Дебра МакГрат – канадалық актриса, комик. Торонтода туған, Second City-де жұмыс істеген. Марилин Монро пародиясымен танымал. Биографиясы туралы оқыңыз!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Дебра Макграт (5 шілде 1954 жылы туған) – канадалық актриса және комедия актері.
Canadian actress
Debra McGrath (born July 5, 1954) is a Canadian actress and comedian.
Білім
Дебра Макграт 1954 жылы Торонтода дүниеге келді, онда Райерсон политехникалық институтында (қазіргі Торонто метрополитен университеті) театр өнерін оқыды.
Debra McGrath was born in Toronto in 1954, where she studied theatre at Ryerson Polytechnical Institute (now Toronto Metropolitan University).
Мансап
Макграт мансабын 1983 жылдан 1985 жылға дейін Онтарионың Торонто қаласындағы «Екінші қала» комедиялық үйінің мүшесі ретінде бастады, онда ол жазушы, актриса, кейін режиссер болды. Ол Мэрилин Монроның пародийлі бейнесімен және «Презервативтер – қыздың ең жақсы досы» әнімен танымал болды. 1980-жылдардың соңында ол «Екінші қаламен» мерейтойлық шараларда, комедиялық фестивальдерде және Club Soda қойылымдарында өнер көрсетті. 1989 жылы ол Аллан Кингтің «Термини станциясы» фильмінде басты рөлді ойнады. Сондай-ақ, ол 1992 жылы Юджин Левидің «Сүйіскендер» телефильмінде түсті, онда клиентінің ажырысы заңсыз деп табылған заңгердің рөлін сомдады. 1990 жылы Линда Кашпен бірлесіп Макграт «Менің ток-шоуым» ситкомын жасады, ол алып барушының жертөлесінен тікелей эфирде трансляцияланатын ток-шоуды бейнелейді. Сериал бір жыл бойы, елу тоғыз сериядан тұрды және бір маусымнан кейін жабылды. Бұл 1997 жылы дебют жасаған кабельдік телеарнаның ток-шоуының пародиі. «Макграт фильмдегі ең жарқын кейіпкерлердің бірі – Анита, әрине, ең байы. Невротик және айналасындағыларға үстемдік тануға бейім Анита тез ойын-қалжыңдар айтады, содан кейін айтқандарына өкінеді. Макграт өткір және әсерлі, фильмнің түкке тұрғысыз екенін ескерсек, таңқаларлықтай мағыналы». Осы рөлі үшін Макграт 2004 жылғы Канада комедиясының сыйлықтарында «Фильмдегі ең үздік әйел рөлі» сыйлығын жеңіп алды. Пол О’Салливан, Ребекка Нортан, Лиза Мерчант және Питер Олдрингпен бірге ол 2004 жылғы 19-шы «Жеңіс» сыйлығында «Джо Блоу шоуы» үшін комедиялық бағдарлама немесе сериалдағы ансамбльдік орындау номинациясын алды. Әйелі Колин Мокри және Дебора Дэймен бірге Макграт CBC телеарнасының «Тамаша араласып жатырмыз» (2006) телесериалын жасап, түсірді, ол 1960-жылдардағы телешоуда жұлдызды болған ойдан шығарылған жұбайлар туралы. «Тамаша араласып жатырмыздың» 2005 жылғы пилоттық эпизоды екі «Жеңіс» сыйлығына, соның ішінде комедиялық немесе әртүрлі бағдарлама немесе сериалдағы ең жақсы жазу номинациясына ұсынылды. Ол сондай-ақ балалар сериалдарында «Жеті кішкентай монстр» (2000–2003) және «Шөлейттегі кішкентай мешіт» (2007–2012) фильмдерінде мэр Поповицтің рөлін сомдады. Ол 2011 жылы «Жалғыз ақ Спенни» фильмінде Спенсер Райспен бірге ойнады. 2003 жылы ол тағы төрт канадалық комедия суретшісімен бірге «Толық киінген әйелдер» комедиялық труппасын құрды. Кастинг мүшелері Кэти Гринвуд, Робин Дьюк, Джейн Иствуд, Тереза Павлинек және Макграт күнделікті әйелдердің кездесетін жағдайларды бейнелейді. Бір сыншы «Барлық бес комедианттың орындаушылық шеберлігі бар болғанымен, Кэтрин Гринвуд пен Дебра Макграт ерекше көзге түседі, соңғысы – билеу қабілеті үшін. Макграт аяқ киімін шебер киіп, телефонымен анасы мен әжесімен сөйлескені туралы монологы өте терең әсер етті». Макграт труппадан 2009 жылдың бірінші жартысында шықты. Макграт 2003 жылы «Площададағы Элоиза» және «Рождестводағы Элоиза» фильмдерінде Корнелия рөлін ойнады. Ол көптеген канадалық телесериалдарда эпизодтық рөлдерде ойнады және «Paradise Falls» сериалының бірінші (2001) және екінші (2004) маусымдарында тұрақты рөлге ие болды. Ол сондай-ақ көптеген басқа анимациялық шоулардағы кейіпкерлерге дауыс берді, соның ішінде «Егершіктер» (1991), «Ричард Скарридің көңілді әлемі» (1993–1997), «Менің бала кезімнен әңгімелер» (1998), «Джордж пен Марта» (Валери Чаклз, 1999–2000), «Бабар» (2000), «Джордж кішірейеді» (Миссис Лопес, 2000–2001), «Пип және үлкен әлем» және «Франклин және жасыл рыцарь» (2000).
