Heath Scotland

Кіріспе

Австралиялық футболшы Хит Шотландия (Heath Scotland) (1980 жылы 21 шілдеде туған) - Австралия футбол лигасының бұрынғы австралиялық футболшысы. Ол Коллингвуд пен Карлтон үшін ойнады, Коллингвудпен болған кезінде екі AFL Grand Finals-та өнер көрсетті. 2012 жылы Карлтон футбол клубы үшін "Ең жақсы және әділ" сыйлығын алды. Кәсіби мансабы 2014 жылы аяқталды.

Ертегі ойыншы мансабы

Шотландияда өскен ол жас футболшы Дарли футбол клубында, содан кейін Ридделл округінің футбол лигасында ойнады, ал ол TAC Кубогы футболшысында ойнады. 1998 жылы Вик Метроның 18 жасқа дейінгі ұлттық чемпионатында да өнер көрсетті.

Колингуд

Ол 1998 жылғы AFL драфтында үшінші раундта таңдалған Collingwood Football Club-мен Австралия футбол лигасына қабылданды (No. жалпы саны 44). Шотландияға бастапқыда Гернси No берілді. 44-ке ауысты. 2001 жылы 29 адам. Ол 1999 жылы 3-ші раундта тұңғыш рет өнер көрсетті және дебюттік маусымда он екі үлкен матчта, оның ішінде Коллингвудтың 22-ші раундтағы матчында ойнады, бұл оның дәстүрлі үй алаңында, Виктория Паркте ойнаған соңғы ойыны болды. 2000 жылы тағы он ойын өткізді, бірақ 2001 жылы маусымның бірінші және соңғы турларында тек екі үлкен ойын өткізді. Оның соңғы раундтағы ойыншысының өнер көрсетуі, сол кезеңде мансабында ең жақсы 28 рет шығарылған, оның Коллингвуд карьерасын сақтап қалды, аға жаттықтырушы Мик Малтхаус сол маусымда футболшы ретінде едәуір жетілгенін айтты.

Карлтон

2003 жылғы маусым соңында Шотландиядан Карлтонға үшінші раундтық таңдауға (No. 2003 жылғы AFL жобасында жалпы саны 35). Тіпті сол кезде де сауда-саттық Карлтон үшін жақсы баға деп саналды, оған No берілді. 29 - гарнизоны, ол Коллингвудта киген нөмір. Шотландия Карлтондағы уақытының көп бөлігінде тұрақты ойыншы болды. Ол клубта 11 маусым ойнады және осы маусымдардың бесінде барлық ойында ойнады. Коллингвудта сияқты, Шотландия жалпы орта қорғаушы ретінде ойнады, ол жартылай қорғаушы рөлін алмастырды. 2011 жылы өз еркімен қызметтен кеткен. Ол осы уақытқа дейін сенімді футбол ойнауға жалғасты. 2011 жылы Шотландия өзінің 200-ші ойынды өткізді және Карлтон тізіміндегі ең қарт ойыншы болды, ол жыл ішінде 31 жасқа толды; Соған қарамастан, 2011 жыл сарапшылар тарапынан Шотландияның осы уақытқа дейінгі ең жақсы маусымы деп танылды; Ол бүкіл Австралия құрамасының 40 адамнан тұратын құрамасына ұсынылды, бірақ соңғы командаға кіре алмады, және ол Джон Николлс медалі бойынша 4-ші орынды иеленді. 2011 жылдың желтоқсан айында Карлтон футбол клубының өмірлік мүшесі атанды. Шотландия 2012 жылы қайтадан жақсы ойнады, және лигада көпшілік арасында танымалдылығы төмен болса да, ол өзінің мансабында алғаш рет Джон Николс медаліне ие болды. 2014 жылы 20 мамырда АФЛ-ден зейнетке шығуын жариялағанға дейін ол жаңашылдар тізімінде төрт ойын өткізді. 2019 жылдың қыркүйегінде, ойыншы карьерасын тастағаннан кейін бес жыл өткен соң, ол SEN радиостанциясына сұхбат берді және Карлтондағы уақытын еске түсірді. "Шыншыл болсам, мен Брет Раттенді аға жаттықтырушы ретінде жұмыстан шығару жаман шешім болды деп ойлаймын" және "Мен әрқашан Раттспен болған жағдайдан көңілім қалды" және "Мен Раттс керемет жұмыс істеп жатыр деп ойладым, менің ойымша, біз 2012 жылы 11 ойын жеңіп алған болар едік, біз финалды өткізіп алдық, бізде көптеген жарақаттар болды" және "Менің ойымша, Карлтон Мик Малтхаусты аға жаттықтырушы ретінде тым тез алу мүмкіндігіне әрекет етті". 2012 жылдың қазан айында өткен сот отырысында ол зорлау қылмысына кінәлі екенін мойындады және екі жылға сотталды.

At the end of the 2003 season, Scotland was traded to Carlton in exchange for a third round draft pick (No. 35 overall) in the 2003 AFL draft. Even at the time, the trade was considered to be good value for Carlton, He was given the No. 29 guernsey, the same number he had worn at Collingwood. Scotland was a regular player throughout most of his time at Carlton. He played 11 seasons with the club and appeared in every game in five of those seasons. As at Collingwood, Scotland played generally as a midfielder, rotating into a sweeping half back role. before voluntarily stepping down in 2011. He continued to play reliable football through this time. In 2011, Scotland played his 200th game and became the oldest player on the Carlton list, turning 31 during the year; in spite of this, 2011 was widely regarded by pundits as Scotland's best season to date; he was nominated in the 40 man squad for the All Australian team, but did not make the final team, and he finished 4th in the John Nicholls Medal. He was awarded life membership of the Carlton Football Club in December 2011. Scotland played consistently well again in 2012, and although he attracted less wider acclaim around the league, he won the John Nicholls Medal for the first time in his career. He played four games off the rookie list, before announcing his retirement from the AFL on 20 May 2014, citing a degenerative ankle complaint. In September 2019, five years after his retirement his playing career, he gave an interview on SEN radio station and reflected on his time at Carlton stating "To be honest, I think it was a poor decision to sack Brett Ratten as senior coach" and "I was always disappointed that happened to Ratts" and "I thought Ratts was doing a great job, I think we might've won 11 games in 2012, we just missed finals, we had a lot of injuries" and "I think Carlton acted on the opportunity to get Mick Malthouse too quickly as senior coach". At the court hearing in October 2012, he pleaded guilty to assault, and was placed on a two year good behaviour bond with a conviction.