Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
SBus – 1990-шы жылдары Sun Microsystems және басқа компаниялардың SPARC негізіндегі компьютерлерінің көпшілігінде (барлық SPARC станцияларын қоса алғанда) қолданылған компьютерлік шина жүйесі. Ол 1989 жылы Sun компаниясымен ұсынылып, олардың жоғары жылдамдықты SPARC процессорларына арналған жоғары жылдамдықты шина серігі болды. Бұл олардың Motorola 68020 және 68030 негізіндегі жүйелерінде және алғашқы SPARC компьютерлерінде қолданылған бұрынғы (және сол кезде ескірген) VMEbus шинасын алмастырды. Sun 1990-шы жылдардың басында SPARC спецификациясын ашқанда, SBus та стандартталды және IEEE 1496 атанды. 1997 жылы Sun SBus-тан Перифериялық компоненттердің қосылысы (PCI) шинасына көшуді бастады, ал қазір SBus қолданылмайды. Өнеркәсіптегі алғашқы үшінші тарап SBus карталарын 1989 жылы Antares Microsystems ұсынды: бұл 10BASE2 Ethernet контроллері, SCSI SNS хост адаптері, параллель порт және 8 каналды тізбекті контроллер болды. Спецификацияны Эдвард Х. Франк және Джеймс Д. Лайл жариялады, олар Troubador Technologies компаниясын құрды. Sun сондай-ақ үшінші тарап өнімдерін дамытуға ынталандыру үшін «әзірлеушілер жиынтығы» ретінде кітаптар жинағын шығарды. Нарықтың өрбу кезеңінде 250-ден астам өндірушілер SBus өнімдер каталогына енді, ол 1996 жылы SPARC өнімдер каталогы деп аталды. SBus көп жағынан «таза» дизайн болып табылады. Ол тек SPARC процессорларымен пайдалану үшін жасалған, сондықтан көптеген платформааралық мәселелер ескерілмеді. SBus үлкен эндиандық 32 биттік адрестік және дерек шинасына негізделген, 16,67 МГц-тен 25 МГц-ке дейін жылдамдықпен жұмыс істей алады және 100 МБ/с-қа дейін дерек беруге қабілетті. Құрылғылардың әрқайсысы 28 биттік адрестік кеңістікке (256 МБ) бейнеленеді. Тек сегіз басшы құрылғы қолдалады, бірақ бағынышты құрылғылардың саны шексіз болуы мүмкін. 64 биттік UltraSPARC енгізілген кезде, SBus цикл сайын 64 биттік екі сөздік кеңейтілген деректерді беруді қолдау үшін өзгертілді, нәтижесінде 200 МБ/с 64 биттік шина пайда болды. SBus архитектурасының бұл нұсқасы сол форма факторын сақтап, ескі құрылғылармен үйлесімді болды, себебі кеңейтілген деректерді беру – қосымша мүмкіндік. SBus карталары сол кезде өте ықшам болды. Бір енді картасының ені және ұзындығы белгілі бір шамада болып, аналық платаға параллель орнатылуға арналған. Бұл SPARCstation 1-дің жұқа «пицца қорабы» корпусында үш кеңейту ұясын орнатуға мүмкіндік берді. Сондай-ақ, дизайн екі немесе үш ұяны алатын екі немесе үш енді карталарды, сондай-ақ екі есе биіктік (екі 3x5 дюймдік плата «сэндвич» конфигурациясында орнатылған) карталарды қолдауға мүмкіндік берді. SBus бастапқыда жүйелік шина және шеткі құрылғылардың қосылысы ретінде жарияланды, бұл кіріс-шығыс құрылғыларына жадқа салыстырмалы түрде төмен кешігумен қол жеткізуге мүмкіндік берді. Алайда, жад пен орталық процессордың (CPU) жылдамдығы көп ұзамай кіріс-шығыс өнімділігінен асып кетті. Бір жыл ішінде кейбір Sun жүйелері CPU-жад шинасы ретінде MBus, басқа бір өзара байланыс стандартын қолданды. SBus өмірінің соңына дейін кіріс-шығыс шинасы ретінде қызмет етті.
SBus is a computer bus system that was used in most SPARC based computers (including all SPARCstations) from Sun Microsystems and others during the 1990s. It was introduced by Sun in 1989 to be a high speed bus counterpart to their high speed SPARC processors, replacing the earlier (and by this time, outdated) VMEbus used in their Motorola 68020 and 68030 based systems and early SPARC boxes. When Sun moved to open the SPARC definition in the early 1990s, SBus was likewise standardized and became IEEE 1496. In 1997 Sun started to migrate away from SBus to the Peripheral Component Interconnect (PCI) bus, and today SBus is no longer used. The industry's first third party SBus cards were announced in 1989 by Antares Microsystems; these were a 10BASE2 Ethernet controller, a SCSI SNS host adapter, a parallel port, and an 8 channel serial controller. The specification was published by Edward H. Frank and James D. Lyle. who founded Troubador Technologies. Sun also published a set of books as a "developer's kit" to encourage third party products. At the peak of the market over 250 manufacturers were listed in the SBus Product Directory, which was renamed to the SPARC Product Directory in 1996. SBus is in many ways a "clean" design. It was targeted only to be used with SPARC processors, so most cross platform issues were not a consideration. SBus is based on a big endian 32 bit address and data bus, can run at speeds ranging from 16.67 MHz to 25 MHz, and is capable of transferring up to 100 MB/s. Devices are each mapped onto a 28 bit address space (256 MB). Only eight masters are supported, although there can be an unlimited number of slaves. When the 64 bit UltraSPARC was introduced, SBus was modified to support extended transfers of a 64 bits doubleword per cycle to produce a 200 MB/s 64 bit bus. This variant of the SBus architecture used the same form factor and was backward compatible with existing devices, as extended transfers are an optional feature. SBus cards had a very compact form factor for the time. A single width card was wide by long and is designed to be mounted parallel to the motherboard. This allowed for three expansion slots in the slim "pizza box" enclosure of the SPARCstation 1. The design also allows for double or triple width cards that take up two or three slots, as well as double height (two 3x5 inch boards mounted in a "sandwich" configuration) cards. SBus was originally announced as both a system bus and a peripheral interconnect that allowed input and output devices relatively low latency access to memory. However, soon memory and central processing unit (CPU) speeds outpaced I/O performance. Within a year some Sun systems used MBus, another interconnection standard, as a CPU—memory bus. The SBus served as an input/output bus for the rest of its lifetime.