Дейл Кикетт: Австралиялық регби футболшысының өмірбаяны

Кіріспе

Австралиялық футболшы, 1901 жылы туған.

Дейл Мэтью Кикетт (4 мамыр 1968 жылы туған) – бұрынғы австралиялық футболшы, Австралия Футбол Лигасында (АФЛ) «Фицрой», «Вест Кост», «Сент-Килда», «Эссендон» және «Фримантл» клубтарында ойнаған. 1990 жылдан 2002 жылға дейінгі карьерасында бес түрлі клуб үшін ойнаған Кикет VFL/AFL клубтарында ең көп ойнаған футболшылардың бірі болып табылады.

Ерте мансап

Батыс Австралиядан шыққан Кикетт, бірнеше танымал AFL футболшыларымен туыс, оның ішінде Дерек Кикетт (Дэйлдің әкесінің інісі) және Лэнс "Буди" Франклин (Дэйлдің бірінші туысы). Кикетт 1984 жылы Тамин шағын қаласында тұрғанда, Авон футбол ассоциациясында футбол карьерасын бастады. Кейін ол Пертке көшіп, 1987 жылы Swan Districts клубында 19 жасқа дейінгілер арасында үш ойын өткізді. Оны клубтан босатқаннан кейін, 19 жасқа дейінгі команданы жаттықтыратын ағасы Ларри Кикетт оны Claremont клубына ауысуға шақырды. Кикетт 1988 жылы WAFL-де Claremont клубында кәсіби футболға дебют жасады, онда үлкен жетістіктерге қол жеткізді. 1989 жылға дейін Claremont сапында ойнады, 1989 жылы клубтың үздік гол соққан ойыншысы атанды және 1989 жылғы Премьер-лига жеңімпаздарының құрамына кірді. Кикетт 1990 жылғы маусымда Австралия футбол лигасына шақырылды, Fitzroy клубы 1989 жылғы ұлттық драфтта бірінші таңдауын (жалпы 9-шы нөмір) оған жұмсады. Дебюттік маусымында 15 ойын өткізді, бірақ шағын қалада өскен ол үшін Мельбурн сияқты үлкен қалада тұру қиын болды. Маусым соңында ол West Coast Eagles клубына ауыстырылды, Fitzroy No. 78 таңдау құқығын алды. Кикетт West Coast Eagles клубында да бір маусым ғана ойнады. Команданың негізгі құрамына іліге алмады, тек екі ойынға қатысып, кейін тізімнен шығарылды. Резервте тұрғанда, ол қайтадан Claremont клубы үшін ойнады, онда жақсы маусым өткізді, клуб үшін екінші премьерлік ойынында ойнап, ірі финалдағы үздік ойыншы атанды және Симпсон медалін жеңіп алды. St Kilda клубы үшінші AFL клубы болды, ол Кикеттті сынады, оны 1992 жылғы маусым алдындағы драфтта 38-ші нөмірмен таңдады. 1992 жылы 21 ойын өткізіп, жақсы маусым өткізді, бірақ тағы да бір маусым ғана ойнап, маусымнан кейін Батыс Австралияға оралды. 1993 жылы Claremont клубында WAFL футболында ойнады, үшінші рет Claremont клубының жеңімпаздарының құрамына кірді және екінші Симпсон медалін жеңіп алды. 1993 жылғы WAFL маусымы Кикетттің карьерасында шешуші кезең болды, өйткені ол 1993 жылға дейін ойнаған жартылай шабуыл шебінен 1993 жылғы жеңімпаздардың жартылай қорғаныс шебіне ауысты. Essendon клубы Кикетттің жартылай қорғаныстағы жаңа әлеуетін байқап, оны 1993 жылғы маусым ортасындағы драфтта қабылдады, бірақ Кикетт 1994 жылғы маусымның басына дейін Батыс Австралияда қалды. 1994 жылы "Bombers" клубы үшін сегіз ойын өткізді, бірақ клубтың тізімінде тек бір маусым ғана болды.

Originally from Western Australia, Kickett is related to a number of other high profile AFL footballers, including Derek Kickett (a cousin of Dale's father) and Lance "Buddy" Franklin (Dale's first cousin). Kickett began his football career in the Avon Football Association in 1984, whilst living in the small country town of Tammin. He later moved to Perth and played three games at under 19s level with Swan Districts in 1987. He was released by them, and was asked to switch to Claremont by his uncle Larry Kickett, who was coaching their under 19s team. He made his senior football debut with Claremont in the WAFL in 1988, where he had significant success. He played with Claremont until 1989, was the club's leading goalkicker in 1989, and was part of the 1989 Premiership team. Kickett was recruited to the Australian Football League for the 1990 season, after Fitzroy used its first pick in the 1989 national draft (No. 9 overall) to select him. Kickett played 15 senior games in his debut season, but having grown up in a small town, living in the big city of Melbourne did not suit Kickett. At the end of the season, he was traded to the West Coast Eagles in return for pick No. 78 in the 1990 national Ddraft. Kickett also managed only one season on the West Coast list. He was unable to break into the strong West Coast senior team, playing only two games for the team before being delisted. When on reserve, Kickett played again for Claremont, where he had a very good year, playing in his second premiership for the club and winning the Simpson Medal for the best player in the grand final. St Kilda became the third AFL club to try Kickett, selecting him with pick No. 38 in the 1992 pre season draft. He had a promising season in 1992, playing in 21 games, but again he lasted only one season, and returned to Western Australia after the season. He played exclusively WAFL football with Claremont in 1993, and played in his third Claremont premiership side and won his second Simpson Medal. The 1993 WAFL season proved to be a crucial season in Kickett's career, as he made a switch from the half forward line, where he had played up until 1993, into the half back line in the 1993 premiership side. Essendon saw Kickett's new potential at half back, and recruited him in the 1993 mid season draft, but Kickett remained in Western Australia until the beginning of the 1994 season. He played eight games for the Bombers in 1994, but again lasted only one season on the club's list.

