryon, of Pottsville, Pennsylvania. In 1885, the grist mill was changed to a roller mill. In 1890, the machinery, etc., was removed to a site north of the Fall Brook railroad at the head of Parkhurst street, and the present mill was erected. In 1894, a grain elevator with a capacity of 14,000 bushels of grain was built. During the latter part of 1895, the mill was completely remodeled, and the latest improved machinery was added. It is now a 500 barrel mill and is one of the best equipped in the State. John W. Ryon Jr. is in charge. William Martindell is the superintendent and head miller. About 1840, D. B. Schoff erected a water power saw mill on the river in the southern part of the village and operated it for a number of years. It was torn down in 1869 by George Dorrance. The first store in the village was opened about 1824 or 1825 by John Ryon Jr. and Robert Tubbs. In 1828, Joel Parkhurst, who had previously been in business with his brother in Lawrenceville, came to Elkland, joined with and later bought them out. He became within a few years, not only a leading business man, but the wealthiest citizen of the Cowanesque valley, maintaining at the same time a well deserved reputation for liberality, enterprise, and public spirit. In 1832, George L. and Samuel Ryon opened a store and continued in business until 1843. About 1833, Timothy S. and David Coates engaged in merchandising and lumbering, continuing until 1854, when Clark Kimball of Osceola, succeeded David. Other changes occurred previous to Mr. Coates's retirement in 1859 or 1860. As the country became more settled, the village grew slowly, new stores being started, a school house built, a church organized, and such other trade and industrial enterprises set on foot as the condition and necessities of the people demanded. In the winter of 1839–40, James Tubbs, father of Hon. Charles Tubbs, of Osceola, and who is still living, taught a school in the village. Recently in a reminiscent article published in the Elkland Journal, he described this school and the pupils who attended and closed with the following description of the village:

"At the time of my school Elkland was a mere hamlet, not even a four corners, as there was no street from Skinner's store to the river. On what is now Buffalo street two families lived—Anson Blackman's and Alvinzi Foote's. Stanley, the tailor, had just occupied the house in which Dr. Rockwell now lives. Martin Stevens, carpenter, and Asaph Johnson lived on the farm where the Postal Telegraph Company's office is, and Benjamin Tubbs on the lower part of the Dorrance farm. The leading citizen was John Ryon. He had been representative and senator, and at the time of my school had a seat upon the bench as associate judge. He gave the land where the school house was built; the land for the cemetery, and the site for the Presbyterian church, which had then been built about one year. his son, John W., has become my most distinguished scholar, having been a member of Congress. Elisha B. Benedict was the physician of the place, and Rev. Octavius Fitch, the Presbyterian minister. Joel Parkhurst, who settled in Elkland eleven years previously, kept a store on the site of the Journal office, and was the postmaster. The mail arrived twice a week at the postoffice. There was no bridge across the river.

