Snoop Dogg – Doggystyle альбомы — Мақалалармен ағылшынша

Кіріспе

1993 жылы шыққан Snoop Doggy Dogg студиялық альбомы, Snoop Dogg альбомы.

Doggystyle – американдық рэпер Snoop Doggy Dogg-тің тұңғыш студиялық альбомы. Альбом 1993 жылдың 23 қарашасында Death Row және Interscope Records лейблдары арқылы жарық көрді. Snoop Doggy Dogg-тің Dr. Dre-дің The Chronic (1992) альбомындағы қатысуынан кейін жазылып, өндірілді, оған Snoop зәулім үлес қосты. Doggystyle альбомы Dre-дің алғашқы альбомынан дамыған батыс жағалауы стиліндегі хип-хопты жалғастырды. Сыншылар Snoop Dogg-ты альбомдағы лирикалық «шындыққа жақындығы» және ерекше вокалдық өрнегі үшін жоғары бағалады. Америка жазба индустриясы қауымдастығы (RIAA) бұл альбомды 4x платиналық сертификатпен марапаттады. 2015 жылдың қараша айына дейін АҚШ-та 7 миллион, ал әлем бойынша 11 миллионнан астам данасы сатылды.

Өмірбаян

1992 жылы Снуп Догг Dr. Dre-нің "The Chronic" альбомындағы вокалдық үлесі арқылы музыка индустриясының назарына ілікті. Бұл альбом "Батыс жағалауы рэпінің толыққанды дыбысын өзгертті" деп есептеледі, себебі ол кейін "G фанк" деп аталған дыбысты дамытты. "The Chronic" бандиттік рэпті дөрекі сөздермен, авторитетке қарсы лирикамен және 1970-ші жылдардағы P Funk жазбаларынан алынған көп қабатты үлгілермен кеңейтті. 1993 жылы "Doggystyle" альбомын сипаттаған Снуп Догги Догг та альбомның реализміне және оның жеке тәжірибесіне негізделгендігіне тоқталды. Ол былай деді: "Мен білмейтін нәрсе туралы рэп айта алмаймын. Менің бакалавр дәрежесі туралы рэп айтқанымды ешқашан естімейсіз. Менің білетінім – көшедегі өмір, және осымен шектеледі. Бұл – күнделікті өмір, шындық".

Жазу

Доггистайл 1993 жылдың басында Death Row студиясында жазылды. Ол "Хроника" альбомына ұқсас стильде жасалды; кейбір сыншылар оны "көшірме" деп атады. Death Row Records негізін қалаушы Мэрион "Суг" Найт 2013 жылы "Daz іс жүзінде бүкіл альбомды жасады" деді, ал авторлық құқық ақы алған соң Dr. Dre-ге берілді. Snoop Doggy Dogg Dr. Dre әріптестерінің көмегінсіз биттер жасай алатынын айтты және Warren G мен Daz туралы мәселелерге қатысты: "Олар биттер жасады, ал Dre осы жазбаны өндірді". Ол "Ain't No Fun (If the Homies Can't Have None)" трегін талқылады, Daz және Warren G Dr. Dre-ге бит әкелгенін, бірақ "Dre сол затты жаңа деңгейге көтерді!" Dr. Dre-мен жақын байланыста болған Брюс Уильямс, Dre-дің Death Row Records-тағы уақытында жазба жасау процесін былай деп сипаттады: "Dre студияға бірінші болып келіп, соңғы болып кетеді. Ол битпен жұмыс ілеуді бастайды. Бит ойнала бастағанда, жігіттер келе бастайды. Әркім ішімдік ішіп, темекі тартады. Көп ұзамай бит сезіле бастайды. Бөлмеге қарасаң, репер болғандардың бәрі – Kurupt-тан бастап Daz-ға, Snoop-қа дейін – қалам алады. Dre битті жасап жатқанда олар жазуды бастайды, ал ол бітірген кезде, олар студияға барып, рэп айтуға дайын болады. Сол жас жігіттерді көру – олардың бәрі ашкөз еді және бірдеңе крутой жасағысы келді. Сол жердегі атмосферада жаман болу мүмкін емес еді". Rolling Stone жазушысы Джонатан Голд Dr. Dre-дің битті қысымнан бастап толыққанды музыкалық шығармаға дейін қалай өндіргенін былай сипаттады: "Dre ескі барабанның үзілісінен өзіне ұнаған нәрсені тауып, оны қайталап, әр бөлігін жақсырақ том-том дыбысымен, өзі ұнататын бас барабан дыбысымен біртіндеп алмастыра алады, осылайша бит түпнұсқаға қатысты Incredible Hulk-тің Bill Bixby-ге қатысты болғандай болады". Голд сондай-ақ әнге басқа музыканттардың қосылуымен жолдың қалай дамығанын сипаттап, "Бас гитарашы кіріп, аспабын алып, бит үстіне екі ноталық бас сызығын ойнайды, содан кейін CNN көруге кетеді, бірақ оның екі нотасы мәңгілікке қайталанады. Жолақты футболка киген күлімдеген жігіт 1982 жылдан бері ескірген ескі Minimoog синтезаторында бір саусақпен әуен орындайды, ал Dre серфингтік дыбыс шығарады, содан кейін оның жақсы жабдықталған Akai MPC60 үлгілерінен шырылдау, қосалқы фортепиано аккорды, алғашқы Beastie жазбасынан "Мен тамағымды тазартайын" және көп қабаттан тұратын ырғақ пайда болады, соққылайды, тыныстайды, көруге жеткілікті қатты".

