Юта штатындағы Маунт-Плезант қаласының тарихы

Кіріспе

Юта штатындағы қала, АҚШ. Маунт-Плезант – АҚШ-тың Юта штатындағы қала. Санпете округінде орналасқан, бұл қала Васатч академиясымен мәшһүр. 2010 жылғы халық санауы бойынша қаланың халқы 3260 адамды құрады.

Тарих

1852 жылдың көктемінде Мантиден келген, Мэдисон Д. Хэмблтон басқаратын соңғы күнгі қасиеттілер тобы қазіргі Маунт-Плезант орнына жақын жерде Хэмблтон қонысын құрды. Вакара соғысы кезінде қоныс аударушылар Спринг-Таунға (Спринг-Сити) көшіп, кейін қорғану үшін Мантиге барып паналады. Жергілікті индейлер ескі қонысты өртеп тастады. 1859 жылы Эфраим мен Мантиден келген үлкен топ қайта оралып, қазіргі орнында жаңа қоныс салды. Қоныс аударушылардың арасында Скандинавия, Ұлыбритания және АҚШ-тың шығысынан келген соңғы күнгі қасиеттілер болды. 1880 жылға қарай Маунт-Плезант округтың ең ірі қаласы болды, халқы 2000 адамды құрады. Оның тұрғындарының 72 пайызынан астамы шетелде туған. Бұл этникалық алуан түрлілік XIX және XX ғасырдың басында ауыл өміріне зор әсер етті. Он жылдар бойы қалада бес тілде сөйледі. Маунт-Плезанттың құрылысы мен дамуы сол кезеңдегі соңғы күнгі қасиеттілердің қалалары үшін тән үлгіге сай келді. Төртбұрышты қала жоспары жасалып, учаскелер бұрышталды және жер халыққа бөлінді. Джеймс Рассел Айвидің (1802–1866) басшылығымен саз балшықтан және бұтақтан салынған бекініс бой көтерді. Плезант-Крик өзені бекініс ішінде ағып өтті, ал егін шаруашылығы оның сыртында жүргізілді. Айви Уте Қара шоқпар соғысында, бұрын Вакара соғысына қатысудан бас тартқан индейлердің қолынан қаза тапты. Сол кезде қала қазіргі атауын алды. 1872 жылы индейлермен соңғы бейбіт келісім шарты Бишоп Силидің Мейн-стриттегі үйінде қол қойылды, бұл қақтығысқа нүкте қойды. Осы уақытқа дейін көптеген қоныс аударушылар бекіністің сыртында үй салды. Қала аумағы кең болғанымен, халық тығыздығы салыстырмалы түрде төмен, себебі бастапқы жоспар әр блокқа төрт учаскеге ғана рұқсат берді. Маунт-Плезанттағы алғашқы кәсіптердің қатарында былғары өңдеу, аяқ киім жасау, теміршілік, себет тоқу және жүк тасымалдау болды. Жаңа технологиялар 1869 жылы Дезерет телеграфы, 1890 жылы Пирамида газеті және 1891 жылы телефон желісі сияқты жақсартулар әкелді. Арақ-шаруашылық, ұн тарту фабрикалары салынды, суару жүйелері қазылды және қоғамдық тәртіпті сақтау үшін муниципалдық үкімет құрылды. Қала 1868 жылы, алғашқы кооперативтік дүкен құрылғаннан кейін бір жыл өткен соң құрылды. 1890 жылы Рио-Гранде Батыс темір жолы келгеннен кейін жергілікті халық та, қаланың өркендеуі де күрт өсті. 1900 жылға қарай Маунт-Плезант халқы шамамен 3000 адамға жетті, бұл Санпете окруғындағы кез келген қаланың ең ірі көрсеткіші болды, және қала "Хаб-Сити" деген лақап атын алды. Қаланың байлығы артып, кішкентай ағаштан жасалған коммерциялық ғимараттар 1888 жылы салынған Санпете округі кооперациясы сияқты берік тас және кірпіштен салынған құрылыстармен алмастырылды. Сонымен қатар, пионерлік кезеңнің қарапайым балшықтан және бұтақтан салынған үйлері Виктория стиліндегі әсем шіркеулермен, мектептермен және тұрғын үйлермен ауыстырылды. 1912 жылы алғашқы жоғары мектеп, Солтүстік Санпете орта мектебі аяқталды. 1912 жылы Армори залы да салынды, ал Элит театры 1913 жылы "өртке төзімді" ғимарат ретінде салынды. Бірақ ол жеті он жылдықтан кейін өртеніп кетті. 1917 жылы Карнеги кітапханасы заманауи сәулет стилінде салынды. Мари қонақ үйі 1920 жылы, ал үлкен ірімшік фабрикасы 1930 жылы, автобус қызметі қалаға келген жылы салынды. 1936 жылы 89-шы АҚШ тас жолының салынысы Ұлы депрессияның салдарынан туған қиындықтарды жеңілдетті. 1939 жылы қалалық әкімшілік ғимараты, ал 1945 жылы аурухана салынды.