Кейінгі жылдар

Элкленд тоқарлық зауыты 1851 жылы Джеймс Хэнкокпен Коуэнск өзенінің оңтүстік жағасында құрылды. Біраз уақыттан кейін оның орнын S. G. Tabor & Son компаниясы иеленді. 1853 жылы Джоэл Паркхерст мүлікті сатып алды және 1873 жылға дейін оған иелік етті, содан кейін оны Джозеф Корнелиусқа сатты. Ол 1893 жылға дейін ұлдарымен бірге иелік етіп, басқарды, одан кейін Бостон, Массачусетс штатындағы Проктор, Хант & Co. компаниясына өтті, Корнелиус мырза бизнеске қатысты қызығушылығын сақтап қалды. 1893 жылдың қаңтар айында тоқарлық зауыты өрттен қирады және қазіргі Фолл Брук теміржолының солтүстігінде қайта салынды, 1893 жылдың 11 қарашасында жұмысын бастады. Decker & Metcalf's терезе, есік және жалюзи зауыты шамамен 1857 жылы құрылды. Олар оны шамамен жиырма жыл бойы басқарды. Мүлік соңынан әртүрлі иелерге өтті, ақырында C. L. Паттисонның қолына түсті, ол зауытты теміржолдан солтүстікке көшіріп, жиһаз зауытымен біріктірді. Коуэнск аңғарының мұнай компаниясы 1877 жылдың шілде айында құрылды, оның негіздеушілері Гаррет В. Бенсон (Олеан, Нью-Йорк), Джон Паркхерст, Чарльз Л. Паттисон, Бенджамин Дорранс және Элклендтен Дж. К. Эдвардс болды. Оңтүстік-батыс жағындағы Хаммонд жеріне мұнай ұңғымасы қазылды. Мұнай мен газдың екеуі де табылды, бірақ олардың мөлшері шектеулі болды. Elkland Furniture Association (Limited) 1882 жылдың 25 наурызында Чарльз Л. Паттисон, Уильям Л. Симмонс және Абрам Кунмен 6 287,34 долларлық жарғылық капиталмен құрылды. Оның мақсаты – кез келген түріндегі жиһазды жасау және сату. Зауыт теміржолдың солтүстігіндегі кең ғимараттарға орнатылды және көп ұзамай ірі бизнеске айналды. 1890 жылы жүз адам жұмыс істеді. Зауыт 1893 жылдың 7 қаңтарында өртеніп кетті. Қайта құруға бағытталған күш-жігер бірден басталды, бірақ сәттілікке жетпеді. Ойыншықтар мен жаңалықтар өндіретін Elkland Manufacturing Company 1887 жылдың қаңтарында Элкленд қаласында құрылды. Басқарушы Чарльз В. Крандл, 1840 жылы Ковингтонда жиһаз зауытын басқарған Аса Крандлдың немересі және Крандлдің құрылыс блоктарын жасаушы ретінде белгілі Чарльз Мартин Крандлдың ұлы болды. Оның үлкен зауыты 1886 жылдың 27 тамызында өртеніп, 46 000 долларлық зиян келтірді. Алтысынан жетпіс бес адамға дейін тұрақты түрде жұмыс істеді, жылдық өнім 40 000 долларды құрады. Ойыншықтар мен жаңалықтар әлемнің түкпір-түкпіріне жіберілді.

The Elkland Tannery was established about 1851 by James Hancock on the south bank of the Cowanesque River. He was soon succeeded by S. G. Tabor & Son. In 1853, Joel Parkhurst acquired the property, which he continued to own until 1873, when he sold it to Joseph Cornelius. He owned and operated it in connection with his sons until 1893, when it passed into the hands of Proctor, Hunt & Co., of Boston, Massachusetts, Mr. Cornelius retaining an interest in the business. In January 1893, the tannery was destroyed by fire and rebuilt on the present site north of the Fall Brook railroad, beginning operations November 11, 1893. Decker & Metcalf's Sash, Door and Blind Factory was established about 1857. They ran it nearly twenty years. The property had various owners afterwards, finally falling into the hands of C. L. Pattison who removed the plant north of the railroads and incorporated it with the furniture factory. The Cowanesque Valley Oil Company was incorporated in July 1877, the incorporators being Garrett W. Benson, Olean, New York, and John Parkhurst, Charles L. Pattison, Benjamin Dorrance, and J. C. Edwards, of Elkland. An oil well was sunk on the Hammond place southwest of the borough. Oil and gas were both found, but in limited quantities. The Elkland Furniture Association (Limited) was incorporated March 25, 1882, by Charles L. Pattison, William L. Simmons and Abram Coon, with a capital stock of $6,287.34. Its object was the manufacture and vending of furniture of every description. The plant was installed in ample buildings north of the railroad, and a large business soon built up. In 1890, one hundred hands were employed. The factory was destroyed by fire January 7, 1893. A movement to rebuild was immediately set on foot but was not successful. The Elkland Manufacturing Company, manufacturers of toys and novelties, was established in Elkland in January 1887. Charles W. Crandall, the superintendent, was the son of Charles Martin Crandall, known as the maker of Crandall's building blocks and grandson of Asa Crandall who ran a furniture factory in Covington in 1840. Mr. Crandall was in the same business in Montrose, Pennsylvania, where his large factory burned August 27, 1886, involving a loss of $46,000. From sixty to seventy five men were constantly employed, the annual output amounting to $40,000. Toys and novelties were shipped to all parts of the world.