Doggystyle was recorded in early 1993 at Death Row Studios. It was produced in a style similar to The Chronic; some critics called it a "carbon copy". Death Row Records co founder Marion "Suge" Knight stated in 2013 that, "Daz pretty much did the whole album", and that credit was signed over to Dr. Dre for a fee. Snoop Doggy Dogg said Dr. Dre was capable of making beats without the help of collaborators and addressed the issues with Warren G and Daz, stating "They made beats, Dre produced that record". He discussed the track "Ain't No Fun (If the Homies Can't Have None)", mentioning that Daz and Warren G brought Dr. Dre the beat but "Dre took that muthafucka to the next level!" Bruce Williams, closely affiliated with Dr. Dre, discussed the recording process during Dre's time at Death Row Records, stating:

blockquote|Dre's going to be the first one in the studio and the last one to leave. He'll start messing with a beat. As the beat starts pumping, the guys start filtering in. Everybody will get their little drink and smoke in. Soon enough, the beat starts to make a presence. You'll look around the room and every cat that was a rapper – from Kurupt to Daz to Snoop – will grab a pen. They would start writing while Dre is making a beat so by the time he's finished with the beat, they are ready to hit the booth and start spittin'. To see those young cats – they were all hungry and wanted to make something dope. The atmosphere that was there, you couldn't be wack. Rolling Stone writer Jonathan Gold described how Dr. Dre produced a beat from scratch to complete instrumental: "Dre may find something he likes from an old drum break, loop it and gradually replace each part with a better tom tom sound, a kick drum sound he adores, until the beat bears the same relationship to the original that the Incredible Hulk does to Bill Bixby". Gold also described how the track progressed with other musicians adding to the song, stating "A bass player wanders in, unpacks his instrument and pops a funky two note bass line over the beat, then leaves to watch CNN, though his two notes keep looping into infinity. A smiling guy in a striped jersey plays a nasty one fingered melody on an old Minimoog synthesizer that's been obsolete since 1982, and Dre scratches in a sort of surfadelic munching noise, and then from his well stocked Akai MPC60 samples comes a shriek, a spare piano chord, an ejaculation from the first Beastie's record—'Let me clear my throat'—and the many layered groove is happening, bumping, breathing, almost loud enough to see."

Атауының маңызы

Альбомның атауы иттің позына жақындығын білдіреді және музыканттың есіміне сілтеме жасайды. Суретші Джо Кул салған альбомдық сурет альбомдағы тақырыптарды және осы идеяларды іске асыру стилін көрсетеді. Кейбір сыншылар сурет әйелді еркек толтыратын ойық ретінде бейнелейді деп санайды, бұл Снуп Доггтың нарциссистік және сексистік лирикалық тақырыптарымен үйлеседі деп есептейді. Осы түсіндіру бойынша, мұқабадағы сурет және өлең жолдары өздеріне ғана бағытталған "бандиттік" өмір салты, есірткі, көлік, секс және ақшаны көрсетеді.