In the spring of 1852, Latter Day Saint colonists from Manti led by Madison D. Hambleton established the Hambleton Settlement near the present site of Mt. Pleasant. During the Wakara War, the settlers relocated to Spring Town (Spring City), and later to Manti for protection. Local Native Americans destroyed the old settlement by setting it on fire. A large colonizing party from Ephraim and Manti returned to the area in 1859, and a permanent site was laid out in its present location. Among the founding settlers were Latter Day Saint converts from Scandinavia, the United Kingdom, and the eastern United States. By 1880, Mt. Pleasant was the county's largest city, with a population of 2,000. More than 72 percent of its married adults were foreign born. This ethnic diversity had an important impact on village life during the nineteenth and early twentieth centuries. For decades, five languages were commonly spoken in the town. The settlement and development of Mt. Pleasant followed the typical pattern for Latter Day Saint towns of the period. A square shaped town site was surveyed, lots were drawn, and the land was distributed among the population. Under the direction of James Russell Ivie (1802–1866), a fort of adobe walls and log cabins was built. Pleasant Creek ran through the fort, and farming was done outside of its walls. Ivie was killed in the Ute Black Hawk War by Indians who had declined to participate in the settlement of the earlier Wakara War. Around that time, the town acquired its present name. In 1872 the final peace treaty with the Indians was signed in Bishop Seeley's house on Main Street, bringing an end to this conflict. By this time, many settlers had erected homesteads outside of the fort. The town site may be expansive, but the population density remains relatively low, owing to the original layout that permitted only four lots per block. Some of the first industries in Mt. Pleasant included tanning, shoe making, blacksmithing, basket making, and freighting. Eventual modernization brought such improvements as the Deseret Telegraph in 1869, the Pyramid Newspaper in 1890, and a telephone system in 1891. Sawmills and flour mills were built, irrigation systems were dug, and a municipal government was created to oversee public laws and improvements. The city was incorporated in 1868, a year after the first cooperative store was founded. Upon the arrival of the Rio Grande Western Railway in 1890, both the local population and the city's prosperity increased dramatically. By 1900, Mt. Pleasant had grown to nearly 3,000 people, the largest size reached by any city in Sanpete County to that time, and the city had earned one of its nicknames, "Hub City". The town's increased wealth resulted in the replacement of small, wood frame commercial buildings with more durable stone and brick structures, such as the Sanpete County Co op built in 1888. Additionally, the pioneer period's simpler adobe and log buildings were replaced with more elaborate Victorian style churches, schools, and residences. By 1912, the first high school, North Sanpete High School, had been completed. 1912 also brought the Armory Hall, while the Elite Theater was constructed as a "fireproof" building in 1913. It burned down seven decades later. In 1917, a Carnegie Library was built in a modern architectural style. The Marie Hotel was erected in 1920 and a large cheese factory was built in 1930, the same year that the bus service came to town. The completion of U. S. Highway 89 in 1936 softened the impact of the Great Depression. A city hall was built in 1939 and a hospital in 1945.

География

АҚШ Халық санағы бюросы мәліметтері бойынша, қаланың жалпы ауданы 2,8 шаршы миль (7,3 км²).

Климат

Бұл климаттық аймаққа жылдық температураның айтарлықтай өзгеруі тән, яғни жазы жылы және құрғақ, ал қысы суық (кейде тым суық) болады. Кёппен климаттық жіктеу жүйесі бойынша Маунт-Плезантта жазғы жылы континенттік климат орналасқан, климат карталарында "DFB" деп белгіленеді.

Білім

Маунт Плезант Солтүстік Санпете мектеп округінің құрамында және бір бастауыш мектеп пен Солтүстік Санпете жоғары мектебі бар, ол округтегі жалғыз жоғары мектеп. Округтың орта мектебі Морониде орналасқан. Маунт Плезант сонымен қатар 1875 жылы құрылған Васатч академиясы жеке пансиондық мектебіне де үй иесі.