Фримантельдегі мансап

Фримантель футбол клубының AFL-ге қосылуы, оны үш мәрте Клармонт премьер-лигасын жеңіске жеткізген жаттықтырушысы Герард Нишем баптауы, Викторияда тұрақты өмірді сақтап қала алмаған Кикетт үшін үлкен мүмкіндік болды. Кикетт, Тони Делани және Тодд Ридли жаңа құрылған клубқа көшті. Кикетт «Докерс» командасында жеті жыл ойнады, бұл оның карьерасындағы ең ұзақ тұрақтылық кезеңі болды. Кикетт Фримантельдің қорғанысының маңызды ойыншысына айналды және 1995 және 1996 жылдары «Ең үздік ойыншы» сыйлығында екінші орын алды, ал 1997 жылы жеңіске жетті. 1999 жылғы 20-турда Кикетт Фримантель үшін 100-ге жуық ойын өткізген алғашқы ойыншы болды. Кикетт 2000 жылғы 21-турда «Бұзу дербиі» деп аталған оқиғаға белсенді қатысты. Ойын басталмас бұрын, «Иглз» командасының рукманы Майкл Гардинер «Докерс» командасының бірінші жылдық ойыншысы Мэтью Павличті итеріп, ұрып-соғуға тырысты, нәтижесінде Фримантельге еркін соққы берілді. Бірінші таймның қалған бөлігінде жерде көптеген ұрыс-керістер орын алды. Кикетт, Гардинер, Брэд Додт және Фил Рид сол күні есепке алынды, ал Кикетт жазаның көп бөлігін көтерді, үш жеке айыптама бойынша 9 аптаға дисквалификацияланды. 2002 жылы Кикетттің арқасы мен аяғының жарақаттары қорғаныстан жылдам шабуылдауын қиындатты. Ол ауруға байланысты құрамадан шығарылғанға дейін алғашқы үш турда ғана ойнады. Содан кейін ол маусым айында AFL-ден зейнеткерлікке шығуын жариялағанға дейін, құрамаға қайта кіруге тырысты. Клубтың сүйікті ұлына деген құрмет ретінде, оған 14-турда Субиакода «Порт-Аделаидамен» қоштасу ойыны ұйымдастырылды. Команда жеңіліске ұшырағанына қарамастан, барлық көрермендер мен «Порт-Аделаида» командасы ойын соңында Кикетттің карьерасын құрметтеу үшін алаңда қалды. Бұл ойын Кикеттке AFL 200 клубының мүшелігін де сыйлады, оның лигада 181 ойын, 17 маусым алдындағы ойын және 2 «State of Origin» ойыны бар. 2003 жылы ол «Клармонт» үшін тағы бір ойын ойнады, содан кейін толығымен зейнеткерлікке шықты. AFL-дегі ойындарымен және «Клармонт» үшін WAFL-дегі 81 ойынымен ол Батыс Австралияның 200 клубының мүшесі болып табылады.

The introduction of the Fremantle Football Club to the AFL, to be coached by his three time Claremont premiership coach Gerard Neesham, was a huge lure for Kickett, who had never managed to maintain a stable life in Victoria. Kickett, Tony Delaney and Todd Ridley moved to the fledgling club. Kickett would spend seven years with the Dockers, the longest period of stability in his career. Kickett became a mainstay of the Fremantle defence, and came runner up in the Best and Fairest award in both 1995 and 1996 before winning it in 1997. In Round 20, 1999, Kickett became the first player to play 100 games for Fremantle. Kickett was heavily involved in what would end up being known as the Demolition Derby in Round 21, 2000. Before the first bounce, Eagles ruckman Michael Gardiner began pushing and striking Dockers first year player Matthew Pavlich, resulting in a free kick to Fremantle. The remainder of the first half would be a tinderbox with numerous spot fights erupting all over the ground. Kickett, Gardiner, Brad Dodd and Phil Read would be reported that day and Kickett took the brunt of the penalties, being suspended for 9 weeks for three separate striking charges. In 2002, Kickett's back and leg injuries started to slow down his dashes from defence. He played only the first three rounds before being dropped due to illness. He then struggled to break back into the side, before announcing his retirement from the AFL in June. As a tribute to one of the club's favourite sons, he was given a farewell match against Port Adelaide in Round 14 at Subiaco. Despite the team being well beaten, the entire crowd and the Port Adelaide team stayed on the ground at the end of the match to acknowledge Kickett's career. This game also earned Kickett membership of the AFL 200 club, with 181 league games, 17 pre season games and 2 State of Origin games. He played one more game for Claremont in 2003, then retired altogether. With his AFL games combined with his 81 WAFL games for Claremont, he is also a member of the Western Australia Two Hundred Club.