McGrath first started her career with three years as a member of The Second City in Toronto, Ontario, from 1983 to 1985, where she was a writer and actress, and eventually a director. She was best known for a take off of Marilyn Monroe, and the song Condoms are a Girl's Best Friend. During the late 1980s, she appeared with Second City at anniversary, comedy festival and Club Soda performances. In 1989, she had a major role in Allan King's film Termini Station. She also appeared in Eugene Levy's 1992 TV film Partners 'N Love, in which she played a lawyer whose client's divorce was found to be invalid. In 1990, with Linda Kash, McGrath co created My Talk Show, a sitcom featuring a talk show broadcast from the host's basement. The series ran for one year, with fifty nine episodes.) and the show folded after one season. a send up of a cable TV talk show that debuted in 1997. "McGrath is the other standout as Anita, by far the richest character in the film. Neurotic and condescending to everyone around her, Anita is quick to deliver zingers, then filled with regret for what she's said. McGrath is sharp and touching, surprisingly substantial in a film that's ultimately fluff." For this role, McGrath won the award for Best Performance in a Feature (Female) at the 2004 Canadian Comedy Awards. Alongside Paul O'Sullivan, Rebecca Northan, Lisa Merchant and Peter Oldring, she received a Gemini Award nomination for Ensemble Performance in a Comedy Program or Series at the 19th Gemini Awards in 2004 for The Joe Blow Show. With her husband, Colin Mochrie, and Deborah Day, McGrath co created and starred in the CBC television series Getting Along Famously (2006), about a fictional couple who star in a 1960s TV variety show. The 2005 pilot show of Getting Along Famously was nominated for two Gemini Awards, including Best Writing in a Comedy or Variety Program or Series. She also starred in the children's series Seven Little Monsters (2000–2003), and in Little Mosque on the Prairie (2007–2012) in which she played Mayor Popowitcz. She co starred with Spencer Rice in Single White Spenny in 2011. In 2003, she formed a comedy troupe called Women Fully Clothed with four other Canadian comedy artists. Fellow cast members Kathy Greenwood, Robin Duke, Jayne Eastwood, Teresa Pavlinek and McGrath perform sketches about situations ordinary women face every day. One reviewer considered that "Although all five comedians have performance skills in spades, Kathryn Greenwood and Debra McGrath are standouts, the latter for her dancing skills. McGrath cuts a mean rug in her tap shoes, and her monologue in the routine about being on the phone with her mum and granny hit very close to the bone." McGrath left the troupe in the first half of 2009. McGrath played Cornelia in the 2003 live action films Eloise at the Plaza and Eloise at Christmastime. She has made numerous guest appearances on a variety of Canadian TV series and had a regular role in seasons one (2001) and two (2004) of Paradise Falls. She has also voiced characters in many other animated shows, including The Raccoons (1991), The Busy World of Richard Scarry (1993–1997), Stories From My Childhood (1998), George and Martha (Valerie Chuckles, 1999–2000), Babar (2000), George Shrinks (Mrs Lopez, 2000–2001), Peep and the Big Wide World and Franklin and the Green Knight (2000).
Жеке өмір
МакГрат бұрын Дана Андерсенге үйленген. 1989 жылы ол әріптесі, комедиан және «Екінші қала» театрының түлегі Колин Мокриге үйленді. Макграт 1950 жылдардағы итальяндық Мурано әйнегін жинайды. Макграт пен оның күйеуі Мокри екеуі де канадалық актер Мунро Чемберске туыс. 2010 жылғы сұхбатта Чемберс былай деді:
McGrath was formerly married to Dana Andersen. She married fellow comedian and Second City alumnus Colin Mochrie in 1989. McGrath collects 1950s Italian Murano glass. McGrath and her husband Mochrie are both related to Canadian actor Munro Chambers. In a 2010 interview, Chambers stated:
"Мен көп нәрсе айта аламын, мысалы, менің ағатайым – Колин Мокри. Ол мені осы салаға келуге шабыттандырды. Ол менің күйеуімнің туысы, ал оның әйелі – әкемнің інісінің қызы. Әкем мен оның інісі бала кезінде ағайын-іні сияқты өсті, сондықтан ол мен үшін ағатай сияқты. Біздің қарым-қатынасымыз жақсы."
"I could say many things my uncle, for one thing, is Colin Mochrie. He's been my inspiration getting into the industry. He's my uncle in law; his wife is my dad's cousin. My dad and his cousin, they were kind of like brother and sister growing up, so he’s my uncle by law. We have a good relationship."