Өндіріс

Дредтің өндірісті басқаруы сыншылар тарапынан жоғары бағаланды. AllMusic жазушысы Стивен Эрлевин: "Дре G фанктің шектерін кеңейту уақыты келмегенін түсінді, керісінше оны музыкалық жағынан тереңдетуге бекінді, сырттай қарағанда қарапайым болғанымен, көп қабатты әуендер жасады" деді. Ол әндердің "көп тыңдағаннан кейін де құлаққа жағымды" екенін қосты. Әннің мәтінінде Снуп Догги Догтың жасөспірімдік құштарлықтары, кездейсоқ секс, марихуана шегу және қарсыластарына шабуыл жасауы туралы ашық әңгімелері бейнеленген. Time журналы бұл идеялардың "көбінесе қажетсіз тілмен суреттелгенін, тіпті кейбір жерлерінде әдепсіздікке жететінін" атап өтті және "егер қылмыстық өмірге қатысты осындай сын, сондай-ақ Снуптың ойлы тұстары кейбір ауыр әндерге қолданылғанда, альбом күштірек болар еді" деген пікір білдірді. Альбомда қару қолдану, есірткі сату және жыныстан сату тақырыптары да қамтылған. The New York Times газеті лирикалық идеялардың "ең тікелей, ең қатыгез тілмен" жеткізілгенін жазды. Кейбір сыншылар Снуп Догги Доггтың "G, яғни бандит, есірткі шегуші және жазасыз қылмыс жасайтын заң бұзушы болуға құмар екенін" айтты және оның мәтіні қала ішіндегі қара нәсілділер арасындағы қылмысты бейнелейтінін мәлімдеді. Снуп Догги Доггтың мәтінінде есірткі, алкоголь, секс және ақша – қысымнан құтылудың жолдары ретінде бейнеленген, бірақ олар "ганста" өмір салтының жағымсыз жақтары мен осы өмір салтын ұстанудың салдарынан да хабар береді. Альбом Billboard Hot 100 және Hot R&B/Hip Hop Singles & Tracks чарттарында 8-орынға дейін көтеріліп, Hot Rap Singles чартында 1-орынды иеленді және 1994 жылдың 8 ақпанында RIAA-дан алтын сертификат алды. "Gin and Juice" 1994 жылдың 18 қаңтарында жарық көрген екінші сингл болды. Алдыңғы сингл сияқты, ол да бірнеше хит-парадқа енді. Billboard Hot 100 хит-парадында 8-орынға, Hot R&B/Hip Hop Singles & Tracks-те 13-орынға, Hot Rap Singles-те 1-орынға және Ұлыбритания сингл чартында 39-орынға жетті. АҚШ-та ресми түрде жарық көрмесе де, радиода ойналып, Rhythmic Top 40 чартында 19-орынға ие болды. Екі әнге 18 минуттық музыкалық видео түсірілді, сонымен қатар Murder Was the Case саундтрегі де шықты. Бұл видео 1995 жылы The Source Hip Hop Music Awards сыйлығында "Жылдың үздік видеосы" атағын жеңіп алды. "Gin and Juice" 37-ші жылдық Grammy Awards сыйлығында "Үздік рэп-соло орындаушысы" номинациясына ұсынылды. Альбомның алғашқы басылымдарына "Gz Up, Hoes Down" бонус-трегі қосылған, бірақ кейінгі нұсқаларында үлгілерді пайдалану құқығына қатысты мәселелерге байланысты ол жоқ болды. Snoop Doggy Dogg үлгілерді пайдалану үшін лицензиялық төлемді төлеуге рекордтық компанияның келіспегеніне байланысты әуендердің құқығын ала алмады. "Gz Up, Hoes Down" кейіннен "15 Years on Death Row" жинағында жарық көрді. "Tha Next Episode" альбомның мұқабасында көрсетілген, бірақ ешқандай басылымға енгізілмеген. Ол 2000 жылы Dr. Dre-нің "The Next Episode" сингліне негіз болған түпнұсқа материал саналады, бірақ кейінгі әнмен ешқандай ұқсастығы жоқ. Оның ұзақтығы 4 минут 36 секунд (4:36) болды. "Tha Next Episode" кейіннен Dr. Dre-нің Pretox микстейпінде "Chronic Unreleased Studio Session" деген атпен жарық көрді, бірақ ұзақтығы 1:10 ғана болды. Джордж Клинтонның қатысуымен жазылған "Doggystyle" әнге 5:26 минут уақыт кеткен. Бұл ән вокалға басымдық беретін әуендік композиция және Funkadelic-тің The Electric Spanking of War Babies альбомынан "Oh I" әнін кеңінен үлгілейді. Jewell & The Brides of Funkenstein хорға қатысты. Ол Батыс жағалау хип-хопын анықтауда маңызды рөл атқарды, басымдықты мелодиялық, синтезаторлық және фанк әсері бар әуендерге ауыстырды. About.com осы кезеңде "Гангста рэп ешқашан осылай тәтті естілмеген" деп жазды. Альбом Doggystyle және The Chronic-те лирикалық күрделілікті құрбан етіп, айқындығы мен ырғақтық үлгісі үшін "жалқау әуенмен" айтуды одан әрі дамытқаны үшін мақталады. Жыныстық зорлық-зомбылық және сексизм мәселелері әйелдерді кемсітетін "қатындар" және "құмаршақтар" сияқты сөздерге байланысты, бұл кейбіреулердің пікірінше қара нәсілді ер адамдарға әсер етеді. Snoop Doggy Dogg және басқа да хип-хоп орындаушылары, соның ішінде N.W.A, әсіресе Eazy E, Dr. Dre және Ice Cube (олардың табысының арқасында) және 2Pac гангста рэп түрін дамытуға жауапты деп есептеледі; қалалық төменгі сыныптың ашуын және оның қатты қысым мен қарсылық сезімін білдіретін жанр.