Мектептер

Елклендтегі алғашқы мектептер, округтің басқа жерлеріндегідей, жазылым арқылы қаржыландырылды және 1827 жылы бірінші мектеп үйі салынғанға дейін, мақсатқа сәйкес келген кез келген үйде сабақтар өткізілді. Алғашқы мектептің қашан ашылғаны нақты белгісіз, бірақ шамасы 1814 немесе 1816 жылдар шамасында болған. Алғашқы мұғалімдердің қатарында Генри Уомер, Мисс Мэри Район және Харриет Б. Райт болды. Кейіннен Айра Булклидің әйелі болған Мисс Райт 1824 жылдың 14 маусымынан бастап, қазір С. Л. Паттисон тұратын жерде орналасқан ескі ағаш үйінде он үш апта бойы сабақ берді. Оның он сегіз оқушысы болды: Джон, Амария және Ханна (Джордж Л. Бьонның әйелі) Хаммонд; Эстер Райт (Ира Булклидің екінші әйелі); Элизабет Кук (Орсемус Ратбоунның әйелі); Уиллис және Нэнси (Брокхерст Л. Бейкердің әйелі) Хаммонд; Джордж Л. және Харрис Т. Район; Бенсон, Элизабет және Чарльз Таббс; Мария Коутс (Лоренцо Куктың әйелі); Эдвард, Шарлотта және Хестер Бак; жас кезінде қайтыс болған Фебе Машко және оның інісі Чарльз; сондай-ақ Джон Районның отбасында тұратын Рифл есімді қыз. 1892 жылы оның қарындасы Эстер, Айра Булклидің екінші әйелі болған және оның оқушыларының бірі, Elkland Journal басылымында жарияланған мақала үшін диктант берді, онда ол былай деді:

Ол кезде Элкленд ауылға айналуға белгі бермеді. Онда мейрамхана, дүкен, тіпті дистилляция зауыты да болған жоқ. Кованеске аңғарында шіркеу болған жоқ, ал алты апта сайын осы жерден өтетін саяхатшы мефодист пасторлары жаз айларында бір шатырда уағыз айтатын. Джон Район аға пошта бөлмесін өз үйінде ұстады, онда пошта аптасына бір рет (сейсенбі күні) атпен жеткізілді. Менің әкемнің әпкемнің мектебінің демеушілерінің қатарында атын «Джон Район, эск.» деп жазған, сол кезде штат сенатының мүшесі болған, лайықты түрде танымал, өте жомарт және көмекші адам болды. 1827 жылы алғашқы мектеп ғимараты салынды. Ол әлі де пресвитериан шіркеуінен батысқа қарай тұр және қазір Джеймс Броксли тұрып жатыр. Оны Родни Шоу салған, кейіннен Мансфилд, Пенсильванияның танымал азаматы болды. Салынғанда бір жарым галлон виски қолданылды, ол Шаверс Пойнттан (қазіргі Лоуренсвиллден) Х. Фриборннан елу центке сатып алынды. Бұл мектеп үйі 1835 жылға дейін шіркеу ретінде де пайдаланылды. Ол жазылым арқылы салынған. Мемлекеттік мектеп жүйесі қабылданғаннан кейін мұндағы алғашқы мұғалімдердің бірі Джеймс Таббс болды, ол 1839–40 жылдың қысында сабақ берді. Бұл туралы жарияланған мақалада ол былай деді: «Менде тақта жоқ еді. Менің сабақтарым тек орфография мен оқудан ғана тұрды. Менің мектебімде грамматика оқытылған жоқ. Арифметикадан сабақ болмады. Әр оқушы менің көмегіммен сандар ғылымын меңгеріп, мүмкіндігінше есептеуді бастады. Географияны оқытуда да осы әдіс қолданылды. Жазу өнеріне ерекше назар аударылды». Екінші мектеп үйі 1855 жылы салынды, ол екі қабатты ағаштан жасалған, екі бөлімге арналған бөлмелері бар. 1876 жылы Джоэл Паркхерст ауданға 4000 доллар тұратын кірпіштен жаңа мектеп үйін сыйлауды ұсынды, егер халық 1500 долларлық қор жинаса, оны пайызбен сақтап, үйді күтіп ұстауға және құрал-жабдық сатып алуға жұмсаса. Ұсыныс қабылданды және ғимарат салынды. Ол округтегі мектеп үйлерінің арасында үшінші орында тұр. Профессор М. Ф. Касс 1891 жылдан бері осы мектептің директоры болып жұмыс істеп келеді және өзін қабілетті, тиімді және танымал педагог ретінде көрсетті.

