Roots reggae – жамаикалық музыка жанры, африкалық мәдениет, Растафари діні, әлеуметтік теңсіздік туралы лирикалық тақырыптарды қамтиды. Тарихы, ерекшеліктері.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Регги музыкасының субжанры
Subgenre of reggae music
Регги музыкасының түбірі – реггидің субжанры, африкалықтар мен африкалық диаспорадағы адамдардың күнделікті өмірі мен армандары, соның ішінде растафари дінінің рухани жағы, қаралардың азаттығы, революция және растафарилер Жах деп атаған Құдайға құрмет көрсету туралы айтады. Ол геттодағы және ауылдағы кедейлердің өмірімен байланысты. Лирикалық тақырыптарына руханилық және дін, әртістердің күресі, кедейлік, қара нәсілдік мақтаныш, әлеуметтік мәселелер, фашизмге, капитализмге, сыбайлас жемқорлық үкіметке және нәсілдік қысымға қарсылық көрсету кіреді. Африкаға рухани оралу – регги түбірінде жиі кездесетін тақырып.
Roots reggae is a subgenre of reggae that deals with the everyday lives and aspirations of Africans and those in the African Diaspora, including the spiritual side of Rastafari, black liberation, revolution and the honouring of God, called Jah by Rastafarians. It is identified with the life of the ghetto sufferer, and the rural poor. Lyrical themes include spirituality and religion, struggles by artists, poverty, black pride, social issues, resistance to fascism, capitalism, corrupt government and racial oppression. A spiritual repatriation to Africa is a common theme in roots reggae.
Тарих
1966 жылы Хайле Селассидің Ямайкаға сапарынан кейін Растафари қозғалысының күшейген ықпалы тамыр реггидің дамуына зор үлес қосты, ал 1960 жылдардың соңында регги мәтіндерінде рухани тақырыптар жиі кездесе бастады. The Wailers тобының Еуропада танымал болуы басқа суретшілерге есік ашты, ал тамыр регги әртістері панк-рок жанкүйерлерінің арасында сүйікті болып қана қоймай, танымал да болды. Жамайкада тамыр реггинің танымалдылығы dancehall музыкасымен шаң жұтса да, бастапқы кезеңнің бірнеше әртістері, мысалы Culture, Burning Spear және Israel Vibration тамыр реггиді жасауын жалғастырды, ал Beres Hammond және Freddie McGregor сияқты әртістер 1980 жылдар бойы музыкалық стиль және тақырыптық тұрғыдан тамыр реггиді пайдалана берді. 1990 жылдары жас ямайкалық әртістер Растафари қозғалысына қызығушылық танытып, музыкаларына тамыр тақырыптарын енгізе бастады. Жаңа буынның "ояң" әртістерінің ішінде ең танымал болғаны – Гарнет Силк, оның позитивті рухани хабары және тамыр мен рокстеди риддерін тұрақты пайдалануы Кариб теңізі аудиториясының әртүрлі буындарына ұнады. Сонымен қатар, Capleton және Buju Banton сияқты басқа да танымал dancehall жұлдыздары Растафари дініне адалдығын білдіріп, осының нәтижесінде музыкалық бағыттарын өзгертті.
The increasing influence of the Rastafari movement after the visit of Haile Selassie to Jamaica in 1966 played a major part in the development of roots reggae, with spiritual themes becoming more common in reggae lyrics in the late 1960s. The Wailers' popularity in Europe opened the door for other artists, and roots reggae artists became popular with punk rock fans. While roots reggae was largely overtaken in popularity in Jamaica by dancehall, several artists from the original era, such as Culture, Burning Spear, and Israel Vibration continued to produce roots reggae, and artists like Beres Hammond and Freddie McGregor continued the use of roots reggae, as a musical style and thematically, through the 1980s. In the 1990s younger Jamaican artists became interested in the Rastafari movement and began incorporating roots themes into their music. Most notable among the new generation of "conscious" artists was Garnett Silk, whose positive spiritual message and consistent use of roots and rocksteady riddims gave him cross generational appeal with Caribbean audiences. While other notable dancehall stars like Capleton and Buju Banton became devout Rastas and changed their musical direction as a result.
Регги тамырлары мен дәстүрлі регги
Дәстүрлі регги мен тамыр регги, дәстүрлі реггиден пайда болған қосалқы түр, олардың ортақ ямайкалық тарихы болғанымен, ерекшеленетін айқын ерекшеліктері бар. Дәстүрлі регги махаббат, күнделікті өмір және дэнсхолл мәдениеті сияқты алуан түрлі тақырыптарды қамтиды, ал тамыр регги әндерін әлеуметтік санаға және халықтың мәселелеріне арнайды. Музыкалық тұрғыдан алғанда, тамыр регги ерекше дыбыстық сипатқа ие, оны терең бас сызықтары, «скинкинг» гитара ырғақтары және духовые аспаптардың қосылуымен сипаттауға болады. Бұл айырмашылықтарға қарамастан, регги мен тамыр регги арасындағы шекаралар өте шартты, және екі жанр да регги музыкасының кең аумағында маңызды орынды бөліседі.
Traditional reggae and roots reggae, a subgenre that evolved from traditional reggae, while sharing a common Jamaican heritage, exhibit distinct characteristics that set them apart. Traditional reggae encompasses diverse themes, including love, everyday life, and dancehall culture, whereas roots reggae tends to focus its lyrics on social consciousness. Musically, roots reggae maintains a specific sonic identity, characterised by deep basslines, skanking guitar patterns, and the inclusion of horns. While these distinctions exist, the lines between reggae and roots reggae can be flexible, and the two genres share a significant overlap within the broader reggae musical landscape.