Dre's handling of the production was praised by critics. AllMusic writer Stephen Erlewine stated: "Dre realized that it wasn't time to push the limits of G funk, and instead decided to deepen it musically, creating easy rolling productions that have more layers than they appear". He added that the beats were "laid back funky, continuing to resonate after many listens". The ideas put forward through the lyrics include Snoop Doggy Dogg's adolescent urges, as he freely talks of casual sex, smoking marijuana and gunning down rival gang members. Time magazine remarked that the notions "are often unnecessarily graphic; at some points they're downright obscene" and that "the album would have been stronger if such misgivings about the criminal life, as well as Snoop's touches of introspection, had been applied to some of the cruder songs". The album also covered gun play, drug dealing and pimping. The New York Times said that the lyrical concepts were delivered in "crudest, rudest terms". Some critics said Snoop Doggy Dogg was "obsessed with being a 'G', a gangster, a lawbreaker who smokes dope and kills with impunity" and that his lyrics depict the black on black crime in the inner cities. Snoop Doggy Dogg's lyrics depict drugs, alcohol, sex, and money as methods of escape from oppression, but they also show an underside of the "gangsta" lifestyle and the results of following this lifestyle. It peaked at No. 8 on the Billboard Hot 100 and Hot R&B/Hip Hop Singles & Tracks chart and reached No. 1 on the Hot Rap Singles, receiving a Gold certification from the RIAA on February 8, 1994. "Gin and Juice" was the second single released on January 18, 1994. Like the previous single, it was a hit on multiple charts. It reached No. 8 on the Billboard Hot 100, No. 13 on the Hot R&B/Hip Hop Singles & Tracks, No. 1 on Hot Rap Singles, and No. 39 on the UK Singles Chart. Even though the single was not officially released in the U. S., it received some radio airplay which resulted in position 19 on the Rhythmic Top 40 chart. An 18 minute music video was shot for the two songs, with an accompanying Murder Was the Case soundtrack. The video won the 1995 Video of the Year award at The Source Hip Hop Music Awards. "Gin and Juice" was nominated at the 37th Annual Grammy Awards for Best Rap Solo Performance. A bonus track, "Gz Up, Hoes Down", was included in the album's first pressing, but not in later versions because of sample clearance issues. Snoop Doggy Dogg could not gain the rights to use the beats because the record company was not willing to pay license fees for using the samples. "Gz Up, Hoes Down" was later released on the Death Row compilation "15 Years on Death Row". "Tha Next Episode" was listed on the cover, but not included in any pressing. It is considered the original material used for the 2000 Dr. Dre single "The Next Episode" but bears no resemblance to the later song. It was 4 minutes and 36 seconds (4:36) long. "Tha Next Episode" was later released on the Dr. Dre mixtape Pretox under the name "Chronic Unreleased Studio Session", but only 1:10 long. "Doggystyle" featuring George Clinton was a 5:26 long outtake from the album sessions. It is a singing melody with vocals dominating the song and it extensively samples "Oh I" by Funkadelic from their album The Electric Spanking of War Babies. Jewell & The Brides of Funkenstein are featured on the chorus. It is credited with defining West Coast hip hop; shifting the emphasis to more melodious, synth driven, and funk induced beats. About. com stated during the period the album was released, "Gangsta rap never sounded so sweet." The album is credited for further establishment of the slurred "lazy drawl" that sacrificed lyrical complexity for clarity and rhythmic cadence on Doggystyle and The Chronic. The problems of sexual violence and sexism are attributed to lyrics degrading women such as "bitches" and "ho's," which some believe have influenced black males. Snoop Doggy Dogg and other hip hop artists, including N. W. A, especially Eazy E, Dr. Dre and Ice Cube (due to their success) and 2Pac, have been held accountable for developing the gangsta rap form; a genre which articulated the rage of the urban underclass and its sense of intense oppression and defiant rebellion,