Elkland at that time, did not show signs of becoming a village. It had no tavern, nor store, nor shop of any kind—not even a distillery. There was no church in the Cowanesque valley, and the itinerant Methodist ministers who passed this way once in six weeks, held preaching services in some barn in the summer season. John Ryon Sr. was postmaster and kept the office at his dwelling house, at which the mail arrived by carrier on horseback, once a week (Tuesdays). "John Ryon, Esq.," as my father wrote his name among the patrons of my sister's school, was at that time a member of the state senate, deservedly popular, a most generous and obliging gentleman. In 1827 the first school building was erected. It is still standing just west of the Presbyterian church and is occupied as a dwelling by James Brocksley. It was built by Rodney Shaw, afterwards a well known citizen of Mansfield, PA. At the raising there was used one and one half gallons of whiskey, bought of H. Freeborn, of Shaver's Point—now Lawrenceville—for fifty cents. This school house was also used as a church until 1835. It was built by subscription. One of the early teachers here after the adoption of the public school system was James Tubbs, who taught in the winter of 1839–40. in the article already quoted from, he says: "I had no blackboard. My only classes were in spelling and reading. Grammar was not a branch of study in my school. In arithmetic I had no class. Each student began and ciphered as far as he or she could in the science of numbers with my assistance. In teaching geography the same method was pursued. Considerable attention was given to penmanship." The second school house was built in 1855, and was a two story frame, with rooms for two departments. In 1876 Joel Parkhurst proposed to give the district a new brick school house, costing $4,000, provided the people would raise a fund of $1,500, to be placed at interest and the interest used to keep the house in order and purchase apparatus. The offer was accepted and the building erected. It ranks as third among the school houses of the county. Prof. M. F. Cass has been principal of this school since 1891, and has proven himself an able, efficient and popular educator.

Демография

2000 жылғы санақ бойынша, ауданда 1786 адам, 755 үй шаруашылығы және 493 отбасы тұрды. Халық тығыздығы 830 тұрғын үй бірлігін құрады, орташа тығыздық – есептелмеген. Аудан халқының этникалық құрамы: 98,32% ақ нәсілді, 0,95% афроамерикалық, 0,17% американдық индейлер, 0,06% басқа нәсілдерден және 0,50% екі немесе одан көп нәсілді. Кез келген нәсілге жататын испан немесе латын американдықтары халықтың 0,84% құрады. 755 үй шаруашылығының 29,0% 18 жасқа дейінгі балаларымен бірге тұрды, 48,7% некеде тұратын жұбайлар, 12,2% күйеуі жоқ әйелдер басқаратын үйлер, ал 34,6% отбасы емес. Барлық үй шаруашылықтарының 31,5% жеке адамдардан тұрды, ал 17,2% 65 жасқа толған немесе одан асып кеткен жалғыз адамдар тұрады. Үй шаруашылығының орташа мөлшері 2,36 адам, ал отбасының орташа мөлшері 2,91 адамды құрады. Аудан халқы жас бойынша таралып, 24,1% 18 жасқа дейінгілер, 7,4% 18-24 жас аралығындағылар, 26,8% 25-44 жас аралығындағылар, 22,3% 45-64 жас аралығындағылар және 19,4% 65 жасқа толған немесе одан асып кеткендерді қамтиды. Орташа жас 39 жас. Әр 100 әйелге 89,8 еркек шақ келді. 18 және одан жоғары жастағы әр 100 әйелге 83,2 еркек шақ келді. Аудан бойынша үй шаруашылығының орташа табысы 26 034 доллар, ал отбасының орташа табысы 33 523 долларды құрады. Ер адамдардың орташа табысы 26 983 доллар, ал әйелдердің 20 743 долларға тең. Аудан бойынша жан басына шаққандағы орташа табыс 14 470 долларды құрады. Отбасылардың 7,6% және халықтың 15,1% кедейлік шегінен төмен тұрды, оның ішінде 18 жасқа дейінгілердің 17,3% және 65 жастан асқандардың 11,0% кірді.

Белгілі тұлға

Пат Туми, АҚШ сенаторы