Кейінгі жұмыстар

Doggystyle жалпы алғанда Snoop Dogg-дің ең жақсы альбомы деп есептеледі, сонымен қатар оның ең жоғары сатылым көрсеткен және ең көп сатылған альбомы болып табылады, себебі оның кейінгі альбомдары екі платиналық, платиналық немесе алтын сертификатына ие болды. Дегенмен, Da Game Is to Be Sold, Not to Be Told екі платиналық сертификат алып, оның екінші ең көп сатылған альбомы атанды және көп платиналық сертификат алған жалғыз альбомы болды. Бұл альбомдар келесі туындыларынан өзгеше, өйткені оның кейінгі жұмыстарында The Neptunes, Timbaland және Daz Dillinger сияқты көптеген продюсерлер қатысты, ал Dr. Dre-нің үлесі азайды, бұл G-funk стилінен ауысуды көрсетеді. Бұл альбомдарға "Beautiful", "Drop It Like It's Hot" және "Signs" атты үш хит-сингл енді. Snoop Dogg 2006 жылы өзінің сегізінші студиялық альбомы – "Tha Blue Carpet Treatment" (2006) арқылы G-funk тамырларына оралды деп есептеледі. 2022 жылдың қазанында Snoop осы альбомның рухани жалғасы – "Missionary" альбомын жариялады, оның продюсері де Dr. Dre болды. Албом Death Row Records және Dr. Dre-нің Aftermath лейблы арқылы шығарылады. 2023 жылдың 10 наурызында "Doggystyle" және көптеген басқа да Death Row альбомдары қайтадан стриминг сервистерінде қолжетімді болды.

Сыни қабылдау

"Doggystyle" кең таралған сынға ие болды. Rolling Stone журналының авторы Туре: "Doggystyle жоғары үміттерге сай келетін сөздік және вокалдық жетістіктерге толы. Ол 55 минут бойы үнемі сөйлеп, өмірден қол үзгендей әрекет етеді" деді. Vibe журналы: "Снуп – ерекше бандит емес; осындай ойнақы суретші үшін мұны мүмкін емес. Оның тұңғыш альбомында Дре бірге болғанда, ән-жырлармен қатар, джинмен суланған ерсілі-қарсылық та көп" деп жазды. The Source журналы альбомға 5 баллдан 4 бағасын берді. Онда Снуп Догги Догг The Chronic альбомындағы жұмысынан кейін күткен үміттерге сай келген рэпер ретінде танылды, сондай-ақ "Егер 'Murder Was The Case' жақын ғана генийлік туынды болса, онда 'Lodi Dodi' – толыққанды генийлік үлгісі" деген әндер талқыланды. Альбомға кейбір теріс пікірлер де болды. Эрлевин альбомның "The Chronic-та болмаған жаңалықты ұсынбағанын" айтты, бұл "терең ойлауға тұрмайтын жаман жазба" дегенді білдіреді. "Жоғары деңгейде ол әуелде асыра бағаланған, көңіліңізді қалдырған немесе жалықтырған болуы мүмкін. Ал төменде – жеңілтек" делінген. Q журналының редакторы Дэнни Келли: "Снуп Догги Доггтың альбомы – Джордж Клинтонның 'Atomic Dog' әніне жасалған 19 тректен тұратын құрмет көрсету немесе қуанышты ұрлық. Ол сәл қиялы аз, тіпті, шын айтқанда, жалықтыратын сияқты. Мұқабасы The Waterboys' Dream Harder және Билли Джоэлдің River of Dreams альбомдарының мұқабаларымен соңғы уақытта шыққан ең нашар альбомдардың бірі болып бағаланады" деді. Бастапқыда сын-пікірлер аралас болғанымен, кейіннен альбомның сыншылар тарапынан қабылдануы жақсарды, себебі Doggystyle сыншылардың "ең жақсы альбомдар" тізімінде көптеген марапаттар мен жоғары рейтингтерге ие болды. Альбомның қайта шығарылуына жазылған мақалада Q журналының бағасы үш жұлдыздан төрт жұлдызға дейін көтерілді. Сыншы Том Дойл: "Қазіргі заманның классикасы" деп атады. Кейіннен The Source журналы альбомға классикалық бес микрофондық рейтинг берді. 2020 жылы "Doggystyle" Rolling Stone журналының "Барлық уақыттың 500 үздік альбомы" тізімінде 340-шы орынға ие болды.

Марапаттар

Басылым Ел Марапаттау Жылы Рангы туралы. comАҚШ 10 маңызды хип-хоп альбомдары 2020340 Rolling Stone (Chris Rock)АҚШ 25 үздік хип-хоп альбомы 20052 StylusАҚШ Барлық уақыттың ең үздік 200 альбомы 2004115 The SourceАҚШ 100 үздік рэп альбомы 1998* The New Nation Ұлыбритания Қара әртістердің 100 үздік альбомы 30 Роберт Димери 1001 Өлмей тұрып тыңдауыңыз керек альбомдар 2005** рейтингсіз тізімді көрсетеді.

Коммерциялық өнімділік

Doggystyle алғашқы аптада 806 000 дана сатылып, АҚШ Billboard 200 тізімінде бірінші орынға шықты. Екінші аптада Doggystyle 378 000 дана сатылып, Billboard 200 тізімінің басында қалды. Үшінші аптада альбом 259 000 дана сатылып, тізімде 2-орынға түсті. Төртінші аптада альбом Billboard 200 тізімінде 3-орынға түсіп, 297 000 дана сатылды. Бесінші аптада альбом Billboard 200 тізімінде 3-орынды сақтап, 407 000 дана сатылды. Алтыншы аптада альбом Billboard 200 тізімінің басына оралды, 270 000 дана сатылды, бұл Doggystyle-дің бүгінгі күнге дейінгі соңғы басына шығуы болды. Doggystyle Top R&B/Hip Hop альбомдары тізімінде бес апта бойы бірінші орында тұрды. Doggystyle алғаш рет 1993 жылы музыкалық тізімдерде пайда болды, Billboard 200 және Top R&B/Hip Hop альбомдары тізімінде 1-орынға жетті. Альбом Еуропада орташа сәттілікке қол жеткізді, Швецияда 18-орын, Германияда 21-орын және Австрияда 35-орынға ие болды. Сондай-ақ, Жаңа Зеландияның Жазу индустриясы қауымдастығының альбомдық тізімінде 25-орынға жетті. 2003 жылы тізімдерге қайта кірді, Ирландия альбомдарының Top 75 тізімінде 70-орынға ие болды.

Трек тізімі

Барлық әндер Dr. Dre продюсерлік еткен.

Шығару тарихы

Өлке Күні Форматы (Форматтар) Белгі Сілтемесі. Америка Құрама Штаттары 1993 жылғы 10 қараша кассета Atlantic 1993 жылғы 23 қараша компакт-диск, CD, LP пластинка, LP Death Row Records, Death Row, Interscope Records, Interscope.